Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009

Θέσεις - Απόψεις

Η στήλη πάντα πίστευε στο "είσθαι" και όχι στο "φαίνεσθαι". Το έχει διατυπώσει και αποδείξει πολλές φορές. Ένας καλογυαλισμένος μπρούντζος πάντοτε θα υπολείπεται σε γυαλάδα από έναν αγυάλιστο χρυσό. Και διασκεδάζει αφάνταστα με τις ανασύρσεις βαθυστόχαστων ρήσεων και εκφράσεων και τη συρραφή, μ' αυτές, σοβαροφανών λεκτικών κουρελούδων, προς μάταιη ένδυση πνευματικής γύμνιας.
Σαφώς μπορείς να δανείζεσαι. Το δάνειον, ενίοτε, είναι χρήσιμο, ωφέλιμο και εποικοδομητικό. Όμως δεν μπορείς να ζεις, μόνο, με δανεικά. Στη φενάκη του "τάχα" και του "δήθεν". Γιά εντυπωσιασμό και αυταρέσκεια.
Η στήλη απαρέσκεται στα σκόρπια αναμασήματα λόγων μεγάλων και σοφών ανθρώπων, στα πλαίσια δημιουργίας "ψευτοσπουδαισμού" και κούφιων εντυπώσεων, προς επίρρωσιν ανύπαρκτης προσωπικότητος και επιβεβαιώσιν ανύπαρκτου πνευματικού στίγματος.
Προτιμά τον τρόπο παραγωγής μελιού και τη λειτουργία της μέλισσας. Τη θεωρεί πιό αληθινή, πιό έντιμη και, κυρίως, πιό χρήσιμη.
Η ζωή πολλά εδίδαξε στη στήλη. Και πιό καλά, να διακρίνει τη σοβαρότητα από τη σοβαροφάνεια. Να τιμά τη πρώτη και να καγχάζει με τη δεύτερη.
Γιατί οι, πράγματι, σοβαροί άνθρωποι παίρνουν τη ζωή γιά πλάκα ενώ οι σοβαροφανείς είναι άνθρωποι της "πλάκας"!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου