Παρασκευή, 31 Δεκεμβρίου 2010

Παιδεία. Αναμνήσεις από το μέλλον....

Θέσεις - Απόψεις

  Η στήλη θυμάται, κοντά 30 χρόνια πριν, την οργανωμένη και ενορχηστρωμένη προσπάθεια κατεδάφισης της ελληνικής γλώσσας και την ολοσχερή ανασκαφή της γενικής και σφαιρικής παιδείας. Με ταυτόχρονη ανάπτυξη της επί μέρους εξειδίκευσης και υποστήριξης ενός συστήματος που εξασφαλίζει, τάχα, το χρήσιμο γνωστικό αντικείμενο, απαλλαγμένο από περιττές γνώσεις, μέσω στοχευμένης εκπαίδευσης (άλλο παιδεία, άλλο εκπαίδευση) και το ξεφύτρωμα, σαν μανιτάρια, πλήθους ασχέτων και αχρήστων ΑΕΙ και ΤΕΙ, που το μόνο που προσέφεραν στην χώρα είναι η τόνωση του λιανεμπορίου των τοπικών κοινωνιών.

  Αποτέλεσμα η πλήρης εφαρμογή της «αρχής της ήσσονος προσπαθείας», το ακαδημαϊκό 5 (υποχρεωτικά και άκοπα παρεχόμενο), η κατάργηση των προαγωγικών εξετάσεων, ο εκτροχιασμός όλων των πνευματικών ιδρυμάτων, ο εξευτελισμός των όρων «Καθηγητής Πανεπιστημίου» και «Πρύτανης» και , εν κατακλείδι, ο εκμηδενισμός της Παιδείας με την προώθηση ενός μοντέλου πασαλείμματος εκπαίδευσης. Κι αυτή λειψή και, κυρίως, άκρατα κομματικοποιημένη και αναίσχυντα φατριασμένη.

  Όλα άρχισαν από την περίοδο που έφερε την κατάργηση της τρίτης κλίσης (αυτό, πάει στο καλό, το χωνέψαμε!), το μονοτονικό, την αντικατάσταση των «πανελληνίων» με το λιγότερο κομψό και ευφωνικό «πανελλαδικές» και του απόλυτα χασμωδικού «κάλεσμα», αντί «πρόσκληση», κ.λπ.!
Και όλα αυτά χάριν του εκδημοκρατισμού (!) και του σοσιαλιστικού νεορεαλισμού στην εκφορά του λόγου με στόχο τη λοβοτόμηση των επερχομένων γενεών και την μετατροπή αυτών σε άβουλη μάζα ρυμουλκούμενων κρατικοδίαιτων ψηφοφόρων και άκριτων χειροκροτητών των «πατρώνων» τους. Όπερ και, εν πολλοίς, επετεύχθη!

  Τα αποτελέσματα γνωστά και ευκόλως αναγνωρίσιμα σε κάθε δελτίο ειδήσεων και σε κάθε «ρεπορτάζ» φερέλπιδος μαρκουτσοφόρου, υπό εκκόλαψη, ρεπόρτερ!
Θυμάμαι, πρόχειρα ως εξόχως ογκώδες μαργαριτάρι, την ημέρα των δημοτικών εκλογών πώς γνωστός ραδιοφωνικός σταθμός, ειδικευόμενος στην οικολογία, μας βομβάρδιζε μέσω νεαρού «δαιμόνιου» ρεπόρτερ, ότι ξετρύπωσε με το ελικόπτερο του σταθμού παράνομη  «υλοτόμευση» !!! στην Πάρνηθα. Σε μια ώρα εκπομπής θα πρέπει να το επανέλαβε πάνω από 30 φορές! Με στόμφο και φιλαρέσκεια. Και για τον εντοπισμό του παραβάτη αλλά, κυρίως, για την ωραία λέξη που «κοτσάρισε» στο κοινό, το οποίον θα εκστασιαζόταν με το χειρισμό των ελληνικών του!
- «Μα ποιός είμαι, η Δομή είμαι»!

  Τώρα, ποτέ δεν είναι αργά, κατάλαβαν τη χρησιμότητα και αναγκαιότητα των προτύπων και πειραματικών σχολείων. Και αποφάσισαν να επαναφέρουν τον θεσμό.
Αναξιοκρατίες, λαϊκισμοί και δημαγωγίες δεν περνάν στη μόρφωση. Η πνευματική ισοπέδωση μπορεί να ικανοποιεί αμόρφωτες λαϊκές μάζες, να κολακεύει την ανικανότητα και αναξιοκρατία και να φέρνει, πρόσκαιρα, ψήφους, αλλά μακροπρόθεσμα καταστρέφει την προοπτική και το μέλλον του λαού. Αυτό πληρώνουμε σήμερα, (για όσους μπορούν να δουν λίγο κάτω από την επιφάνεια και πίσω από τις λέξεις)!

  Θυμάμαι, σαν αυτόπτης μάρτυς, κάποια συζήτηση μεταξύ ενός μέλους επιτροπής που έβαζε τα θέματα εξετάσεων κάποιας «πανελλαδικής», (καθηγητού Πανεπιστημίου, παρακαλώ, και διαπρεπούς Πασόκου!), τον καιρό της Ανδρεϊκής παντοκρατορίας, και ενός διαπρεπούς Έλληνα μαθηματικού.
Τα δοθέντα θέματα ήσαν εξόχως εύκολα, με αποτέλεσμα να αριστεύσει, μαζί με τους καλούς μαθητές και πλήθος κακών. Άντε μετά να βρεις τους πραγματικά άξιους, όπως απαιτούν οι πάσης φύσεως κατατακτήριες εξετάσεις.
Ο μαθηματικός, λοιπόν, ρωτούσε τον κύριο καθηγητή Πανεπιστημίου.
- Μα γιατί βάλατε τόσο εύκολα θέματα; Πως θα ξεχωρίσετε τον καλόν από τον μέτριο; Την ήρα από το στάχυ;
Θαυμάστε απάντηση καθηγητού Πανεπιστημίου.
- Μα, για να γράψει και το παιδί του φτωχού, αγαπητέ μου!

  Με τέτοια μυαλά και τέτοιες πολιτικές και πρακτικές το καράβι της χώρας τσακίστηκε στις ξέρες και χάνονται τρεις γενιές, τουλάχιστον, στην αμορφωσιά, τον σκοταδισμό και, εν τέλει, τον παραλογισμό και την υπανάπτυξη!
Απαιτείται να το ξαναστήσουμε το μαγαζί από την αρχή!  Κάλλιο αργά παρά ποτέ!
Και η αρχή και βάση των πάντων είναι η Παιδεία. Η σωστή Παιδεία.

  Η στήλη έχοντας τελειώσει ένα τέτοιο, πρότυπο, σχολείο και γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τη διαφορά μεταξύ «μείζονος» και «ήσσονος» προσπαθείας, καθώς και την ενθάρρυνση, καλλιέργεια και υποστήριξη της πνευματικής ανωτερότητος, πέραν από όποιες συμπλεγματικές, «θολοκουλτουριάρικες», ψευτοπροοδευτικές σαχλαμάρες, χαιρετίζει την απόφαση να ξαναγυρίσουμε στη στέρεα βάση της σωστής παιδείας, μέσω προτύπων και πειραματικών σχολείων. Στην επιλογή των πνευματικά αρίστων, την εντατικοποίηση των σπουδών και την ποιοτική παροχή σύγχρονης εκπαίδευσης. Η χώρα χρειάζεται νέες πνευματικές ατμομηχανές, αφού οι πιο παλιές έχουν παροπλιστεί η αχρηστευθεί και οι νεώτερες…..ας μην το συζητάμε καλύτερα!

  Το αξιοπερίεργο είναι ότι το έργο αυτό το επωμίζεται μία Υπουργός ημιμαθής, την οποία, εκτός των άλλων, βαρύνει μια πρόταση που είχε διατυπώσει παλαιότερα. (Δυστυχώς γι’ αυτήν κάποιοι διαθέτουν μνήμη!)
-Να καταργηθεί το ελληνικό αλφάβητο και να χρησιμοποιούμε το λατινικό!

  Φαίνεται πως στις στρατιές και τα μιλιούνια των πάσης φύσεως «συμβούλων» που στοιβάζονται στα υπουργεία και λυμαίνονται τον κόπο και ιδρώτα του στραγγισμένου λαού, κάποιοι αξίζουν το «παντεσπάνι» που τρώνε. Πού και πού, πετούν και καμιά καλή ιδέα!
Πέραν της ανοησίας του αμερικανοκίνητου τίτλου του Υπουργείου, «…δια βίου μάθησης»!, (λες και η Υγεία, η Ασφάλεια και τόσα άλλα απαραίτητα στη ζωή του πολίτη, έχουν ημερομηνία λήξεως), στην συγκεκριμένη πρόταση έπεσαν διάνα.
Μακάρι να περπατήσει!





Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

"Καλήν εσπέραν άρχοντες.......!"

Επικαιρότης

Η στήλη πιστεύει ότι με τη σημερινή πραγματικότητα οι κλασσικού τύπου ευχές,
«Καλά Χριστούγεννα», «Χρόνια Πολλά», «Ευτυχισμένο το Νέο Έτος» και τέτοια παλαιά και τετριμμένα, ηχούν στ’ αυτιά μας κούφια και κίβδηλα.
Κάτι σαν «παρηγοριά στον άρρωστο… μέχρι να βγει η ψυχή του».
Η μόνη ρεαλιστική και πραγματοποιήσιμη ευχή, που η στήλη απευθύνει ολόψυχα σε όλους, αναγνώστες και μη, είναι «ΥΓΕΙΑ» και πάλι «ΥΓΕΙΑ»!
Μόνον έτσι θα μπορέσουμε, ίσως, ν’ αντέξουμε όσα ήρθαν και, κυρίως, όσα έρχονται.

Εν πάση περιπτώσει, σε ελαφρότερο επίπεδο, κάποιες μικροευχές δεν θα ήταν άσκοπο να διατυπωθούν και, γιατί όχι, να πραγματοποιηθούν, μήπως και βελτιωθεί λίγο το ηθικό, αλλά και … το «ανήθικο» του κοσμάκη!
Π.χ., μια καλή ευχή για τους νέους είναι, μέσα στον καινούργιο χρόνο να πραγματοποιηθεί η πολυσυζητημένη…. «επιμήκυνση» (έστω και για μερικούς …πόντους),….. του (χρ)..έους, ενώ στους μεγαλύτερους (περί τη γενιά μου) μία «ανόρθωση» ….των οικονομικών (και όχι μόνο), δεν θα ήταν καθόλου άσχημη ευχή!

Και του χρόνου!

Σάββατο, 18 Δεκεμβρίου 2010

Μιά χρήσιμη πρόταση, μιά χρηστική προσφορά!

Προτάσεις

Παρατηρώντας το περιεχόμενο της, εκ νάιλον, συσκευασίας των κυριακάτικων εφημερίδων, συνολικού βάρους περίπου 5 κιλών, όπου πλην της εφημερίδος σακουλιάζεται μέσα και πλήθος άλλων άσχετων πραγμάτων, (CD, DVD, σωρεία άχρηστων αλλά πολυτελών περιοδικών, με προκλητικά για τις οικονομικές συνθήκες της εποχής περιεχόμενα -μόδα, κους-κους και ποικίλο καρακιτσαριό- και διάφορες άλλες περιττές ανοησίες, τάχα προσφορές, που κατευθύνονται από πλευράς χρησιμότητας, κατ’ ευθείαν, στον κάλαθο των αχρήστων), μου κατέβηκε μια ιδέα.

Αφού όλα αυτά τα, αποπροσανατολιστικά γιά τον σκοπό του Τύπου, κόλπα αποτελούν διαφημιστικά και μόνον τερτίπια των εφημερίδων, μπας και πουλήσουν κανένα φύλλο παραπάνω, με διάφορους κράχτες και αβανταδόρους (τραγουδιστές, ηθοποιούς, κ.λπ.) γιατί δεν σκέφτηκαν κάτι πιο απλό, πρακτικό και ωφέλιμο. Και, οπωσδήποτε, πιο αποτελεσματικό, ως διαφήμιση.
Να προσφέρουν τρόφιμα ή άλλα είδη καταναλωτικά!

Άσχημο θα ήταν, δηλαδή, μαζί με το «Βήμα της Κυριακής» να πάρεις, πακεταρισμένα σε άθραυστη στεγανή συσκευασία, δέκα λουκάνικα Φρανκφούρτης, ή με τον «Ελεύθερο Τύπο», ένα ωραίο κουτάκι φέτα Δωδώνης, του κιλού!
Τι χρησιμότερο, π.χ. για τον «Ριζοσπάστη», προς απόδειξη της φιλολαϊκότητάς του, μαζί με τα σαλπίσματα κατά της πλουτοκρατίας και του κεφαλαίου και τα άλλα «ξύλινα» που δεν βαριέται να επαναλαμβάνει, να προσφέρει κάθε Κυριακή, εναλλάξ, ένα κιλό βιδέλο, ή ένα κιλό κιμά κατεψυγμένο, ή, έστω ένα κιλό «ελιά», για το κυριακάτικο τραπέζι των λαϊκών στρωμάτων!
Αλλά και γιά τις άλλες εφημερίδες της «ελιτίστικης» αριστεράς, τι ωραιότερη προσφορά μπορεί να υπάρξει από ένα κουτάκι (ας είναι και μικρό) μαύρο χαβιάρι, λίγο καπνιστό σολομό, λίγα λαχανάκια Βρυξελλών, έστω!

Νομίζω ότι οι διευθύνσεις των εφημερίδων που, ούτως ή άλλως, χειμάζονται αυτή την εποχή, θα πρέπει να σκύψουν πάνω από την ιδέα αυτή, να την υιοθετήσουν και να την εμπλουτίσουν σε προσφερόμενα είδη, π.χ. φυτίνες, χλωρίνες, γάλατα, γεγονός που θα προσδώσει μεγαλύτερο πρακτικό ενδιαφέρον στην κυριακάτικη έκδοση!
Αν μάλιστα, την ίδια ημέρα προσφέρονται συμπληρωματικά ενός γεύματος είδη στην ίδια εφημερίδα, (π.χ. κάποια φύλλα του «Έθνους» περιέχουν ένα κοτόπουλο και κάποια άλλα πακέτο χυλοπίτες), είναι απολύτως βέβαιον ότι οι πωλήσεις της εφημερίδας, εκείνη την Κυριακή, θα διπλασιαστούν, αφού ο αναγνώστης θα εξασφαλίζει μαζί με την εφημερίδα του και μερικά πιάτα κοτόπουλου με χυλοπίτες!
Τα προτεινόμενα είδη ελήφθησαν τελείως ενδεικτικά από το αλήστου μνήμης «καλάθι της νοικοκυράς»! Όμως μια βόλτα των αρμοδίων σ’ ένα σούπερ μάρκετ θα δώσει πολλές ιδέες, θα εξασφαλίσει πληθώρα χρησίμων προσφορών και θεαματικές αυξήσεις κυκλοφορίας.

Η ρηξικέλευθη ιδέα προσφέρεται αφιλοκερδώς εις τις διευθύνσεις των ελληνικών εφημερίδων. Στη στήλη αρκεί η πατρότης, την οποίαν θα αναγράψει η Ιστορία της Δημοσιογραφίας, «χρυσοίς γράμμασι»!
Αν, τώρα, κάποια εφημερίδα την υιοθετήσει και -η πατρίς ευγνωμονούσα- μου προσφέρει, δωρεάν, ετήσια συνδρομή θα την αποδεχθώ ευχαρίστως, υπό την προϋπόθεση ν’ ανανεώνεται κατ’ έτος!







Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Το ανοιγμα των κλειστων επαγγελμάτων.

Θέσεις - Απόψεις

Το νομοσχέδιο που διαπραγματεύεται, το άνοιγμα των λεγομένων «κλειστών» επαγγελμάτων στοχεύει στην, μέσω του δημιουργούμενου ανταγωνισμού, μείωση των τιμών των υπηρεσιών που προσφέρουν αυτά. Άρα είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.
Στα υπό θεώρησιν ως κλειστά, περιλαμβάνονται και εκείνα των μηχανικών και αρχιτεκτόνων. Όχι υπό καμιά άλλη έννοια, αλλά μόνο ως προς την, υπό της πολιτείας καθοριζομένη ελαχίστη κατωτέρα αμοιβή, η οποία καλείται «νόμιμη» και η οποία θα καταργηθεί, επιτρεπόμενης, πλέον, της ελεύθερης συναλλαγής μηχανικού με πελάτη.

Μέχρι τώρα, η «νόμιμη» αμοιβή, κατοχυρωμένη δια της καταθέσεώς της στην Εθνική Τράπεζα, εξασφάλιζε τον μηχανικό, αφού προκαταβάλλεται στην Τράπεζα, (άρα κανείς πιθανός «μπαταξής» πελάτης δεν μπορούσε να τον «ρίξει» και να του καταχραστεί χρήματα) και ταυτόχρονα αποτελούσε ξεκάθαρο φορολογικό ορόσημο, αφού θεωρείται ως αμάχητο «έσοδο» και φορολογείται με τους περαιτέρω νόμιμους συντελεστές. Τυχόν εκπτώσεις δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν καθ’ όσον αυτές αφορούν την «είσπραξη» της αμοιβής, ενώ την Εφορία την ενδιαφέρει η αμοιβή ως «έσοδο». Άλλο «έσοδο», άλλο «είσπραξη»!
Πάμπολλες φορές στην 40/τή καριέρα μου, όταν σε σχετικούς φορολογικούς ελέγχους, τολμούσα να ψελλίσω κάτι περί εκπτώσεων, κ.λπ, αντιμετώπιζα ένα αφοπλιστικό και μειλίχιο.
- Ας τα εισπράττετε όλα, δικό σας το πρόβλημα!
Εννοείται ότι, πλην των κολοσσιαίων μεγαλομηχανικών της εποχής, όποιος τολμούσε να μην κάνει έκπτωση, απλώς έχανε την δουλειά!

Κατά συνέπειαν οι μηχανικοί, ως τάξις εργαζομένων, υπήρξαν οι μοναδικοί, ίσως, επαγγελματίες οι οποίοι εφορολογούντο για περισσότερα εισοδήματα από όσα πραγματικά είχαν!
Απίστευτο και όμως αληθινό!!!
Κι εγώ ανήκα σ’ αυτούς. Απλά είχα συνηθίσει και αποδεχτεί αυτή την κατάσταση ως νομοτέλεια.
Όπως ο γεωργός που κουβαλώντας καθημερινά, για κάποιο λόγο, το νεογέννητο μοσχαράκι του στην πλάτη, κατάντησε να το μεταφέρει και όταν έγινε ολόκληρο βόδι!
Όλα στη ζωή είναι θέμα συνήθειας!

Με αυτό που πάει να γίνει τώρα, και με δεδομένη την δραματική πτώση της οικοδομής, το μόνο που θα επιτύχουν οι «φωστήρες» της Οικονομίας είναι να φουντώσουν την φοροδιαφυγή στις τάξεις των μηχανικών, αφού όλοι θα δηλώνουν ότι ελάχιστο θέλουν, προσυνεννοημένοι με τους ιδιοκτήτες σε κοινών συμφερόντων γραμμές. Με την Εφορία αδυνατούσα να αποδείξει το οτιδήποτε και υποχρεούμενη να αποδεχτεί οποιοδήποτε προσχηματικό αποδεικτικό στοιχείο της προσκομιστεί!


Ίσως αυτός να είναι ο λόγος που, ενώ διάφοροι άλλοι χαλάν τον κόσμο για το περιβόητο «άνοιγμα των επαγγελμάτων», οι μηχανικοί δεν βγάζουν, κιχ!
Το δυστύχημα για τη στήλη είναι ότι τώρα που γίνεται η θάλασσα γιαούρτι (φορολογικά και μόνον, εννοείται) δεν διαθέτει κουτάλι, καθ’ όσον συνταξιούχος!

Επειδή οι καιροί είναι πολύ πονηροί και δεν επιδέχονται, πλέον, αφέλειες. Μόνο η ανικανότητα ή η σκοπιμότητα «παίζουν», ο καιρός θα δείξει ποια από τις δύο σφραγίζει το ως άνω ζήτημα!





Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Οδηγίες γιά βέβαιη πρόβλεψη του.... αβέβαιου Αύριο !

Επικαιρότης

Κατόπιν μακράς συνεννόησης με τη συνεργάτιδα της στήλης "KYRA MARIA, fortune teller, enterprises”είμεθα στην ευχάριστη θέση να παράσχουμε εις τους πολυπληθείς αναγνώστες της στήλης, μοναδικές οδηγίες διά την ασφαλή πρόβλεψη και προεκτίμηση του μέλλοντός τους! (Τρομάρα μας!!!)
Αρκεί να εκτελέσουν τις κάτωθι, κατά σειράν, κινήσεις:

Α) Παρατηρούν τον σημερινό μισθό, σύνταξη ή, γενικώς, απολαβές τους. (συγκρίνοντας με τις μέχρι πρό τινος αντίστοιχες) και τις μεταφράζουν σε τρέχουσα αγοραστική δύναμη, (συνυπολογιζομένων, εννοείται, φόρων, ΦΠΑ, κ.λπ. κρατήσεων).

Β) Επιβεβαιώνουν την πληροφορία, λόγω επιβεβλημένης ή εμφύτου δυσπιστίας, ότι, παρά το ξεζούμισμα και το αναποδογύρισμα της καθημερινής τους ζωής, το δημόσιο χρέος στην ανατολή του 2014 θα φτάσει από το περυσινό των 300 δις, μόνον σε….. 450 δις (εάν δεν πάρουμε κι άλλο δάνειο, φημολογούνται 60 δις ακόμη, οπότε….).

3) Αναπολούν με αγάπη, σεβασμό και προσήλωση την γαλήνια, πατρική, την ακτινοβολούσα ευφυΐα και εμπνέουσα σιγουριά και αυθεντία, φυσιογνωμία του κ. Πρωθυπουργού μας με το άχρωμο και αμήχανο μειδίαμα, εστιάζουν στον μεστό, καθάριο, (χωρίς σαρδάμ, μπερδέματα και ακαταλαβίστικα φληναφήματα), αισιόδοξο και εμπνευσμένο του λόγο, που πολύ προσεχτικά διαβάζει πάντοτε, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και όλες τις παρελθούσες κατηγορηματικές του δηλώσεις, π.χ. "πρώτα ο πολίτης", "λεφτά υπάρχουν", "δεν θα γίνουν περικοπές μισθών και συντάξεων" και …..εκείνες για την Κοκκινοσκουφίτσα!

Ε΄, κατόπιν των ανωτέρω, και χωρίς καθόλου περαιτέρω προσπάθεια, θα προκύψει προ οφθαλμών, ανάγλυφη, η εικόνα του Αύριο, ενός εκάστου εξ ημών.
Απλή και εύκολη διαδικασία! Και πάνω απ’ όλα, σίγουρη!

Μπράβο «KYRA MARIA»! Όπως πάντα, διάνα!!!

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

Μιά ενδιαφέρουσα συζήτηση !

Επικαιρότης

Προχθές παραβρέθηκα σε μια φιλική συντροφιά και μια ενδιαφέρουσα συζήτηση. Θέμα, τι άλλο, η τρέχουσα κατάσταση.

- Κάποια στιγμή, ένας φίλος αναφερόμενος στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, που δίνουν υψηλά ποσοστά στο κυβερνόν κόμμα και πάμπολλες μονάδες καταλληλότητος (!!) στον νυν πρωθυπουργό, διατύπωσε την άποψη ότι όλες αυτές οι «δημοσκοπήσεις» είναι προκατασκευασμένες και χαλκευμένες. Δηλαδή «σικέ»! Κατασκευάσματα των εξώνητων ΜΜΕ.
 Η πραγματική βούληση του λαού καταγράφεται στους δρόμους και τις λαϊκές αγορές και δίνουν τελείως διαφορετικά αποτελέσματα.
- Αν με τόσα αντιλαϊκά μέτρα που κλονίζουν απ’ άκρου εις άκρο τον κοινωνικό ιστό, το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζεται από το 37% του ελληνικού λαού, τότε με μια άλλη, φιλολαϊκή πολιτική που θα έπρεπε να φτάσει; Σίγουρα στο 85% και πάνω!
Άρα μην πιστεύετε αυτές τις κατασκευασμένες, τάχα, «δημοσκοπήσεις»! Προβοκατόρικα κατασκευάσματα γκαιμπελικού προτύπου. Παλαιά και γνωστή πασοκική πρακτική!

- Ένας άλλος, διατύπωσε την άποψη ότι τα νούμερα είναι σωστά, αφού το ΠΑΣΟΚ από της ιδρύσεώς του, δεν αποτελεί πολιτικό σχηματισμό, (κόμμα, κίνημα, ή όπως αλλιώς λέγεται), αλλά κοινωνική συσπείρωση!
Στις τάξεις του συσστρατεύτηκε το χειρότερο και το πιο σκάρτο τμήμα του ελληνικού λαού, ανεξαρτήτως πολιτικής καταγωγής και προέλευσης. Ό,τι άχρηστο, ανίκανο, κουτοπόνηρο, συμπλεγματικό και με απωθημένα, περιθωριακό στοιχείο και ό,τι κατακάθι υπήρχε στην ελληνική κοινωνία βρήκε, άμεσα, την κατάλληλη και αρμόζουσα πολιτική του στέγη!
Την αρχική, αυτή, μαγιά πλαισίωσαν και γιγάντωσαν, συν τω χρόνω, διάφοροι δυσαρεστημένοι, καταπιεσμένοι, ιδιοτελείς, κουτοπόνηροι καιροσκόποι, αφελείς, αλλά και κάμποσοι αγνοί ιδεολόγοι.
Το «κίνημα» ταΐστηκε με άφθονο λαϊκισμό και ποτίστηκε με μπόλικη συνθηματολογική δημαγωγία («Αλλαγή», «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, ίδιο συνδικάτο», «Τσοβόλα, δώστα όλα», κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ.) και εδραιώθηκε με την ανάπτυξη ενός πανίσχυρου μαξιμαλιστικού και ιδιοτελούς συνδικαλισμού (από τα ρετιρέ των ΔΕΚΟ, μέχρι τα δημοτικά και τα νηπιαγωγεία), την σύσταση φαύλων και κυρίαρχων «τοπικών», «κλαδικών» και την οργάνωση ενός αποφασιστικού και αποφασίζοντος «πρασινοφρουρισμού», προς δόξα της απόλυτης κομματικοποιημένης αναξιοκρατίας.
Χωρίς «χαρτί» από την «τοπική», δεν έμπαινες στο Δημόσιο, μακάρι να είχες τον Θεό μπάρμπα, ή πτυχίο από το Χάρβαρντ!
Έτσι μακροημέρευσε η κομματοκρατία και διαιωνίστηκε η παραμονή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία.
Έτσι δημιουργήθηκαν τα «σπλάχνα» του, που συνομολογεί σήμερα, ανερυθρίαστα, ο κ. Παπακωνσταντίνου με τα οποία, τώρα που τέλειωσαν τα ψέμματα και ήρθε η ώρα του λογαριασμού, θα πρέπει να συγκρουσθεί! Αγώνας σκληρός, μέχρι θανάτου, στα «μαρμαρένια αλώνια»!

Η αλόγιστη κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη και η στρεβλή κρατική λειτουργία οδήγησε, σε βάθος χρόνου, στη διάχυση της διαφθοράς σε ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό, την κραιπάλη της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος, την εξώθηση της ελληνικής κοινωνίας στην σπατάλη ενός πλαστού ευδαιμονισμού, τις Σειρήνες του εύκολου αλλά δολερού υπερδανεισμού (κρατική καταφυγή του κράτους στις περίφημες «αγορές», ιδιωτικές κάρτες, εορτοδάνεια, διακοποδάνεια, καταναλωτικά, κ.λπ.) και τις φούσκες του απατηλού Χρηματιστηρίου των λίγων "πονηρών".
Κατάληξη; Αυτή που βιώνουμε σήμερα, δηλαδή ανώμαλη προσγείωση!

Με αποφασιστική συμμετοχή στην σημερινή κατάντια και της ΝΔ, η οποία για 5,5 χρόνια «ήξερε αλλά δεν μίλαγε»!
Ένας άτολμος Καραμανλής, παρακολουθούσε αδρανής, (δειλός, μοιραίος και άβουλος, κατά τον ποιητή) την φρενήρη πορεία της χώρας προς τον γκρεμό. Χωρίς να πατήσει το φρένο, χωρίς να στρίψει το τιμόνι και, το σπουδαιότερο, χωρίς να φωνάξει «Χριστιανοί, βοήθεια χανόμαστε!» και να ενημερώσει τον λαό για το τι πρόκειται να συμβεί, αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα.
Να προειδοποιήσει και ενημερώσει, έγκαιρα, έγκυρα και υπεύθυνα το πανελλήνιο, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, για την καταιγίδα που έρχεται. Και να ζητήσει έγκριση να προχωρήσει σε βαθιές τομές, μέσω εκτάκτων εκλογών η δημοψηφίσματος. Βεβαίως θα τις έχανε, αφού η δημαγωγία θα έλεγε, (πολύ πιο αβασάνιστα τότε), «λεφτά υπάρχουν», αλλά θα πήγαινε σπίτι του, με αξιοπρέπεια και ήσυχη συνείδηση! Και τώρα θα γύριζε επαληθευμένος και πανίσχυρος! Όμως…..δεν το έπραξε!

Εν πάση περιπτώσει, κακήν κακώς, φτάσαμε εδώ που όλοι βλέπουμε και, πλέον, ξέρουμε.
Ήδη το αγνό, ρομαντικό και ιδεολογικά κινούμενο τμήμα του ΠΑΣΟΚ έχει αποδράσει. Είτε με μεταγραφή σε άλλους πολιτικούς χώρους, είτε απέχον αηδιασμένο.
Όμως ο συμπαγής φαύλος πυρήνας του οπαδικού ΠΑΣΟΚ παραμένει αλώβητος στις επάλξεις. Οι βολεμένοι, οι ιδιοτελείς, οι αφελείς, οι κεκράχτες, τα ανόμως πλουτήσαντα λαμόγια, οι εξώνητοι, τα «σπλάχνα», βεβαίως, παραμένουν. Συμπαγείς και συσπειρωμένοι περιμένουν λουφάζοντας. Και καραδοκούν, αμετανόητοι, να περάσει η μπόρα (όπως πιστεύουν) και να επανέλθουν στη βασιλεία τους!
Έτσι δικαιολογούνται τα σημερινά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ, και με λίγο «σπρώξιμο» από τα ΜΜΕ, εννοείται! Αν τολμήσει να τα θίξει, τότε θα δούμε τι θα δείξουν οι δημοσκοπήσεις! (έστω και κατευθυνόμενες)

Τελικά, πολύ με προβλημάτισε η άποψη του φίλου!





Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Η αξιοπιστία της χώρας και.... άλλα παραμύθια!

Σχολιασμοί

Είναι πασίγνωστο, πλέον, και αντιληπτό από κάθε νοήμονα ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε απελπιστικό χάλι. Στο βαθύτερο σημείο τέλματος και αποσύνθεσης. Άρα στο έσχατο όριο αναξιοπιστίας, γιά όλα τα επίπεδα ζωής. Πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό.
Τίποτε δεν εμπνέει σιγουριά κι εμπιστοσύνη. Τόσο στο εσωτερικό, (ο λαός χειραγωγείται και παραμυθιάζεται εύκολα), όσο και στο εξωτερικό, (δυστυχώς, μας έχουν πάρει χαμπάρι και δεν ξεγελιόνται άλλο).
Κανένας τομέας δραστηριότητος και λειτουργίας δεν εμφανίζει ελπίδα και προοπτική γιά το μέλλον.
Πλήρης διάλυση κάθε κρατικού οργανισμού, πλήρης αποσυναρμολόγηση παντός ελεγκτικού μηχανισμού, απόλυτος μαρασμός και αδράνεια κάθε παραγωγικής διαδικασίας. Σε συλλογικό ή ατομικό επίπεδο.Ανάπτυξη μηδέν! Ούτε σαν σκέψη, καν! Η χώρα αναδίδει έντονα οσμή σήψης και όλοι συναθροισμένοι στην αγορά περιμένουν, μοιρολατρικά και μουδιασμένα, τους «βαρβάρους»!

Εκείνο που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο (όσοι απέμειναν, τέλος πάντων ) είναι οι κορδακισμοί των διαφόρων ταγών του ΠΑΣΟΚ, όλων των βαθμίδων,(ποιόν κοροϊδεύουν, άραγε;) οι οποίοι περιφέρονται στα κανάλια και, ενορχηστρωμένα, κομπορρημονούν περί της, τάχα, ανάκτησης της αξιοπιστίας της χώρας! Κάτι που αποτελεί ύψιστο επίτευγμά τους και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ των 15 μηνών που κυβερνούν τον τόπο! Μιας αξιοπιστίας που είχε απολεστεί, αποκλειστικά, στα 5,5 χρόνια της ΝΔ!
Δηλαδή, μέχρι το 2004 όλα ήσαν τέλεια και όλα λειτουργούσαν άψογα επί δεκαετίες, σαν καλοκουρντισμένο ρολόι, αλλά άρκεσαν τα 5,5 έτη της «επάρατης» για να γίνουν όλα μπάχαλο, να έρθουν τα πάνω κάτω και να απαιτηθεί όλος αυτός ο ορυμαγδός των σκληρών μέτρων και η κηδεμονία της χώρας από την «τρόικα» για άγνωστο βάθος χρονικού ορίζοντα. Με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος των 300 δις, που παρέδωσε η ΝΔ να μειωθεί και να γίνει κατά το 2014…… 450 δις!!!
Κορυφαίο δείγμα αξιοπιστίας, αλλά και ικανότητος! (Στον λαϊκισμό και την εξαπάτηση, σίγουρα)
Ο λαός στριμώχνεται, σφίγγεται και στραγγαλίζεται οικονομικά για να πάει, αντί μπροστά,…….μιάμιση φορά πίσω!!!

Πέραν του ζοφερού αύριο, υπάρχει και το κοντινό χθες που βρίθει τρανταχτών πασοκικών δειγμάτων αξιοπιστίας. Σταχυολογούνται, τυχαία, μερικά ενδεικτικά.
α) Το περίφημο καλαμπόκι του Υπουργού Οικονομικών κ. Ν. Αθανασόπουλου.
Η πρώτη αποκαλυφθείσα «ξεφτίλα» της, τότε, κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Φέρναμε γιουγκοσλάβικο καλαμπόκι , το βαφτίζαμε ελληνικό, το εξάγαμε και παίρναμε επιδοτήσεις. Ο Αθανασόπουλος πήγε τελικά φυλακή, νομίζω 3,5 χρόνια, και η χώρα πλήρωσε κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια πρόστιμο….αξιοπιστίας!
β) Τα περιφερόμενα κοπάδια αιγοπροβάτων της Κρήτης.
Τα μετέφεραν με φορτηγά, από μέρος σε μέρος, για να καταγράφονται πολλαπλώς και να εισπράττονται από τους κουτόφραγκους πολλαπλάσιες, αλλά κλεψιμαίικες επιδοτήσεις! Οι κουτόφραγκοι επεσήμαναν ότι ο πληθυσμός αμνοεριφίων της Κρήτης υπερέβαλε τον ανθρώπινο! Σαφές δείγμα αξιοπιστίας!
γ) Η καταγραφή των βαμβακοκαλλιεργουμένων αγρών.
Τα δηλωθέντα στρέμματα έφερναν την Ελλάδα από πλευράς έκτασης, όπως δήλωσαν οι κουτόφραγκοι της Ε.Ε, μέχρι την Αυστρία! Άλλη τρανταχτή απόδειξη αξιοπιστίας!
δ) Η ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ, επί κυβερνήσεως Σημίτη, έγινε με πλαστά, χαλκευμένα, στοιχεία που «μαγειρεύτηκαν» από μεγάλο διεθνή οίκο, (πληρωθέντα αδρά για τις υπηρεσίες του αυτές), γνωστό για τις ικανότητές του σε σχετικές λαμογιές και αλχημείες! Και έτσι, αξιόπιστα, μπήκαμε στο ευρό! (Ευτυχώς!)
Στη συνέχεια, όλες οι μετέπειτα κυβερνήσεις ήσαν υποχρεωμένες να καταφεύγουν στη μέθοδο της «δημιουργικής λογιστικής», όπως βάφτισαν ευσχήμως την εξαπάτηση και παραπληροφόρηση, με χρήση ψευδών στατιστικών στοιχείων, κοροϊδεύοντας εαυτούς και αλλήλους, βυθιζόμενοι, ανεπιστρεπτί, στη φενάκη της ουτοπίας, βυθίζοντας, ταυτοχρόνως, την χώρα στο χάος και το αδιέξοδο που, νομοτελειακά, επερχόταν με ταχύτητα και δριμύτητα!

Θα μπορούσε με ένα απλό παράδειγμα να απεικονιστεί όλη η εξέλιξη της σημερινής κατάντιας, που άρχισε από την είσοδο της Ελλάδος στην, τότε, ΕΟΚ και την εισροή στη χώρα των πακτωλών ενισχύσεων για την οργάνωση της οικονομίας της, οι οποίοι, δυστυχώς, δεν επενδύθηκαν αλλά κατασπαταλήθηκαν στην άμετρη και χυδαία κατανάλωση.
Το ΠΑΣΟΚ κατασκεύαζε, επί δεκαετίες, την βόμβα. Την όπλισε και την προγραμμάτισε. Μετά, όταν δεν μπορούσε να την ελέγξει πλέον, την πάσσαρε στη ΝΔ. Αυτή μην μπορώντας να κάνει τίποτε, την κράτησε, αδρανής και αμήχανη, μέχρι το παραπέντε, και στο «τσακ» την πέταξε (μακριά, να φύγει από πάνω μου!) στα χέρια του άφρονος αδημονούντος και διψασμένου για εξουσία κ. Γ. Παπανδρέου, ο οποίος θέλοντας να συνεχίσει επιτυχώς (sic) την οικογενειακή παράδοση, την άρπαξε με λαχτάρα, σαν χάνος το δόλωμα! (Μωρέ να πάρουμε την εξουσία και μετά, βλέπουμε!)
Και η βόμβα, όπως ήταν φυσικό, έσκασε στα χέρια του!!!
Αυτή, φευ, είναι η σκληρή πραγματικότητα κι ας λέει ό,τι παπαρδέλες, περί αξιοπιστίας, θέλει εκείνος ο τζιτζιφιόγκος, ο επί των Εξωτερικών!

Αλλά, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, το ΠΑΣΟΚ διαθέτει μια ανυπέρβλητη μαστοριά. Ξέρει να κλέβει, να παραποιεί, να κοροϊδεύει, να ξεγελά, ξέρει όμως και να κρύβεται! Να τα μπαλώνει, όπως-όπως, και να βγαίνει πάντοτε λάδι! Τουλάχιστον μέχρι τώρα. Έτσι, με την αβάντα των ΜΜΕ, που σύσσωμα βάζουν γερή πλάτη οργιάζοντας στην παραπληροφόρηση, πλασάρει την «αλήθεια» που θέλει αυτό!

Όμως τώρα, οι μεν ξένοι μας έχουν πάρει χαμπάρι (απ’ την καλή και την ανάποδη) και μας επιτηρούν αυστηρά και συστηματικά, με επικυρίαρχους κομισάριους. Μέχρι και το τέως ποδοσφαιριστή κ. Ολι Ρεν έστειλαν για ασφυκτικό μαρκάρισμα και, αν χρειαστεί, σκληρά τάκλινγκς!
Όσο για τον λαό, για τον οποίο μέσα τους λένε «Ας’ τους αυτούς, ποιος τους χ….),
«Κοντός ψαλμός, αλληλούια»! Έρχεται θύελλα!

Διακυβεύω πρόβλεψη. Το χειρότερο «ανάθεμα» (με την πάρα πολύ πλατειά έννοια του όρου, κι ο νοών νοείτω) θα το ρίξουν τα καλοβολεμένα «σπλάχνα» τους! Εν ονόματι του κλονιζόμενου «βολέματος» και της κατεδάφισης των φαύλων «κεκτημένων»!









Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Αλέξης Γρηγορόπουλος. Μιά θλιβερή επέτειος.

Επικαιρότης

Πριν δύο χρόνια, τέτοια εποχή, στα στενά των Εξαρχείων έχασε τη ζωή του ο μικρός Αλέξης.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όταν πεθαίνει, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, ένας νέος άνθρωπος συντελείται ένα μεγάλο κακό. Μια ανορθογραφία της Ζωής! Μια ανατροπή των κανόνων της.
Πολύ περισσότερο όταν αυτό γίνεται με τρόπο βίαιο και συμμετοχή σ’ ένα τέτοιο χαμό ενός άλλου ανθρώπου.
Δεν θα σταθώ στο μέγεθος της ευθύνης του δράστη.
Ατύχημα, λένε κάποιοι, δολοφονία άλλοι. Και οι δύο πλευρές έχουν λάθος. Και οι δύο υπερβάλλουν, για τους δικούς τους λόγους.
Ούτε «ατύχημα» είναι, αφού το όπλο δεν εκπυρσοκρότησε μόνο του, αλλά ένα χέρι πάτησε τη σκανδάλη, ούτε «δολοφονία» αποτελεί, καθ’ όσον στη λέξη συντρέχουν ο «δόλος» και ο «φόνος». Απλή γνώση της ελληνικής το πιστοποιεί. Φόνος, ναι αλλά δόλος σε μια σφαίρα που «παίζει μπιλιάρδο» μέχρι να σκοτώσει, δεν στοιχειοθετείται. Τουλάχιστον στη λογική κάθε καλόπιστου κριτή!

Σε κάθε τέτοιο, ατυχές, περιστατικό (π.χ. Πέτρουλας, Τεμπονέρας, Αξαρλιάν, κ.λπ.) τρία στοιχεία είναι κοινά, σαφή και το χαρακτηρίζουν απόλυτα.
α) Κανείς σώφρων και λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να συμφωνεί με τέτοια γεγονότα και να μην τα αποδοκιμάζει «εκ βάθους καρδίας».
β) Κανείς δεν διαφωνεί ότι η μνήμη τέτοιων αθώων θυμάτων θα πρέπει να τιμάται, να διατηρείται και να λειτουργεί παραδειγματικά και αποτρεπτικά για κάθε πιθανή επανάληψη παρόμοιων γεγονότων και
γ) Καμία εκδήλωση δεν μπορεί να αναιρέσει το ολέθριο γεγονός και να επαναφέρει στη ζωή το αθώο θύμα, εν προκειμένω τον μικρό Αλέξη.
Αν μας έλεγαν «Πήγαινε, π.χ. στη Θεσσαλονίκη γονατιστός και θ’ αναστηθεί ο Αλέξης» εγώ, τουλάχιστον, θα πήγαινα! Με κάθε κόστος και κάθε θυσία.
Όμως όλοι γνωρίζουμε πως κάτι τέτοιο είναι ανώφελο. Δυστυχώς ο μικρός Αλέξης δεν γυρίζει πίσω με τίποτα.

Συνεπώς, με τέτοιου είδους πορείες και συλλαλητήρια που εμπεριέχουν βιαιότητες και βανδαλισμούς, καθ’ όλα προβλέψιμους και αναμενόμενους, δεν τιμάται η μνήμη του αδικοχαμένου μικρού, μάλλον ατιμάζεται.
Η καπηλεία, από γνωστούς πολιτικούς και αναρχικούς χώρους, του θλιβερού γεγονότος, μόνο απέχθεια και αγανάκτηση μπορεί να προκαλέσει.
Η ποδηγεσία του νεαρόκοσμου, εν πολλοίς ενθουσιώδους αλλά ανώριμου και η έντεχνη μετατροπή του σε όργανο καταστροφών και λεηλασιών ξένων περιουσιών δεν αποτελεί «μνημόσυνο» αθώου θύματος. Ούτε οι καπνοί των καιγόμενων σκουπιδοκάδων το πρέπον θυμίαμα.
Όλες αυτές οι ορδές που πλαισιώνουν τους, οπωσδήποτε, λίγους εμπνευστές και καθοδηγητές των βανδαλισμών, μετουσιωνόμενες σε τυφλά εκτελεστικά όργανα δεν σκέφτονται ότι σε εποχές οικονομικής κρίσεως τέτοιες ενέργειες και τέτοιες καταστροφές οδηγούν πιο κοντά στην χρεοκοπία, το λουκέτο και την ανεργία χιλιάδες συμπολίτες τους, εξ ίσου αθώους με τον μικρό Αλέξη;
Και πως πιθανόν μέσα σ’ αυτούς που θα χάσουν δουλειά και ψωμί, άμα κλείσουν τα καταστήματα που καταστρέφουν, μπορεί να είναι ο γονιός τους, ένας συγγενής τους, κάποιος φίλος τους;

Οι Γιαπωνέζοι, ακόμη και σήμερα, τιμούν τη μνήμη των θυμάτων της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, όρθιοι και ακίνητοι για ώρες, κρατώντας ένα αναμμένο κερί μέσα σε μια απέραντη σιωπή!
Τέτοιες ενέργειες δείχνουν, πράγματι, πόνο και συντριβή, αλλά πάνω απ’ όλα ανθρωπιά και σεβασμό στη μνήμη των θυμάτων και πολιτισμό των πενθούντων!

Οι εξαλλότητες υποκινούνται από στείρες πολιτικές δυνάμεις , που μη διαθέτοντας αποτελεσματικό πολιτικό λόγο, (κάτι που απαιτεί έντονα η σημερινή κατάσταση σήψης και διαλύσεως των πάντων), καταφεύγουν στην πλήρη κατεδάφιση του ό,τι έχει μείνει ακόμη όρθιο, με καταστροφικό μηχανισμό και πολιορκητικό κριό τον άκρατο νεανικό ενθουσιασμό και τον άκριτο κι ανεύθυνο «χαβαλέ» του, προκειμένου ν’ αποτελειώσουν την ημιθανή ελληνική οικονομία.
Στόχος η πλήρης εξαθλίωση του λαού και η καταβαράθρωση της χώρας, ώστε να μπορέσουν να αγρεύσουν εύκολα, μέσα από την δημιουργούμενη αλογία του εξαχρειωμένου κοινωνικού πολτού, πολιτική ισχύ και εκλογική πελατεία.
Δυστυχώς το αλάφιασμα και η τεράστια αναστάτωση που έχει προκληθεί σήμερα στις τάξεις της ελληνικής κοινωνίας στενεύει τον ορθολογισμό, τροφοδοτεί τον παραλογισμό και πυροδοτεί τον αποπροσανατολισμό.
Έτσι δεν γίνεται αντιληπτό το «όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες»!