Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Και κουτοπόνηρος και χαζοχαρούμενος!



"Γιατί χαίρετε ο κόσμος και χαμογελά πατέερα;"!!!

Η 6η Καρυάτις. Άρτι ενσκήψασα εκ του Βρετανικού Μουσείου. Τσιφ γιά την 43η επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας!
   Προχθές στον ΑLPHA, σε μιά συνέντευξη ο πρωθυπουργός απευθυνόμενος στους ολίγους εναπομείναντες οπαδούς του, σαν εκείνη την ανόητη που πάει γιά Νόμπελ βλακείας, όπως έδειξα προ ημερών σε συνημμένο διασκεδαστικό βίντεο και έκτοτε την παρατηρώ ως μόνιμη τηλεοπτική γλάστρα σε πάνελ μεσημεριανής "κουτσομπόλιαν" εκπομπής,  δικαίωσε και τους τέσσερις χαρακτηρισμούς που εμπεριέχονται στον τίτλο της ανάρτησης.
   Το «κουτός» συνομολογείται από τον ίδιο και με περισσή, μάλιστα, αφέλεια καθ’ όσον επί χρόνια θεωρούσε την αναμέτρηση με τους Ευρωπαίους εταίρους απλή και εύκολη υπόθεση. (Go back Madame Merkel, εμείς θα παίζουμε τον ζουρνά κι οι αγορές θα χορεύουν, θα μας παρακαλάν να μας... δανείσουν!!!, κ.λπ. κ.λπ.).

   Το «πονηρός» γιατί προσπαθεί, ακόμα και σήμερα που έχει αποκαλυφθεί η παντελής γύμνια του σε ικανότητα διακυβέρνησης, να παραπλανά και κοροϊδεύει τον λαό. («Του χρόνου βγαίνουμε από τα μνημόνια», ενώ είναι πασίγνωστο πως έχει υπογράψει μνημονιακές επιτροπείες μέχρι το 2060).

   Το «χαζός» προκύπτει από το ότι επί χρόνια είχε πέσει θύμα -μαζί με την ανίδεη περί τα οικονομικά κομμουνιστική του ομάδα- ενός τυχοδιώκτη τσαρλατάνου που του μοστράριζε απίθανα και εξωγήινα σχέδια γιά παράλληλα, κάθετα και διαγώνια νομίσματα και άλλες τέτοιες αηδίες που κρατούσαν αυτόν και το αλμπάνικο επιτελείο του μαγεμένο.

   Το «χαρούμενος» τεκμαίρεται ως αυταπόδεικτα πραγματικό. Ένα παντελώς άξεστο και αμόρφωτο μειράκιο, απροσάρμοστο κοινωνικά και ανίκανο για παραγωγή σοβαρού έργου, με μόνο εφόδιο το θράσος, την αλαζονεία, την ιταμότητα και τις ξεπερασμένες μαρξιστικές αγκυλώσεις, κατόρθωσε με παραμύθια, ψέματα και πειθώ να παρασύρει και κλέψει την εμπιστοσύνη των αφελών και ταλαιπωρημένων από μνημόνια και λιτότητα μαζών. Πουλώντας αφειδώς υποσχέσεις και φρούδες ελπίδες παραπλάνησε τον λαό και του κάθισε στο σβέρκο. Βόλεψε την κομπανία του και υποδόρια απεργάζεται επιβολή απεχθούς καθεστώτος σοβιετικού τύπου, με πολλές πιθανότητες επιτυχίας, αφού απευθύνεται σε λαό τύποις ευφυή και ουσία αφελή, ευκολόπιστο και ευεπίφορο στο... "αφήγημα". Με τέτοια δεδομένα, πώς να μην είναι χαρούμενος και αισιόδοξος!


   Παρ’ όλες τις απιθανότητες που ισχυρίζεται και την διάχυτη ευδαιμονία που μόνο ο ίδιος βλέπει να υπάρχουν στη χώρα, π.χ. η ασφάλεια, την ώρα που ο Ρουβίκωνας επελαύνει στην Βουλή ανενόχλητος  και ατιμώρητος, ή καταστρέφει συστηματικά -ανεμπόδιστος- ακυρωτικά μηχανήματα στις συγκοινωνίες, η πιό εντυπωσιακή, γιά μένα, ατάκα του μειονεκτούντος σε διοικητικές ικανότητες και πλεονεκτούντος στην παρλαπίπα πρωθυπουργού ήταν η εξής: «Κύριε Σρόιντερ, θα σας μιλήσω με... ειλικρίνεια»!

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

Τώρα μου πάτησε τον κάλο!



Αριστερές πινελιές, συμβατές με την γενική κακογουστιά,

μιζέρια και υποκουλτούρα που την διακρίνει.


Αποτέλεσμα εικόνας για θ. βρυζακης
Θ. Βρυζάκης, "Η Ελλάς συνάγουσα τα τέκνα της" (Πρώτος τίτλος) 1858

    Στην περίφημη αντιπερισπασματική συνέντευξη που έδωσε στην βρετανική εφημερίδα Guardian  ο σαχλαμπούχλας νεαρός, που για δυόμιση χρόνια παριστάνει τον πρωθυπουργό, πειραματιζόμενος στου κασίδη -δηλαδή του άφρονα ελληνικού λαού- το κεφάλι, μεταξύ άλλων ανοησιών και ανακριβειών ανέφερε πως ξεκρέμασε, ο βάρβαρος ασχεταδούρας, από τον τοίχο του πρωθυπουργικού γραφείου το εκπληκτικό έργο του Θεόδ. Βρυζάκη -δάνειον από την Εθνική Πινακοθήκη- επιφανούς Έλληνα ζωγράφου της σχολής Μονάχου του 19ου αιώνα, με τίτλο «Η Ελλάς συνάγουσα τα τέκνα της»,  και το αντικατέστησε με κάποια... χρωματική παπαρδέλα, ενός μέτριου μοντέρνου ζωγράφου, του Δημοσθ. Κοκκινίδη, αντάξια του δικού του πολιτιστικού επιπέδου και της συνολικής μορφωτικής συγκρότησης της... αριστεράς. Τον πίνακα είχε επιλέξει ο Ανδρέας Παπανδρέου γιά το πρωθυπουργικό γραφείο, τον αντικατέστησε ο γιός του, άλλος ασχετίας περί την τέχνη κι αυτός, με μιά γιγαντιαία ζωγραφική σαχλαμάρα και το επανέφερε ο Σαμαράς. Στη λεγόμενη Σχολή Μονάχου, του 19ου αιώνα, εντάσσεται η σπουδαιότερη εκπροσώπηση της Ελλάδος στις εικαστικές τέχνες, με κορυφαίους δημιουργούς τους Νικ. Γύζη, Νικηφ. Λύτρα, Γεωργ. Ιακωβίδη, Θεόδ. Βρυζάκη, κ.α. Έργα των ζωγράφων που, συλλήβδην, καλούνται «Σχολή Μονάχου» αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της μεγαλύτερης ελληνικής ιδιωτικής συλλογής, του ξυλέμπορου ρέκτη και συλλέκτη Ευριπίδη Κουτλίδη, η οποία -με τη σειρά της- έγινε η μαγιά και το θεμέλιο πάνω στο οποίο εδράζεται ολόκληρη η Εθνική Πινακοθήκη.

Αποτέλεσμα εικόνας για δημ. κοκκινιδης  αντιθεση
Δημ. Κοκκινίδης, "Αντίθεση" 1980
     Η όλη ιστορία, πέραν της κατάφωρης ανορθογραφίας επίπλωσης και διακόσμησης σε σχέση το αυστηρό και αρμόζον νεοκλασσικό ύφος ενός πρωθυπουργικού γραφείου ευρωπαϊκής χώρας, αποδεικνύει και βαθειά έλλειψη αισθητικής από ολόκληρο το πρωθυπουργικό καρακιτσαριό που ενέσκηψε στο Μαξίμου σαν ασκέρι του Ταμερλάνου και με την παρουσία και συμπεριφορά του το μετέτρεψε σε...  Μινίμου.

   Ας μην σπεύσει κάποιος «ψευτοεστέτ» της τέχνης να μιλήσει περί αισθητικών επιλογών, προσωπικών προτιμήσεων -γούστα είναι αυτά-  και κολοκύθια τούμπανα, γιατί θα είναι σαν να υποστηρίζει πως θα μπορούσε στο Μουσείο του Άμστερνταμ η «Νυχτερινή περίπολος» να αντικατασταθεί από κάποιο έργο, π.χ.,  του Φασιανού! 
   Η προδιάθεση διαφορετικότητας και μοντερνισμού, κυρίως γιά επίδειξη πνευματικής ανωτερότητος και το θεαθήναι, συνηθέστατα οδηγούν σε αντιαισθητικές ακρότητες και ζωγραφικές αρλούμπες, που πλασάρονται σαν έργα μοντέρνας τέχνης. Ιδιορρυθμίες και sui generis καταστάσεις που εκτρέπονται σε γελοιότητες και καταντούν γραφικότητες. Τόσον από πλευράς δημιουργού -πομπού- όσο και από πλευράς κοινού -δέκτου. Όπου οι αισθητικές ακρότητες σκεπάζονται από την αναπόδεικτη αισθητική αντίληψη της... υποκειμενικότητος.

   Με τα όρια μεταξύ μεγαλοφυΐας και αγυρτείας εντελώς δυσδιάκριτα στον αμύητο απλό μέσο θεατή, το άτεχνο βαφτίζεται μοντέρνα τέχνη και το προκλητικά κακόγουστο πρωτοποριακό. Όπου έξυπνοι, αλλά ατάλαντοι καλλιτέχνες μικρού διαμετρήματος και μη δυνάμενοι να παρουσιάσουν σοβαρό έργο, εκτρέπονται σε ακαταλαβίστικα πινελίσματα και παγιδεύουν τους εστέτ του... «δήθεν» και όλους όσοι κόπτονται αγωνιωδώς να... αλλάξουν τα πάντα, εν ονόματι κάποιας αφηρημένης και απροσδιόριστης προοδευτικότητος.  


   Επομένως, ας ληφθεί και αυτό το δείγμα ακαλαισθησίας ως ένα ακόμη από τα πολλά που μας «φλομώνει» μόνιμα το αριστερό καρακατσουλιό. Όποιος απόλαυσε την πρόσφατη κακόγουστη πασαρέλα στο Προεδρικό Μέγαρο με τις ευρύπυγες αριστερές καρακαϊδόνες λιγούρες να προσπαθούν, μασκαρεμένες, να υποδυθούν τις μεγαλοκυρίες, καταλαβαίνει! Μέσα στη γενική οπισθοχώρηση που μας... εξασφάλισε η "γιά πρώτη φορά αριστερά", την παρακμή και σήψη που δημιούργησε στην κουρασμένη μας κοινωνία, σιγά μη της γλύτωνε η τέχνη!

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

«Αυτοί» και «Εμείς». Η άνιση μάχη των διαφορών μας.

Η ήρεμη σιγουριά της αυτογνωσίας ποιότητος και το αγχώδες κομπλεξικό κυνηγητό του να δείξουμε... καλύτεροι.

   Σχετικά με τον πρόσφατο θόρυβο που δημιουργήθηκε από έναν διάλογο που ξεκίνησε ο Κώστας Μπακογιάννης -προς κέντρα λακτίζοντας κατά τη γνώμη μου- με τον αμετανόητο υιό Κουφοντίνα, διατυπώνω κάποιες σκέψεις.
   Από την μιά μεριά προβάλλεται η μεγαλόψυχη και μεγαλόπρεπη ενωτική διάθεση της δεξιάς, με την άφεση ζωγραφισμένη στο ήρεμο και σταθερό βλέμμα του Μπακογιάννη και από την άλλη το μίσος και η συμπλεγματική αντίστοιχη της αριστεράς, αποτυπωμένη στο ψυχρό, άγριο και  βλοσυρό μάτι του γιού Κουφοντίνα. Μάρτυρες αδιάψευστοι οι σχετικές φωτογραφίες.
   Από την μιά μεριά ένας μετρημένος εργάτης της κατάργησης των διαχωριστικών γραμμών -αν και αθώο θύμα του παραλογισμού της διαιώνισής τους- και από την άλλη, ένας πορωμένος και αμετανόητος ψευτοεπαναστάτης -γιός στυγνού φονιά και εν δυνάμει φονιάς κι ο ίδιος- εκφραστής ενός μόνιμου διχασμού, στα πλαίσια της ηλίθιας ιδεολογίας που πρεσβεύει. Με τη σκυταλοδρομία αναίτιων δολοφονιών, ως λύση κοινωνικών προβλημάτων. 
   Ο γιός του θύματος προσφέρει λήθη και άφεση μεταξύ των κατιόντων συγγενών των πρωταγωνιστών μιάς ιδεολογικής κωμωδίας που η χρήση όπλων την μετατρέπει σε τραγωδία, χωρίς να επεμβαίνει στα χωράφια της δικαιοσύνης. Όμως, ο βαδίζων στ' αχνάρια του αμετανόητου εγκληματία πατέρα, γιός, (το μήλο κάτω απ' τη μηλιά), την αρνείται και απαιτεί θρασύτατα όπως ο φονιάς πατέρας του, καταδικασμένος, τελεσίδικα, από τη δικαιοσύνη γιά πολλαπλές δολοφονίες σε 11 φορές ισόβια -συν 25 χρόνια κάθειρξη- να κυκλοφορήσει πάλι ελεύθερος γιά να συνεχίσει -απερίσπαστος και αμετανόητος- το παρανοϊκό και εγκληματικό του έργο. Τζάμπα και ατιμώρητη μαγκιά, δηλαδή, αλλά με... τακτ, όπως ο ίδιος δηλώνει πως διαθέτει! Αρπάζουμε ένα περίστροφο, σκοτώνουμε αδιακρίτως θεωρώντας πως εκφράζουμε τη Θεία Δίκη και τον Νόμο, αυτοπροσώπως και όπως εμείς τον ερμηνεύουμε, και... δεν τρέχει τίποτα! Αν μας πιάσουν, δικάσουν και καταδικάσουν, τότε βγαίνουν στους δρόμους οι παράφρονες ομοϊδεάτες μας και φωνάζουν... "Λευτεριά στον... Κουφοντίνα"!
   Και τώρα, όποιος πιστεύει πως τα χάσματα γεφυρώνονται και οι διαχωριστικές γραμμές καταργούνται με την πειθώ, τον διάλογο, την καλή πίστη και πολιτισμικό επίπεδο που καλλιεργείται και εποπτεύεται από υπουργούς Παιδείας σαν το Μπαλντά, τον Φίλη, τον παλαβό Ζουρλάρη και τον τελευταίο μπαρμπα-Μυτούση και από υπουργούς προστασίας του πολίτη σαν τον Τόσκα και τον -προηγούμενο- Πανούση, είναι μακριά νυχτωμένος.
   Αν δεν κλείσει σύντομα η καταστροφική και αντικοινωνική αριστερή παρένθεση που, κυβερνώντας τυχοδιωκτικά και ανερμάτιστα, ενθαρρύνει τα περιθωριακά εγκληματικά φίδια να βγούν από τη φωλιά τους και να απειλούν με το θράσος, την ιταμότητα και το δηλητηριώδες δάγκωμά τους την κοινωνία, το πρόβλημα θα διαιωνιστεί και η μόλυνση θα επεκταθεί. Τουλάχιστον, σε κανα-δυό γενιές ακόμη. Και βλέπουμε... Μέχρι να αποπλυθεί η χώρα, εκλογικευόμενη, από το αντιανθρώπινο κομμουνιστικό καρκίνωμα.


 Αποτέλεσμα εικόνας για μπακογιάννης
Κώστας Μπακογιάννης:

   «Θα ήθελα ο γιός μου να μπορέσει κάποια στιγμή να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τον εγγονό του Κουφοντίνα». 


 Αποτέλεσμα εικόνας για κουφοντίνας εκτορας
Έκτορας Κουφοντίνας:

   «Κώστα, αν ο γιός μου καθόταν στο ίδιο τραπέζι με τον γιό σου θα τον είχα αποκληρώσει πρώτα εγώ. Κενά και υποκριτικά ευχολόγια, την στιγμή που αυτή η οικογένεια παρεμβαίνει στην «δικαιοσύνη» δηλώνοντας ευθαρσώς: «Κανένας νόμος δεν θα βγάλει έξω τον Κουφοντίνα». Αυτά επί της βεντέτας. Πολιτικά μιλώντας, θα μας χωρίζει πάντα, ούτως ή άλλως, η άβυσσος των ταξικών μας θέσεων. Διδαχθείτε τουλάχιστον όμως λιγάκι τακτ από τους παραδοσιακούς εσωκομματικούς σας αντιπάλους».

   ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
   Την στήλη δεν την εκπλήσσει η οφθαλμοφανής συνολική ποιοτική διαφορά, στο συγκεκριμμένο δείγμα. Έχει κατασταλαγμένη και τεκμηριωμένη άποψη, διαμορφωμένη από χρόνων και μέσα από βαθειά γνώση προσώπων και πραγμάτων. Δυστυχώς, η διαβολική αριστερή προπαγάνδα, σε συνδυασμό με την αγαθιάρικη αντιμετώπισή της από την δεξιά και την αφελή ευπιστία του μη γνωρίζοντος πονοψυχιάρη λαού, έχτισε έναν μύθο που μετέτρεψε τις κατσαπλιάδικες αντάρτικες ορδές σε... "δημοκρατικό στρατό", τους κατσικοκλέφτες πλιατσικολόγους σε... στρατιωτική επιμελητεία και τους σύγχρονους ψυχρούς δολοφόνους σε "λαϊκούς αγωνιστές" κατά του... κατεστημένου, που ρουφά το αίμα του εργαζόμενου λαού με το...καλαμάκι! Με επιστέγασμα της άθλιας προπαγάνδας το περίφημο... "ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς"! 

   Το πού οδήγησαν σήμερα τη χώρα όλες αυτές οι παπαρδέλες είναι γνωστό και απτό.  Το απόστημα του Μπαρουφάκη gate, που μόλις έσκασε και όζει, χαρακτηριστικό αριστερής πραγματικότητος, αποπνέει αηδία και δεν αιφνιδίασε τους γνώστες. (Η στήλη παραπέμπει σε σχετικές προφητικές αναρτήσεις της, ευθύς άμα τη αναλήψει της διακυβέρνησης της χώρας  από τον ανερμάτιστο, τυχοδιωκτικό και μοιραίο γι' αυτήν αριστερό εσμό).




Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

"Aπόψε αυτοσχεδιάζουμε". Βιαστικός αποπροσανατολιστικός αντιπερισπασμός στις δηλώσεις Μπαρουφάκη.

Ούτε κρύο, ούτε ζέστη και πανηγυρισμοί γιά... τα πανηγύρια!

  ...και η παροχή σανού δωρεάν. Μαζί με άφθονο κουτοχορτόζουμο γιά ρόφημα.

   Ο υποδυόμενος τώρα τον αφελή -τέως τσαγκός- πρωθυπουργός, που δεν θεωρεί το ψέμα ως διαφθορά, θεωρώντας το προφανώς ως... δείγμα εντιμότητος(!), νομίζει πως η με μισόλογα παραδοχή της προβληματικότητος και ακαταλληλότητός του γιά πρωθυπουργός, θα διέγραφε μονοκοντυλιά τις ευθύνες όλων. Και του ίδιου και όσων τον εμπιστεύτηκαν με την ψήφο τους.
   Συνεχίζοντας τα παιδιαρίσματα και τον καυγά με τον τέως εκλεκτό του τυχοδιώκτη και θεωρητικό των... "παιγνίων" -και "συμπαιγνιών" προσθέτω- προέκρινε σαν καλύτερη ασπιρίνη γιά τον πονοκέφαλο που του προκάλεσε εκείνος, την έξοδο της χώρας στις αγορές.
Ήδη άρχισαν να παίζουν  τα νταούλια των συριζαρέικων φιρφιρίκων, ενώ οι αγορές στήνουν τους... χορούς, εκπληρώνοντας προεκλογική του υπόσχεση.  Έτσι, πιστεύει πως οι πανηγυρισμοί στις πλατείες που -σίγουρα- θα επακολουθήσουν, (πιθανότατα με συμμετοχή κάποιας στρατιωτικής μπάντας, με ευγενική προσφορά του αεροψεκασμένου Μπούλη),  θα επικαλύψουν τα "φαρμακερά βόλια" του Μπαρούφου.
   Στην ουσία, η εσπευσμένη ανακοίνωση αυτής της... εξόδου, είναι άνευ ουσιαστικής σημασίας. Απλά, γίνεται αντικατάσταση των ομολόγων του Σαμαρά -τα οποία σημειωτέον στηλίτευε όταν εκδόθησαν το '14 και λήγουν το 2019-  με άλλα, ισόποσα, που θα πληρωθούν το '22. Δηλαδή, μιλάμε γιά παράταση του χρόνου διαρκείας του ίδιου ομολόγου, χωρίς άντληση φρέσκου χρήματος από τα κρατικά ταμεία. Μόνη διαφορά η πιθανή διαφοροποίηση του επιτοκίου δανεισμού, το οποίο σήμερα είναι 4,95%. Γι' αυτό οι νομπελίστες αριστεροί οικονομολόγοι μας θα πετάξουν στα ουράνια, έτσι και πετύχουν κάποια -ελάχιστη έστω- μείωση αυτού του επιτοκίου. Μόνο και μόνο γιά να ικανοποιηθεί το προπατορικό σύμπλεγμα κατωτερότητος της αριστεράς και να φανούμε -επί τέλους- "εμείς" καλύτεροι απ' "αυτούς"! 
   Στην πράξη, θεωρώ βεβαία την υπερκάλυψη του ποσού των 3 δις και πολύ πιθανόν με επιτόκιο λιγάκι κάτω από εκείνο του Σαμαρά -σιγά την επιτυχία- δεδομένου πως το σύνολο σχεδόν των υποψήφιων αγοραστών του ομολόγου είναι διάφορα ελληνικά funds.
    Μιά άλλη βεβαιότητα που προκύπτει απ' αυτή την κακόγουστη εσπευσμένη ενέργεια, που σκοπόν έχει να μας δείξει ο Τσίπρας το... σπαθί του είναι η αποκάλυψη και αποδυνάμωση της επικοινωνιακής ισχύος και υπεροχής της ραδιούργου αριστεράς. Όχι γιά κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί -απλούστατα- τους πήραμε, πλέον, χαμπάρι και -ξεβρακωμένοι πλέον- δεν μπορούν ούτε να αιφνιδιάσουν, ούτε να εντυπωσιάσουν, ούτε να πείσουν με τα τερατώδη τους ψέματα.
   Σύντροφοι, δεν... "κερδάτε" πιά! Σας μάθαμε!
   Και τώρα, η στήλη έχει την τιμή να σας παρουσιάσει το ρεκόρ Γκίνες του χαμηλότερου IQ στην Υφήλιο και επικρατέστερης υποψηφιότητος του προσεχούς Νόμπελ βλακείας. Το όνομα της, Ασπασία Κωνσταντινίδου, θα δοξαστεί κατά τη βράβευση, σε ειδική τελετή στο Λονδίνο την προσεχή Πρωτοχρονιά. Αξίζει τον κόπο να παρακολουθήσετε το πιό κάτω εκπληκτικό βίντεο. Προσέχοντας το βλέμμα της, είναι εμφανή τα αποτελέσματα του νέφους των αεροψεκασμών που την έπληξε τυχαία, καθώς βάδιζε αμέριμνη στο δρόμο.


  

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Έκτακτη είδηση: "Φέρτε μου ένα μαντολίνο". "Έφυγε" η Ζωή Φυτούση!

...συνεχώς πτωχεύοντας από αξίες και σύμβολα.


   Μόλις πληροφορήθηκα την "φυγή" από τη ζωή ενός ακόμη ειδώλου που σηματοδότησε μιά συγκεκριμμένη εποχή.
   Η καταθλιπτική περιρρέουσα συγκυρία μεγαλώνει τη θλίψη μου γιά ένα ακόμη κλείσιμο παραθύρου, από εκείνα που έφερναν δροσερό αέρα στα χρόνια της πρώιμης νιότης μου. Έσβησε η τραγουδίστρια μιάς τρυφερής συγκίνησης που η νεανική ορμή μετουσιώνε σε αισιοδοξία γιά ζωή και αφετηρία δημιουργικής διάθεσης όλων όσοι βρισκόμαστε, τότε, στο κατώφλι της.
   Μέσα από το "Μαντολίνο" του Χατζηδάκι και της Φυτούση και τον Επιτάφιο των Θεοδωράκη και Μπιθικώτση, η θλίψη του θανάτου που μελοποίησαν, ξεπεταγόταν, μετουσιωμένος, ο ενθουσιασμός της ζωής, η οποία απλωνόταν μπροστά μας σαν απέραντη πεντακάθαρη θάλασσα και μας προκαλούσε να την... κολυμπήσουμε.  Να παλαίψουμε με τα κύματά της και να την κατακτήσουμε. Σε αντίθεση με το βοθρόλυμα που περιμένει τώρα γιά να πνίξει την σημερινή νεολαία.
   Ζωίτσα μου καλοτάξιδη και... καλή αντάμωση. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει... "Ταχυδρόμε" μου!

Ο Μπαρουφάκης, ο Αλέξης και τα συριζαρέικα "αφηγήματα" των φιρφιρίκων του!



... και μιά χώρα αμήχανη και μαλλιά-κουβάρια!


   Μετά τις εκκωφαντικές αποκαλύψεις Μπαρουφάκη το Μινίμου αποσβολώθηκε. Το μόνο... αφήγημα που σκαρφίστηκε να ψελλίσει κουτοπόνηρα, ήταν η εξής παπαρδέλα: «Ναι μεν, αλλά ο Αλέξης δεν δέχτηκε την εισήγηση Μπαρουφάκη και τον... έδιωξε. Άρα, μπράβο στον Αλέξη»! Παραβλέποντας την προφανή αντιστοίχιση με το λαϊκό απόφθεγμα: "Να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλείψω λάδι"!
   Η αλήθεια είναι ότι μόλις ο ακατάλληλος γιά πρωθυπουργός Τσίπρας συναισθάνθηκε προς τα πού οδηγούσαν τη χώρα  οι τυχοδιωκτισμοί που μεθόδευε μαζί με τους συνωμότες συνεργάτες του, και τί βάρος έπεφτε στους αδύναμους ώμους του, τού πήγε... «τρία κι ένα». Και κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία, ανέκρουσε πρύμνα ολοταχώς, οραματιζόμενος ειδικά δικαστήρια, «γουνάκια» και Γουδή. Αυτή η ιστορία, κατά εκπληκτική σύμπτωση, εμπίπτει στην πεμπτουσία ενός... «μυρωδάτου» στίχου του Αριστοφάνους από τους «Ιππής». 
   Ο στίχος λέει: «Χεσαίτω γαρ ει μαχεσαίτω» και σημαίνει: «Έτσι και μαχόταν, σίγουρα θα... χεζόταν» και στόχευε στην στηλίτευση του δημαγωγού Κλέωνα, φανατικού εχθρού του Αριστοφάνη, και -κατ' επέκταση- όλων των ομοίων του! Είναι εκπληκτικό και ανάγλυφο το πώς και κατά πόσο οι καιροί αναπλάθουν αλλήλους.