Μνημόνια. Αλήθειες, ψέματα και λίγα σχόλια γύρω απ’ αυτά.

...αλλά και μπόλικο υλικό γιά σκέψη.
 

 

   Κατ’ αρχήν, οι ορισμοί: «Μνημόνιο» καλείται το συμβόλαιο που συνδέει τον δανειζόμενο -εμάς- με τους αντισυμβαλλομένους -εταίρους στην ΕΕ και ΔΝΤ. Σκοπός και στόχος η αποφυγή επίσημης χρεωκοπίας της Ελλάδος. Προφανώς, όπως και σε κάθε συμβόλαιο, ένα μνημόνιο περιέχει δικαιώματα και υποχρεώσεις των συμβαλλομένων. Εμείς δανειζόμαστε  χρήματα-οξυγόνο γιά την οικονομική μας επιβίωση και σε αντάλλαγμα δεσμευόμαστε με σειρά οικονομικών και δημοσιονομικών μέτρων προκειμένου να εξασφαλισθεί η οικονομική μας ανάκαμψη και η επιστροφή των δανεικών στους πιστωτές μας. Η περιοριστική οικονομική πολιτική χώρας και λαού -μέχρι να κλείσει ο χρόνος ισχύος ενός μνημονίου- λέγεται «λιτότητα». Δηλαδή περιορισμοί και αυτοπεριορισμοί της σπατάλης, αλλά και της κατανάλωσης. Με άλλα λόγια.... «ίσα να την βγάλουμε»!

   Μεγάλο ψέμα ο λαϊκίστικος χαρακτηρισμός των δανειστών μας ως... «τοκογλύφοι». Η προσφυγή στον μηχανισμό των μνημονίων έγινε λόγω αδυναμίας αντλήσεως κεφαλαίων-δανεικών από τις... «αγορές» ένεκα υψηλών επιτοκίων -άνω του 5%- γεγονός που καθιστούσε το χρέος μη βιώσιμο. Όσο πιό... «μπατίρο» και πιό αναξιόπιστη είναι μία χώρα, τόσο τα επιτόκια δανεισμού της ανεβαίνουν, μέχρι του σημείου τα «ομόλογά» της να καταστούν... «σκουπίδια» και το αναπόφευκτο «κραχ» να την οδηγεί είτε στο ΔΝΤ, είτε στον οικονομικό μαρασμό και το έλεος του Θεού. Με απλά λόγια, «ομόλογο» είναι ένα χρεόγραφο όπου ο εκδότης-δανειζόμενος «ομολογεί» προς τον δανειστή το ποσό που τον δανείζει και τους όρους αποπληρωμής της οφειλής, (χρόνο, επιτόκιο και διάφορες προϋποθέσεις). Οι δήθεν... «τοκογλύφοι» πιστωτές μας, μας δάνεισαν με επιτόκιο γύρω στο 1-1,5%, καθ’ όν χρόνον οι ίδιοι αντλούσαν από τις αγορές το ποσόν που μας δάνειζαν με αρκετά υψηλότερα επιτόκια. Στην προφανή απορία: «Μα πώς γίνεται αυτό; Ο άλλος να ζημιώνει χάριν ημών, όταν μάλιστα αυτό γίνεται από αρκετά φτωχότερες χώρες»; Η απάντηση βρίσκεται στους κανονισμούς αλληλεγγύης της ΕΕ και τον θεσμικό ρόλο του ΔΝΤ.

   Μεγάλη αλήθεια: «Η κρίση έφερε τα μνημόνια» και μεγάλο ψέμα: «Τα μνημόνια έφεραν την κρίση», όπως οι κουτοπόνηροι αριστεροί δημαγωγοί πλάσαραν, προκειμένου να έρθουν στην εξουσία. Όπερ και κατάφεραν. Κοινή λογική λέει πως αν τα κρατικά ταμεία δεν είχαν πατώσει, αλλά -πράγματι- «λεφτά υπήρχαν», όπως ο χαζοΓιώργης ισχυριζόταν γιά να πάρει -κι αυτός- την εξουσία, ποιός ο λόγος να προσφύγει, άρον-άρον και πανικόβλητος, στο μηχανισμό στήριξης: «Βοηθάτε χριστιανοί γιατί χανόμαστε, το καράβι βουλιάζει»!

   Όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις, άλλη λιγότερο, άλλη περισσότερο, και αφού τσέπωναν την ζωογόνο... «δόση» τους, δυστροπούσαν στην εφαρμογή των υπεσχημένων υποχρεώσεών τους -αντιλαϊκών, πλην αναπόφευκτων γιά την εξυγίανση μέτρων- ένεκα του καταραμένου «πολιτικού κόστους»- και στρεψοδικούσαν ή κωλυσιεργούσαν «πετώντας την μπάλα στην εξέδρα γιά καθυστέρηση», προκειμένου να αποφύγουν, ή μετριάσουν, την λαϊκή οργή και δυσαρέσκεια. Εδώ θα πρέπει να τονιστεί η μεγάλη ευθύνη του ελληνικού λαού, τόσο στην περίοδο της οικονομικής κραιπάλης, όπου λειτουργούσε -τουλάχιστον- ως αφελής κλεπταποδόχος της ασύδοτης κατασπατάλησης δανεικών ή κλεμμένων κεφαλαίων, των προμνημονιακών αντιπολιτεύσεων με τις μαξιμαλιστικές απαιτήσεις και διεκδικήσεις, αλλά και των τότε κυβερνήσεων, οι οποίες πιεζόμενες ενέδιδαν σ’ αυτές, γιά να μην φανούν... «αντιλαϊκές» και χάσουν τον λουφέ της εξουσίας. Από όλο το ετερόκλητο πολιτικό συνονθύλευμα των μνημονιακών χρόνων, την μικρότερη ζημιά προκάλεσε η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων -παρά τα λάθη  και τις αστοχίες της, με κορυφαίο ατόπημα τον φαύλο ΕΝΦΙΑ. Σταθερά, υπομονετικά, κούτσα-κούτσα και αθόρυβα γλιστρούσε τη χώρα προς την έξοδο -την πραγματική- από τον βραχνά των δύο πρώτων μνημονίων με το περίφημο «mail Χαρδούβελη». Όμως ένας αφόρητος λαϊκισμός των διψασμένων γιά εξουσία αριστερών κορυβαντιούντων δημαγωγών, σε συνδυασμό με την αφέλεια, την ευπιστία και την αγανάκτηση ανόητων νεαρών, αλαφροΐσκιωτων και ονειροπαρμένων αριστερών ιδεοληπτικά αγκυλωμένων, γερομπαμπαλήδων παλαιοσταλινικών, «αγανακτισμένων» καρεκλοκένταυρων του καφενέ και της φραπεδιάς και των πάσης φύσεως χαχόλων, συσπείρωσε ένα ετερόκλητο παραπλανημένο πλήθος πίσω από την κορυφαία μπούρδα όλων των εποχών ενός άξεστου κι αμόρφωτου λαοπλάνου: «Αν τους πούμε όλ’ αυτά θα μας παρακαλάν να μας... δανείσουν»!!! Το αποτέλεσμα αυτού του φαύλου γαϊτανακίου είναι να κρατιέται η χώρα σε συνεχή αναβρασμό, ώσπου με αφορμή την αδυναμία εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας από την προηγούμενη Βουλή, να έρθουν οι φαύλοι Συριζανέλιδες στο Μαξίμου και ο αδρανής Φαυλόπουλος στο Προεδρικό μέγαρο. Η συνέχεια νωπή, γνωστή και επώδυνη. Περιττή η περαιτέρω ενασχόληση με δαύτη. Αρκεί μία μόνο λέξη γιά τον «χρωματισμό» της αλαλούμ διακυβέρνησης από την «ηθικώς πλεονεκτούσα αριστερά»: «Μπαρουφάκης»! Και η ιλαρότητα που προκαλεί η αναφορά αυτού του ονόματος απαλύνει, κάπως, τον πόνο μας.

   Σήμερα, όντως, η χώρα οδεύει προς την λήξη του τρίτου -και επαχθέστερου- μνημονίου, το οποίον οι συριζαρέοι αποκαλούν «πρόγραμμα» και το τέλος του: «καθαρή έξοδο». Δυστυχώς, η καλή τους επίδοση στην λογοπλασία δεν αρκεί γιά την επιχειρουμένη διαστρέβλωση της πραγματικότητος και την συσκότιση της καταστάσεως. Παρ’ όλες τις ετοιμαζόμενες φιέστες, φανφάρες και πανηγύρια γιά την... «καθαρή» έξοδο, αυτή όχι καθαρή δεν είναι, αλλά μόνο γιά... τα πανηγύρια! Η «έξοδος» αυτή είναι τυπική και προσχηματική, καθώς η ουρά που αφήνει πίσω της είναι τεράστια. Συνεχείς επιτηρήσεις και έλεγχοι γιά την πιστή εφαρμογή ανειλημμένων μακρόχρονων δεσμεύσεων και υποχρεώσεων θολώνουν -ουσιαστικά καταργούν- την περιβόητη... «έξοδο» και φαλκιδεύουν την εθνική ανεξαρτησία. Και, δυστυχώς, αυτές οι εξαρτήσεις και πιθαναγκασμοί θα μας ακολουθούν γιά πάρα πολλά χρόνια -ολόκληρο τον 21^ο αιώνα- και θα δεσμεύουν κάμποσες μελλοντικές γενιές.

   Και όποιοι εξακολουθούν να  παραμυθιάζονται από τις αυταπάτες του... «αυταπατεώνα» Τσίπρα και τις κωμικές παλινδρομήσεις του κουτοπόνηρου Μπούλη-κολαούζου, είναι άξιοι της μοίρας τους. Ας καθίσουν πίσω από τις επιδοματικές ελεημοσύνες που θα τους πλασάρουν γιά να υφαρπάξουν την ψήφο τους και, προλεταροποιούμενοι, θα βλέπουν τις -πάλαι ποτέ- κομμουνιστικές χώρες, π.χ. Εσθονία, Λετονία, Ουγγαρία, Τσεχία, να απογειώνονται, ενώ αυτοί και οι απόγονοί τους θα καθηλώνονται στη μιζέρια, την λοβοτομημένη αποκτήνωση και την καταδίκη τους στην αιώνια κομμουνιστική εξαθλίωση και εξαχρείωση που δημιουργεί Πάρκα του Άρεως, Καρανίκες και Αυλωνίτισες.

  

Αριστεροί είμαστε, "μαλ..." δεν είμαστε!

"'Ηταν δίκαιο, έγινε πράξη"

Καμαρώστε αριστερά...« ηθικά πλεονεκτήματα»!

    Από την μία η θερινή ραστώνη, με τη μεγάλη ζέστη που παραλύει μυαλό και σώμα, και από την άλλη η ασυνάρτητη και ανίκανη κυβέρνηση των μετασοβιετικών κομμουνιστών κατσαπλιάδων που μας κατσικώθηκε στο σβέρκο και προσπαθεί ύπουλα και διαβολικά να «στήσει» μόνιμα το καταστροφικό του καθεστώς, έχουν αμβλύνει την διάθεση της στήλης γιά γράψιμο. Με την κατάσταση να με καταπλήσσει και υπερβαίνει, οι δυνάμεις αντιστάσεώς μου -οπωσδήποτε αδύνατες λόγω ηλικίας και φυσικής καταστάσεως- συνεχώς απομειούνται, βλέποντας το μάταιο της προσπάθειας.

  Όταν η κινητοποίηση σωτηρίας του Πάρκου του Άρεως από ναρκοσυναλλαγές και πάσης φύσεως παρανομία λοιδορείται και οι κάτοικοί του -όσοι πρωτοστατούν σ' αυτήν- απειλούνται. Όταν η «εξαρχειοποίηση» επεκτείνεται σαν μολυσματική επιδημία και καλύπτει ολόκληρο το κέντρο των Αθηνών, καθιστώντας το μπάχαλο ενδημία. Όταν η εθνική κυριαρχία σαλαμοποιείται και παραχωρείται ανενδοίαστα χάριν κομμουνιστικών ιδεοληψιών και αγαστή σύμπλευση με το πατριαρχείο του, κάποτε, μισητού καπιταλισμού, (κατά παγκόσμια πρωτοτυπία σύμπλευσης). Όταν η παιδεία πνέει τα λοίσθια στα χέρια απίθανων, αμόρφωτων -λέγε με Φίλη- και ψευτοκαθηγητάδων -Μπαλντάς, Γιαβρούμογλου- οι οποίοι ΗΘΕΛΗΜΕΝΑ στοχεύουν στη δημιουργία ανεγκέφαλων και πειθήνιων προλετάριων. Όταν ο διανοητικά διαταραγμένος και «κουνιστός» Καρανίκας, (που από απλό «ανθρώπινο περίττωμα» αναγορεύτηκε σε κυβερνητικό... «στρατηγικό σχεδιαστή»), αποκαλύπτοντας τις κυβερνητικές προθέσεις δηλώνει με θράσος: "Θα αντικαταστήσουμε αυτόν τον φασιστικό λαό, με πολίτες του κόσμου #fasistes_ellines".  Όταν βλέπουμε την γοργή -και στα μουλωχτά- σωρηδόν ελληνοποίηση της παγκόσμιας μουσουλμανικής πλέμπας, την οποία μετά βδελυγμίας αποποιούνται και απολακτίζουν οι έξυπνοι και φιλοπάτριδες Ευρωπαίοι, «ποστιάζοντάς» τους στην ταλαίπωρη χώρα μας. Όταν βλέπουμε τα καμώματα των πρωθυπουργικών... «αδελφιών» -κακόμοιρη ελληνική γλώσσα, μητέρα της παγκόσμιας έκφρασης και διανόησης- και την κουτοπόνηρη προσπάθεια συγκάλυψη της απάτης τους. Όταν βιώνουμε όλα αυτά, με «γαρνιτούρα» έναν... Πολάκη, έναν Κυρίτση, έναν Μαδρά, έναν...., έναν..., κ.ο.κ., σωτηρία δεν υπάρχει. Η αδράνεια και ο πολλαπλασιασμός των ηλίθιων, των χαχόλων και των επιδοματοβίωτων σανοφάγων οδηγεί την Ελλάδα στον μετασχηματισμό και, τελικά, την εξουθένωση και τον αφανισμό φωνών σαν αυτή της στήλης. Όλα, πλέον, επαφίενται στα χέρια του Θεού της Ελλάδος.

   Ειδικά γιά την κομπίνα της... «Διόδου», της εργολαβικής εταιρείας των... «αδελφιών» του ολετήρα πρωθυπουργού, λόγω ειδικότητος, επεκτείνομαι και αποκαλύπτω. Με καραμπινάτη πλαστογραφία, την οποία συνιστά κάθε επέμβαση σε δημόσιο έγγραφο -ασφαλιστική ενημερότητα του ΤΣΜΕΔΕ- προκειμένου να εξασφαλιστεί η ανάληψη εργολαβίας ύψους 1,15 εκατομμυρίου ευρώ, η απάντηση των «αδελφιών» είναι χαρακτηριστική. Τόσο γιά την ενοχή τους στην κομπίνα, όσο και στην φαυλότητα που χαρακτηρίζει όλον αυτόν τον κομμουνιστικό εσμό που ανέβηκε στην εξουσία, εν ονόματι κάποιου... «ηθικού πλεονεκτήματος». Αντί να απαντήσουν επί της ουσίας γιά την αυταπόδεικτη πλαστογραφία, που αποτελούσε πρόκριμα ανάληψης δημόσιου έργου -άρα ισχυρό κίνητρο γιά την απάτη- σας παραθέτω την δημοσίευσή τους: «Επειδή τις τελευταίες ημέρες η ΝΔ διοχετεύει σε ΜΜΕ που τη στηρίζουν, αθλιότητες, λασπολογίες και χυδαιότητες σε βάρος μας προς εξυπηρέτηση προσωπικών και κομματικών συμφερόντων, επισημαίνεται ότι η συκοφαντία είναι αστικό και ποινικό αδίκημα, δεν δικαιολογείται από κανένα αντιπολιτευτικό μένος και θα αντιμετωπισθεί στα αρμόδια δικαστήρια, όπου κάθε νομοταγής πολίτης μπορεί να προσφύγει». Δηλαδή, άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε και «περί της ταμπακέρας»... ουδέν!

   Γιά την ιστορία, προσθέτω: Με την κομπίνα τους τα «αδέρφια» Τσίπρα πήραν το έργο, προσκομίζοντας και νέο πλαστό έγγραφο ΤΣΜΕΔΕ! Γιά αυτή την απάτη το «αδέρφι» Δημήτρης Τσίπρας, ως διαχειριστής της «ΔΙΟΔΟΥ», διώχτηκε -κατόπιν εορτής- και γλύτωσε την καταδίκη με ειδικό, φωτογραφικό νόμο του Παρασκευόπουλου, ο οποίος την «χάριζε» σε όποιον απατεώνα η προβλεπόμενη ποινή του θα ήταν φυλάκιση μέχρι δύο ετών!

   Όμορφος κόσμος, αριστερός και... τίγκα στο ηθικό πλεονέκτημα. Αλλά και την... κονόμα!

  

Μιά επέτειος, μιά γιορτή και μιά διπλή ανάγνωση.

   Η προσωπική μου κατάσταση και το πρόσφατο δράμα που είναι ακόμη νωπό, δεν αφήνει περιθώρια γιά γιορτές και πανηγύρια. Όμως, και ανεξάρτητα από προσπίπτουσες συμπτώσεις και παραμέτρους της καθημερινότητος, μιά γενεθλιακή επέτειος αποτελεί -και εκφράζει- βασικό σταθμό στη ζωή των ανθρώπων. Και, ως εκ τούτου, οπωσδήποτε ο συμβολισμός είτε εορτάζεται, ή απλά υποσημειώνεται. Όμως το γεγονός -όπως τα πάντα στη ζωή- υπόκειται σε διπλή ανάγνωση.

   Έτσι, τα πρώτα χαρούμενα παιδικά γενέθλια κουβαλούν χαρά, προσδοκία, ελπίδα. Μετά ακολουθεί μιά μακρά σταθερή περίοδος των δημιουργικών χρόνων, που ο εορτασμός των γενεθλίων τείνει να γίνει ρουτίνα και -από ένα σημείο και μετά- συνοδεύεται από μελαγχολία που, προϊόντος του χρόνου μεγαλώνει, καθώς το τέρμα αρχίζει να διαγράφεται. Στην αρχή αχνό και -χρόνο με το χρόνο- ορατό και ευδιάκριτο.

   Παρ’ όλα αυτά, από βάθους καρδίας, ευχαριστώ όλους όσοι με σκέφτηκαν σήμερα και μου ευχήθηκαν. Νομίζω, όμως, πως εκείνο που -σήμερα- θα με εξέφραζε καλύτερα είναι το πιό κάτω ποίημα του μεγάλου Καβάφη.

«Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας

σα μιά σειρά κεράκια αναμένα-
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Ή περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μιά θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων
τα πιό κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λιωμένα και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω, με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διώ και φρίξω
τί γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τί γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.»

«Μακεδονία ξακουστή, του Ζόραν Ζάεφ χώρα»!

...και να σκεφτεί κανείς πως οι ζέστες δεν έσφιξαν ακόμη!

-Tσούπ! νά'σου κι ο "περσινάς ξυνάς σταφύλιας"!

   Λένε πως όταν ο έμπορος έχει κεσάτια, ανοίγει τα παλιά τεφτέρια. Έτσι, μετά από κάτι αηδή και ακαταλαβίστικα ξεράσματα που όζουν... Καρτερό, βγαίνουν ξανά από τα ντουλάπια τα παλιά, γνωστά και βολικά... φαντάσματα. Εμπλουτισμένα -μιά και το πρώτο... «μπού,ου,ου»! δεν τρόμαξε κανέναν, γιά περισσότερο σασπένς στο κάδρο μπήκε και ο... Κυριάκος! (Απορώ πως δεν τον έβαλαν να παίξει στην... πρώτη ομάδα). Αφού οι Άδωνις, Σαμαράς, Βενιζέλος -η τριπλέτα που κάθεται στο λαιμό του κάθε συνεπούς συριζαρέου- δεν τρόμαξαν αρκετά το αριστερό χαχολαριό με την υπόθεση Novartis, του μεγαλύτερου σκανδάλου όλων των εποχών -κατά τον... «Καμπούρη, γράμματα, του παλιού «Αθηναϊκόν» και νυν Ελληνικής Βουλής»- επιστρατεύτηκε ο γιός του... «αποστάτη»! (Σημ. Γιά τους πιό παρατηρητικούς εξ υμών επισημαίνω πως κάποιος πανύβλαξ βουλευτής συριζάριος, αυτορεζιλευόμενος σε τηλεοπτικό κανάλι, αφού «στόλισε» τον μακαρίτη Κ. Μητσοτάκη -αποστάτη τον ανέβαζε, αρχιαποστάτη τον κατέβαζε- μετά τον είπε και... «αείμνηστο»! Περιέργως και επί του παρόντος, στην παρούσα φάση από το κάδρο απουσιάζει η γνωστή «μαϊντανού»... Μαρέβα. Όμως, οψόμεθα!

   Στο μεταξύ, στον μπουρλέσκ μπουφονικό κυβερνητικό θίασο, ο Χοντρός Χαμμένος μπερδεύει πιό πολύ τα πράγματα με τα αστεία «ήξεις, αφίξεις» του. Όμως η φυσιολογική και ψύχραιμη αποδοχή των φληναφημάτων και της «παπάτζας» από ολόκληρο το συριζαριό, «μυρίζουν συμπαιγνία με το αφεντικό του.

   Κάποτε, χρόνια πριν και τρέχα-γύρευε πότε, η στήλη σε ανάρτηση που είχε κάνει με τίτλο: «Ο τραμβαγέρης κι ο εισπράκτορας», (ή κάπως έτσι), είχε εγκαίρως επισημάνει -μεταφορικά- τους διακριτούς ρόλους του οδηγού των παλιών τραμ και του εισπράκτορα. Οι καιροί και τα χαζοπόνηρα τερτίπια και καμώματα της κυβερνητικής κομπανίας απέδειξαν πως οι αριστεροί είναι μανούλες στον αντιπολιτευτικό πετροπόλεμο και τις υλακές -κοινώς «γαυγίσματα»- των μαξιμαλιστικών απαιτήσεων, αλλά προκύπτουν επικίνδυνες νούλες, όταν πιάσουν τιμόνι. Όσο γιά τους «Ανερμάτιστους Έλληνες, ΑΝΕΛ», αρκεί μιά φευγαλέα ματιά στον «πυρίκαυστο» Ζουρλάρη, ή τον ανερμάτιστο φανφαρόνο Παπαχριστόπουλο και το συμπέρασμα προκύπτει ανάγλυφο. «Κόψε μάπα και βγάλε συμπέρασμα», όπως είπε ο αλαζών Ξέρξης, βλέποντας τον Λεωνίδα στις... Θερμοπύλες.

«Νεών, γαρ, καταβυθιζομένων, αιδοίον κώμην περιποιεί»!

"Μετανάστες αδέρφια μας willkommen. Kοπιάστε γιά ηλιοθεραπεία στην Ομόνοια.

-Και όπως είπαμε, μικρέ. "Μούσια" στον ελληνικό λαό, ξέρεις εσύ!

      Η ως άνω αρχαία ρήσις αποδίδει πλήρως την σημερινή, τραγελαφική, κατάσταση που επικρατεί στη χώρα. Η ακεραιότητα της Ελλάδος -μετά την συμφωνία των Πρεσπών- διακυβεύεται, ενώ παράλληλα ετοιμάζεται να υποδεχθεί τα λαθρομεταναστευτικά απόβλητα της Γερμανίας. Όλα όσα συσσωρεύτηκαν εκεί, ξεκινώντας την ευρωπαϊκή τους πορεία από την Ελλάδα. Το πιό αστείο αυτής της λούμπας στην οποία έπεσε(;) ο Τσίπρας, είναι η γενίκευση της συμφωνίας... «εξωπετάξεως» των λαθρομεταναστών. Σ’ αυτήν, λέει, περιλαμβάνονται και άλλες χώρες, όπως η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, οι Βαλτικές και άλλες. Η μεγάλη απάτη, όμως, βρίσκεται στο... μέγεθος του προβλήματος. Όταν, π.χ., δεν πέρασε λαθραίο ρουθούνι στην Ουγγαρία και, άρα, δεν βγήκε κανείς απ’ αυτήν, η συμφωνία με τους Ούγγρους έχει καθαρά πλατωνικό χαρακτήρα. Τη λέζα εμείς θα την πληρώσουμε χοντρά και η γενίκευση της ψευτοσυμφωνίας, η οποία επιμελώς αποκρύπτεται από το χαλκείο του Μαξίμου, αποτελεί στάχτη στα μάτια των αριστερών χαχόλων και λοιπών σανοφάγων. 
   Ετέρα... "ναυς", το Σκοπιανό.  Σε βάθος χρόνου και  με την ευρεία έννοια του όρου, κατ’ αρχήν και από μεικτές επιτροπές, μπαίνει στο μικροσκόπιο η κατοχή και χρήση της λέξεως «Μακεδονία» και όλων των παραγώγων αυτής. Ελέγχεται και φαλκιδεύεται ακόμη και η χρησιμοποίησή τους σε προϊόντα και αγορές, βάζοντας έτσι... δραγάτη στα χωράφια μας, ενώ -σε κάποια άκρη του μυαλού των γειτόνων μας- τα προαιώνια επεκτατικά τους όνειρα και οι αλυτρωτικές τους επιδιώξεις αναθερμαίνονται και επωάζονται!

   Έτσι, σαν κερασάκι στην τούρτα, ο πρωθυπουργός των Σκοπίων καλείται επισήμως να περάσει τις φετινές θερινές διακοπές του στην Ελλάδα. Προφανώς γιά να κολυμπήσει, ως -κατά τον ίδιο- Μακεδόνας, στα νερά του Αιγαίου. Στη θάλασσα που λιγουρεύεται και στο βάθος του μυαλού του προσβλέπει να γίνει, από «μουσαφίρης»... συνιδιοκτήτης!

   Κατά τα λοιπά, τα συριζαρέικα χαλκεία επεξεργάζονται σχέδια παροχής επιδομάτων στο τέλος του χρόνου. Αναξιοπρεπείς και κατάπτυστες ελεημοσύνες σε πεινασμένα στομάχια και ευεπίφορες στην εξαγορά συνειδήσεων, αντί πινακίου φακής, χαχόλων χειροκροτητών και αφρόνων μικροσυμφεροντολόγων.

   ΥΓ. Η λέξη "νεών" του τίτλου είναι γενική πληθυντικού της λέξης "ναύς", που σημαίνει πλοίο, καράβι.