Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Ή κομμουνισμός ή ναζισμός; Το παραμύθι συνεχίζεται....

... με επιχειρήματα αντράνταχτα, γιά τον τελικό σκοπό!
Αποτέλεσμα εικόνας για αυλωνιτου
Επί το έργον...
   Η κυβερνητική κουτοπονηρία, μέσα στην ένδεια της επιχειρηματολογίας και την πλήρη ανικανότητα που την διακρίνει στην ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητος του λαού, ανακαλύπτει ή εφευρίσκει συνεχώς θέματα. Έτσι ώστε με το δημιουργούμενο τζέρτζελο, τη βυζαντινολογία που προκαλούν οι παραπλανητικές της "επενδύσεις" και την ένταση που αναπτύσσεται από την διατήρησή της στην εξουσία, να αποπροσανατολίζει συνεχώς τους πολίτες. Τελευταίο κυβερνητικό σουξέ, η νεκρανάσταση του διχασμού, τον οποίο ματαίως προσπαθούσε να ρίξει στη λήθη η... "επάρατος" δεξιά, αν και νικήτρια του εμφυλίου. Με τον φανατισμό που διακρίνει τον αριστερό κατιμά και τα κολπέτα που αρμόζουν στο πνευματικό  επίπεδο που κινείται, προσπαθεί να αντλήσει νέα ερείσματα, καθ' όσον τα ψέμματά του αποκαλύφτηκαν και το πελατολόγιό του φθίνει, με την απομάκρυνση όλων των εξαπατημένων νουνεχών.
   Τώρα, το ματς παίζεται πλέον στο γήπεδο που έχει, από τη μία εστία τον κομμουνισμό και από την άλλη τον ναζισμό-φασισμό. Επιστρατεύοντας -ελλείψει ικανών στελεχών- τον άμπαλο καρακομμουνιστή με το σκουλαρικάκι, τον κατρουλή Κυρίτση, και τον Χατζηαβάτη-Κοντονή  επιχειρούν ύπουλες επιθέσεις, γεμάτες αοριστία και παραπληροφόρηση, ενώ στην άμυνα κατεβάζει διάφορους τύπους οι οποίοι προσπαθούν να συσκοτίσουν το πράγμα με διάφορα νεφελώδη, ψευδή και αφελή επιχειρήματα που αφήνουν στο βάθος τους να αχνοφαίνεται ένας διαχωρισμός ιδεολογίας και καθεστώτος. Με ένα: "ναι μεν αλλά", προσπαθούν να πλασάρουν πως ο σταλινισμός, στο κάτω-κάτω, δεν χαρακτηρίζει το σύστημα, γιατί ο Κόκκινος Στρατός... απελευθέρωσε την Ευρώπη! Άλλα αντ' άλλων δηλαδή. Το πλέον αξιοσημείωτο του ματς είναι η εμφάνιση της μεγάλης μας κωμικού -όπως πάντα τσιρίζουσας,  ως τσιρλήντερ- της έξοχης ενζενύ κ. Αυλωνίτου, η οποία προσπαθεί να διασκεδάσει το κοινό μόνη της, αφού λάμπει διά της απουσίας του ο ειδικός και καθ' ύλην αρμόδιος διασκεδαστής, ο ανεπανάληπτος κ. Μάδρας. (Πιθανόν απουσιάζει σε διακοπές). 
   Στόχος και σκοπός όλου αυτού του απρόβλεπτου τζέρτζελου είναι ο διαχωρισμός των συστημάτων. Ο εξαγνισμός και εξιδανίκευση του πρώτου και η καταδίκη του δεύτερου, στον οποίο με απίθανες α-νοητικές φιοριτούρες και φραστικές δολιχοδρομίες προσπαθούν να εμπλέξουν και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, γιά τον οποίο τώρα θυμήθηκαν πως ο πατέρας του καταδικάστηκε από τους Ναζί σε θάνατο, ενώ αυτός.....! Όμως γιά την αξιοπιστία και αξιοπρέπεια όλου αυτού του ελεεινού θιάσου σκιών, που... ζεί και δρα στο σκοτάδι, θυμίζω την παλιά "Αυριανή" όπου σε συνεργασία με τον αρχιιντριγκαδώρο Λαλιώτη, (που τώρα λουφάζει γιά να μην έχει την τύχη των Τσοχατζόπουλου και Παπαντωνίου), με φωτομοντάζ είχαν βγάλει... τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη συνεργάτη των Ναζί! Κι αυτόν!!!
   Και τώρα την πραγματικότητα και την ουσία. Ουδεμία απολύτως διαφορά υπάρχει στην καθεστωτική λειτουργία των δύο συστημάτων. Ουδεμία! Τα περί... ανθρωποκεντρικότητος του κομμουνισμού είναι κολοκύθια τούμπανα. Και στα δύο ακραία συστήματα ο άνθρωπος ακούει, υπακούει και εκτελεί πειθήνια. Χωρίς ελευθερία σκέψεως και χωρίς ανεξαρτησία κινήσεως. Και αλίμονο σε όποιον σκεφθεί να εναντιωθεί στη βούληση της ηγεσίας -είτε "Φύρερ" λέγεται, είτε "Κεντρική Επιτροπή", (δηλαδή Στάλιν, Χρουτσώφ, Μπρέζνιεφ, κ.λπ.), και -κυρίως- αν τολμήσει να αντιδράσει. Ο Όργουελ είναι γλαφυρός και παραστατικός στο τί περιμένει, όποιον δυσαρεστήσει τον όποιο Μεγάλο Αδελφό. 
   Πιθανόν, στην θεωρητική αφετηρία και των δύο απολυταρχικών συστημάτων, να υπάρχουν αγαθές προθέσεις γιά την κοινωνία, όμως η ουτοπία και η αφέλεια που εσωκλείεται σ' αυτές, στον σχεδιασμό και τις ενέργειές τους, τα παρασύρει, από έλλειψη ελευθερίας και διαλόγου, στην υποκειμενικότητα, την μονολιθικότητα και την αυθαιρεσία. Έτσι, σε πολύ σύντομο διάστημα οδηγούν τον λαό στην απογοήτευση, την δυσαρέσκεια και την εναντίωση. Απάντηση του καθεστώτος σ' αυτά; Σκλήρυνση της στάσης, βία, τρόμος και υποταγή, που μετατρέπουν τον άνθρωπο σε γλοιώδες μορμολύκειο. Άβουλο, άκριτο, θλιμμένο και ενεργούμενο λοβοτομημένο ανθρωποειδές. Κάτι που αντανακλάται εμφανώς στα αστεία ποσοστά των διαφόρων σικέ εκλογών της πλάκας: 97% και... άνω επιδοκιμάζουν τις καθεστωτικές εισηγήσεις! (Στη Βορ. Κορέα, μάλιστα, τα ποσοστά ξεπερνούν και το... 100%. Ενίοτε εγγίζουν και το 110! Ενώ τα ζόμπυ που αποτελούν τον πληθυσμό της είχαν πιστέψει πως ο προηγούμενος ηγέτης τους, Κιμ Ιλ... Τάδε, δεν ουρούσε και δεν αφόδευε, λόγω της θεϊκής του ιδιότητος!!!). 
   Επομένως, όταν ακούτε τους ζάμπλουτους Τσαλακώτο, τη μουσίτσα του Ευρωκοινοβουλίου με την ποντικοουρά γιά μουστάκι, τον κρεμανταλά με το μόνιμο χαζό χαμόγελο, το μεθούκλο Μέντορα, τον φονέα των συντάξεων Κατακούτελο και τις -απλά πλούσιες- κυρίες Φωτίου, Βαλαβάνη, Καρακώστα να μιλούν γιά σοσιαλισμό, δηλαδή... "ο  έχων δύο χιτώνες να δίνει τον ένα", να φτύνεται τον κόρφο σας. Εκτός κι αν διασταυρώνεστε με κάποιο από δαύτα τα καλόπαιδα που σας εξασφαλίζουν την φτώχεια και την μιζέρια ισοβίως. Τότε μπορείτε να το κάνετε φτύνοντας μπροστά και κοιτώντας τους στα μάτια.     
  

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Εξισώσεις και Ανισώσεις. (Κομμουνισμός ή Ναζισμός;)



Μία άκαιρη, αλλά πολύ κατατοπιστική συζήτηση γιά σκορ και ρεκόρ!
Αποτέλεσμα εικόνας για σταλιν
   Βασικά, κάθε σύγκριση -από πλευράς αδικοχαμένων θυμάτων- μεταξύ των δύο ακραίων, αντιδημοκρατικών και αντιανθρώπινων συστημάτων -κομμουνισμός και ναζισμός ή φασισμός- είναι άνευ νοήματος, καθ’ όσον πρόκεινται περί των δύο όψεων του ιδίου νομίσματος. Όμως, η παραπλανητική και κουτοπόνηρη τακτική του νεοσταλινικού ΣΥΡΙΖΑ, που ρίχνοντας άδεια θέλει να πιάσει γεμάτα, στοχεύει πάλι στην εξαπάτηση και τον  αποπροσανατολισμό του λαού εν όψει επερχομένης φοροκαταιγίδος. Αφ’ ενός ως  ιδεολογικό «ανάχωμα» εν όψει των φορολογικών ραβασακίων που καταπλέουν και αφ’ ετέρου -απευθυνόμενος σε νέους αδαείς, αφελείς και ιστορικά σκράπες- ως προσπάθεια αγρεύσεως κομματικής πελατείας, ώστε να γεμίσει τα κενά που δημιουργεί η ανερμάτιστη πολιτική του και η απέραντη ψευδοϋποσχεσιολογία του.
   Έτσι -και αναγκαστικά- η στήλη μπαίνει στον πειρασμό να «ακολουθήσει» ευχαρίστως, προσπαθώντας να ξεκαθαρίσει κάπως τη θολούρα που έντεχνα δημιουργεί η κυβερνητική κουτοπονηριά, αφού ένα από τα χόμπυ της ήταν η μελέτη αυτής  της περιόδου.
   Κατ’ αρχήν -είτε από σκοπού, είτε ανοητεύοντας, είτε λόγω αγνοίας- οι νεοσταλινικοί μας σύντροφοι θεωρούν ως βασική ειδοποιό διαφορά των δύο συστημάτων την αντιδιαμετρική τους τοποθέτηση στο κοινωνικοπολιτικό φάσμα. Λάθος μέγα! Στόχος αμφοτέρων ο... «σοσιαλισμός. Δύο όψεις του ιδίου νομίσματος. Είναι γνωστός ο όρος: «εθνικοσοσιαλισμός» που λάνσαρε ο Χίτλερ, με το «φολκς=λαός» να προτάσσεται παντού, π.χ. τα Φόλκσβάγκεν, (αυτοκίνητα του λαού). Όλα γιά το λαό! Ένα σύνθημα... «πασπαρτού» που δεν υπάρχει κόμμα να μην το προτάσσει και να μην το καπηλεύεται!

   Μιλώντας τώρα γιά θύματα και την επιμέτρησή τους:

   -Στον Χίτλερ χρεώνονται οι διώξεις των ιδιαιτεροτήτων, προκειμένου να φτιάξει έναν λαό... λαμπίκο! Εβραίοι, Σλάβοι, Τσιγγάνοι, ομοφυλόφιλοι, ψυχοπαθείς, ανάπηροι, όλοι...ξού! Δηλαδή όλοι θύματα μιάς παρανοϊκά εγκληματικής νοοτροπίας εθνοκάθαρσης και δημιουργίας μίας φίνας αρίας φυλής. Αντιφρονούντες όχι πολλοί, καθώς στην πλειοψηφία τους τον ακολούθησαν με φανατισμό όλοι οι Γερμανοί, (κι ας κάνουν τώρα τις αποπλανημένες παρθένες) και «δικοί» του ελάχιστοι, (Ραιμ, τάγματα SA, Νύχτα μεγάλων μαχαιριών). Στους Ναζί, επίσης χρεώνονται και όλοι οι νεκροί του Β’ Παγκοσμίου πολέμου στην Ευρώπη. Σύνολον: 40.000.000 περίπου άνθρωποι, εκ των οποίων 32.000.000 πολίτες και 8.000.000 μάχιμοι, όλων των στρατών, συμπεριλαμβανομένων και κάποιων Αμερικανών, Καναδών, Αυστραλών και Νεοζηλανδών που έχασαν τα νιάτα τους στη Γηραιά Ήπειρο.
   -Τον σταλινισμό, από την άλλη, τον βαραίνουν -στο σύνολό τους- παρανοϊκά εγκλήματα που δεν είναι εύκολο να προσδιοριστούν ποσοτικά, αλλά μόνο ποιοτικά βάσει των απεχθών και εφιαλτικών μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν. Οι επιεικέστερες εκτιμήσεις αναφέρουν 20.000.000 και οι πιό... large 60.000.000. Η τελευταία ανήκει στον Σολτζενίτσιν, ο οποίος επέζησε από τη θερμή και φιλόξενη αγκαλιά ενός σιβηριανού Γκουλάνγκ. Ο πιθανότερος σωστός αριθμός είναι κάπου στη μέση. Δηλαδή, όσες ψυχές πήρε στο λαιμό του ο Χίτλερ μ’ έναν ολόκληρο παγκόσμιο πόλεμο, άλλες τόσες πήρε και ο «πατερούλης» Στάλιν, μόνο από τη χώρα του!
    Ο ναζισμός, κατά βάση, είχε το ξεκλήρισμα ως αυτοσκοπό και το ανήγαγε σε βιομηχανία ταχείας απόδοσης, ενώ οι κομμουνιστικές εκκαθαρίσεις είχαν και μία... απολαυστική διάσταση γιά τους θύτες. Μαρτύρια ψυχολογικά, βασανιστήρια σωματικά και πολύωρες ανακριτικές διαδικασίες. Στο κέντρο του σαδισμού. Θύματα κυρίως πρώην στενοί συνεργάτες και οπωσδήποτε συμπατριώτες των εκτελεστών. Με στόχο την εξόντωση των υποψήφιων σφετεριστών της εξουσίας, των υποτιθέμενων αντιδραστικών και την τρομοκράτηση, γιά παραδειγματισμό, των υπολοίπων.


   Θα μπορούσα να επεκταθώ στον βιρτουόζο των μαρτυρικών και ευρηματικών εκκαθαρίσεων, τον σύντροφο Μάο, ο οποίος ουδέποτε κοιμήθηκε δεύτερη νύχτα στο ίδιο σπίτι και ο οποίος κατετρύχετο από την αγωνία μήπως ο Τσου του βγει στη στροφή και τον φάει λάχανο, με πολλά ανατριχιαστικά και πολλά πικάντικα περιστατικά. Όμως δεν το κάνω γιά λόγους οικονομίας χρόνου. Ίσως μιά άλλη φορά. Με αποκλειστικό αφιέρωμα στον... «Μεγάλο τιμονιέρη», πού έστειλε τους γιατρούς στα χωράφια, τους αγρότες στα χειρουργεία και την Κίνα... στον Μεσαίωνα. Όπως και στον υπερπρωταθλητή των κομμουνιστικών εγκληματιών, τον διαβόητο Κόκκινο Χμέρ και ζηλωτή της δόξας του Μάο, τον τρομερό Πολ Ποτ, που -σπάζοντας κάθε ρεκόρ παρανοϊκής εγκληματικότητος- ξέκανε το 1/3 των Καμποτζιανών συμπατριωτών του -αφού τους φωτογράφιζε πριν! Αρχής γενομένης από όσους φορούσαν γυαλιά. Ήσαν, λέει,.... διανοούμενοι!!!

   Συνεπώς, όποιος μιλήσει, ξανά, γιά κομμουνισμό, θα πρέπει να το σκεφτεί πολύ. Κι αν επιμένει, καλό θα ήταν να απευθυνθεί σε ψυχίατρο. Θεραπείες υπάρχουν αρκετές.   

Αντετοκούμπο. Μύθοι, πραγματικότητα και υπερβολές.



Μιά ακόμη πρόφαση γιά ανόητο καυγά...

Αποτέλεσμα εικόνας για αντετοκούμπο 
   Ο Γιάννης, ή «Γιαννάκης μας», όπως συνηθίζουμε να τον λέμε, είναι γόνος μιάς πολυμελούς οικογένειας μεταναστών από την Νιγηρία. Γεννήθηκε εδώ -στα Σεπόλια- μαθήτευσε στο ελληνικό δημόσιο σχολείο, έμαθε μπάσκετ  στις ζωγραφιότικες αλάνες και άρχισε την λαμπρή του σταδιοδρομία στον Φιλαθλητικό Ζωγράφου, όπου ζούσε η οικογένειά του. Τα πλούσια σωματικά του προσόντα και ένα πλούσιο ταλέντο τον εκτόξευσαν σε τέτοια αστρονομικά ύψη, ώστε τα ελληνικά παρκέ δεν τον χωρούσαν. Έτσι βρέθηκε στις ΗΠΑ, όπου χτίζει -τούβλο, τούβλο- μεγάλη μπασκετική καριέρα στους Μπακς του Μιλγουώκι με τεράστιες απολαβές, αποτελώντας σπουδαίο επενδυτικό κεφάλαιο γιά την ομάδα του.
   Συνεπώς -και λογικώς- η συμμετοχή του «κεφαλαίου» αυτού στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα αντιμετωπίστηκε με δυσαρέσκεια, αλλεργία και δυσπιστία. Εξ ου και η άμεση επέμβασή τους στο πρώτο άκουσμα τραυματισμού -ανεξαρτήτως σοβαρότητος- του παίκτη και η απαίτηση απόσυρσης του Αντετοκούμπο από το πρωτάθλημα, όπερ και εγένετο. Αμέσως, άνοιξε ο ασκός του Αιόλου στην Ελλάδα και ο καθείς -κατά το σύμπλεγμα, τη βλακεία και το απωθημένο του- έβγαλε τον «χρησμό» ή τη χολή του!

   Κατ’ αρχήν η ελληνικότητα του Γιάννη δεν πρέπει να αμφισβητείται, κατά τη λογική και επιχειρηματολογία Ισοκράτη, με πρόσθετη παράμετρο την εδώ γέννησή του. Όταν γεννιέσαι σ’ έναν τόπο, πρωτομιλάς τη γλώσσα του, γαλουχείσαι στη νοοτροπία του, ζυμώνεσαι με τις συνήθειές του, τσακώνεσαι και μονιάζεις με την πιτσιρικαρία της γειτονιάς σου, μαθαίνεις τα πρώτα σου γράμματα στα σχολεία του, ε΄ τότε πληροίς αυτό που λέμε: «γέννημα και θρέμμα»! Η καταγωγή, η φυλή και το χρώμα του δέρματος έχουν ιστορική και μόνο σημασία. Με τα χρωμοσώματα και το DNA να παραμερίζονται σε πίσω, απωθημένο και θεωρητικής σημασίας, επίπεδο.
   Στο θέμα της στάσης του και της άμεσης υποταγής στα κελεύσματα του εργοδότη του, η «ελληναράδικη» αντίδραση κάποιων κουφιοκεφαλάκηδων είναι εντελώς παράλογη, έως ανόητη.

   Προσωπικά, στοιχηματίζω πως δεν υπάρχει ούτε ένας -αριθμός 1- από δαύτους που κραυγάζουν εθνικώς αψίκοροι, στη θέση του Γιάννη θα ενεργούσε αλλιώς. Τα χρήματα είναι πάρα πολλά, η αθλητική καριέρα σύντομη και η ζωή δεν αστειεύεται. Ειδικά στο μπάσκετ, όταν και στην τελευταία ομαδούλα η σύνθεση μοιάζει με ρώσικη σαλάτα από τουρλού-τουρλού εθνικότητος παίκτες και μόνη γλώσσα συνεννόησης είναι η... αγγλική, θεωρώ άκρως υπερβολικό έως ηλίθιο να αναζητούνται εθνικά κίνητρα -αυτό που κάποτε λέγαμε: «φανέλα» και «εθνόσημο»- στο σπορ που ξεπέρασε τα όρια του αθλήματος και στρογγυλοκάθισε στο κέντρο του χώρου που λέγεται «θέαμα». Και μάλιστα με το μεγαλύτερο μπάτζετ στην Αμερική. Άλλωστε η περίπτωση Αντετοκούμπο δεν είναι ούτε μοναδική, ούτε η πρώτη. Οπότε... σιγά τα ωά και βαστάτε Τούρκοι τ' άρματα!

   Με τον θόρυβο που γίνεται πάνω στο θέμα, δράττομαι της ευκαιρίας να διατυπώσω και τις αντιρρήσεις μου σε μιά υπερβολή που με ενοχλεί. Βρίσκω πολύ θεατρική, και μάλιστα μελό, την με κάθε ευκαιρία εκδήλωση... λατρείας του Γιαννάκη γιά την Ελλάδα και τον υπερσεβασμό των συμβόλων της. Όπως π.χ. την άρνησή του να υπογράψει αυτόγραφο πάνω στην ελληνική σημαία! Μιά... υπερβολική πατριδοκαπηλία που γεννά αμφιβολίες γιά τον αυθορμητισμό και την αλήθεια της. Επίσης με ενοχλεί εξ ίσου και η ομοθυμαδόν σπουδή κάποιων υπερπατριωτών να χειροκροτήσουν ενθουσιωδώς τέτοιες ενέργειες. Όλοι οι Έλληνες -ένθεν κακείθεν, γηγενείς και νατουραλιζέ-   θα πρέπει -πρώτα απ’ όλα- να μάθουν και ενστερνισθούν το αρχαίο πάνσοφο και παγχρήσιμο : «Μηδέν άγαν»!


Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Μικρή επιτομή της ιστορίας του κομμουνισμού, με απλά λόγια και παραδείγματα.


Γέννηση - ακμή - παρακμή.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΛΕΧ ΒΑΛΕΣΑ Στην Πολωνία άρχισαν όλα
Ο Λεχ Βαλέσα σε μιά συμβολική απεικόνιση ντόμινο, που παριστά το ξήλωμα του κομμουνισμού στην Αν. Ευρώπη!


    Διάφοροι φιλόσοφοι των 18ου και 19ου αιώνος, βασιζόμενοι στο απάνθρωπο, κακό, άδικο και ατελές κοινωνικοοικονομικό status της εποχής τους, μελέτησαν μεταρρυθμίσεις και ανέπτυξαν θεωρίες περιστολής της αδικίας και διαμορφώσεως δικαιότερης διαχείρισης πλουτοπαραγωγικών πηγών και εργατικού δυναμικού. Καθώς η φεουδαρχία που ήκμαζε και η σύνθλιψη της εργατικής τάξεως με εξοντωτικά ωράρια απασχόλησης, απάνθρωπη αντιμετώπιση και κακοπληρωμένες αμοιβές στο ραγδαία αναπτυσσόμενο  βιομηχανικό γίγνεσθαι των ευρωπαϊκών κοινωνιών, έδιναν ένα πολύ άνισο και άδικο κοινωνικό αποτέλεσμα. Οι οικονομικές παράμετροι απαιτούσαν διόρθωση πορείας και συνθηκών εργασίας.

   Με αφετηρία κάποιες ανησυχίες ουτοπικών στοχαστών του 18ου αιώνα, ο Καρλ Μαρξ, (1818 - 1883), εμπνεόμενος από μελέτες, εργασίες και άρθρα που δημοσίευε ο Φρήντριχ Ένγκελς, (1820 - 1895), όντες Γερμανοί και οι δύο, "τακίμιασε" μαζί του και διαμόρφωσαν από κοινού την τελική μαρξιστική θεωρία, αυτό που απλά καλούμε "κομμουνισμό". Στο αρχικό πρώιμό του στάδιο, με χώρο εξέλιξης τόσο στη θεωρία όσο και την πρακτική εφαρμογή, κάτι που πρόσθεσε αργότερα ο Λένιν. Με στόχο την αποκατάσταση των αδικιών, την κοινωνική πρόοδο και την καθολική και ομοιόμορφη οικονομική ανάπτυξη όλων των λαών που συναπαρτίζονταν από τους βαφτιζόμενους «προλετάριους», οι οποίοι και καλούνταν να καταργήσουν σύνορα, έθνη, φυλές και να ενωθούν σε μία παγκόσμια οντότητα και δύναμη. Κεντρικό σύνθημα το... τρομακτικό: «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθήτε»!

   Τελικό αποτέλεσμα όλου αυτού του φιλοσοφικού οικοδομήματος -βασισμένου πάντα στα κοινωνικοοικονομικά δεδομένα εκείνης της εποχής- η δημιουργία πολιτικών φορέων με τίτλο: «Κομμουνιστικό Κόμμα... Τάδε», όπου «τάδε» το όνομα της χώρας του κόμματος.

   Το θεωρητικό πνευματικό προϊόν Ένγκελς, Μαρξ και σία, ο κομμουνισμός, βρήκε γόνιμο έδαφος, ρίζωσε, αναπτύχθηκε και εφαρμόστηκε, με βία ή λαϊκή επιταγή, στις πιό φτωχές και πιό καταπιεσμένες χώρες, των οποίων οι λαοί στέναζαν, υφίσταντο φοβερή εκμετάλλευση, κακομεταχείριση και απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης και εργασίας με ουδεμία ελπίδα βελτίωσης της ζωής τους. Όπως η Ρωσία, η Κίνα και διάφορες άλλες αποικιοκρατούμενες χώρες της ΝΑ Ασίας. Κάτι ανάλογο με τον χριστιανισμό στην Ιουδαία, κατά την ρωμαϊκή κατοχή, όπου η νέα θρησκεία απετέλεσε έναν πρώιμο σοσιαλισμό.

   Δυστυχώς όμως, η καθ’ όλα ανθρωπιστική αυτή θεωρία σκοντάφτει σε μιά άλλη πανανθρώπινη, πανάρχαια και σύμφυτη με το DNA μας ιδιότητα, που διαφορίζει και κατατάσσει νομοτελειακά τους ανθρώπους. Μιά ιδιότητα που πρώτος εντόπισε και διακήρυξε ο μέγας Αριστοτέλης τον 5ο π.Χ. αιώνα. («Ουδέν ανισότερον της ίσης μεταχείρισης των ανίσων»).

   Έτσι, η ανένδοτη και απαρέγκλιτη εμμονή στην εφαρμογή καθολικών και ισοπεδωτικών πολιτικών, με παράλληλη απαξίωση ιδιαιτεροτήτων και κατάργηση της αξιοκρατίας, απέτυχε και οδήγησε -εκ του ασφαλούς και συντόμως- στο αντίθετο του επιδιωκομένου αποτέλεσμα. Αργοσχολία, αφιλοπονία, αναξιοκρατία, οκνηρία, μείωση εθνικής  παραγωγής, οικονομική καχεξία, μαρασμός, φτώχεια, εξαθλίωση, υπανάπτυξη ήσαν τα σκαλοπάτια της κλίμακας του κακού που κατέβηκαν όσοι λαοί γεύτηκαν τα αγαθά της μαρξιστικής ουτοπίας. Και να ήσαν μόνον αυτά; Τα κομμουνιστικά καθεστώτα, προκειμένου να καταπνίξουν κάθε αντίδραση στο καθεστώς τους και να φιμώσουν κάθε διαμαρτυρόμενη φωνή, διολίσθαιναν συνεχώς στη βία και μιά καταπίεση, τουλάχιστον ισόποση και ισότιμη με εκείνη που είχαν μάθει καλά από την φεουδαρχική εποχή  οι λαοί, προκειμένου να ελέγξουν την κατάσταση. Σιδηρούν παραπέτασμα, Τείχος Βερολίνου, σφράγισμα ραδιοσυχνοτήτων και πλήθος περιορισμών κι απαγορεύσεων, είναι κάποια από τα «νέα φρούτα» που γεύτηκαν όσοι ατύχησαν να... «ευτυχούν» σε κομμουνιστικό παράδεισο, μαζί με τα παλιά γνωστά, τα κλασσικά και εγνωσμένης αποτελεσματικότητος. Όπως διώξεις, βασανιστήρια, εξορίες, εκτελέσεις, κ.λπ. Απόρροια της απεγνωσμένης προσπάθειας των κομμουνιστικών ηγεσιών να περιφρουρήσουν το καθεστώς και τα προνόμιά τους. Πράγματα πασίγνωστα, ιδίως στους παλαιότερους εξ ημών. Γι' αυτό και το κομμουνιστικό ταξίδι στη Γη υπήρξε σύντομο, κράτησε περίπου 3/4 του αιώνα. Μετά κατέρρευσε αφ' εαυτού, χωρίς καμμία εξωτερική επέμβαση, πόλεμο, μποϋκοτάζ ή παρενόχληση. Απλά απέτυχε παταγωδώς, αφού αντί να δώσει λύσεις, αύξησε τα προβλήματα και χρεωκοπημένο... τα παράτησε!

   Γιά την οικονομία του χρόνου, συντομεύω και φτάνω στο πώς γράφτηκε το θλιβερό τέλος αυτής της ουτοπίας.


- Στις 9 Νοεμβρίου 1989 γκρεμίζεται το Τείχος του Βερολίνου και ο γερμανικός λαός απελευθερώνεται. Στις 3 Οκτωβρίου 1990, η Γερμανία επανενώνεται αποβάλλοντας από πάνω της το κομμουνιστικό καρκίνωμα.
- Ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1989 μετά από ολιγοήμερο τζέρτζελο συλλαμβάνεται, δικάζεται και εκτελείται το ζεύγος Τσαουσέσκου και η Ρουμανία γλυτώνει.
- Ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1991, αναπάντεχα και απροειδοποίητα, ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ βλέποντας τα αδιέξοδα και την καταστροφή που προκάλεσε στη χώρα του το αντιπαραγωγικό και απάνθρωπο σύστημα, παραδέχεται την αποτυχία, βάζει λουκέτο στο κομμουνιστικό μαγαζί της Σοβιετίας και παραδίδει το κλειδί στον Μπόρις Γιέλτσιν. Σε λίγο τα ουκρανικά τανκς επωλούντο στις μάντρες αυτοκινήτων του Κιέβου!
- Στη συνέχεια, όπως δείχνει η φωτογραφία, με τον Λεχ Βαλέσα να δίνει το εναρκτήριο... σπρώξιμο σε ένα μακρύ ντόμινο, οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης αποτίναξαν -η μία μετά την άλλη-  τον κομμουνισμό από πάνω τους και αναπνέουν πλέον ελεύθερα.
- Στην ιδιόρρυθμη Κίνα, μετά τον θάνατο του Μάο, ο πανέξυπνος Ντενγκ -λάου, λάου και μεθοδικά από το 1979 ακόμη- έστριψε το τιμόνι της κομμουνιστικής χώρας του προς την ελεύθερη οικονομία και την έκανε αγνώριστη! Σαν πανέξυπνος που ήταν, κράτησε την κομμουνιστική επίφαση, μόνο και μόνο γιά να μην υπάρχει αντιπολίτευση στη λήψη των κρίσιμων αποφάσεων που χρειαζόταν να πάρει η τεράστια χώρα, προκειμένου να προχωρήσει στη γιγαντιαία της μεταρρύθμιση. Και μιά αντιπολίτευση θα αποτελούσε τροχοπέδη σ' αυτές.

   Κατόπιν των ανωτέρω πραγματικών γεγονότων, τί να μας πει ο σπιθαμιαίος Κοντονάκος και η εκλεκτή κομμουνιστική «δευτεράντζα» του, που μας κατσικώθηκε στο σβέρκο με την βλακώδη σύμπραξη του αφελέστερου λαού του κόσμου; Ρίχνουν στάχτη στα μάτια των αμόρφωτων χάνων που τους πιστεύουν, χωρίς να ξέρουν πού τους παν τα τέσσερα από Ιστορία, και χάφτουν ό,τι παπαρδέλα τους σερβίρουν. (π.χ. «Μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο καταργώ τα μνημόνια» και άλλα παραμύθια, που έταζε ο γουρλής αρχηγός τους). Ο αρμόδιος Κοντονάκος τους πετάει και  μερικές μπούρδες που τονώνουν τις εμμονικές αριστερές φαντασιώσεις τους -στριφνές, άσχετες και περίπλοκες- σχετικά με το ποιός... γράφει την Ιστορία, κακοποιώντας και παραχαράσσοντάς την πρώτος ο ίδιος, και... καθάρισε! Διότι θέμα του Συνεδρίου δεν είναι ο στιγματισμός του Κόκκινου στρατού, αλλά του κόκκινου φασιστικού καθεστώτος της ΕΣΣΔ. Ο «Κόκκινος στρατός» έκανε τη δουλειά του. Και την έκανε σωστά, απελευθερώνοντας όμως μόνο την Ανατολική Ευρώπη, καθώς την υπόλοιπη την ελευθέρωσαν οι υπόλοιποι Σύμμαχοι. (Κάποιος θα πρέπει να μιλήσει στον σύντροφο Κοντονή γιά την απόβαση στη Νορμανδία και -πιό πριν- στην Σικελία).

   Και όλη αυτή η κακόγουστη βαρύγδουπη και... "λεβέντικη" σαχλαμάρα, μόνο και μόνο γιά να διατηρηθεί η εκλογική αριστερή πελατεία και η εξουσία. Τουτέστιν η καρέκλα και η κουτάλα!



Αποτέλεσμα εικόνας για μπουργκα
Εξ αριστερών και κατά σειρά, διακρίνονται οι κυρίες Φωτίου, Αυλωνίτου και Καρακώστα.

   Κατά τα λοιπά, «όποιος έχει μάτια βλέπει» και νου, καταλαβαίνει! Και ένας προσωπικός ισχυρισμός. Αν ζούσαν σήμερα, στα σημερινά δεδομένα με τα σύγχρονα εργατικά δικαιώματα, ο Ένγκελς, ο Μαρξ και... τ’ άλλα παιδιά, δεν επρόκειτο να εμπνευστούν και διατυπώσουν τις ουτοπικές και ξεπερασμένες θεωρίες τους, που -απομυθοποιημένες- απευθύνονται, πλέον, μόνο σε κάποιους ντόπιους εναπομείναντες χαζούς. Όσοι  μοιάζουν στο μυαλό με κάτι Αράβισες μουσουλμάνες, που υποστηρίζουν φανατικά πως οι γυναίκες πρέπει να ζουν σε συνθήκες όπως αυτές της φωτογραφίας!!!
   Τώρα και κατόπιν όσων εκπληκτικών βιώνουμε στην προοδευτική διολίσθηση της χώρας προς τη σοβιετοποίηση -η μόνη... "πρόοδος" που συντελείται- όσοι αφελείς χαχολάκοι εξακολουθούν να πιστεύουν σ' αυτόν τον καταστροφικό εσμό και πως -ένεκα τούτου- θα έχουν άλλη μοίρα από εμάς, τους αντιπάλους τους, όταν έλθουν εν τη... "προεδρία" τους, πλανώνται πλάνην οικτράν. Διότι έτσι και δεν ανήκουν στον στενό κομματικό πυρήνα, στη στροφή τους περιμένει το ίδιο κολοβό φίδι!









                                                                                 




 

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Ένας κομμουνιστής "κόντες" από το Τζάντε!

Αν είσαι μάνα και πονείς, πες που το πάει ο Κοντονής!



Αποτέλεσμα εικόνας για χατζηαβατης



  Η κομμουνιστική εκδοχή του νεώτερου Χατζηαβάτη Τσελεπή από το Τζάντε, ως αρμόδιος υπουργός, αρνήθηκε περήφανα τη συμμετοχή της χώρας στο συνέδριο που θα γίνει στο Ταλίν της Εσθονίας την 23η Αυγούστου με θέμα: «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Ένα συνέδριο που οργανώνεται στα πλαίσια της Εσθονικής Προεδρίας στο Συμβούλιο της Ευρώπης.    Σημειωτέον πως η Εσθονία, ως μία από τις παλιές Σοβιετικές Δημοκρατίες, ένοιωσε βαθειά στο πετσί της τί σημαίνει κομμουνισμός, ποιά η γλύκα του και τί θα πει πολιτικό έγκλημα, με όλα τα προκαταρκτικά του... ορεκτικά. Π.χ. διώξεις, βασανισμοί, θηριωδίες, εξορίες, γκουλάνγκ, ψυχιατρεία, μέχρι να φθάσουμε στην τελική εκτέλεση. Δηλαδή όλα τα γνωστά μας κομμουνιστικά τερτίπια -ευτυχώς εξ ακοής μόνο- τα οποία αγνοεί και, ως εκ τούτου, διαφωνεί με οργή και πάθος ο κομμουνιστής σύντροφος Κοντονής, παραβλέποντας -ή κάνοντας πως αγνοεί ο άθλιος, λόγω... πλαστογράφησης, δήθεν, της Ιστορίας από τους νικητές-  την ανόητη, (άνευ νοήματος), κομμουνιστική ανταρσία στη χώρα μας, καθ' όσον αυτή ήταν από χέρι καταδικασμένη σε αποτυχία. Μιά άσκοπη -εγκληματική γιά τους υποκινητές της- σφαγή λόγω της Συμφωνίας των Μεγάλων στη Γιάλτα, όπου ο κόσμος, πιθανότα κακώς αλλά με σωστή  σκοπιμότητα ισορροπίας δυνάμεων και αποφυγής νέου πολέμου, μοιράστηκε σε ζώνες επιρροής. Έτσι, καθώς όλοι σεβάστηκαν τη συμφωνία, κανείς μεγάλος δεν μπήκε στα... "χωράφια" του άλλου και κανείς λαός, τουλάχιστον τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, δεν τόλμησε να την αμφισβητήσει. Μόνο ο αρχιεγκληματίας Ν. Ζαχαριάδης απέκρυψε από τους δικούς του τη συμφωνία -άρα- και το μάταιο μιάς ανταρσίας, σπρώχνοντας τους αντάρτες του ΕΛΑΣ σε ένα ολοκαύτωμα, με την κουτοπόνηρη σκέψη της δημιουργίας υποθηκών αίματος και μίσους γιά έναν επόμενο ρεβανσιστικό γύρο. Επομένως, μιά ηλίθια εξέγερση οδήγησε τη χώρα σε ένα αδελφοκτόνο μακελειό και οδηγήθηκε η ίδια στην ήττα και την πληρωμή των επίχειρων αυτής. Χωρίς οργάνωση, επιμελητεία, όπλα, πυρομαχικά, πηγές ανεφοδιασμού και, κυρίως, χωρίς εξωτερικά στηρίγματα, μετά το κλείσιμο των βόρειων συνόρων από τον Τίτο, η συντριβή της εξέγερσης -"Δημοκρατικό στρατό", αποκαλούν βλακωδώς οι κουκουέδες τα πλιατσικολόγα μπουλούκια που προκειμένου να διατηρηθούν στη ζωή, καταρήμαξαν την ελληνική ύπαιθρο με την τρομοκρατία, τη ληστεία και την υποχρεωτική στρατολόγηση μέχρι μικρών παιδιών- ήταν απλά θέμα χρόνου. Όμως το "Ουαί τοις ηττημένοις", που είπε κάποτε ο Γαλάτης Βρέννος, χωρίς να φαντάζεται την οικουμενική και διαχρονική αξία αυτής της φράσης, τους ξυνοφάνηκε και τους ενοχλεί ακόμη.

   Έτσι, κάνοντας τον τρελό, πετάει τη μπάλα στην εξέδρα, αποπροσανατολίζει το θέμα, ανακατεύει παραπειστικά την... τράπουλα της ατζέντας του Συνεδρίου, και μπουρδουκλώνοντας άκαιρα και συμψηφιστικά με τα αντίστοιχα εγκλήματα του ναζισμού και του φασισμού, αρνείται τη συμμετοχή της Ελλάδος, θεωρώντας το... μεροληπτικό! Στάση αντίστοιχη με εκείνη την κατάπτυστη, στο θέμα με τον ομόαιμο Μαδούρο της Βενεζουέλας, που αποδεικνύει και πάλι πως οι κομμουνισταί δεκάρα δεν δίνουν γιά τον άνθρωπο και τις ανθρώπινες αξίες, αλλά τον μεν πρώτο τον αντιμετωπίζουν σαν παραγωγικό αναλώσιμο "μόριο", τις δε δεύτερες τις γράφουν εκεί που... "δεν πιάνει μελάνη".

   Καθαρή και εξόφθαλμη πρόφαση, λοιπόν, το αντικείμενο κάποιου άλλου, αντίστοιχου, συνεδρίου καταδίκης των ναζιστικών και φασιστικών εγκλημάτων, που κανείς ποτέ δεν θα αρνιόταν να πραγματοποιηθεί. Κάτι που θα μπορούσε να προτείνει ο ελλειποβαρής πνευματικά σύντροφος υπουργός, αντί να εκτίθεται βλακωδώς, εκθέτοντας τον κομμουνιστικό του φανατισμό, την μεροληψία σε πραγματικά γεγονότα -και μάλιστα εγκλήματα-  και την χώρα διεθνώς, ως την μόνη που αρνείται συμμετοχή σ’ αυτό το συνέδριο, από όλες τις άλλες χώρες της Ε.Ε.

   Πιθανότατα, η εν γένει πολιτική του τοποθέτηση και η κορδωμένη πρεμούρα του να υπερασπιστεί τον μέντορά του πατερούλη Στάλιν και τους συν αυτώ στυγνούς δικτάτορες εγκληματίες, να οφείλεται στο γεγονός πως ήταν αγέννητος, (γεννήθηκε το 1963), όταν συνέβησαν τα στυγνότερα σταλινικά εγκλήματα, γαλουχήθηκε πολιτικά στην περίοδο της πασοκικής φαυλότητος και ως εκ τούτου, στηρίζεται σε μεροληπτικές και διαστρεβλωμένες πληροφορίες γιά τα προ αυτού συμβάντα, από την κομμουνιστική παραφιλολογία. Επί προσθέτως,   έχει και το προνόμιο να ανήκει στη φαύλη κυβερνητική νομενκλατούρα. Οπότε μπορεί άνετα και αλαζονικά να «γλείφει» την ηγεσία της,  που του εξασφαλίζει το ψωμάκι του, να βρίζει την Δικαιοσύνη, την οποία -υποτίθεται- υπηρετεί ως επί κεφαλής της και, κατά τα λοιπά, να «ποιεί την νήσσαν» όταν κάτι έρχεται σε αντίθεση με τα προηγούμενα.

   Ένα ακόμη ψευτοπαλληκαράκι της απεχθούς σχολής Πολάκη. Στο πιό ήπιο, πιό μουλωχτό αλλά και στο πιό αηδιαστικό, που αποκαλύπτει -καθαρά και ξάστερα- τις καθεστωτικές προθέσεις του ουρανοκατέβατου αριστερού τσούρμου, που λεηλατεί, δηώνει και ασελγεί πάνω σε ό,τι σωστό οικοδομήθηκε σ' αυτή τη χώρα από τη στιγμή της Παλιγγενεσίας της. Και, δυστυχώς, αντιστάσεως μη ούσης και συμμετοχής σ' αυτή την καταστροφή μερικών που ανταλλάσουν ιδανικά με οφίτσια, γενόμενοι υπομόχλια αυτής.