Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2019

"Τα παιδία παίζει"

    
    Τα άτιμα, τα μπαγάσικα, τα πονηρούλικα.




   Αλήθεια, αφού τόσο πολύ το θέλει ο Άχαστος -αυτός που σε όλα μιμείται τον αλήστου μνήμης «Αντρέα»- να παραπεμθεί γιά την υπόθεση Novartis, γιατί δεν βάζει τους δικούς του να το κάνουν. Εξήντα υπογραφές βουλευτών χρειάζονται και τους έχει. Γιατί στηρίζεται στον Μητσοτάκη και δεν τρώει... «από τα έτοιμά» του; Γιατί θεωρεί τον -αποδεδειγμένα- πιό γάτο από δαύτον... «Κούλη», τόσο ηλίθιο ώστε να πατήσει την πεπονόφλουδα και να πέσει στο λάκκο που του έσκαψε;

   Είναι γνωστόν πως φόνος χωρίς πτώμα δε νοείται και καταδίκη χωρίς απτές αποδείξεις αλλά με ενδείξεις μόνον -έστω και ισχυρές- δεν στοιχειοθετείται.

   Στην υπόθεση της Novartis, κατ’ εμέ, δεν υπάρχει καν σκάνδαλο αλλά αήθης συμπεριφορά φαρμακευτικών εταιρειών -όλων- και σε επίπεδο αθέμιτου ανταγωνισμού. Με λαδώματα γιατρών και φαρμακοποιών -μετρητά, πριμ, συμμετοχή σε συνέδρια της πλάκας σε Μπάλι και λοιπούς εξωτικούς παραδείσους- προκειμένου να συνταγογραφούν τα δικά τους προϊόντα και όχι των ανταγωνιστών τους. Όλοι θα γνωρίζουν, όπως κι εγώ, γιά τα τάχα ενημερωτικά συνέδρια που γίνονταν στο φως της δημοσιότητος, όπως και τα πίτσι-πίτσι των... «ιατρικών επισκεπτών» στα διάφορα φαρμακεία, έστω και στο βαθμό που μπορεί να θεωρηθούν ως «σκάνδαλο», δεν περιείχαν συμμετοχή πολιτικών, αφού δεν μπορούσαν αυτοί να παίξουν «διευκολυντικό» ρόλο, π.χ. Πικραμένος!!!, αλλά αυτή η ιστορία αποτελούσε πρώτης τάξεως ευκαιρία γιά άρρωστα μυαλά -και σώματα- π.χ. Παπαγγελόπουλος, Πολάκης, Κοτζιάς, κ.λπ.,   σπίλωσης πολιτικών τους αντιπάλων ώστε να τους «σέρνουν» όμηρους και ευάλωτους μέχρι, τουλάχιστον, τις επόμενες εκλογές. Με την πομπώδη ρητορική του δύσμορφου Ρασπούτιν και προφανώς τις ευλογίες του... Άχαστου. Η βλακώδης αυτή υπόθεση, αντάξια του πνευματικού επιπέδου των σκευωρών, όπως ήταν φυσικό δεν στηριζόταν σε πραγματικά στοιχεία και η εκβιαστική επιστράτευση αναλόγου ευφυΐας ψευδομαρτύρων -πομπωδώς μάλιστα προστατευόμενων!!!- μεγάλωσε το μέγεθος της ανοησίας. Όμως τώρα που ήρθε η στιγμή της νέμεσης και του κολασμού των υπευθύνων ισχύει κι εδώ το τεκμήριο της αθωότητος. Π.χ. γιά Τσίπρα, καθ’ όσον το νιάου-νιάου στα κεραμίδια -σε επίπεδο δικαστηρίου- δεν τεκμηριώνει αμάχητα... γάτα, αν δεν την δεις, αφού μπορεί η υπεράσπιση να ισχυριστεί πως πρόκειται γιά σκύλο που μιλάει... ξένες γλώσσες! Και το επιχείρημα στέκει!! Συνεπώς ο Άχαστος το παίζει τζάμπα μάγκας και προσπαθεί, διά της τεθλασμένης, να ηρωοποιηθεί, ως αδίκως κυνηγημένος από την ρεβανσιστική... ακροδεξιά του Μητσοτάκη, αφού η συμμετοχή του στην αφελή σκευωρία τεκμαίρεται μεν, αλλά δεν αποδεικνύεται με στοιχεία. Οπότε σίγουρα θα αθωωθεί και θα επανέλθει μελλοντικά ευκλεής και... «δημήτριος», όπως ο ίδιος εννοεί, καθ’ ότι... τέρας μορφώσεως. (Προφανώς το "ευκλεής" δεν το καταλαβαίνει και το παίρνει σαν... με "κλάματα" των αντιπάλων του).

Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2019

Σοφίας, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης.

... γράφει ο ημεροδείκτης σήμερα, 17η Σεπτεμβρίου.



   Από μικρό παιδί, αυτή η γιορτή με εντυπωσίαζε και με συγκινούσε. Την Πίστη την διέθετα, ολόθερμη κι ακέραιη, γιά κάθε σκοπό και στόχο που έβαζα στη ζωή. Η  Ελπίδα επίτευξής τους με ζέσταινε, με πείσμωνε και με παρακινούσε, κάθε φορά που φαινομενικά ανυπέρβλητα εμπόδια με αποθάρρυναν ή με απογοήτευαν. Την Αγάπη, που τόσο στερήθηκα με την πρόωρη απώλεια των γονιών μου, την αναζητούσα διψασμένος και την Σοφία την προσδοκούσα με το πέρασμα του χρόνου και την πείρα που θα έφερνε ως αντιστάθμισμα της χαμένης νιότης.

   Σήμερα, στο γέρμα της ζωής και την ώρα του απολογισμού, η μεν Πίστη μου εμφανίζεται κλονισμένη σε πολλά και οι Ελπίδες μου - αυτές που πεθαίνουν τελευταίες- μαράθηκαν και φυλλορρόησαν, μία-μία, (την προτελευταία την «κήδεψα» πρόσφατα και η τελευταία -αργοσβήνοντας- πνέει τα λοίσθια. Την Αγάπη που αναζητούσα  την γνώρισα. Την γεύτηκα, την έχασα, την ξαναβρήκα, με την δίψα της να μένει άσβεστη καθώς οι φυσικές αντοχές σβήνουν ολοένα.    
   Όσο γιά τη Σοφία ακόμη την περιμένω. Φαίνεται πως με... «έστησε» και δεν θα 'ρθει! Ή μήπως...

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2019

Λόγια μεγάλων ανδρών και μικρών γυναικών...


 Ή, απλά φληναφήματα της αριστερής ασχεταδούρας.
 
O "Vinceremoς"!
   Είπε το αμίμητο ντουέτο -ο άχαστος κι η νεαρά ερωτευμένη Ατσιδόγλου- το αντίστοιχο αμίμητο: «Η ανάπτυξη δεν φέρνει αύξηση αποδοχών, αλλά η αύξηση αποδοχών φέρνει την ανάπτυξη»!!!
   Δεν είναι ν’ απορεί κανείς μ’ αυτή την παπαρδέλα. Ακούγεται πολύ φυσιολογικό τσιτάτο που χαρακτηρίζει ανθρώπους που έχουν μεσάνυχτα από Οικονομία. Άλλωστε, στην παγκόσμιο Ιστορία της Οικονομίας,  ο μαρξισμός δεν ανέδειξε ούτε έναν διαπρεπή οικονομολόγο. Όλοι δαύτοι, οι μόνες γνώσεις που έχουν για αύξηση παραγωγής αρχίζουν και τελειώνουν στα σταχανοφικά πριμ -δηλαδή ένα στάχυ στον... «πρώτο αγρότη της χρονιάς»- και οι εμπορικές σχέσεις στις κομμουνιστικές οικονομίες γίνονται με... κλήρινγκ. Πάρε τρακτέρ και δώσ’ μου... καρπούζια!
   Κάνοντας -υπόθεση εργασίας- πως εφαρμόζουμε της συριζαρέικη μπαρούφα, και για μεγαλύτερη  -και ταχύτερη- ανάπτυξη, δίνουμε 10/πλάσιους μισθούς στους εργαζόμενους μιάς μικρομεσαίας επιχείρησης, προσδοκώντας... ανάπτυξη. Τί θα συμβεί; Τον πρώτο κιόλας μήνα, η επιχείρηση θα κλείσει. Φαλιμέντο, λουκέτο! Γιατί ποιός και πώς θα βγούν οι υψηλοί μισθοί των εργαζομένων, όταν οι τιμές των προϊόντων της εκτιναχτούν στα ύψη, λόγω αυξημένου κόστους και ποιός θα τ’ αγοράζει; Βέβαια, και με χαρακτηριστική αφέλεια και αναίδεια, η αριστερή... «προοδευτική» λογική λέει: Τα λεφτά να τα δώσει ο «καπιταλίστας αφεντικός», ο... πλούούούσιος!
   Σεβόμενος την λογική και νοημοσύνη μου, σταματώ εδώ το παράδειγμα και εναποθέτω στη λογική και νοημοσύνη των αναγνωστών την εξαγωγή συμπερασμάτων από την αριστερή τρέλα. Όχι όλων, εξαιρούνται οι κομπλεξικοί, οι ανεπρόκοποι και οι χολερικοί αριστεροί που μισούν την κοινωνία και προτιμούν να καταστραφούν όλοι από το ν’ ανοίξουν την τσίμπλα τους και ν’ αρπάξουν την αξίνα και το σφουγγαρόπανο, (για πιο πάνω δεν κάνουν), ή να ξεστραβωθούν μαθαίνοντας κάποια κολλυβογράμματα, αντί να... «καταλαμβάνουν» τα σχολεία. Μπας και βάλλουν μυαλό και ... γίνουν άνθρωποι.
   Επειδή «εξ όνυχος τον λέοντα», ας σκεφθούν οι ρομαντικοί και αγνοί παλαιάς κοπής την φενάκη του οικονομοπολιτικού μαρξιστικού συστήματος και ας χωρέσουν τα όνειρα και τους οραματισμούς τους σε κάποιο πιο ρεαλιστικό και γήινο σύστημα. Κι αν δεν αντέχουν να φτάσουν μέχρι το τέρμα, που είναι ο φιλελευθερισμός και οι νόμοι της αγοράς, ας κατέβουν στη στάση της... σοσιαλδημοκρατίας. Απ’ ολότελα, κάτι είναι κι αυτό.
   Αλλιώς ας ακολουθούν το ραμολί-μέντορα που θα τους... «εκτόξευε», πετυχαίνοντας... «θαύματα», (ο ίδιος το έλεγε) και κείνον τον πανύβλακα που ισχυριζόταν πως οι καταστηματάρχες τον σταματούσαν στον δρόμο και του έλεγαν: «Βάλε κι άλλες εισφορές»!!! Υπό την ηγεσία, βέβαια, ενός τέρατος μορφώσεως που λέει: «του Μετρού», «της ΔΕΗς», που δεν έμαθε ποτέ πως Λέσβος και Μυτιλήνη είναι το ίδιο νησί και πως το Ίδρυμα που τέλειωσε(;) δεν λέγεται «Εθνικό Μετσόβιο Πανεπιστήμιο»!
   Α΄, ρε φάπες που χρειάζονται μερικοί, και κλωτσιές κάποιοι άλλοι.

Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2019

«Tρώτε απ’ τα έτοιμα»!


Αριστερές αστειότητες, απύθμενο θράσος.
 
Όλος ο αλλόκοτος  θίασος επί σκηνής
   Και ξαφνικά μαθαίνουμε πως  τα κρατικά ταμεία ήσαν τίγκα στο μπικικίνι, πως ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν έτοιμος να το μοιράσει στους... πολλούς -αυτούς, ναι αυτούς, που ξέσκιζε επί χρόνια στο φόρο- αλλά να... δεν πρόκαμε! Και δεν πρόκαμε γιατί ο... ΣΥΡΙΖΑ βιάστηκε να κάνει εκλογές, έτσι ώστε να δώσει στον... Μητσοτάκη την ευκαιρία να μοιράσει αυτός τα... έτοιμα!!! Επιχειρήματα αφελή, αντάξια των κουτοπόνηρων εκφραστών και των κουτών σανοφάγων που τα υιοθετούν.

   Αφού ξέσκισαν τον κοσμάκη στον φόρο, με ιδιαίτερα μανία στο επιχειρηματικό και παραγωγικό τμήμα του -την μεσαία τάξη- που αποτελεί τον ταξικό εχθρό της αριστερής ομοιομορφίας, μοίρασαν επιδοματικά ψίχουλα στην προσφιλή τους αδρανή πλέμπα, την οποία φρόντισαν να αυγατίσουν, στον πάσης φύσεως κοινωνικό κατιμά -λαθρομετανάστες, γυφταρέους και νεόπτωχους που επιδίωξαν και δημιούργησαν ισοπεδώνοντας τους μισητούς άξιους, δραστήριους και παραγωγικούς- και κράτησαν μερίδες λέοντος γιά στρατιές ανάξιων, ανεπρόκοπων και ολοστρόγγυλων μηδενικών, τύπου Καρανίκα, τους οποίους διόρισαν -σωρηδόν- στελεχώνοντας την δημοσία διοίκηση με άχρηστο υπερπληθυσμό. 
    Η Μάντρα, το Πέραμα, το Μάτι πρόχειρα δείγματα αριστερής ανικανότητος, τσαπατσουλιάς και ατζαμίδικης προσπάθειας κουκουλώματος και μπουρδουκλώματος, στα πλαίσια της κλασσικής αριστερής πρακτικής. «Όταν η αλήθεια δεν μας συμφέρει... κατασκευάζουμε άλλη»! Πρόχειρη και εύκολη δικαιολογία το... δεν «προκάμαμε»! 
   Προσηλωμένοι σε ιδεολογικές αγκυλώσεις, αντί να κοιτούν μπροστά, προσπαθούσαν να αναστηλώσουν τον σταλινισμό και τον μαοϊσμό, την εποχή που αυτοί κατεδαφίστηκαν με πάταγο, εκεί όπου γεννήθηκαν.

   Δεν πρόκαμαν ν’ απασφαλίσουν την οικολογική βόμβα των 20.000 τόνων εύφλεκτης ύλης που καιροφυλακτούσαν σε οικόπεδο στο Μάτι. Την άφησαν να την «κολατσίσει» ο... Μητσοτάκης, μαζί με τα υπόλοιπα... «έτοιμα». Όπερ και εγένετο σε... 20 ημέρες!

   Δεν πρόκαμαν να τελειώσουν την επένδυση στο Ελληνικό, με ιδεοληπτικά αντιεπενδυτικά κίνητρα και σαχλαμαρίστικα επιχειρήματα-προφάσεις περί δασών, αρχαίων και λοιπών ανοησιών, αφήνοντας  να το... «φάει» ο Γεωργιάδης. Συμβατές σε ηλιθιότητα αναχρονιστικά και αντιπροοδευτικά καμώματα, που προσπαθούν να φρενάρουν την επέκταση της COSCO -τάφος Θεμιστοκλή, αρχαία στα 80% του Πειραιά- η δραστηριότητα της οποίας έφερε τον Πειραιά μεταξύ των κορυφαίων λιμένων της Ευρώπης. Αριστερό οικολογικό ψευτοενδιαφέρον που -με πραγματικό κίνητρο το σαμποτάζ του καπιταλίστα... Βωβού- ματαίωσαν με βαβούρα και οχλοκρατική δημαγωγία την κατασκευή σταδίου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό, γιά να μην ενοχληθούν οι... κορμοράνοι της περιοχής!!!

   Δεν πρόκαμαν να τακτοποιήσουν τις 120 δόσεις των πνιγμένων στα χρέη μικροεπαγγελματιών γιά να χτυπήσουν το μισητό τους... κεφάλαιο.

   Δεν πρόκαμαν να εκκαθαρίσουν εκατοντάδες χιλιάδες συντάξεων, αφήνοντας τον χρόνο -και τον Χάρο, προφανώς- να δίνει λύση στο πρόβλημα.

   Δεν πρόκαμαν το ένα, δεν πρόκαμαν το άλλο! Πρόκαμαν όμως να βολέψουν τους υμέτερους κοπριτάριους σε χρυσοφόρες θέσεις μετακλητών.

   Δεν πρόκαμαν να ολοκληρώσουν την σκευωρία της Novartis, με τα φίσκα χρημάτων ρολαριστά βαλιτσάκια να κουβαλιούνταν στο Μαξίμου, γιά να λαδωθεί... ο Σαμαράς και όλοι όσοι πολιτικοί τους κάθονταν στον λαιμό! Πρόκαμαν όμως να μιλήσουν, τότε, γιά το μεγαλύτερο ελληνικό σκάνδαλο όλων των εποχών και τώρα που ήρθε η ώρα της αποκάλυψης και του κολασμού, τώρα κλαψουρίζουν γιά δήθεν... ρεβανσισμό!

   Δεν πρόκαμαν! Τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από... μη «προκάμαντες κοινούς πολίτες», όπως και οι τελευταίες κάλπες γεμάτες από μαύρο σε... «μη προκάμαντες πολιτικούς». Ψεύτες, ανίκανους, απατεώνες και ευθυνόφοβους.


   Βρε, άει σιχτίρ φαύλοι... «δενπροκαματζήδες. Αντιπαραγωγικά και αντιπροοδευτικά αγκυλωμένα κουμμούνια, μητραλοίες ανθέλληνες, που ακούγατε γιά αριστεία, γιά ικανότητα και  πραγματική πρόοδο και βγάζατε σπυράκια. Που ανασύρατε από το βόθρο διάφορα πολιτικά περιττώματα, εναγκαλιστήκατε την εισαγόμενη  πολυπολιτισμική, πολύχρωμη και πολυθεϊστική πλέμπα και βγάζοντας απ' τον βούρκο κάμποσους αποτυχημένους Καρανίκες, θελήσατε να φτιάξετε κοινωνία με δαύτους.

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2019

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του ΣΥΡΙΖΑ.


 "Δώσε και μένα μπάρμπα"
 
Το "κωλοσφούγγι" κάτω, στο άλλο χέρι, να μην φαίνεται!
   Μέχρι  προ τινος τα συριζαρέικα ψέμματα  εκφράζονταν μεθοδευμένα, συστηματικά, και συντεταγμένα. Και εκτοξεύονταν  ομοιόμορφα, με περικάλυμμα τάχα σοβαρότητος και αξιοπιστίας. Όλος ο κυβερνητικός συρφετός αποτελούσε μία πολύ υπάκουη κι επιμελή τάξη φροντιστηρίου όπου η πλύσις εγκεφάλου παρείχε αξιοθαύμαστα ομοιόμορφα αποτελέσματα. Είτε έναν άκουγες, είτε όλους, το ίδιο ήταν. Ζυγισμένοι και στοιχισμένοι στο ψέμμα, στην... τρίχα! Έλεγαν το «ποίμα» τους λες κι είχαν καταπιεί... linguaphon. Οπότε η σχετική απήχηση στην αφελή και μωρόπιστη εκλογική τους πελατεία ήταν σχετικώς καλή.

   Ως προκύπτει, όμως, μετά το εκλογικό στραπάτσο η μηχανή ψεύδους της «Κουμουντούρου» άρχισε να χάνει λάδια και το σύστημα να μπάζει νερά. Έτσι, στην τελευταία τους κόντρα με τον Μητσοτάκη, σχετικά με τα πρωτογενή πλεονάσματα, η «βιομηχανία» βγάζει σκάρτο εμπόρευμα και τα φερέφωνα παρουσιάζουν ανεπιθύμητη πολυφωνία και πολυχρωμία. Άλλα λέει ο Τσίπρας, άλλα ο Τσαλακώτος. Άλλα ο μειλίχιος Ρομά, άλλα ο ντόπιος «V for Vendetta». «Κάθε συριζαρέος και το ψέμμα του, κάθε οπαδός και την εκδοχή του».

   Φαίνεται πως η τελευταία εκλογική επιτυχία του... «άχαστου» αποσυντόνισε τον μηχανισμό. Ίσως η αποστράτευση της στρατιάς των μετακλητών μισθοφόρων να ευθύνεται γιά τις αρρυθμίες αυτές, οπότε και αποδεικνύεται περίτρανα η χρησιμότητά της, έστω κομμάτι ακριβούτσικη, (μόλις 17 εκατομμυριάκια). 
   Ευθαρσώς δηλώνω πως -όταν μεγαλώσω- θέλω να γίνω «μετακλητός» στην τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.  Και ομπρέλα ξέρω να κρατάω και "stratego" έπαιζα με φίλους.