Ο έξυπνος πραδέχεται, ο κουτοπόνηρος τα μπαλώνει, ο βλαξ επιμένει!

 "Ώδινεν όρος και έτεκεν μυν"

-Πρόσεξε παππά, γιατί θα σου ρίξω την κουτουλιά που γλύτωσες απ' τον Φίλη!

   Η επετειακή σύνοδος της Ρώμης έληξε κατά τα αναμενόμενα. Τα καραγκιοζίστικα κορδώματα, καθαρά γιά εσωτερική κατανάλωση, έπαιξαν γιά λίγο στα κανάλια και τις φίλιες... φυλλάδες, γέμισαν τα στήθια των χαχόλων με εθνική αριστερή περηφάνεια και μετά... πάει. Έκανε... "πριτς" ο λιόντας και ξεφούσκωσε! Γιά λίγο "έπαιξε" το κομμάτι του, αφήνοντας... "κούφιες" εδώ κι εκεί και μετά, βάζοντας την ουρά στα σκέλια, σαν καλό γατάκι, προσυπέγραψε! Και βεβαίως, οι σφουγκοκωλάριοι συνοδοί βρήκαν όλη αυτή την αρλουμποπαράσταση... επιτυχία.

   Το τρελό, και ανησυχητικό συνάμα, είναι το... επιδόρπιο που μας κέρασε ο Χαλιμάς πρωθυπουργός, μετά το πέρας της νέας του επιτυχίας. "Η Ευρώπη δεν είναι αυτή που ονειρευόμαστε και θα αγωνιστούμε γιά να την αλλάξουμε", δήλωσε επιμένοντας! 

   Βεβαίως, οι ξένοι που τον άκουσαν θα μόρφασαν -έως κάγχασαν- αλλά εμείς τρομάζουμε. Αν αυτό το χάλι που μας επιδαψιλεύει -με τον λαό να πένεται, την φορολογία στο ταβάνι, την ανεργία να καλπάζει, την παραπληροφόρηση να οργιάζει, την δικαιοσύνη να πολιορκείται, τους μπαχαλάκηδες να αλωνίζουν, τον μπεκρο-Μέντορα να βλέπει θαύματα, το άλλο ραμολί της Α-παιδείας να βλέπει παντού επιτυχίες, τους ημέτερους να διορίζονται σωρηδόν στο δημόσιο, τη φαυλοκρατία να απλώνεται ασύδοτα και τη χώρα να βαδίζει κατά διαόλου-  εκφράζει γι' αυτόν όνειρο, γιά μας αποτελεί εφιάλτη! Και αυτόν τον εφιάλτη... αγωνίζεται να φέρει και στην Ευρώπη!!!  "Μεγάλη αναστάτωση, ευχάριστη κατάσταση", έλεγε ο μέγας σφαγέας του λαού του, Μάο. 

    Με εφόδιο το χοντροκομμένο ψέμα, την εξαπάτηση, τον θεσμοθετημένο λαϊκισμό, τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, τους φιρφιρίκους προπαγανδιστές, τους κολαούζους Τζαναμπετόπουλους και το φαύλο τσούρμο του, αλίμονό μας. Αυτά που έρχονται θα κάνουν το σήμερα να μοιάζει με... "ζωή χαρισάμενη"!

"Πίσω ωρέ πεζεβέγκηδες, Είμαι ο... Αλέξης!

"Ξανακερδάμε, σύντροφοι"!

Ψυχικό ράκος η Παναγιότης του μπροστά στη σθεναρή απόφαση του Αλέξη να προβάλλει βέτο. Ο Πατριάρχης προσπαθεί απεγνωσμένα να τον συγκρατήσει γιά να μην πέσει, εκλιπαρώντας, να του φιλήσει τα πόδια! Ο δικός μας το διασκεδάζει

 Μπράβο λεβέντη μας! «Έσκισες» πάλι!

   Προ ολίγου, έληξε η Σύνοδος στη Ρώμη, επ’ ευκαιρία της 60^ης επετείου. Μιά Σύνοδος που κινδύνευσε να τιναχτεί στον αέρα από την φοβερή απειλή βέτο, (ελληνιστί αρνησικυρία), του πολιτικού γίγαντα -αυτού που όπως επεσήμανε η κυρά-Θεανώ γεννιέται κάθε... εκατονταετία-  Χαλιμά πρωθυπουργού μας.

   Τρόμος μέγας απλώθηκε στη Σύνοδο! Η τιμή των πάμπερς ανέβηκε στο ιταλικό Χρηματιστήριο, και των... δοχείων νυκτός, επίσης!

   Τελικά, επιστρατεύτηκε ο Πάπας, ώστε με την επιρροή του και το τεράστιο βάρος του, να αλλάξει απόφαση. Και όντως, τη λύση την έδωσε ο Πάπας! Μετά από ολονύχτιες διαπραγματεύσεις στην Καπέλα Σιξτίνα, ο ελληνικός λιόντας έπαψε να βρυχάται και ηρέμησε. Ο κόσμος ηρέμησε, η Ευρώπη εσώθη!

   Κατόπιν, ο Έλλην Μέττερνιχ, (και βάλε), κατέθεσε... «προφορικώς» ένα κρίσιμο ερώτημα:

   -«Ισχύει, ή δεν ισχύει το «κοινωνικό» κεκτημένο»;

   Μετά πολύωρες διαβουλεύσεις των έντρομων Ευρωπαίων ηγετών, ο αρειμάνιος Χαλιμάς απέσπασε την πολύτιμη υποταγή τους, επίσης... προφορικώς. -«Μάλιστα, ισχύει»!

   Οπότε ο κ. Τζαναμπετόπουλος μπορεί να διακηρύξει τη νέα... τεράστια επιτυχία και οι χαχόλοι φανατικοί οπαδοί του να συνεχίσουν μασουλώντας τη νέα πλούσια μερίδα σανού, εκβάλλοντας μυκηθμούς ικανοποίησης.

   «Σύντροφοι, κερδάμε πάλι»!

 

Tσίπρας - Μέττερνιχ. Βίοι παράλληλοι.

                        "Έκανε κι η μύγα.... κ.λπ., κ.λπ."

Κλέμενς φον Μέττερνιχ. Ένας "Τσίπρας" του 19ου αιώνα!

    Η γλυκιά -λόγω μαρμελάδας- μαγείρισσα της κυβέρνησης, η κυρά-Θεανώ το είπε. Με τόσο στόμφο, μάλιστα, που δεν επιδεχόταν καμιάς αμφισβήτησης. Λίρα εκατό η συντρόφισσα, που έκλεισε από  πέρυσι την β΄ αξιολόγηση. Και, βέβαια, επιτυχώς... κατά δήλωσή της!

   - Πολιτικοί σαν τον Αλέξη τον Τσίπρα γεννιούνται ένας κάθε... εκατό χρόνια!!!

   Ο σύντροφος Χαλιμάς το πίστεψε και βάλθηκε να μας το αποδείξει. Προ δέκα, περίπου, ημερών εκλιπαρούσε ψοφοδεής την κ. Λαγκάρντ να παραμείνει το ΔΝΤ στο πρόγραμμα διάσωσης της χώρας. Χθες, υψώνοντας το γιγάντιο ανάστημά του, μέμφθηκε τους Ευρωπαίους ηγέτες, ως «παραδομένους» στο... ΔΝΤ.

   Επίσης, σαν γνήσιος βρυχόμενος ποντικός, μέχρι σήμερα απειλούσε με βέτο και άρνηση προσυπογραφής της διακήρυξης κατά την έκτακτη επετειακή συνάντηση της Ρώμης, επ’ ευκαιρία των 60 χρόνων από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τότε ΕΟΚ, αν δεν γινόταν αναφορά στο... «ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο». (Σημ. Αίτημα πολύ ομιχλώδες και ακαταλαβίστικο γιά το δικό μου πνευματικό επίπεδο).

   Πάντως, εκείνο που ερμηνεύω... "ως κακτημένο", είναι ο στοργικός εναγκαλισμός όλων εκείνων των φαύλων συνδικαλισταρέων, που αρνούνται την λήψη αποφάσεων από την πραγματική πλειοψηφία -50%+1- των εγγεγραμμένων μελών της κάθε επαγγελματικής ομάδος, αλλά προτιμά εκείνη των ολίγων φωνασκούντων αριστερών μελών, που τρομοκρατούν και αναγκάζουν σε αποχή τους νουνεχείς υπολοίπους.

   Τελικά, όταν του έτριξαν τα δόντια κάποιοι δευτεροκλασσάτοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και του ζήτησαν να σοβαρευτεί, του κόπηκε ο βήχας, τα «μάζεψε», κατάπιε τις ψευτομπλόφες και έκανε μία ακόμη θεαματική κυβίστηση, (κοινώς κωλοτούμπα). Έτσι -"Όπα, όπα, μπαμπάκο", μέσω του κομπλεξικού μισοαξούριγου σαχλαμάρα με την pochette, δήλωσε πως το βέτο είναι...   «ακραία» κίνηση!

   Μία ακόμη σφαλιάρα γιά τον αμετροεπή και ανόητο καρπαζοεισπράκτορα καραγκιόζη νεανίσκο, που φιλοδοξούσε να παίζει τον ζουρνά -ο Μπούλης το ντέφι- κι οι Ευρωπαίοι να χορεύουν.

   -«Όταν ο Θεός έπλασε το Ληξούρι, την Κεφαλλονιά και... όλον τον άλλο κόσμο»! Έλεγαν κάποτε οι φίλοι μου Κεφαλλονίτες, επιδεικνύοντας την ίδια υπερφίαλη αλαζονεία, θεωρώντας το Ληξούρι ως τον ομφαλόν της Γης. Τρέμε... Μέττερνιχ. Η Παγκόσμια Ιστορία, σε προσεχή επανέκδοση, θα σε κατατάξει κάτω από τον σύντροφο... Τσίπρα. Ο Τσίπρας πετυχαίνει... θαύματα. Το δήλωσε ο μπεκρο-Μέντορας, το πιστοποιεί η κυρά-Θεανώ.

Yψηλή πολιτική, τύπου ΣΥΡΙΖΑ.

Ο καυγάς γιά το πάπλωμα.

Ακτιβισμοί, απαλλοτριώσεις, συλλογικότητες, κατά το "ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς"!

    Επί τέλους, αποκαλύφτηκε ο πραγματικός "πόνος"  του Χαλιμά πρωθυπουργού μας και το ουσιαστικό αγκάθι που δεν επιτρέπει το τελικό κλείσιμο της πολυπόθητης... β΄αξιολόγησης.

   Το εμπόδιο είναι η προστασία του ανεξέλεγκτου συνδικαλισταριού, το οποίο -από την μεταπολίτευση και εντεύθεν- αποτελεί το μεγαλύτερο καρκίνωμα της κοινωνίας και το μόνιμο σαράκι που κατατρώγει τα σωθικά της οικονομίας μας. Μιά χούφτα κουτοπόνηρα και ιδιοτελή μορμολύκεια, που διαφέντευαν και επιθυμούν να συνεχίσουν να χειραγωγούν τους εργαζομένους. Όχι τυρβάζοντας γιά τα πραγματικά, μακροπρόθεσμα συμφέροντα της εργατικής τάξεως που εκπροσωπούν, αλλά σταθερά προσανατολισμένοι στις αριστερές τους αγκυλώσεις, γιά τον "πριονισμό" του δέντρου της αστικής διαστρωμάτωσης και της ομαλής εξέλιξης της κοινωνικής ζωής και ευημερίας, προτάσσοντας πάντοτε ιδιοτελείς, μαξιμαλιστικές και παράλογες διεκδικήσεις, με μακροχρόνιες απεργίες και θορυβώδεις πορείες που -κάθε τρείς και κάτι- αναστάτωναν την κοινωνική ειρήνη και την κανονική λειτουργία των πόλεων, με το κλείσιμο των δρόμων τους. Αδιαφορώντας πλήρως γιά τα πραγματικά συμφέροντα όσων εκπροσωπούν. Κοντόφθαλμοι και δέσμιοι πολιτικών σκοπιμοτήτων και επιδιώξεων, στόχευαν -πρωτίστως- στην  άκριτη κατεδάφιση, παραβλέποντας μέσα στον φανατισμό τους, πως στο δέντρο που πριόνιζαν υπήρχαν και οι... φωλιές τους! Θυμίζω την ατέλειωτη τραπεζική απεργία, επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη και τραπεζικού αρχισυνδικαλάρχη Πρωτόπαπα, που ταρακούνησε τη χώρα και τις βλακωδέστατες αυτοκαταστροφικές απεργίες στα οικονομικά υγιέστατα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, όπου η λυσσαλέα μανία κατά του ιδιοκτήτου Νιάρχου, οδήγησε τον αηδιασμένο εφοπλιστή στο να τα εκχωρήσει στο Δημόσιο αντί μίας δραχμής! Αποτέλεσμα, οι περισσότεροι εργαζόμενοι μπήκαν στην ανεργία και τα Ναυπηγεία στην παρακμή, να κατασκευάζουν τσουλήθρες και τραμπάλες στον Δήμο  Χαϊδαρίου, προκειμένου κάποιοι λιγοστοί παραμένοντες εργαζόμενοι να βγάλουν... χαρτζιλίκι.

   Αυτό το μικρόβιο του χάους και της αναρχίας που καλλιέργησε ο ανεύθυνος συνδικαλισμός -"μεγάλη αναστάτωση, ευχάριστη κατάσταση", κατά τον Μεγάλο Τιμονιέρη Μάο- υιοθετημένο στοργικά από την καταστροφέα των πάντων, ανόητη ελληνική αριστερά,  απετέλεσε και αποτελεί φυτώριο εργασιακής ακαταστασίας και αυθαιρεσίας. Όπου κυριάρχισαν όλα τα άνθη του κακού, που δηλητηρίασαν σειρές γενεών και κατέστρεψαν στρατιές υγιών επιχειρήσεων. 

   Αυτός ο διαστρεβλωμένος συνδικαλισμός αποτελεί την πηγή της κομματικής ισχύος του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά -ταυτοχρόνως- και το αγαπημένο κακομαθημένο παιδί του, χάριν του οποίου θυσιάζεται, ως σιτευτός μόσχος, ολόκληρος ο λαός. 

   Αποδεκτές οι συντάξεις πείνας και τα ασήμαντα αφορολόγητα, αλλά -προς Θεού- μην αγγίζετε το συνδικαλιστικό μας "εργαλείο"! Κατά τα λοιπά: -"Έλα Μητσοτάκη να προσυπογράψεις όσα συμφώνησα, γιά να συνεχίσω να κυβερνώ εγώ, όπως... γουστάρω"!!!   

Μιά αποκρυπτογράφηση νοσηρών στρατηγικών.

Λαγοί, παπαγαλάκια και φιρφιρίκοι και κάτι που μπορεί να γίνει.

 

   Δύο χρόνια +, συριζαρέικης διακυβέρνησης είναι αρκετός χρόνος σε κάθε νοήμονα πολίτη γιά να αποκρυπτογραφήσει τη δαιδαλώδη παρανοϊκή -και εξόχως παραπλανητική και διαστρεβλωτική- στρατηγική της «διά πρώτη φορά αριστερής διακυβέρνησης».

   Το φλέγον σήμερα ζήτημα είναι η β΄ αξιολόγηση και το σύμφυτο μ’ αυτήν 4^ο μνημόνιο. Πράγματα, εν πολλοίς, συμφωνημένα, αλλά με προβληματίζουσα την ανακοίνωσή της συμφωνίας, (καθ’ όσον αυτή είναι σκληρή και «ζεματάει»), στον δεινοπαθούντα λαό και, κυρίως, στους καταπτοημένους συριζάριους οπαδούς. Όλους εκείνους τους φανατικά ηλίθιους, οι οποίοι επιμένουν αφελώς... να περιμένουν την «ελπίδα» και σιωπούν μπουκωμένοι από τον σανό που τους μοιράζει η βολεμένη νομενκλατούρα σε απεριόριστες ποσότητες που, προφανώς, τους αρκούν.

   Στα πλαίσια αυτού του προβληματισμού, τη λύση έδωσε η... ευφυής καρανίκιος στρατηγική. Έτσι, εμφανίστηκαν διάφοροι λαγοί -Σκουρλέτος, Εφάμελλος και κάποιοι δευτεροκλασάτοι... «στέλεχον»- να πλασάρουν την ιδέα της «ευρύτερης συναίνεσης», ρίχνοντας -ουσιαστικά- κάβους στην αντιπολίτευση, προκειμένου να ψηφίσει ό,τι  τους σερβίρει η -εν κρυπτώ και παραβύστω- μακρόχρονη, υποτίθεται, διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ με τους... «θεσμούς». Διαπραγμάτευση στην οποία δεν μετέσχε, ούτε κατ’ ιδέα, στα όσα παζαρεύτηκαν και αποφασίστηκαν και η καθυστέρησή της έφερε πάλι τη χώρα στο χείλος του γκρεμού!

   Η κεκτημένη πείρα του θέρους του ’15, όπου η αντιπολίτευση, με το μαχαίρι στον λαιμό, αναγκάστηκε να συναινέσει στην αποφυγή της άτακτης χρεοκοπίας της χώρας, δείχνει πως ο Τσίπρας -αποκτώντας άλλοθι συνενοχής- συνέχισε να αλωνίζει ανεξέλεγκτα, θεωρώντας την αντιπολίτευση... συμμέτοχη! Και επειδή... «το δις εξαμαρτείν, ουκ ανδρός σοφού», είναι πολύ λογικό ο Μητσοτάκης και όλοι οι υπόλοιποι να πουν:

   -«Ευχαριστώ, δεν θα πάρω. Να λείπει το βύσσινο»!

   Με βάση αυτή την αναμενόμενη στάση, άρχισαν τα κομματικά παπαγαλάκια και οι διάφοροι φιρφιρίκοι των καναλιών, π.χ. ο «δόκτωρ» λαϊκιστής γυμνοσάλιαγκας του ΣΚΑΙ, ο βάτραχος Κέρμιτ του BLUE SKY και τα λοιπά έκδοχα του ΣΥΡΙΖΑ, να ανακρίνουν τους προσκεκλημένους τους της ΝΔ.: -«Αφού, όπως λέτε, το κράτος έχει συνέχεια, ερχόμενοι στην εξουσία, θα αναγκαστείτε να εφαρμόσετε τα μέτρα που θα έχει ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ και εσείς τώρα αρνείστε. Άρα είσαστε κι εσείς αναξιόπιστοι»!

   Επειδή το επιχείρημα έχει στοιχεία λογικής και -οπωσδήποτε- φέρνει σε δύσκολη θέση τους ανακρινόμενους, η στήλη προτείνει την κάτωθι «θέση», ευελπιστώντας πως κάποιο αρμόδιο αυτί θα ακούει.

   -«Μάλιστα, θα ψηφίσουμε την αξιολόγηση που εσείς,  και όχι εμείς, συνομολογήσατε δεσμεύοντας την χώρα, προκειμένου να μην σκάσει στα βράχια από την αβελτηρία σας, όμως στο ίδιο νομοσχέδιο θα προβλέπεται και η άμεση διάλυση της Βουλής με προκήρυξη εκλογών».

   Έτσι ο λαός, γνωρίζοντας ξεκάθαρα το ποιός ευθύνεται γιά το σημερινό του χάλι, με τις μεγαλόστομες παπαρολογίες και τα ηττοφόρα αποτελέσματα των διαφόρων...  «αξιολογήσεων», θα αποφασίσει γιά το ποιός θα μπορέσει να διαχειριστεί, περαιτέρω, καλύτερα την δεινή θέση που τον έφεραν οι τυχοδιωκτικοί πειραματισμοί και τα ψέματα της συριζαρέικης... «συλλογικότητας». Με γνώση της αριστερής λαίλαπας και επίγνωση του τί σημαίνει να σε κυβερνούν απατεώνες τύπου Κατακούτελου, κοράσια, μπεκρούλιακες εκατομμυριούχοι, αερολόγοι και Βελουχιώτηδες νέας κοπής, ελπίζω βάσιμα πως, στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, η επιλογή θα είναι μεταξύ ενός, αντικειμενικά, απαράδεκτου εσμού και μιάς κυβέρνησης που δεν υπόσχεται... «θαύματα», ούτε τάζει λαγούς με πετραχήλια, αλλά υπόσχεται να κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να διασώσει ό,τι σώζεται.

Ένα σύμπλεγμα που δεν κρύβεται.

Και με το "χειρότερο" να βρίσκεται πέραν από το "κακό".

Θαύμα, θαύμα !!! Ένας θεοσεβούμενος άθεος, με κατάνυξη  στον... "Πανάγιο Τάφο"!

 

   Θα στοιχημάτιζα πως ο Χαλιμάς πρωθυπουργός μας ποτέ του δεν πίστεψε στα σοβαρά πως το κόμμα του θα ξεπερνούσε τα όρια ενός κόμματος διαμαρτυρίας και -πολύ περισσότερο- πως θα μετατρεπόταν σε κόμμα εξουσίας. Γι’ αυτό, πλασάριζε το γνωστό επαναστατικό και ριζοσπαστικό στυλ. Αγραβάτωτη κι ατημέλητη εμφάνιση, μάγκικο ύφος, απλοϊκή ρητορική, αφειδής παροχολογία και γενικά μια εικόνα του «καλού λαϊκού παιδιού της διπλανής πόρτας». Με αμετροεπή θρασύτητα, (go back madam Merkel), που... όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω, κάλπαζε στηριζόμενος στην άμετρη αφέλεια όσων πίστεψαν στην ικανότητά του να βάφει αυγά με αέρια ανθρώπινης εξάτμισης, ανάλογη με την ηλιθιότητα των οπαδών του, εν απάτη, συναδέλφου του, αξιότιμου κ. Σώρρα και την πνευματική καχεξία όσων πιστεύουν πως μας... ψεκάζουν!

   Από τη στιγμή, όμως, που φάνηκε καθαρά πως φλερτάριζε με την «καρέκλα», άρχισε, στο λάου-λάου, να μεταμορφώνεται, κρατώντας μόνο το πιό εμφανές χαρακτηριστικό του, την απουσία γραβάτας.

   Όμως, κατά τη λογική του όσο ψηλότερα ανεβαίνει η μαϊμού, τόσο φαίνεται ο... κόκκινος πισινός της, όταν πήρε τα ηνία της χώρας και τα φώτα της δημοσιότητος άρχισαν  να τον λούζουν, με τα αδιάκριτα βλέμματα να τον ακτινογραφούν εξονυχιστικά, η ασυμβατότητα διοικητικών ικανοτήτων ανθρώπου και πόστου, δεν άργησε να φανεί.

   Μαγεμένος από την ακαταλαβίστικη μπουρδολογία ενός ιδιόρρυθμου νάρκισσου, έδωσε το πρώτο δείγμα κυβερνητικής ανεπάρκειας. Το διόρισε υπουργό Οικονομικών, ταυτίζοντας την έμφυτη τυχάρπαστη αλαζονεία του με το προβληματικό ταμπεραμέντο ενός αυθεντικού τυχοδιώκτη. Τα αποτελέσματα γνωστά. Καμιά εκατοστή δισεκατομμύρια ζημιά και θεμελίωση της ελληνικής αναξιοπιστίας στα διεθνή φόρα.

   Οι κατά καιρούς εμφανιζόμενες παραδοξότητες-τρέλες, όπως το «στρογγύλεμα» της προφοράς του «ρο», κατά το αμερικανικό πρότυπο και το -δύσκολα αποκρυπτόμενο- γλείψιμο στην ηγεσία της Ε.Ε., τα ακριβά ρούχα -μπλαίηζερ συνήθως- και λοιπά σινιέ κοστούμια, θυμίζουν το σαιξπηρικό αριστούργημα «Η στρίγκλα που έγινε αρνάκι». Όμως η έλλειψη μόρφωσης και το σύμπλεγμα που την συνοδεύουν είναι καταφανής. Αυτό ξεχύθηκε λυσσαλέα τις προάλλες, όταν επετέθη κατά του Άδ. Γεωργιάδη στη Βουλή, κατηγορώντας τον ως... τηλεπωλητή βιβλίων! Αναντίρρητα, η κλασσική παιδεία του Γεωργιάδη και η βαθειά του μόρφωση είναι εμφανέστατη και -κατά συνέπεια- το κομπλεξικό μένος όλων των άξεστων αριστερών, ομοίως εμφανές. Προεξάρχοντος του αρχηγού τους.

   Συνοψίζοντας, οι Έλληνες είμαστε υποχρεωμένοι να υποστούμε στο πετσί μας όλους τους κομμουνιστικούς πειραματισμούς Τσίπρα, μέχρις ότου συμβεί ένα από τα εξής δύο ενδεχόμενα. Είτε η χώρα θα συνθλιβεί κάτω από την ανερμάτιστη συριζαρέικη πολιτική, με τον λαό της εξαθλιωμένο άθυρμα στα χέρια όσων εκμεταλλευτών πρόκειται να εισβάλλουν αποικιοκρατικά, είτε -φτάνοντας την ιδεοληψία του στα άκρα- ολοκληρώσει το όνειρο της αριστεράς, αυτό που ξέφυγε από τον αμετροεπή Νεάντερνταλ, περί κατάληψης του κράτους από τη φάρα τους. Οπότε, η μεν Ε.Ε. θα απαλλαγεί από το μαύρο της πρόβατο με την ελάχιστη δυνατή ζημιά, η δε Ελλαδίτσα μας θα ξαναγίνει και πάλι... «Ψωροκώσταινα», με κόκκινα, όμως, κουρέλια. Ίδομεν. «Ο καιρός, γαρ, εγγύς εστίν».

   Η στήλη, συνεπής στη μόδα, αναρτά ως επιδόρπιο ένα ακόμη στιχούργημα... «φίλου» της.

                           SUKHOTAI                    

      Αργά τα βήματα, βαριά, κι η νοσταλγία,

      σε οδηγούν το βράδυ αυτό στο Sukhotai.

      Στις συγκινήσεις τις απόκρυφες του χθες,

      ένα φλιτζάνι ιρλανδέζικος καφές

      και μνήμες βασανιστικές, που ο νους κατρακυλάει.

Συλλογικότητες, ακτιβισμοί και κολοκύθια τούμπανα

Αναλύοντας το χάος -όσο γίνεται- της ανθρώπινης ψυχής.

Η διεθνούς κλάσεως Ζωή στο πλευρό του υποψήφιου της καθαρόαιμης γαλλικής αριστεράς, νυν Μελανσόν και μετεκλογικώς... "Μελαμψόν", από το αναμενόμενο μαύρισμα. Δείγμα στο αριστερό άκρο της φωτογραφίας!

   Ένα από τα πιό ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της αριστερής ουτοπίας είναι μιά ομάδα λέξεων που χρησιμοποιούν -ανάθεμα κι αν καταλαβαίνουν το πραγματικό τους νόημα- γιά να πουλήσουν την πνευματική τους ρηχότητα που μοιάζει με φύκι, ως μεταξωτή κορδέλα και να δώσουν ένα ηθικό περιτίλυγμα στο εσωτερικό τους κομφούζιο. Ένα ανεξέλεγκτο ανακάτεμα αισθημάτων και ενστίκτων, στα οποία επικυριαρχούν η μιζέρια, η μοχθηρία και το μίσος των πάσης φύσεως μειονεκτικών, κατά της φυσιολογικής κοινωνίας. Το γνωστό πακέτο που η στήλη συνόψισε στον όρο: "Τριαμισμός", από το αρχικό Μ των τριών λέξεων.

   Βεβαίως, όλη η αριστερή αμπελοφιλοσοφία πάει περίπατο όταν ανακύψει ο φαβοριτισμός, η ιδιοτέλεια και το προσωπικό βόλεμα. Κάτι που υλοποιείται θαυμάσια και στο έπακρον, με την κατάκτηση της εξουσίας και την αυτόματη μετατροπή των ιδεοληψιών σε στυγνή καθεστωτική πρακτική. Με αλαζονεία στη συμπεριφορά, αγκυλωμένη και παρωπιδιασμένη πορεία και εντελώς αυθαίρετη αντιμετώπιση του... "εξωτερικού" κόσμου! Πρώτα και βασικά θύματα η αλήθεια και η πραγματικότητα. Και κυριότερα όπλα τους η μισαλλοδοξία, ο φανατισμός και η απηνής καταδίωξη των αντιφρονούντων, λόγω καθιέρωσης του διχασμού. Εμείς -οι καλοί- και οι άλλοι -οι κακοί! 

   Σταχυολογώ μερικές λέξεις του συρμού και δίνω την πραγματική έννοια τους, καθ' όσον πολλοί τις ακούν, λίγοι τις καταλαβαίνουν και οι αριστεροί τις διαστρεβλώνουν:

   - ακτιβισμός: Από τη γαλλική λέξη "activisme", που σημαίνει την εθελοντική κινητοποίηση και συμμετοχή σε πράξεις επωφελείς γιά την κοινωνία. Με κίνητρο την ηθική παρόρμηση και αποτέλεσμα την έντιμη δράση. Ο εθελοντισμός είναι γνωστός και ως "βολονταρισμός", από την γαλλική του μετάφραση. 

   Τώρα, το πως υλοποιείται αυτός ο όρος στην δική μας αριστερή -προικισμένη με ηθικά πλεονεκτήματα- πραγματικότητα, αρκεί να αναλογιστείτε το πάρτυ των αφιλοκερδών... "αλληλέγγυων" και το 70% των κονδυλίων γιά τους πρόσφυγες, που χάνονται μυστηριωδώς, όπως χάνονταν και οι ίδιοι οι λαθρομετανάστες, κατά τη θείτσα Σουρουκλεμέ. 

   - συλλογικότητα: Το αντίθετο της ατομικότητος. Στον κανονικό κόσμο, ο όρος δεν χρήζει ερμηνείας, είναι αυτονόητος. Στην αριστερή πραγματικότητα αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό όσων, κλασσικά ανίκανων, κρύβουν αδυναμίες, συμπλέγματα και ανεπάρκεια πίσω από ένα μπούγιο ανώνυμου όχλου. Με την παντελή αδυναμία υπευθυνότητος, διαχέουν την αντικοινωνικότητά τους στην ανωνυμία και κρύβουν την θρασυδειλία τους πίσω από μάσκες και κουκούλες. Η απεχθέστερη μορφή των αηδών μορμολυκείων, των οποίων η μόνη επιτρεπτή εμφάνιση στο φως είναι διά μέσου της εξουσίας.

   - συνιστώσες: Ως μαθηματικός όρος του διανυσματικού λογισμού, εννοεί διάφορα διανύσματα που συνυπάρχουν και ενούμενα -από  την αρχή του πρώτου διανύσματος μέχρι το τέλος του τελευταίου- δημιουργούν την συνισταμένη. Ξέρω πως γιά τους περισσότερους αυτά είναι... κινέζικα.  Στην κομμουνιστική ορολογία ως "συνιστώσα" νοείται πως πιστεύω ό,τι μου γουστάρει και κάνω ό,τι μου κατεβάσει η γκλάβα! Συνήθως, η αρχή της πρώτης συνιστώσας συμπίπτει με το τέλος του τελευταίου, οπότε η συνισταμένη είναι μηδέν, οπότε... πιάσ' τ' αυγό και κούρευτο! Μιά ματιά στον ΣΥΡΙΖΑ και τις δηλώσεις εκάστου... "στέλεχον" δίνει ανάγλυφη την αριστερή έννοια του όρου.

    

   Λόγω μακρηγορίας σταματώ, υποσχόμενος να επανέλθω. Και -μιά και είναι της μόδας οι ποιητικοί επίλογοι- αναρτώ μιά ποιητική αμαρτία ενός "φίλου" μου.

   

                  UN FADO GRECO      

Στιγμές-στιγμές, απρόσμενα

      ξεθάβει μνήμες το μυαλό,

      γωνιές της γης, βιώματα,

      ταξίδια, έρωτες, φυγές...

      Γρήγορα κύλησε ο καιρός

      -τρεμάμενες αναλαμπές-

      σκιές, μπερδέματα του νου,

      χείλη στεγνά, βλέμμα θολό.

            Μια ματαιότης η ζωή,

            τελειώνει πριν αρχίσει,

            πόσο κοινότοπα όλα αυτά,

            σαν παραμύθι της γιαγιάς.

            Xιλιοειπωμένο άκουσμα

            κάποιας αφήγησης παλιάς,

            μπουμπούκι που μαραίνεται

            γοργά, πριν κάν ανθίσει.