Επί τέλους! Να τελειώνουμε με δαύτους….!

Θέσεις - Απόψεις

   Προϊόντος του χρόνου, γίνεται ολοένα και φανερότερο ότι αυτή η κυβέρνηση έχει, ήδη, εκμετρήσει τον βίο της, παρ’ όλες τις μεγαλοστομίες και φανφάρες του αμετροεπή κ. Ευφράδεια. Τελειωμένη στην ουσία και πλήρως παραδομένη και υποταγμένη στις διαθέσεις των δανειστών μας, επιμένει να κρατιέται με τα δόντια στην εξουσία, ενισχύοντας με τη στάση αυτή τις απόψεις περί «εντολοδόχου διατεταγμένης υπηρεσίας».
   Το αυτιστικό παιδί με το όνομα-μαγνήτη των αφελών, αφού «έπαιξε» με τους φίλους του από τα γυμναστήρια και άλλες χαζοπαρέες «τον πρωθυπουργό», με τα γνωστά αποτελέσματα, «κατέβασε» στο γήπεδο και την πρώτη ομάδα, με επικεφαλής τον μπουμπουνοκέφαλο αλαζόνα που νόμιζε ότι θα τρικλοποδιάσει τους κουτόφραγκους, λόγω της θεϊκής αλαμπουρνέζικης πολυλογίας του! Ήδη οι αποκαλύψεις στο περιοδικό «Επίκαιρα» απορρήτων επισήμων και αδιαμφισβήτητων εγγράφων, μέσω Wikileaks, εισχωρούν τη βλακεία τους σε χώρους εθνικής προδοσίας, που σίγουρα δεν κατάλαβαν πώς μπήκαν! Όμως κι αυτή, η τελευταία τους προσπάθεια, παρ’ όλα τα κουνήματα, τα τσαλίμια, τα τακουνάκια και τ’ ανάποδα ψαλίδια, πήγε χαμένη, αφού οι Ευρωπαίοι τους έχουν πάρει χαμπάρι και δεν «τσιμπάνε» πλέον. Έτσι και η πολυδιαφημισμένη (από τους χαχόλους!) υπερομάδα, πετάει από… ήττα σε ήττα, με το γνωστό εθνικό σπορ 7 – 1! Μπαίνει στο γήπεδο καμαρωτή και βγαίνει χωρίς… σώβρακα, αλαλιασμένη από τις αλλεπάλληλες «σφαλιάρες»!
   Φαπ!, από δω ο Σαρκοζί, φουπ! Από κει η Μέρκελ! Πάει γιά μαλλί και γυρίζει… κουρεμένη! (Οσονούπω και το χρέος!).
  
   Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο κι η επιμονή στην αδιέξοδη πολιτική, με το ανόητο κι αναποτελεσματικό πρόγραμμα στο οποίο μανιωδώς επιμένουν, δυναμώνει τις υποψίες ότι κάτι άλλο συμβαίνει! Δεν είναι δυνατόν, κάτι που αντιλαμβάνεται κι ένα παιδάκι να μην το καταλαβαίνει ο πολύς …κ. Ευφράδειας! (Ο άλλος δικαιολογείται!)
   Ήδη, έχει ομολογήσει, με τη γνωστή παραπλανητική του φλυαρία, ότι έχει εξαντλήσει το «πολιτικό» του κεφάλαιο. (Σκασίλα μας!).
   Όμως το μεγάλο ερώτημα, που αναζητεί αγωνιωδώς απάντηση, είναι «τι κάνουμε τώρα;»

   - Το ΠΑΣΟΚ, σαν πολιτικός σχηματισμός, είναι τελειωμένο, ως έχον ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο και δεν μπορεί πλέον να κυβερνήσει, αφού βρίσκεται πελαγωμένο μέσα στην ανικανότητά του και μπουρδουκλωμένο στις γκάφες, τη φαυλότητα και τον λαϊκισμό του. Όχι μόνο αυτοδύναμα, αλλά και ως εταίρος μιάς πρόσκαιρα συμμαχικής κυβέρνησης, αφού θα λειτουργεί ως δούρειος ίππος και θα την τρικλοποδιάζει συνέχεια, αλλά και θα παραμένει πάντοτε κόκκινο πανί γιά όλες τις κοινωνικές τάξεις που θα το βλέπουν με δυσπιστία, λόγω του πρόσφατου παρελθόντος του. Το ΠΑΣΟΚ θα μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει, πλέον, μόνο σαν κοινωνικός οργανισμός και χάριν μόνον των αμετανόητων οπαδών του (εκ συμφέροντος ή λόγω βλακείας).

   - Η ΝΔ, ως εναλλακτική λύση, ουδέν μπορεί να προσφέρει στην παρούσα συγκυρία, πλην του ν’ αποτελέσει σάκο του μποξ, στον οποίον θα ξεσπάσει, αβίαστα πλέον, όλη η συσσωρευμένη μήνις των καταπιεσμένων μαζών. Η οικονομική καταβαράθρωση δεν μαζεύεται, τουλάχιστον σε κοντινό χρονικό ορίζοντα, ο υποβιβασμός (40% τουλάχιστον) του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων δεδομένος και προαποφασισμένος έξωθεν, μαζί με την ουσιαστική χρεοκοπία της χώρας, (υπό οιονδήποτε περιτύλιγμα κι αν μας σερβιριστεί αυτή). Οπότε υπό τη ρεβανσιστική τακτική του ΠΑΣΟΚ, που εξάπαντος θα εξαπολυθεί, προκειμένου να αποτύχει το όποιο πρόγραμμα θα πάει να εφαρμόσει η ΝΔ, το αποτέλεσμα θα είναι μία από τα ίδια. Και το μόνο που θ’ αλλάξει είναι η επαναδραστηριοποίηση των γνωστών «αγνώστων» κουκουλοφόρων και η κατεδάφιση του ό,τι έχει εναπομείνει όρθιο στη χώρα! Αυτοδύναμη κυβέρνηση ΝΔ σήμερα, αποτελεί τη χειρότερη λύση, με τις χειρότερες συνέπειες!

   - Ο ΛΑΟΣ έχει μερικές, σαφώς, καλές ιδέες και προτάσεις, ιδίως στην εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της χώρας, κάτι που έχει σημαντικά παραμεληθεί, (κατά περίεργο κι ανεξήγητο τρόπο μέχρι τώρα), στην εξωτερική πολιτική και στο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης. Όμως στερείται στελεχών σε βάθος και η πασοκική εκδικητικότητα και κακοπιστία θα πλήξει κι αυτόν καίρια. Επίσης κάποιες υπερβολές, μεγαλοστομίες και θεατρινισμοί του Καρατζαφέρη ενισχύουν την αόριστη δυσπιστία προς αυτόν.

   - Το ΚΚΕ, που πρόσφατα αποκατέστησε τον Ν. Ζαχαριάδη, έχοντας αποκαταστήσει πριν και τον Βελουχιώτη, τώρα δεν ευκαιρεί γιατί είναι πολύ απασχολημένο με την προσπάθεια και της φυσικής τους επαναφοράς στη ζωή, οπότε μετά, αφού ασχοληθεί, κατά σειράν, με τον Στάλιν, τον Μάο και τον Λένιν, θα προσπαθήσει και γιά τον Μαρξ, προκειμένου να ζήσουν, όλοι μαζί, «το μύθο τους στην Ελλάδα»! Τόσο προοδευτικά!

   - Η υπόλοιπη αριστερά, σπαρασσόμενη από ανόητες, λεπτομερειακής φύσεως, ψιλοδιαφορές και βυζαντινολογίες, δεν μπορεί ν’ αποτελέσει τίποτα περισσότερο από φωνή διαμαρτυρίας και αλογόμυγα στα καπούλια της εκάστοτε εξουσίας. Και μέχρις εκεί!

   - Απ' εκεί και πέρα φλυαρία, σαχλαμάρα, και πολιτική μωροφιλοδοξία. (Χάσαμε τον Βεργή και μας έμεινε μόνο ο Λεβέντης, η Μπακογιάννη κι ο .... Δημαράς!). 

   - Η μόνη λύση που μπορεί να ξεπεράσει την αναμενόμενη ολοκλήρωση του καταστροφικού πασοκικού έργου και ν’ αντέξει στη φαύλη αντιπολίτευσή του ( όταν αυτό βρεθεί εκτός κυβέρνησης), αφού θεωρείται βέβαιη η λυσσαλέα αντίδραση που θα προβάλλει σε κάθε σοβαρή προσπάθεια αναστήλωσης της χώρας, θα πρέπει ν’ αναζητηθεί σε κυβέρνηση εξωκοινοβουλευτικών προσωπικοτήτων. Με κύρος, ήθος, γνώση, εντιμότητα, επιτυχημένη σταδιοδρομία και πλήρη περιφρόνηση στο περίφημο «πολιτικό κόστος», αφού δεν θα προσβλέπουν σε πολιτική καριέρα, παρά μόνο στην απολύτως αναγκαία, περιορισμένου χρόνου, στράτευση γιά τη σωτηρία της πατρίδος. Άνθρωποι άφθαρτοι που θα αναλωθούν στην προσπάθεια σωτηρίας της πατρίδος. Και στο κεφάλι ένας πολιτικός με πείρα, σοβαρός και άμεμπτος, π.χ. ο Αλ. Παπαδόπουλος, (ή κάποιος ανάλογος),και στο Υπουργείο των Οικονομικών ένας βαθύς γνώστης από οικονομικά, τεχνοκράτης, ρεαλιστής, πρακτικός, έξυπνος και ρηξικέλευθος, π.χ. ο Στ. Μάνος, (ή κάποιος ανάλογος).

Οι τελευταίες καραμέλες.

Στοχασμοί

   Ένας καλός μου φίλος, που υποφέρει κι αυτός από τον πρωτόγνωρο καταιγισμό των
αντιλαϊκών μέτρων που μαυρίζουν την ζωή μας και δημιουργούν τη ζοφερή πραγματικότητα του σήμερα, μου έστειλε, συμβατό μεν αλλά ταυτόχρονα αντίβαρο και διέξοδο από τη διάχυτη κατάθλιψη που διακατέχει όλους μας, το κάτωθι κείμενο.
   Τον συγγραφέα δεν τον γνωρίζω, ούτε άκουσα ποτέ κάτι γι’ αυτόν. Το κείμενό του όμως άγγιξε την ψυχή μου και θα ήθελα να το μοιραστώ με όσους διαβάζουν τη στήλη. Νομίζω πως οι μεγαλύτεροι εξ υμών, ειδικά, θα συμφωνήσουν πλήρως μαζί του.

   Ένα έξοχο κείμενο από τον Mario de Andrade (Ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφο και μουσικολόγο από τη Βραζιλία).

   «Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα.. Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
   Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δεν θα καταλήξει κανείς πουθενά.
   Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
   Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
   Δεν θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
   Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
   Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
   Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο..., μετά βίας για την επικεφαλίδα.
   Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες.
   Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται... Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...
   Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση. Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους. Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους. Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους. Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους. Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια. Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
   Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων... Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή. Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
   Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν... Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ' όσες έχω ήδη φάει.
   Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου...»


Προσυπογράφω άφωνος! 


  

Η τελευταία κουτοπονηριά!

Σκέψεις

   Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της χώρας είναι εντελώς ζαλισμένο από τον ανηλεή βομβαρδισμό με τις αλλεπάλληλες φορορουκέτες, οι οποίες πέφτουν, βροχηδόν, επί της απροστάτευτης κεφαλής του. Παρά τις, περί του αντιθέτου, διαβεβαιώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου με τα μικρά ματάκια και το κουτοπόνηρο, μισογελαστό, βλέμμα νυφίτσας, του κ. «Μούσιαλου», συνεχώς εφευρίσκουν καινούργιες ονομασίες προκειμένου να βαφτίσουν κάθε ολοκαίνουργια επιβάρυνση που σοφίζεται ο ευτραφής κ. Ευφράδειας γιά…. το καλό μας και να την εκτοξεύσουν! Έκτακτη εισφορά, τακτική εισφορά, μόνιμη εισφορά, εισφορά αλληλεγγύης (!), εισφορένια εισφορά, μέχρι της τελικής μας… εκφοράς!
   Πιστεύω ακράδαντα, ότι τέτοιο άθλιο και ανελέητο μπαράζ φόρων δεν έχει υπάρξει ποτέ, ούτε και από δυνάμεις κατοχής ή δυνάστες, σε όλο τον πλανήτη, σε όλες τις εποχές.
   Ακούγοντας μία φράση της σοφής (μοσχαρο)κεφαλής, που ελάχιστα «έπαιξε» στα μέσα ενημέρωσης, έκανα μία σκέψη. Η φράση απευθυνόταν στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και ήταν πολύ προκλητική και θρασεία:
   - Αν δεν συμφωνείτε, ρίξτε μας!
   Έχω την αίσθηση πως ο κ. Ευφράδειας, τεντώνοντας το σχοινί στα όριά του, επιδιώκει την πτώση της κυβέρνησης. Γιά τους δικούς του μικροπολιτικούς λόγους. Δηλαδή την ικανοποίηση της βουλιμικής του μανίας να γίνει «χαλίφης στη θέση του χαλίφη», (αφού το παρουσιαστικό του
- φανταστείτε τον με κελεμπία και τουρμπάνι (!)-  δένει απίθανα με τον ρόλο!)
   Ο εξυπνοφανής βλαξ πιστεύει ότι με την τακτική αυτή θα καταβροχθίσει, εύκολα, τον βλακοφανή βλάκα και θα του φάει την πατρογονική κληρονομιά, αδιαφορώντας γιά μεθοδεύσεις και συνέπειες στον ταλαίπωρο λαό. (Νικολό Μακιαβέλι: «… ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»!).
   - Δεν μπορεί, σου λέει, κάποτε θα ξεπεράσουν τα όριά τους, θα εκραγούν, θα μας ρίξουν και τότε…… χε, χε, χε! Οπότε ρίξ’ τους κι άλλους φόρους!
   Και τρίβει με χαρά τα χέρια του, γλειφόμενος!

   Όπως διαμορφώνεται, σήμερα, η κατάσταση, μόνη διέξοδος σε πρώτη φάση, (μετά θα δούμε, προτάσεις υπάρχουν), είναι η πτώση της κυβέρνησης, παντί τρόπω και πάση θυσία! Κάθε ημέρα παραμονής της στην εξουσία απεργάζεται δεινά και «φορτώνει» τον λαό με ασήκωτα βάρη, εις μάτην. Αφού είναι πανθομολογούμενο ότι η πολιτική της δεν βγάζει πουθενά, επιδεινώνει τη θέση της χώρας και θυμίζει την παροιμία:
   - Εμ’ κόπηκες, εμ’ δεν ξυρίστηκες!
   Οπότε προς τι όλες αυτές οι «σφαγές» και θυσίες;

   Αναζητούνται 4. Μόνο 4! Από τον πασοκικό εσμό των 154 βουλευτικών προβάτων αρκεί να ξεστρατίσουν 4, που ωθούμενα από κάποια, στιγμιαία και αιφνίδια έστω, ανάταση συνείδησης, κάνουν την υπέρβαση, θυμηθούν τον όρκο που έδωσαν να υπηρετούν τον λαό και ξεχάσουν την πολυπόθητη και λατρεμένη «καρέκλα», (με ό,τι αυτό σημαίνει!).
   Ας ευχηθούμε να υπάρξουν, αν και πολύ αμφιβάλλω γι’ αυτό. Κάτι που έχω κατά κόρον εκφράσει, γενόμενος, ίσως, κουραστικός.

Πορτραίτα επιφανών μηδενικών!

Σχολιασμοί

   -  Χθες, σε κάποια πρωινή εκπομπή, που εσχάτως ασχολείται με την πολιτική τυμβωρυχία, είχα την ευτυχία να παρακολουθήσω ένα προεκλογικό σποτάκι, με σχετικό λογύδριο του πολιτικού «νεοσσού», αν και αρκετά σιτεμένου ηλικιακά, διάσημου, φοβερού και τρομερού, εργατοπατέρα του παρελθόντος και πειθήνιου καρπαζοεισπράκτορα της τρόικα, σήμερα!
   Κυρίες και κύριοι, η αυτής εξοχότης, ο υπουργός Ανεργίας κ. Κουτρουμάνης!
   Κλασσική πασοκική εμφάνιση (μούσια, γένια), αγέρωχο βλέμμα που χάνεται στο μέλλον και το δημιουργικό όραμα που τον διακατέχει (!), όλο σιγουριά, αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα, να ανταγωνίζεται σε σαχλαμαρίστικη μπαρουφολογία τους πρωταθλητές του είδους προϊσταμένους του και να δηλώνει παρών στη δημιουργική προσπάθεια της παράταξης, υπό την εμπνευσμένη ηγεσία (έτσι είπε!) του … Γιωργάκη! Και αυτό το αμελητέο, άθλιο, ανθρωπάκι, που παριστάνει τον υπουργό και την εξουσία, ενώ οι τροϊκανοί δεν καταδέχονται να συναντήσουν καν, αλλά του υπαγορεύουν εντολές με e-mail, έχει εξαντλήσει την υπουργική του ενεργητικότητα και ευρηματικότητα στο βλακώδες… εργόσημο! Καθείς με τη μα… ία του!
   Ο Καστανίδης το δημοψήφισμα, ο Κουτρουμάνης το.. εργόσημο, η Κατσέλη τις εργασιακές συμβάσεις, ο Λοβέρδος το κλείσιμο των νοσοκομείων, η Διαμαντοπούλου την…. διά βίου(!) κατάληψη και διάλυση των σχολείων, ο Χρυσοχοΐδης την … ανάπτυξη, ο Παπουτσής την δημόσια… αταξία και ανασφάλεια και… πάει λέγοντας!


   -  Υπάρχει κάποιος βουλευτής, ένας «πατέρας του έθνους», ο οποίος έγινε γνωστός με κάποια υφυπουργοποίησή του γιά κάποιο διάστημα. Ένας έντιμος άνθρωπος, βαρύς, υπεύθυνος, με μιά μουστάκα, να, σημάδι ασικλικίου και λεβεντιάς! Αυτός, σε κάποια στιγμή, αδιευκρίνιστης ψυχικής προδιάθεσης και παρόρμησης, ανέφερε μπροστά σε πλήθος ανθρώπων, κάμερες, μαρκούτσια, και τα τοιαύτα, ότι:
   - Είχα στα χέρια μου λίστα με 3800 φοροφυγάδες, πάνω από 1 εκατομμύριο φόρο το κεφάλι, που την έδωσα στο Μαξίμου…….!
   Αμέσως, τόσο στο ακροατήριο, όσο και το πανελλήνιο έγινε πάταγος!
   - Ρε, τους που… ες, τους απατεώνες κι εμείς σφαδάζουμε από τους φόρους!
   Ξέσπασε μέγας ντόρος στα κανάλια που προκάλεσε την επέμβαση του οικονομικού εισαγγελέα.
   - Τι γίνεται, ρε παιδιά; Ποιός, πού, τι, πού είναι αυτή η λίστα;
   Και αφού πέρασε καμιά εβδομάδα αναστάτωσης, βγήκε ο …. «πατήρ του έθνους» και δήλωσε με φαινομενική αφέλεια και απορία, αλλά πραγματικό κυνισμό και υποκρισία, εντελώς ξεδιάντροπα!
   - Ποιός «Θανάσης» Ποιά λίστα. Εγώ δεν είπα τίποτα!
   Αυτά δήλωσε ο λεβέντης, βγάζοντας τρελούς όλους όσοι τον είδαν και τον άκουσαν, αλλά και την σοφή (μοσχαρο)κεφαλή του κ. Ευφράδεια!
   Θαυμάστε τον, καμαρώστε τον, δοξάστε τον, γιαουρτώστε τον, «αυγοκόψτε» τον!

   Γι’ αυτό τους χαίρομαι τους πασόκους! Γιατί είναι, λεβέντες, μπεσαλήδες και, πάνω απ’ όλα, ικανοί και έντιμοι, με ξεκάθαρη σκέψη και καθαρό λόγο! Γι’ αυτό φτάσαμε εδώ που φτάσαμε!

Λεονταρισμοί, ασύνετοι! Φοβάμαι...!

Θέσεις - Απόψεις

   Η στήλη πίστευε πάντοτε στο χαμηλό προφίλ. Δηλαδή ότι είναι προτιμότερο να κρύβεις κάτι που έχεις, παρά να προβάλεις κάτι που δεν έχεις!
   Χθες, παρακολούθησα σε κάποιο κανάλι τον κ. Καστανίδη, τον επιλεγόμενο «Ευφράδειας ο Μικρός», να κορδακίζεται ότι, παρά το ατυχές γι’ αυτόν και απαράδεκτο γιά κάθε, πράγματι, δημοκρατικών φρονημάτων σκεπτόμενο άνθρωπο, επεισόδιο στο σινεμά της Θεσσαλονίκης, αυτός θα κυκλοφορεί χωρίς προστατευτικά μέτρα και στοιχειώδεις προφυλάξεις! Είναι μάγκας, (η καρδούλα του το ξέρει)!
   Τελευταίο δείγμα αφροσύνης κι επιπολαιότητος του ατόμου, η εισαγωγή, (δική του η ιδέα), της διαδικασίας του…. δημοψηφίσματος! Δηλαδή ο άνθρωπος βρίσκεται αλλού γι’ αλλού! Εδώ ο κόσμος χάνεται κι ο Καστανίδης ασχολείται με δημοψηφίσματα. Οπότε η «παλικαριά» του σε σχέση με το «ξεφωνητό» που του επιφύλαξαν οι σκληροί ακροαριστεροί, μόνο με την παροιμιώδη και κλασσική, πλέον, πασοκική θρασύτητα μπορεί να εξηγηθεί.
  
   Η στήλη επαίρεται γιά την επαλήθευση του μεγίστου μέρους των προβλέψεων που διατύπωσε στο παρελθόν, (όλες οι αναρτήσεις, από γεννήσεως της στήλης, είναι εδώ και είναι προσβάσιμες).
   Πολύ φοβάμαι ότι με το προσεχές σκάσιμο του αβάσταχτου χαρατσιού, μέσω ΔΕΗ, κάτι που ο πολύς κόσμος δεν έχει αντιληφθεί ακόμη, και την ραγδαία οικονομική εξαθλίωση που επέρχεται σύντομα από τα «νέα» (νέα-νεώτερα- νεότατα-της ώρας!) μέτρα, (αυτό που ζούμε αποτελεί πρελούντιο των όσων έρχονται και με δεδομένο ότι ο κόσμος ακόμη «καίει λίπος»), οι επιθέσεις στους υπαίτιους σφαγείς του παρόντος και του μέλλοντος του λαού θα περάσουν από τα «χάδια» των γιαουρτιών και των αυγών σε σοβαρότερες ενέργειες. Πρωτεΐνες και λευκώματα, τέρμα! Τα πράγματα σφίγγουν επικίνδυνα και τα καλάσνικοφ και περίστροφα κυκλοφορούν άφθονα! Ένας τολμηρός, παλαβός ή απελπισμένος λείπει! Ένας μόνο, αρκεί!  Φοβάμαι.....

Τα σοβαρά και τα….. σοβαρότερα!

Επικαιρότης

 -  Παρακολούθησα χθες, με μεγάλη προσοχή, την κοινή συνέντευξη Μέρκελ-Σαρκοζί, μετά τη συνάντηση που είχαν στο Βερολίνο. Τα συμπεράσματα που έβγαλα είναι:
   α) Ο Έλληνας υπουργός κ. Ευφράδειας, στις συναντήσεις που είχε με τους Ευρωπαίους ηγέτες τους δίδαξε πώς να λένε πολλά, (έως πάρα πολλά), χωρίς να λένε, επί της ουσίας τίποτα!
   β) Το ενδιαφέρον της συνάντησης στράφηκε, κυρίως, σ’ αυτό που τους καίει περισσότερο, στη στήριξη του τραπεζικού τους συστήματος.
   γ) Όταν, σε ερώτηση δημοσιογράφου προς τον Σαρκοζί, (που σίγουρα λίγοι το πρόσεξαν!), ανεφέρθη η φράση «πτώχευση της Ελλάδος», ο Γάλλος πρόεδρος έκανε …. την πάπια! Δεν αρνήθηκε, δεν έδειξε έκπληξη, δεν αντέταξε κουβέντα. Κιχ!  Άρα…..
   δ) Μετ’ επιτάσεως ανέφεραν συνεχώς κι οι δύο ότι περιμένουν την έκθεση της τρόικας γιά τα περαιτέρω.
   ε) Και οι δύο μίλησαν γιά....."λεπτομέρειες αργότερα". Δηλαδή, όλα παίζονται!


-  Μετά το «ξεφωνητό» και το γιαούρτωμα του κ. Καστανίδη, του επονομαζόμενου, «Ευφράδειας ο Μικρός», σε σινεμά της Θεσσαλονίκης, καθιερώνεται, πλέον, ως αγωνιστικός τίτλος τιμής γιά τα επιφανή στελέχη του ΠΑΣΟΚ, το πλήθος και το είδος των εναντίον τους εκτοξευομένων υλικών, (κυρίως φαγώσιμα), τα οποία εγγραφόμενα στο παθητικό τους, τους κατατάσσει, αναλόγως, στο «hall of fame» του Κινήματος.
   Έτσι ο κατάλογος-ταρίφα διαμορφώνεται ως εξής, ανάλογα με τον βαθμό και την θέση στην ιεραρχία ενός εκάστου και τα απαιτούμενα αντικείμενα-πιστοποιητικά:

   α) Διευθυντής Υπουργείου: 2 αυγά, 3 γιαούρτια
   β) Πρόεδρος Οργανισμού: 3 αυγά, 4 γιαούρτια, 2 ριζόγαλα
   γ) Γεν. Γραμματέας Υπουργείου: 3 αυγά ωμά, 4 βραστά μελάτα, 3 ριζόγαλα, 5 μουσταλευριές.
   δ) Βουλευτής (εδώ το πλαφόν ανεβαίνει): 2 αυγά ωμά, 3 μελάτα, 4 σφιχτά, 3 γιαούρτια, το 1 τσανάκας, (με την τσανάκα μαζί, κατά προτίμηση πήλινη!), 8 ροχάλες, 5 μουσταλευριές και 5 ηχογραφημένα και πιστοποιημένα «όξω, κουφ…ες» ή κάτι σχετικό.
   ε) Υφυπουργός: 5 γιαούρτια αγελαδινά, 8 βελουτέ, (οπωσδήποτε τα 3 με γεύση φράουλας), 6 αυγά ωμά, (τα 3 κλούβια), 3 ομελέτες (προτιμότερο μαζί με το τηγάνι, που δίνει περισσότερους πόντους), 4 μουσταλευριές, 3 φρουΐ ζελέ και 2 τούρτες με σαντιγύ.
   στ) Υπουργός: 8 αυγά scramble, 3 ισπανικές ομελέτες, 7 μουσταλευριές , 2 μερίδες «γαμοπίλαφο» (οι Κρητικοί), 6 τρίγωνα Πανοράματος (οι Θεσσαλονικείς), 2 σορμπέ τροπικής γεύσης (μπανάνα, ανανάς, πομέλο, παπάγια, μάνγκο, μανγκοστίνη, ανάμικτα), με το μπωλ και 4 τούρτες (αμυγδάλου, black forest, πραλίνα και η άλλη, οτιδήποτε).
   ζ) Πρωθυπουργός (εκλεπτυσμένα πράγματα): 5 αυγά ποσσέ (τα 3 με τον βραστήρα και το καυτό νερό, εξάπαντος), 4 σούσι με συναγρίδα, 8 μύδια ωμά (με το όστρακο), 5 τρούφες ψιλοκομμένες σε κρέμα γάλακτος, 6 λαχανάκια Βρυξελλών (μεσαίου μεγέθους), 3 κρεμ καραμελέ, 4 mousse chockolat,3 τούρτες άγλυκες, (λόγω υγιεινής διατροφής) και 1… παπούτσι! (τουλάχιστον!)

"Το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν πεθαίνει…"!

Θέσεις - Απόψεις

   Διάφοροι φίλοι και γνωστοί που βιώνουν, όπως όλοι μας, τη λαίλαπα της πασοκικής κακοδιοίκησης θέλοντας να δείξουν την αγανάκτησή τους αναφωνούν:
   - Στις προσεχείς εκλογές το ΠΑΣΟΚ θα ψάχνει να βρει τη ψήφο του! Θα πατώσει! Θα πέσει σε μονοψήφια νούμερα!, κ.λπ., κ.λπ.,…….
   Το κακό είναι ότι με την άποψη αυτή συντάσσονται και έμπειροι δημοσιογράφοι! Και βεβαίως όλοι πλανώνται πλάνη οικτρά! Γιατί το ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν πεθαίνει!
   Χαρακτηριστικό παράδειγμα έδωσε, προχθές, στα νέα των 8.00’ κάποιου καναλιού, ο πολύς πρασινοφρουρός πρόεδρος της ΓΣΕΕ, (ναι, αυτός ο καλοζωισμένος, κρινοδάκτυλος…. εργάτης!). Αυτός που ενώ επί προηγούμενης κυβέρνησης ήταν, συνεχώς και γιά ψύλλου πήδημα, στα έμπεδα και ξιφουλκούσε γιά τα εργατικά δίκια και… τα κεκτημένα δικαιώματα (ναι, αυτός ο χαρτογιακάς που δεν δούλεψε ποτέ του!), τώρα με τον ορυμαγδό των αντιλαϊκών και αντεργατικών μέτρων, όχι μόνο κάνει την … πάπια, αλλά στριμωγμένος από ερωτήσεις δημοσιογράφου που προσπάθησε, ματαίως, με τα γνωστά πασοκικά κόλπα και τσαλίμια, να ξεφύγει κι αποφύγει ευθεία απάντηση, τελικά αναγκάστηκε να ομολογήσει.
   - Ναι, παραμένω ΠΑΣΟΚ, αλλά το σημερινό ΠΑΣΟΚ δεν είναι…. ΠΑΣΟΚ!
   Με άλλα λόγια, όπως καταλαβαίνετε, «τον αράπη κι αν τον πλένεις…..»!

   Ας μην αυταπατώμεθα, (όσοι, ακόμη, επιμένουν να αιθεροβατούν), το ΠΑΣΟΚ ήταν συμπαγές, είναι άτρωτο και θα είναι αθάνατο! Ακόμη κι αν αναγκαστεί ν’ αλλάξει όνομα, γιά παραπλανητικούς λόγους συσκότισης, (προσωπικά, πολύ αμφιβάλλω), ο «πασοκισμός» θα παραμείνει κυρίαρχος και αναλλοίωτος.
  
   Γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί πολιτική παράταξη, κόμμα, κίνημα ή όπως αλλιώς μπορεί να αποκληθεί ένας πολιτικός σχηματισμός. Δεν είναι, καν, πολιτικός σχηματισμός! Είναι κοινωνικός! Πόλος στον οποίο συσπειρώθηκε ό,τι χειρότερο στοιχείο διέθετε και διαθέτει η ελληνική κοινωνία, μαζί με ένα ποσοστό παρασυρθέντων και εξαπατηθέντων αγνών ιδεολόγων και διαφόρων άλλων αφελών, (κυρίως παλαιών και ταλαιπωρημένων αριστερών, οι οποίοι νόμισαν πως με το ΠΑΣΟΚ θα εύρισκαν δικαίωση οι πόθοι και οι αγώνες τους), που πίστεψαν στον δημαγωγό «Αντρέα».

   Οι περισσότεροι απ’ τους τελευταίους, όταν έπεσαν οι μάσκες και κατάλαβαν περί τίνος πρόκειται, το έκοψαν… λάσπη, όμως η μεγάλη μάζα των «οπαδών» παραμένει συμπαγής, όσο κι αν δυστροπεί, δυσανασχετεί και υποφέρει ….. βρίζοντας! Όταν σημάνει η ώρα των εκλογών θα είναι εκεί, στην ίδια θέση και επιλογή! Ακούνητη, ακλόνητη, αμετανόητη, καθ’ όσον…..ανόητη!
   Η κόλλα που το συνέπηξε, η μαγική λέξη «αλλαγή», μιλάει ακόμη στο εσώψυχο των πασόκων. Απωθημένα χρόνων, καταπιέσεις, (πραγματικές ή φανταστικές), αδικίες, συμπλέγματα, τυχοδιωκτισμοί, ανικανοποίητα ένστικτα και συναισθήματα αρμοδιότητος Φρόιντ και συναδέλφων του, βρήκαν την πιθανότητα «θεραπείας» τους μέσω του νέου, τότε, πολιτικού φορέα ο οποίος, με τη λέξη «αλλαγή», έταξε στους πάντες τα πάντα!
   Έτσι, όσοι «τσίμπησαν», αποκήρυξαν κάθε προηγούμενη πολιτική τους ένταξη και ακολουθώντας τον «νεφεληγερέτη» ηγέτη «Αντρέα», συστρατεύτηκαν στις τάξεις του ΠΑΣΟΚ και βαφτίστηκαν στη σοσιαλιστική κολυμπήθρα, ανάθεμα κι αν ήξεραν, οι περισσότεροι, τι σημαίνει «σοσιαλισμός», πέραν από το ότι φορά ζιβάγκο, αφήνει γένια, μούσια, μαλλιά και κυκλοφορεί με «παπάκι» (το οποίον, κατά το σχετικό σλόγκαν, είναι προτιμότερο από τον…. Μητσοτάκη!).

   Κατά τα ιστορικώς γνωστά, σε κάθε εκλογή το ΠΑΣΟΚ διπλασίαζε τη δύναμή του. Μία, δύο, τρεις και….. τσουπ! Έγινε εξουσία!
   Το έργο του «πρασινοφρουρισμού» που ακολούθησε με την ασύστολη κομματοκρατία, την αναξιοκρατική διείσδυση των κομματόσκυλων στον κρατικό μηχανισμό, την εκκαθάριση των ικανών αντιπάλων, την τρομοκρατία των «κλαδικών», τη διάλυση της παιδείας (μέσω κομματικοποίησης από το νηπιαγωγείο), τη χαλάρωση της οικογένειας, τη γραφειοκρατία και τη διάχυση, παντού, της διαφθοράς έφερε, σαν τελικό αποτέλεσμα, τη ζωή που ζούμε σήμερα. Ένα βίο αβίωτο! (Ένα ξεχαρβάλωμα δεν γίνεται από τη μιά στιγμή στην άλλη. Τριάντα χρόνια όμως είναι ικανός χρόνος προς τούτο!). 
   Όμως τίποτα δεν μπορεί ν’ αλλάξει κατά βάθος το πασοκικό φρόνημα. Όλο αυτό το «σύστημα ΠΑΣΟΚ», στη μακρόχρονη ιστορία του, πολλές φορές γνώρισε ήττες, ξεμπροστιάστηκε, στριμώχτηκε και συρρικνώθηκε, όμως ποτέ δεν διαλύθηκε, όπως πολλοί προέβλεψαν. Όπως το «κακό» στον ινδουισμού, που ακόμη κι όταν συντρίβεται από το «καλό» δεν πεθαίνει, αλλά ανασυντάσσεται και αντεπιτίθεται! Κι αυτό γιατί ο πασοκισμός λειτουργεί ενστικτωδώς και στη βάση του ατομικού μικροσυμφέροντος. Δεν βασίζεται σε εθνικά ιδεώδη και πολιτικούς στόχους. Και ο πασόκος θα παραμένει, ό,τι και να γίνει, πασόκος, όπως ο οπαδός του Ολυμπιακού θα μένει πάντα «ολυμπιακός»!
   Οπότε η καρέκλα κι η κουτάλα θα μένει στα χέρια μας (έστω κι αν κάποιοι απ’ αυτούς, απλώς μυρίζουν το ψητό!) και οι «άλλοι» ας πάνε να «κουρεύονται», μαζί με τη χώρα. (Καλομελέτα κι έρχεται!).

   Παρατηρήσατε τη συμπεριφορά των πασοκικών στελεχών, όποιας βαθμίδας διοίκησης. Καμία υπευθυνότητα, καμία συναίσθηση ευθύνης και καμία ευαισθησία παραίτησης! Πριτςςς! Μόνο καρέκλα, οφίτσια, ιδιοτέλεια, κομματικό συμφέρον, φατριασμός, νεποτισμός, «ημετερισμός», (στη λογική του «ό,τι αρπάξουμε..») και προς τα έξω, δε βαριέσαι. Όποια σαχλαμάρα μας κατέβει την πετάμε για δικαιολογία και…. όπου κάτσει! Οι χαχόλοι, πάντως, θα την χάψουν! Και γιά επωδός …. ο Σαμαράς φταίει! Ειδικά σήμερα που η κατάσταση δεν επιδέχεται παρερμηνειών η τακτική του «συστήματος» εγγίζει τα όρια του τραγελαφικού! Δεν υπάρχει ψέμα, ασυναρτησία, επιπολαιότητα και ανοησία που να μην χρησιμοποίησαν προκειμένου να παραμείνουν γαντζωμένοι στην καρέκλα, με την κουτάλα στο χέρι, ενώ η χώρα βουλιάζει! Με θλιβερότερους την κοινοβουλευτική κομπαρσαρία, που υποδύονται ότι «βουλεύονται» και μπροστά κάνουν τα κοκόρια, (γιά να τους ακούσουν οι συντοπίτες ψηφοφόροι ότι, τάχα, υπερασπίζονται τον «λαό») και μετά, συντεταγμένοι, στηρίζουν με την ψήφο τους τις σφαγές του λαού! Αφού:
   - Η κουτάλα, σύντροφοι, πάνω απ’ όλα!
   Και ο αυτιστικός «Ελ Σαλβαδόρ», λέγοντας τα δικά του, καρφωμένος στον θώκο θα διαλύει τη χώρα… σώζοντάς την, ο δε ανεκδιήγητος κ. Ευφράδειας θα σπαταλά με ακαταλαβίστικες παπαρδέλες και στείρους βερμπαλισμούς το, όπως λέει, πολιτικό του «κεφάλαιο», μη βλέποντας την ώρα να πετάξει το χαζό από τον θώκο γιά να κάτσει αυτός.
   Όσο γιά την Ελλάδα, … κουρεύεται, οσονούπω, ο δε λαός μας, (Έλα, μωρέ, χέ… ν αυτόν!), αυτός ξεχνά εύκολα. Θα τον παραμυθιάσουμε πάλι και θα μας ξαναψηφίσει!