Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

Άνθρωποι, άνθρωποι.....

Χθες μου δηλητηρίασαν, με ισχυρό φυτοφάρμακο που πέταξαν στο κτήμα, το μεγαλύτερο, το ζωηρότερο και το πιό αγαπημένο μου σκυλί. Και το πιό άκακο. Το Μπεν μου, τον σταυραετό μου.
Από τη μιά πλευρά συνορεύω με κάποιους γύφτους που αποφάσισαν ν’ αφήσουν τη νομαδική ζωή και να σπιτωθούν. Κι από την άλλη, με μιά οικογένεια ντόπιων κάφρων.
Με κανένα δεν έχω παρτίδες, κανένα δεν έχω βλάψει ποτέ και κανένα δεν γνωρίζω, ούτε στην όψη.
Ας είναι καταραμένος ο φονιάς.
Όποιος όμως μου ξαναμιλήσει γιά αντιρατσισμούς, ανθρωπισμούς, φιλάνθρωπα αισθήματα, αγαπάτε αλλήλους αδιακρίτως και άλλες τέτοιες μα…..ίες θα λογίζεται, του λοιπού, άσπονδος εχθρός μου.

Είναι το όγδοο σκυλί που θάβω, μαρτυρικά και άδικα σκοτωμένο, σε πέντε χρόνια

2 σχόλια:

  1. συλλυπητήρια κυριε αλεξη .
    τι αλλο να πω.λυπαμαι .
    δεν ειναι ανθρωποι αυτοι.

    γιωργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γιωργάκη, ευχαριστώ.
    Όντως, τι να πει κανείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή