Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

Ο... «κύριος» Κουφοντίνας, ο εξευτελισμός της Δικαιοσύνης και η κοινωνική μας αποχαύνωση.


Μιά χώρα στον αστερισμό των Φίληδων των Βούτσηδων, των Πολάκηδων...

Αποτέλεσμα εικόνας για ο γιος του κουφοντινα
Ένα αδικημένο πλάσμα με αγγελικό βλέμμα, που δικαιώνει τη σχετική παροιμία με τη μηλιά και το πού πέφτει το μήλο της.
 
   Η περίπτωση Κουφοντίνα είναι γνωστή και πολυσυζητημένη, ώστε παρέλκει μία ακόμη σχετική τοποθέτηση επί του θέματος. Η στήλη αποφεύγει τις κοινοτοπίες. Όμως μία -ασήμαντη και απαρατήρητη από τους πολλούς- λεπτομέρεια την εντυπωσιάζει ιδιαίτερα, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον της γιά λίγη περαιτέρω ενασχόληση.
   Συνήθης πρακτική όλων των κρατικών και αστυνομικών οργάνων, προς κάθε υποψήφιο υπόδικο ή απλώς κατηγορούμενο -ακόμη και καθ’ υποψίαν- είναι η πλήρης... απαξία του, έστω αν στο μέλλον προκύψει πανηγυρικά αθώος. Πρώτα-πρώτα, χάνει ακαριαία την ιδιότητα του «κυρίου» και από «κύριος Τάδε» μετατρέπεται σε απλόν... «Τάδε». Μετά, αν τύχει και πρέπει να συλληφθεί, προκειμένου να οδηγηθεί... αρμοδίως, π.χ. αστυνομικό τμήμα, αυτόφωρο, εισαγγελία, κάποιος αστυνομικός, ή ασφαλίτης με πολιτικά, τον «στουμπώνει» πιέζοντάς του το κεφάλι -κίνηση άκρως απάδουσα προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια- προκειμένου να μπει στο αυτοκίνητο! Αυτή, λένε, είναι η διαδικασία -ταπεινωτική πέρα για πέρα- και καταστροφική αν προκύψει άδικη, αφού ο αποτυπωμένος στην κάμερα σπίλος, θα παραμείνει αιώνια. (Κάπως έτσι «έφυγε» από τη ζωή, ταπεινωμένος και εξευτελισμένος, ο μεγάλος «Αττίκ»).
   Στην υπόθεση Κουφοντίνα, ενός κοινωνικού βδελύγματος που πριν δεκάδες χρόνια αυτοανακηρύχτηκε σε ντόπιο «Ρομπέν των δασών» και αρπάζοντας ένα κουμπούρι σκόρπισε θάνατο, πόνο και δυστυχία -άδικα των αδίκων- ο αμετανόητος και ασυμμόρφωτος κακοποιός αποφάσισε, λέει, να απαλλάξει -μόνος του και ως "Θεία Δίκη"- την ελληνική κοινωνία από το άγος που της δημιούργησε η αμετανόητη εγκληματική του παρουσία στη ζωή και άρχισε, λέει, απεργία... πείνας! Από εκείνες τις γνωστές, όπου μετά από 2-3 εβδομάδες... ασιτίας -και αφού εκβιάσεις κοινωνία και θεσμούς- βγαίνεις ροδαλός και ακμαίος από το νοσοκομείο, ενώ θα έπρεπε να σέρνεσαι ράκος ή να έχεις... τεζάρει, δίνοντας ευπρεπή λύση του δράματος που εσύ δημιούργησες. Αιτία αυτής της κακόγουστης θεατρικής παράστασης η μη χορήγηση μιάς πολλοστής... «άδειας». Δηλαδή η χρήση ενός αμφιλεγόμενου -κατ΄εμέ απαράδεκτου- προνομίου, το οποίον θα έπρεπε να χορηγείται με πολλή σκέψη, περισσότερη φειδώ και πάντως όχι σε εγκληματίες αυτού του βεληνεκούς.
   Επί τη ανακοινώσει της... ψευτοαπεργίας Κουφοντίνα, συγκλονίστηκε ομόθυμα το αριστερό "προοδευτικό" πανελλήνιο και οι... ρουβίκονες απέκτησαν πρόσθετο σκοπό... «κοινωνικής» δράσης. Ο πολιτικός κτβερνητικός εσμός έπαθε παράκρουση, σαν εκείνη που έπιασε τον άφρονα λαό όταν τους έφερε στην εξουσία. Έτσι, ο ασούμπαλος μπαρμπαδεινόσαυρος μακαρονάς, με το παιδικό μυαλό και το κοιμίσικο βλέμμα, του οποίου η εμφάνιση -πριν ανοίξει στόμα- προκαλεί στομαχικές αναγούλες, κατελήφθη από «ιερή αριστερή αγανάκτηση» και με ύφος έντρομο δήλωνε και αναρωτιόταν: «Και ποιός θα πάρει την ευθύνη αν πάθει κάτι ο... «κύριος» Κουφοντίνας»! (Και χάσει η Βενετιά βελόνι, προσθέτω, έτσι και μας απαλλάξει, από μόνος του, από τη βρωμερή παρουσία του). Αυτός ο αλαφιασμένος παλαιοσταλινικός, με την παραφουσκωμένη κοιλιά και το άδειο κεφάλι, που νοιαζόταν μπας και χαθεί άδικα... ο Κουφοντίνας, είναι ο ίδιος που προ ημερών δήλωνε πως η άδικη σύλληψη και η παρατεταμένη και βασανιστική φυλάκιση στα τούρκικα μπουντρούμια των δύο Ελλήνων στρατιωτικών... «Δεν αποτελεί μείζον πρόβλημα γιά τη χώρα»! Είναι ο ίδιος που επέμενε υστερικά προχθές πως -στο σκοπιανό ζήτημα- ο όρος «nationality» σημαίνει... «υπηκοότητα» και όχι «εθνικότητα». (Και άσχετος και βλάξ!).
   Δεν επιμένω στην συνέχεια της «υπόθεσης Κουφοντίνα», καθ’ ότι οι εξελίξεις γνωστές και αναμενόμενες, θα στοιχημάτιζα όμως πως είναι θέμα χρόνου η δραπέτευσή του. Υπό την ανακούφιση όλου του ελληνικού αριστερού περιθωρίου και τις ευλογίες του μόνιμου υπερασπιστή τους, του εξοχώτατου κ. Ραγκούση, ο οποίος δηλώνει -συνεχώς και προς πάσα κατεύθυνση- πως «καθήκον κάθε φυλακισμένου είναι η... κοπάνα»!
   Και η αποχαυνωμένη από τα συνεχή και αλλεπάλληλα χτυπήματα -φόροι, μειώσεις αποδοχών, εμπαιγμοί, εθνικές μειοδοσίες, κυβερνητική αλαζονεία, καθεστωτικές αυθαιρεσίες, κακοδιοίκηση, κ.λπ.- κοινωνία μας, μοιραία, δειλή και άβουλη, να παρακολουθεί απαθώς τα τεκταινόμενα και το χάλι της! Άξιοι.

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Κάλλιο όχι λύση, παρά κακή λύση!


Come on boys!
Αποτέλεσμα εικόνας για o kotziaw stiw prespew
O Γκάρυ Κούπερ στο έργο: "Η βενζινάκατος θα σφυρίξει τρείς φορές"
   Βαθειά μελαγχολία πλανάται σήμερα πάνω από τη χώρα. Δυστυχώς, ή ευτυχώς, η νουνεχής μερίδα -θέλω να πιστεύω πλειοψηφούσα- δεν  κατεβαίνει εύκολα στους δρόμους και τις πλατείες. Και όταν αυτό συμβεί, αποτελεί δείγμα ακραίας αγανάκτησης, η οποία εκτονώνεται με την πρώτη φορά και... «ξεφουσκώνει» μετά. Μόνον η κουτοπόνηρη αριστερά επιμένει στην ανάδειξη της διαμαρτυρίας σε διαρκή «εργολαβία». Ανεπάγγελτοι, ανέστιοι και ανερμάτιστοι κάνουν την κοινωνική μπαχαλοποίηση, modus vivendi. O πολύς Μάο, πρότυπο ανατροπέα, αντικομφορμιστή και μέντωρ της επαναστατικής αριστεράς, έλεγε: «Μεγάλη αναστάτωση, ευχάριστη κατάσταση»! Και δώσ’ του συλλαλητήρια με υψωμένες γροθιές και διάλυση της κοινωνικής γαλήνης, της εργασιακής ειρήνης και της πραγματικής προόδου. Η άφρων και κοντόφθαλμη αριστερά, προκειμένου ο Τσίπρας να κερδίσει πόντους δημοφιλίας μέσα και υποστήριξης έξω, συμπεριφερόμενη ομόθυμα και αγεληδόν, πανηγυρίζει -όπως κάνει πάντα, οσάκις θέλει να θολώσει νερά- γιά την...  «επιτυχημένη» συμφωνία. Με κύριο επιχείρημα πως κατάφερε να κλείσει μιά, επί 25/ετία, χαίνουσα πληγή. Όμως αν, ο οιοσδήποτε προσερχόμενος σε διαπραγμάτευση, ενδίδει στις απαιτήσεις του αντισυμβαλλόμενου, τότε πάντα θα κλείνει η διαπραγμάτευση... «επιτυχώς»! Μόνο που αυτό το... «επιτυχώς»,  θα αμφισβητείται.
   Το, κατά τον τεράστιο Καβάφη, μεγάλο «ναι» είναι εύκολο και βολικό. Και το πλασάρεις άνετα, ιδίως αν εσύ είσαι μάστορας στην παραπλάνηση και διαστρέβλωση και οι οπαδοί σου... ανεγκέφαλοι και φανατισμένοι χαχόλοι. Όμως το μεγάλο «όχι» είναι δύσκολο και συνειδησιακά βασανιστικό, με το βραβείο να το απονέμει, μετά θάνατον, η Ιστορία. Μιά εξαργύρωση καθυστερημένη και με κέρδος ανείσπρακτο από τον αντιρρησία.

   Και το επιμύθιο: Αν ή... «όχι λύση» δεν σε βλάπτει, αλλά ωφελεί μόνο τον «απέναντι», με την παράταση της εκκρεμότητος προσδοκάς βελτίωση, ή αλλαγή συνθηκών στο μέλλον. Όμως με την... «κακή λύση» το πουλί... «πετάει» και μετά άντε πιάσ’ το.

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

-Πώς είπες ότι λέγεσαι; Μακεδόνας; Ντροπή σου!


Φτου, κακά. Πιπέρι στο στόμα. 
            
Αποτέλεσμα εικόνας για υπογραφη στις πρέσπες
"Καραγκιόζ-μπερντές Πρεσπών". Θίασος ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Προετοιμάζοντας την παράσταση. (Αξιοπρόσεκτα τα χιαστά ανιανέμια του υποστέγου!).
    Στη σημερινή, πρωινή, εκπομπή του γνωστού αρχιλαϊκιστή γυμνοσάλιαγκα παρουσιαστή, ο μισοαντιρρησίας συνειδήσεως, και ήδη διαγεγραμμένος από τον πολιτικό θίασο των ΑΝΕΛ, Δημήτρης Καμμένος απεκάλυψε πως επίκειται μετονομασία του αεροδρομίου της Θεσσαλονίκης -από «Αεροδρόμιο Μακεδονία» σε «Αεροδρόμιο Μίκρας»- διά της επαναφοράς του παλιού του ονόματος. Έτσι έχουμε την πρώτη... άρση αλυτρωτικών ενεργειών που ασκούσαμε... εμείς -οι κακοί- εναντίον των καλών και αυθεντικών Σκοπιανών... «Μακεδόνων», προκειμένου να μην ενοχλούνται οι σημερινοί νεόκοποι «κολλητοί» των απάτριδων διεθνιστών, (Τσίπρας, Κοτζιάς, Φίλης, Κυρίτσης and co), οι οποίοι, του λοιπού, από σφετεριστές και «μουσαφιρέοι», που κουβαλήθηκαν τον 8ον αιώνα από τα βάθη της Μογγολίας, καθίστανται πλέον ιδιοκτήτες. Με γλώσσα, εθνικότητα, ιστορία και εθνική ταυτότητα, με την πανηγυρική... συναίνεσή μας. Και αυτό γίνεται στα πλαίσια μιάς προδοτικής συμφωνίας, δείγμα κατάπτυστου γραικυλισμού, που υπέγραψαν τα παλαιοσταλινικά κατάλοιπα της χώρας. Οι νοσταλγοί του αλήστου μνήμης «Συμφώνου του Πετριτσίου», το οποίο περίμενε υπομονετικά σε κάποιο συρτάρι, επί 3/4 του αιώνα, προκειμένου να αρχίσει η εφαρμογή του! Τα «τριάκοντα αργύρια» αυτής της συναλλαγής είναι η εξασφάλιση κάποιας «άυλης» εύνοιας των εταίρων μας, (οι οποίοι τυρβάζουν γιά το δικό τους συμφέρον και μόνο), στον κυβερνητικό εσμό και ο «ντόρος» που θα γίνει διατυμπανίζοντας οι κεκράχτες τους -άρχισαν ήδη-  ως μεγάλες μανούλες στην επικοινωνία, την διαστρέβλωση και την παραπληροφόρηση, την μεγάλη επιτυχία του... παιδιού θαύματος Αλέκσισ.  (Κούνια που μας κούναγε!). Κατά τα λοιπά, το εθνικό κέρδος αυτής ταπείνωσης, από αύριο θ’ αρχίσει να τρέχει απ’ τα... μπατζάκια μας.
   Ένας κακόγουστος και προχειροστημένος «καραγκιόζ μπερντές» στις Πρέσπες είναι το απολύτως ασορτί σκηνικό, αντάξιο της όλης συμφωνίας, το οποίο στήθηκε πρόχειρα γιά να στεγάσει τους πρωταγωνιστές και τους προσκεκλημένους τους κατά την υπογραφή της.
  Και τώρα λίγες, προσωπικές, κουβέντες γιά τον κρυφοναρκισσιστή υπουργό μας, τον ανεκδιήγητο «τρυφερό ποιητή» σύντροφο Νίκο Κοτζιά, ο οποίος κοσμεί τον θώκο του υπουργού των Εξωτερικών.
   Επειδή αρχή της στήλης είναι να τεκμαίρει τον λέοντα από το νύχι του, θυμάμαι πως πριν λίγους μήνες, την περίοδο του δήθεν σκανδάλου Novartis, ο τύπος είχε δηλώσει στο ραδιόφωνο πως: «Όποιος πολιτικός δεν αποδείξει την αθωότητά του (!), κακό της κεφαλής του!». Και, μιά-δυό μέρες μετά, από το βήμα της Βουλής, διέψευσε -ο άθλιος- πως είπε κάτι τέτοιο! Επειδή και στα δύο υπήρξα αυτήκοος και αυτόπτης μάρτυς, δεν χρειάζομαι τίποτε περισσότερο γιά να τον «ζωγραφίσω» στη συνείδησή μου.

   Συμπερασματικά: Το προδοτικό κυβερνητικό συνονθύλευμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, εν κρυπτώ και παραβύστω, παραδίδει ως πρόβατον επί σφαγή την Μακεδονία και τα «προικιά» της, (έθνος, γλώσσα, ιστορία, παραδόσεις), στο θυσιαστήριο του Τραμπ και της Μέρκελ. Γιά όσους δεν μπορούν να εκτιμήσουν τα κακά που -ραγδαία- έρχονται, αρκεί η εξής παρατήρηση: «Όταν οι έχοντες αντίθετα με τα δικά σου συμφέροντα θριαμβολογούν και πανηγυρίζουν, τούτο αποβαίνει εις βάρος σου. Και ας μην παραγνωρίζεται ποτέ πως -πλην της σύμπλευσης με τους έχοντες αντίθετα συμφέροντα, χάριν της διατήρησης της εξουσίας- η παράδοση της Μακεδονίας στους Σλάβους είναι απόλυτα συμβατή με την προαιώνια και παγιωμένη κομμουνιστική επιδίωξη. Όσο γιά την Ελλάδα και την εθνική της υπερηφάνεια,  παραπέμπω στον τελευταίο στίχο γνωστού ποιήματος του μεγάλου Καβάφη: «... και αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που χάνεις»!
   Γιά δε τους χαχόλους αριστερούς, αρκεί το: «Μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται».  

   ΥΓ. Τον ισχυρισμό Δ. Καμμένου, σχετικά με το αεροδρόμιο Μακεδονία,  επαλήθευσε ντόπια φίλη, η οποία το επισκέφτηκε χθες!

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Κρατώντας την ανάσα...


Αποτέλεσμα εικόνας για αρκας

   Η κωμικοτραγική και μοιραία γιά την Ελλάδα και τον ελληνισμό... συγκυρία φέρνει στο τιμόνι έναν αγράμματο, άθλιο, αγεωγράφητο και ανιστόρητο νεαρό τύπο, ο οποίος αγνοεί πως υπάρχουν θαλάσσια σύνορα στη Γη και πως Λέσβος και Μυτιλήνη είναι το ίδιο νησί. Με μεγάλη σπουδή και χαρακτηριστική αλαζονία ξεπουλά -απερίσκεπτα, αβασάνιστα και ελαφρά τη καρδία- ολόκληρη περιοχή της Ελλάδος, την Μακεδονία. Μαζί με το όνομα και την Ιστορία της.
   Επειδή οι κομμουνιστικές και διεθνιστικές καταβολές του δεν αρκούν γιά δικαιολόγηση μιάς τέτοιας ενέργειας σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, η στήλη επιστρατεύει όλη της την περίσκεψη, φιλυποψία και διεισδυτικότητα, προκειμένου να αναζητήσει τους πραγματικούς λόγους της fast track πρεμούρας γιά κλείσιμο ενός χρονίζοντος προβλήματος, γιά το οποίο δεν χρειαζόταν να πολυνοιάζεται η χώρα μας. Το επιχείρημα πως την FYROM αναγνωρίζουν ως «Μακεδονία» πάνω από 140 χώρες είναι έωλο. Γιατί -ακόμη κι αν την αναγνωρίσουν και άλλες τόσες-  γιά να ενταχθούν σε ΝΑΤΟ και ΕΕ απαιτείται η δική μας συναίνεση. 

 "Scoppia, scoppia mi sco..."

  Από την άλλη, υπάρχει έντονο ενδιαφέρον -οικονομικό, πολιτικό και παγκόσμιας επιρροής- από τους μεγάλους παίκτες της διεθνούς σκακιέρας, (ΗΠΑ, Ρωσία, Γερμανία), γιά τον προσεταιρισμό του μικρού, μεν, αλλά σημαντικού θραύσματος της γιουγκοσλαβικής έκρηξης που λέγεται, προσωρινά, FYROM. Η διείσδυση της Ρωσίας και το σφιχταγκάλιασμά της με την Σερβία δημιούργησε την ανάγκη άμεσης ένταξης των Σκοπίων στον δυτικό άξονα. Με τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου να διατρέχουν σαν φίδια στην περιοχή, δεν θα με εξέπληττε καθόλου αν, μεταξύ των γνωστών και αγνώστων μνημονιακών... «προαπαιτουμένων», τρύπωνε και κάποιο ακόμη, μυστικό, που θα αναφερόταν στο «Σκοπιανό» και την άμεση επίλυσή του!
   Ο τρόπος χειρισμού της όλης υπόθεσης, η σπουδή, η μυστικοπάθεια των διαπραγματεύσεων, η ερμαφρόδιτη στάση των καραγκιόζηδων «εθναμυντόρων» παλληκαράδων ΑΝΕΛ, ό άσβεστος έρωτας των κυβερνώντων γιά την διατήρηση της «καρέκλας» και η -προφανής- διαβεβαίωση των πατρώνων του ΝΑΤΟ και της ΕΕ περί «στηρίξεως» αυτών που κάποτε έλεγαν... «go back Madame Merkel» και τώρα λένε «SOS... Angela», συνηγορεί έντονα γι’ αυτή την άποψη. Όπως, επίσης, και οι θεατρινισμοί της απέναντι, σκοπιανής, πλευράς -«τράβα με κι ας κλαίω»- οι οποίοι με την συμφωνία αποκτούν... «εθνότητα», ταυτότητα, εθνική μακεδονική συνείδηση και γλώσσα, (αντί βουλγαρικής διαλέκτου), αλλά παριστάνουν τους... ριγμένους και «τσινάνε», γιά να ρίξουν στάχτη στα μάτια των δικών μας χαχόλων!
   Συμπερασματικά -και παρακαλώ θυμηθείτε το- μετά τις διεκδικήσεις των Τούρκων και των Σκοπιανών, έρχεται η σειρά των Αλβανών με την Τσαμουριά, τις αποζημιώσεις των Τσάμηδων και τη Μεγάλη Αλβανία. Ακολουθεί η Αίγυπτος με την Κρήτη -Βόρεια Αίγυπτος- και όσοι έχουν επισκεφθεί την Κνωσό και το Μουσείο του Καΐρου θα αναγνωρίζουν την ομοιότητα χρωμάτων και τεχνοτροπίας στις τοιχογραφίες. Άρα... ο μινωικός πολιτισμός είναι... παιδάκι του αιγυπτιακού, άρα...
   Τέλος, και προς τα δυτικά μας, ας μην λησμονούμε τα Επτάνησα. Το Τσιρίγο, το Τζάντε, το φιόρο του Λεβάντε, τα «φαγανέλια» της Κόρφου και τα «δεούτελα» της Κεφαλονιάς. Τώρα με τη νέα ακροδεξιά και απρόβλεπτη ιταλική κυβέρνηση, όλα είναι πιθανά, γιά αναζήτηση μιάς Ανατολικής Ιταλίας! Τσίπρας και Καμμένος είναι αυτοί.


   ΥΓ. Δεν μπορώ να ξεπεράσω την βασική παράλειψη του Χατζηαβάτη-Τζαναμπετόπουλου, ο οποίος στον καταλογισμό ευθύνης γιά τις βλακείες που είπε στη Βουλή ο ανεγκέφαλος χρυσαυγίτης, η  κακόγουστη κόπια του... Οδυσσέα Ανδρούτσου -στη μορφή κι όχι στη λεβεντιά. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κλασσική κουτοπόνηρη αριστερή «ατσίδα», κατονόμασε -ως πραγματικά υπεύθυνο... της χρυσαυγίτικης ανοησίας, τον Κυριάκο Μητσοτάκη! Όμως στη σπουδή του ξέχασε τον ηθικό αυτουργό και κυρίως υπεύθυνο, την Μαρέβα. Απλά, το υπενθυμίζω και το προσθέτω.