Τυχαίο; δεν νομίζω!
Ως καλώς γνωρίζουν όλοι οι
αρχαιολάτρες, μεταξύ αυτών και η στήλη, ο δέκατος μήνας του αρχαίου αττικού ημερολογίου
λεγόταν “Μουνιχιών”, (15 Απριλίου – 15 Μαΐου,
περίπου). O μήνας πήρε
το όνομά του από σχετικές εορτές οι οποίες ετελούντο προς τιμήν της, εν
Μουνιχία, Αρτέμιδος και εις ανάμνηση της ναυμαχίας της Σαλαμίνος. Αυτή είναι η μία εκδοχή, η γνωστή, η επίσημη.
Η στήλη όμως, κατόπιν μακροχρονίου κι ενδελεχούς ερεύνης, ανακάλυψε και μίαν ακόμη, την
οποία φέρνει στο φως σήμερον, κατ' αποκλειστικότητα, και την γνωστοποιεί εις το πανελλήνιον γιά να καταγραφεί εις τας δέλτους της Ιστορίας!
Ο Ιππίας, υιός του Πεισίστρατου,
τύραννος των Αθηνών κι αυτός, (σαν τον πατέρα του), δεν είχε τις διοικητικές ικανότητες εκείνου.
Γιά τον Πεισίστρατο, άλλωστε, είχε βγει το γνωστό άσμα που τραγουδούσαν οι παρθένες, κατά την πομπή των Παναθηναίων:
- Γλυκέ μου τύραννε….!, κ.λπ., μετά από την ανάκρουση του, επίσης, δημοφιλούς εμβατηρίου, που
άρχιζε κάπως… έτσι:
- Σύλλογος μεγάλος, δεν υπάρχει άλλος,….
κ.λπ., κ.λπ.....
Τελικά, ο λαός ξεσηκώθηκε κατά του Ιππία και σε μιά ομαδική διαμαρτυρία των Αθηναίων πολιτών στην Εκκλησία του Δήμου ακούστηκε το :
- Είστε ποοοοολύ… ωραίος τύπος κύριε! Αυτό τον μήνα, κάνατε την πόλη μας μ…… !
Και τον μεν Ιππία εξεδίωξαν,
πυξ-λαξ και οδάξ, (αναζήτησε καταφύγιο στην Περσία), τον δε μήνα ονόμασαν, συνειρμικά και συμβολικά, … Μουνιχιώνα.
Τελικά, σ’ αυτόν τον τόπο, τίποτε δεν είναι τυχαίο. Η Ιστορία χαράσσεται και παραχαράσσεται, αλλά οπωσδήποτε διδάσκει … κι έχει και την πλάκα της, αν την "διαβάσεις" κατάλληλα και κάπως, ... πιό ελεύθερα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου