Υπόθεση φοροδιαφυγής. Επί τέλους, πολυπόθητη λύση!!

Επικαιρότης

   Χθες δόθηκε, επί τέλους, στη δημοσιότητα η λίστα των μεγάλων φοροφυγάδων κατόπιν της οποίας, κατάπτυστοι και έντρομοι, οι μεγαλοοφειλέτες θα σπεύσουν να καταβάλουν τα οφειλόμενα 42 δις, οπότε τους μοχθηρούς και άτεγκτους εταίρους μας τους έχουμε χε….ους! Κι αυτούς και την δόση τους (την έκτη)!
   Η Ελλάδα, φτωχή αλλά περήφανη, θα στηριχτεί γιά μία ακόμη φορά στα δικά της ποδάρια και στην οικονομική δύναμη των παιδιών της!

   Κάνοντας μιά βιαστική, «διαγώνια» όπως λέγεται, ανάγνωση του πίνακα δεν μπορεί παρά να
επισημάνω κάποιες χτυπητές απουσίες μεγαλοοφειλετών, σε σχέση με κάποιες επίσης χτυπητές παρουσίες. Κάτι που δημιουργεί μεγάλη αδικία εις βάρος των δεύτερων.
   Π.χ. Δεν μπορεί να αναφέρεται ο ΟΣΕ και ν’ απουσιάζει η εταιρεία του «Θηρίου της Κηφισιάς» και εκείνη που λειτουργούσε τη γραμμή Αθήνα – Λαύριο. Παράλειψη!  
   Επίσης αποτελεί κραυγαλέα αδικία η εμφάνιση της, αλήστου μνήμης, «Ολυμπιακής», της ιδιωτικής Πρίνσες Αερογραμμές και όχι της πάλαι ποτέ μονοπωλιακής ΤΑΕ με τις ασφαλέστατες Ντακότες και τις, σίγουρα, οικονομικές λαμογιές  της με την Εφορία! 
    Προβληματισμό, επίσης, προκαλεί η εμφάνιση στον πίνακα του πολυκαταστήματος «Μινιόν» σε σχέση με την πλήρη απουσία αντιστοίχων ανταγωνιστών του, όπως λ.χ. Χρυσικόπουλος, Δραγώνας, Κατράντζος Σπορ, κ.λπ.
     Επειδή πολλά ακούγονται γιά αθέμιτες συναλλαγές με το ΣΔΟΕ, προς αποφυγή συμπερίληψης στη λίστα, (χρηματισμός ελεγκτών και άλλα τέτοια αδιανόητα και φρικτά), αναμένομεν εξηγήσεις.
   Ουδεμία αναφορά γίνεται, (το παιχνίδι θεωρείται πολύ ύποπτο, έως συμφωνημένο, οπότε και επιβάλλεται παρέμβαση της ΟΥΕΦΑ), γιά τις ηλεκτρικές εταιρείες Πάουερ, «Ήχος και Φως» καθώς και της προμήθειας ύδατος, όπως ΟΥΛΕΝ, «Σπύρος Λούης», ιδιωτική επιχείρηση ύδρευσης, μονοπρόσωπη ΕΠΕ με έδρα το Αμαρούσιον, κ.λπ.
   Απαράδεκτη αδικία, (ίσως αιχμή κατά της αειθαλούς και «δεξιάς» Ζωζώς Σαπουτζάκη) το «κράξιμο» της Πειραϊκής-Πατραϊκής και η παρασιώπηση της υπόθεσης «Αιγαίον», του μακαρίτη Καρέλλα, επειδή η Μαριάνα Τόλη (-Τιτιριτιτί, «Αιγαίο»!-) θεωρείται πασοκτζού!
   Σημαντικές απουσίες φοροφυγάδων επισημαίνονται και στο τομέα των καφέ-ζαχαροπλαστείων, με κυριότερες εκείνες των Ζαβορίτη, Τσίτα, Ηνωμένα Βουστάσια και, κυρίως, το διάσημο και πολυσύχναστο στέκι, του Γιαννάκη, στο Σύνταγμα!

   Ασφαλείς πληροφορίες της στήλης αναφέρουν ότι αναμένεται, οσονούπω, και δεύτερη λίστα φοροφυγάδων η οποία θα επεκτείνεται σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου. Από διαρροές και ακριτομυθίες των αρμοδίων υπαλλήλων η στήλη γνωρίζει ακριβώς, και το μεταφέρει πρώτη, ότι σ΄ αυτήν θα συμπεριληφθούν γνωστές επιχειρήσεις και μεγάλα, ηχηρά ονόματα, όπως
   - «Μπαρμπαγιάννης Κανατάς». Μεταφορά και εμπορία κεραμικών χειροποίητων προϊόντων. Μονοπρόσωπη ΕΠΕ.
   - «Ι. Καποδίστριας». Εισαγωγική πατάτας Ε.Ε. Έδρα Ναύπλιον.
   - «Γοδεφρείγος Βιλλαρδουϊνος». Κτηματική Φεουδαρχική Α.Ε . (Πολυεθνική, με έδρα τον Μωρέα)
   - «Ικτίνος και Καλλικράτης». Ανώνυμη Τεχνική και Κατασκευαστική Εταιρεία. Σύγχρονες Αρχιτεκτονικές Εφαρμογές (ειδικότης ναοί)
   - «Οδυσσεύς» ΕΠΕ. Μονοπρόσωπη. Τουριστικές Επιχειρήσεις και Κρουαζιέρες Χαμηλού Κόστους. (Ο γύρος του γνωστού κόσμου σε …10 έτη. Με πολύ κουπί και πολύ…σεξ!).
   Και πολλοί άλλοι

   Η στήλη παρακολουθεί στενά και άγρυπνη την υπόθεση και θα επανέλθει όταν και όπως πρέπει.

Διαγωνισμός..... σαχλαμάρας!

Γιά γέλια και γιά κλάματα

   Είναι γνωστή η ιστορία του λαγού και της τίγρης, όπου ο λαγός εκαυχάτο ότι «τακτοποιούσε» την τίγρη και όταν αυτή παρουσιάστηκε, έξαλλη, μπροστά του και του ζήτησε εξηγήσεις, αυτός της είπε:
   - Έλα καλέ κυρά τίγρη, μη θυμώνεις. Όταν βαριόμαστε πετάμε και καμιά μα….ία, έτσι γιά να περνάει η ώρα!

   Η ιστορία αυτή έδωσε την ιδέα, τις προάλλες σε μιά φιλική συντροφιά, γιά μιά πρόχειρη δημοσκόπηση περί της μεγαλύτερης σαχλαμάρας (άλλως χοντρύτερης μα… ίας), που ελέχθη τα τελευταία χρόνια από, υποτίθεται, σοβαρά και υπεύθυνα χείλη.
   Σας μεταφέρω, τώρα, τα αποτελέσματα, με αντίστροφη σειρά επιτυχίας, γιά περισσότερο σασπένς.

   - Τιμητική διάκριση έλαβαν οι εξής «ιστορικές φράσεις»:
    - «το περίστροφο είναι στο τραπέζι». Από το μεγάλο μπλοφατζή Γ. Παπανδρέου.
    - «μαζί τα φάγαμε»! Από τον αμετροεπή και μονίμως γλαρωμένο στη Βουλή, οινόφλυγα Θ.
      Πάγκαλο. Τον κάτοχο, δικαιωματικά πλέον, του ακαταλόγιστου και, άρα, εκτός παιχνιδιού.
    - «η χώρα ανέκτησε την αξιοπιστία της». Από τον μεγάλο χωρατατζή Γ. Παπανδρέου.
    - «επανίδρυση του κράτους» Από τον αφελή πρώην πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή.
    - «μία αποκρατικοποίηση κάθε 5 ημέρες». Από το σοβαρό οικονομικό επιτελείο της παρούσης
       κυβέρνησης.
    - «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα»! Ποιός άλλος; Ο μέγας σοσιαλιστής Γ. Παπανδρέου,
       αντιγράφοντας την Λούξενμπουργκ!
    - «Σύντροφοι»!!!!   Προσφώνηση (που διάβασε) προς τους συνέδρους, στο πρόσφατο
      συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, ο χιουμορίστας αρχηγός του και πρωθυπουργεύων, (επί του παρόντος),
      Γ. Παπανδρέου.
    - «Η χώρα θα μαζέψει, από αποκρατικοποιήσεις, 5 δις μέχρι τέλους του έτους και άλλα 28 (!)
      δις μέχρι το 2014».  Ευ. Βενιζέλος, ο Έλλην Νεοταλλεϋράνδος και μελλοντικός αρχηγός του
       ΠΑΣΟΚ, (κατά δική του δήλωση), που αν και παχουλός αιθεροβατεί ανάλαφρα και ίπταται
       με μεγάλη ευκολία!
   Και τώρα τα βραβεία:
    - Γ’ Βραβείο. «Η χώρα θα βγει στις αγορές το 2012». Ο μέχρι πρότινος γλυκύτατος γκαφατζής
      τσαρίσκος της οικονομίας Γ. Παπακωνσταντίνου.
    - Β’ Βραβείο. «Η Ελλάδα μπορεί να γίνει η Δανία του νότου, μέχρι το 2015. Ένας
      Ελληνοκύπριος οικονομολόγος, το όνομα του οποίου μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή, ο οποίος
      και έλαβε βραβείο Νόμπελ (!), γιά κάποια προσφορά στην ανθρωπότητα, όχι αναλόγου ειδικού
      βάρους (υποθέτω) με την, προαναφερθείσα εκτίμηση. (Θέλω να πιστεύω πως οι Σουηδοί
      Ακαδημαϊκοί που τον βράβευσαν είναι σοβαροί άνθρωποι).
    - Α΄ Βραβείο. «Λεφτά υπάρχουν»! Από τον χαζοχαρούμενο Έλληνα επίτιμο διδάκτορα του
      Πανεπιστημίου της Χαλιμάς και βραβευμένο με τον μεγαλόσταυρο του τάγματος «Βαρόνος
      Μυγχάουζεν», πρωθυπουργό-σωτήρα της Ελλάδος Γ. Παπανδρέου. Λοιπά σχόλια,
      περιττεύουν!

   Φαντάζομαι πως, στη μεγάλη πλειοψηφία τους, οι Έλληνες θα συμφωνούν με το αποτέλεσμα της πιό πάνω ψηφοφορίας. Ειδικά γιά το Α’ Βραβείο, είμαι απόλυτα σίγουρος ότι, σε σχετικό γκάλοπ, θα πετύχαινε παμψηφία!

Το μπαλόνι έσκασε. … Κακόμοιρε Γιωργάκη…!

Επικαιρότης

   Χθες βράδυ, σε μιά επιβλητική, αρχηγική εμφάνιση ο λαλίστατος μάγος της ακαταλαβίστικης διαλεκτικής και καλλιεπούς αεροκοπανιστολογίας, ο πονηρός χοντρούλης Νεοταλλεϋράνδος, ως σύγχρονος Ζευς, εξαπέλυσε τους κεραυνούς του!

   Βάζοντας στην άκρη τον, θέσει, αρμόδιο γιά τέτοιες σοβαρές ανακοινώσεις, τύποις προϊστάμενό του, απευθύνθηκε στο λαό και με, από στήθους, σχεδόν ημίωρη ομιλία έβγαλε τις μάσκες και με αρκετά κατανοητή, γι’ αυτόν, φρασεολογία ανακοίνωσε όσα ήδη γνωρίζαμε. Δηλαδή την άμεση εφαρμογή -εδώ και τώρα- όσων είχαν ήδη συμφωνηθεί με την τρόικα με το μεσοπρόθεσμο. Όλα όσα είχε δεσμευτεί και έπρεπε να πράξει η κυβέρνηση, κατ’ εντολή των επικυρίαρχων δανειστών μας, αλλά με τη γνωστή πασοκική σατανικότητα, («πετάμε τη μπάλα στην εξέδρα» κάνοντας καθυστέρηση), και χώνοντας το κεφάλι στην άμμο, σαν στρουθοκάμηλος, θεωρούσε ότι μπορεί να διασωθεί με την τακτική της κωλυσιεργίας που θα οδηγούσε τα πράγματα στο τέλμα και, τελικά, στη λήθη, αποφεύγοντας, έτσι, το «πικρό ποτήριον»!

   - Έλα μωρέ, κάντε ότι κάτι κάνετε, βγάλτε πολύ απόνερο με μπλα- μπλά, διαβουλεύσεις, συζητήσεις με τους «φορείς», (ωραία λέξη!), και τους «κοινωνικούς εταίρους» (άλλη ωραία και στομφώδης λέξη που θυμίζει Μπρεχτ, όπου ο ψαράς λέει στο σκουλήκι: «Φίλε, πάμε μαζί γιά ψάρεμα»;), να ρίξουμε στάχτη στα μάτια των κουτόφραγκων, να περάσει κι αυτή η μπόρα, να τσεπώσουμε τη δόση μας και… έχει ο Θεός!

   Επειδή όμως, κατά το, «όλα τα θαύματα τρεις μέρες», οι κουτόφραγκοι μας πήρανε χαμπάρι και δεν «τσιμπάνε» πλέον και όπως έδειξε η διακοπή των συζητήσεων της περασμένης εβδομάδος, ο κόμπος, ήδη, σταμάτησε το χτένι, ήρθε η ώρα των σκληρών αποφάσεων! Η ώρα που θα πρέπει η κυβέρνηση να συγκρουστεί με τα «σπλάχνα» της (Παπακωνσταντίνου) ή την «δεξαμενή ψηφοφόρων» της (Βενιζέλος), κάτι που η κλασσική πασοκική λαϊκίστικη κουτοπονηριά συνεχώς ανέβαλε, είτε κάνοντας την «τρελή», είτε παίζοντας με τις λέξεις εμπλεκόμενη σε ατέρμονες διαδικασίες και συζητήσεις, υπακούοντας στη γραμμή των γνωστών παλαιοκομματικών «μπαρμπαγιώργων» (Ρέππας, Παπουτσής, Κατσέλη).

   Όπως προκύπτει όμως, το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο και συνειδητοποίησε, αναγκαστικά, η κυβέρνηση ότι το κόλπο της καθυστέρησης δεν πιάνει πλέον και έτσι στο δίλημμα «εφαρμόζουμε τα συμφωνηθέντα ή χρεοκοπούμε και επισήμως», επέλεξε το πρώτο, έστω με πολύ βαριά καρδιά.

   Βεβαίως, με την απέραντη διαβολικότητα του ΠΑΣΟΚ, ποτέ κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος γιά τίποτα. Το παρελθόν βρίθει σχετικών παραδειγμάτων και εγγυάται γιά το μέλλον. Οπότε ίδωμεν, τελικά, τι πρόκειται να συμβεί !

   Όμως, γιά τη στήλη, ως σοβαρότερη διαπίστωση από τα τελευταία γεγονότα θεωρείται ο απροκάλυπτα, πλέον, παραγκωνισμός του Γιωργάκη.

   Τέτοιες σοβαρότατες και καθοριστικές γιά το μέλλον του τόπου και του λαού, ανακοινώσεις θα έπρεπε να τις κάνει (έστω διαβάζοντας, έστω με πλήθος σαρδάμ!) ο πρωθυπουργός και κανείς άλλος!

   Θα πρέπει κάποιος, ή να είναι τυφλά φανατικός υποστηρικτής του, ή ηλίθιος γιά να μην καταλάβει ότι, ήδη, το καημένο χαζό παιδί, που νόμιζε ότι είναι εύκολο να κυβερνήσει την Ελλάδα, (όπως έλεγε ο παλιός δικτάτορας Κονδύλης, γιά όσους γνωρίζουν Ιστορία), βρίσκεται πλέον στη μεγάλη κοιλιά του βουλιμικού γιά εξουσία αντιπροέδρου του. Τον προσπέρασε στη στροφή και τον έκανε μία χαψιά!

   Ανεξάρτητα από την όποια εκτίμηση που μπορεί να έχει κάποιος στην πολιτική οντότητα του τελευταίου των Παπανδρέου, (γιά τη στήλη το μέγεθος έχει μηδαμινές διαστάσεις), κανείς δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να αρνηθεί λίγο οίκτο γιά τη θλιβερή, και μετά βεβαιότητος αναμενόμενη, πολιτική εκτέλεση ενός ανθρώπου με πολύ βαρύ όνομα αλλά πολύ ελαφριές ικανότητες και δυνατότητες -ασήμαντος, τόσο ως πολιτικός, όσο και ως φυσικό πρόσωπο- που έπεσε θύμα της οικογενειακής παράδοσης και μιάς αυταρχικής «μαμάς».

   - Πρέπει να γίνεις και συ πρωθυπουργός. Είπα!

   - Μα, μάμυ…

   - Σκάσε! Είπα θα γίνεις. Τελείωσε!

   - Καλά, μάμυ, ό,τι πεις….

   Το κακό γιά τη χώρα είναι ότι όλα αυτά συμβαίνουν τη δυσκολότερη περίοδο της νεώτερης Ιστορίας της και σε μιά στιγμή που θα πρέπει ν’ αλλάξει πορεία άρδην και, άρα, χρειάζεται στιβαρά χέρια στο τιμόνι. Τέτοια στιγμή διάλεξε η μοίρα να παίξει με τον Γιωργάκη και να τον βάλει να «υποδυθεί» τον ηγέτη! Ίσως γιά να ξεμπροστιάσει και απομυθοποιήσει τον υπερτιμημένο θρύλο των Παπανδρέου, κατ’ επιταγή του λαϊκού γνωμικού. «Όσο πιό ψηλά σκαρφαλώνει η μαϊμού, τόσο πιό πολύ φαίνεται ο κ… ος της»!

   Η, εκ του ασφαλούς, αναμενόμενη εκτόξευση του κακόμοιρου Γιωργάκη σε εξωγαλαξιακούς χώρους, φορτωμένου ως αποδιοπομπαίου τράγου, με όλες τις αστοχίες, αδεξιότητες, παλινωδίες, αβελτηρίες, κ.λπ. κακά των τελευταίων χρόνων, μπορεί να αποτελεί δικαία ανταμοιβή των κόπων του και τοποθέτηση αυτού στον φυσικό του χώρο, αφού πρόκειται γιά UFO, όμως παρά την ανακούφιση που προκαλεί το γεγονός, δεν παύει ν’ αφήνει και μιά πικρή γεύση οίκτου και θλίψης γιά την κατάντια ενός αγαθού παιδιού που, όντας ελάχιστο, έπεσε αθώο και άβουλο θύμα μεγαλομανίας και παράδοσης του οικογενειακού του περιβάλλοντος.

   Sic transit gloria mundi!

"Οι λαοί έχουν τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν!" – Τσόρτσιλ.

Γιά γέλια και γιά κλάματα

   Ένα από τα μεγάλα κακά που το σύγχρονο ΠΑΣΟΚ επιδαψίλευσε στον ελληνικό λαό, αν όχι το μεγαλύτερο, είναι πως επέτρεψε στο κάθε «ώνιο της πολιτικής» (κοινώς ψώνιο) να οραματίζεται την πρωθυπουργική καρέκλα.
   - Αφού ο Γιωργάκης, γιατί όχι κι εγώ!

   Μέχρι κι ο Β. Λεβέντης, της Ένωσης Κεντρώων, (ένωση αυτού με τον εαυτό του), αιώνιος λιγούρης της εξουσίας και σύγχρονος Δελαπατρίδης, από εκεί που και μόνον η είσοδός του στη Βουλή θα του φαινόταν λουκούμι και μάνα εξ ουρανού, τώρα σίγουρα θα φαντασιώνεται, (και ίσως με το δίκιο του!) πόσο καλύτερος πρωθυπουργός θα γινόταν…. «αντ’ αυτού»!

   Ανησυχία προκαλεί η εκκωφαντική απουσία από το προσκήνιο και η μη, εισέτι, εμφάνιση του οικολόγου Βεργή, (αφού κι οι Οικολόγοι έχουν τ’ απάνω τους στις δημοσκοπήσεις) και μπόλικη μελαγχολία η σκέψη του τι έχασε η ικανότατη Μαρίκα Παλαίστη, που κάποτε ξεσήκωνε τα πλήθη από το μπαλκόνι, προκαλώντας φρενίτιδα ενθουσιασμού, με το να βιαστεί να γεννηθεί, κατά έναν αιώνα! Πέραν του προσωπικού της χαμού, εννοείται ότι τη μεγαλύτερη απώλεια υφίσταται σήμερα η χώρα. Αν ζούσε τώρα, θα βλέπαμε, οπωσδήποτε, ενδιαφέροντες σοβαρούς πολιτικούς διαξιφισμούς με τον λαλίστατο και «ευφυή», παχουλό Νεοταλλεϋράνδο αεροκοπανιστολόγο! Κρίμα….

   Και μη χειρότερα, έρημε τόπε!

Ευφυΐα + Ευφράδεια + Φαυλότης = Κουτοπονηρία

Επικαιρότης

   Όσοι παρακολούθησαν το ρεσιτάλ μπαγαποντιάς, υπό μορφή συνέντευξης τύπου, του παχουλού Νεοταλλεϋράνδου («Αφού ο λαός χάφτει ό,τι του λέμε, ας κατασκευάζουμε γεγονότα»!) με το παγωμένο βλέμμα, την περισσή αλαζονεία και την απόλυτη συναίσθηση ότι απευθύνεται σε ηλίθιους, ή εξώνητους ημετέρους, θα το κατάλαβαν ήδη καλά.
   Πολύ μπλα-μπλά, μπουρδουκλωμένες και διφορούμενες έννοιες, πολύς αποπροσανατολισμός, συνεχείς υπεκφυγές, η μπάλα στην εξέδρα γιά καθυστέρηση, αδιόρατα πλανώμενη αίσθηση αισιοδοξίας και ουσία μηδέν! Τα αδικαιολόγητα παρέμειναν …. αδικαιολόγητα και στο τέλος όλοι ξύναμε τα κεφάλια μας.
   - Τι θέλει να πει ο ποιητής;
   Ιδίως στον επακολουθήσαντα διάλογο με τους οικονομικούς συντάκτες (προσεκτικά επιλεγμένους γιά να μην στριμωχτεί με … άκομψες, δύσκολες, ερωτήσεις. Όποιος τόλμησε να υπερβεί τα εσκαμμένα, πήρε απάντηση του τύπου, «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε») το δούλεμα πήγε ψιλό γαζί και η ασυνεννοησία έφτασε στο αποκορύφωμά της.
   Όμως ο στόχος, δηλαδή η συσκότιση και παραπλάνηση, σχετικά την διακοπή της διαπραγμάτευσης με την τρόικα, που μάλλον δεν προοιωνίζεται κάτι το θετικό γιά την χώρα, επετεύχθη απόλυτα και όλοι βγήκαν από την συνέντευξη απορημένοι και προβληματισμένοι. Περιμένω αύριο να πληροφορηθώ συμπεράσματα με όλο το φάσμα των απόψεων. Προβλέπω να γράψουν ό,τι κατέβει του καθ’ ενός, αφού τίποτε σαφές δεν ελέχθη.
   Γενικά αυτή η συνέντευξη μου θύμισε το λαϊκό γνωμικό. «Όλο λάδι-λάδι και τηγανίτα τίποτα»!

   Ο τύπος, προϊόντος του χρόνου, όλο και περισσότερο θα προσομοιάζει προς τον μέντορα και πνευματικό του πατέρα, τον πρύτανη του λαϊκισμού, της μπαμπεσιάς, του μπουρδουκλώματος και της εξαπάτησης. Θεωρείται βέβαιον ότι λόγω των σημερινών ειδικών συνθηκών, ευεπίφορων στο «παραμύθι», την παραπληροφόρηση και συσκότιση, αφού προσπεράσει στη στροφή με ιδιαίτερη ευκολία -σαν σταματημένο- τον χαζό του προϊστάμενο, φυσικό τέκνο του αρχιμάστορα και, κληρονομικώ δικαιώματι, προσωρινό ιδιοκτήτη του ΠΑΣΟΚ, θα θρονιαστεί σύντομα, αντ’ αυτού, στο σβέρκο του ταλαίπωρου, αλλά άξιου της τύχης του, λαού μας. Και τότε, αλίμονό μας!

   Τα μηνύματα αυτό δείχνουν και τα στοιχεία επανεμφανίζονται, στον μελλοντικό αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, (η ρήση δική του), σχεδόν πανομοιότυπα. Ευφυΐα, ευστροφία, πανουργία, μνησικακία, οίηση περί την εξουσία, παρορμητικότητα και φαυλότητα.

   Μόνο στις μεθοδεύσεις διαφέρουν. Ετούτος βιάζεται, βιάζεται πολύ, σχεδόν δεν κρατιέται! Και κάτι άλλο. Του περισσεύουν κιλά, ενώ του λείπει, προς το παρόν τουλάχιστον, μιά χυμώδης αεροσυνοδός!

Παιδεία, τα βάσανά σου τελειωμό δεν έχουν…!

Θέσεις - Απόψεις

   Πολύ παλιά, χωμένο στα εφηβικά μου χρόνια, είχα μεταξύ άλλων κι ένα φίλο που ο πατέρας του, γέρος, αγράμματος και αγαθός, συνόδευε πάντοτε τις συμβουλές του με την επωδό:
   - Κι αν δεν έχεις «γέρο», αγόραζε!
   Τότε, λοιδορούσα, από μέσα μου, και κορόιδευα τον πατέρα του φίλου μου. Εγώ ο βλαξ! Γιά την «οπισθοδρομικότητα και συντηρητικότητα των ορμηνιών του. Εγώ ο «προοδευτικός» (όπως θεωρούσα ότι ήμουν), εγώ ο «ανώριμος» (όπως θεωρούσα ότι δεν ήμουν)!
   Σήμερα έχουν φύγει κι οι δύο. Φυσιολογικά ο πατέρας, πρόωρα ο φίλος μου. Όμως πιό συχνά και έντονα έρχεται στο μυαλό μου, νοσταλγικά, όχι ο φίλος αλλά ο γέρος πατέρας του!

   Βλέποντας το απερίγραπτο χάλι που επικρατεί στον χώρο της παιδείας, όπου τα ανώτερα και ανώτατα, υποτιθέμενα, πνευματικά ιδρύματα της χώρας θυμίζουν ανοργάνωτους οίκους ανοχής, καθώς μία μικρή αλλά δυσανάλογα θορυβώδης και αντιδημοκρατική μειοψηφία δημιούργησε και συντηρεί την εντελώς χαώδη και απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί εκεί σήμερα.
   Η παρουσιαζόμενη εικόνα, βοηθούντος και του ανόητου κι εγκληματικού θεσμού του ασύλου, έχει ξεπεράσει κάθε όριο διάλυσης, αποσύνθεσης και απαξίας των όρων «παιδεία», «σπουδές», «πτυχίο», εν ονόματι μιάς ιδιόμορφης «δημοκρατίας» και μιάς αξιοπερίεργα οξύμωρης «προόδου»!

   Όταν ο ίδιος ο Θεάνθρωπος Χριστός, ο κήρυκας της υπομονής, της ανοχής και της συγγνώμης, δεν άντεξε την κατάντια στην οποίαν είχαν φέρει οι έμποροι τον Ναό του Σολομώντα και άρπαξε το φραγγέλιο εκδιώκοντάς τους, νομίζω πως ήρθε, επί τέλους, η ώρα γιά να καθαρίσουμε τα Πανεπιστήμια από την κόπρο του Αυγεία που συσσώρευσε επί δεκαετίες αυτή η ασύδοτη μαχητική μειοψηφία. Καιρός να απαλλαγούν οι ιεροί χώροι της μάθησης από την ασχήμια, την ανομία, την αλητεία!

   Η ψήφιση του σχετικού νόμου, με πρωτοφανή γιά τα χρονικά συντριπτική πλειοψηφία στη Βουλή, όχι μόνο νομιμοποιεί αλλά και επιβάλλει ταχεία επέμβαση γιά καθαρισμό και ευπρεπισμό των οικοδομικών χώρων και αποκάθαρση ολοκλήρου του οικοδομήματος που λέγεται «Ελληνική Παιδεία» από φοιτητικά «κατακάθια» και ιδιοτελείς επίορκους, υποτιθέμενους, «λειτουργούς» και «θεράποντες», θέτοντας τις βάσεις γιά μιά σωστή και εύρυθμη λειτουργία της.

   Θεάρεστη πράξη που την οφείλουμε στις μέλλουσες γενιές, ως ελάχιστη αναγνώριση της καταστροφής που τους προξενήσαμε με την εκτροφή του άκρατου και αχαλίνωτου κομματισμού στους ιερούς χώρους της μόρφωσης, ως έμπρακτη αίτηση συγγνώμης γι’ αυτή την πολυετή εγκληματική τακτική και ως απαρχή της, κατά το δυνατόν, επανόρθωσης και μιάς νέας εποχής.

Η πολιτική της «Υψηλής Πύλης» και κάποιες υπερτιμημένες αξίες…!

Σχολιασμοί

   «Αχ, πού ’σαι νιότη, που ’δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!»

   Πού ’σαι Βάρναλη να δεις την «πλέρια» επαλήθευση του προφητικού σου στίχου!

   Ο παχουλός Έλλην Ταλλεϋράνδος, στην αγωνιώδη του προσπάθεια να πείσει γιά την, υπό αμφισβήτηση πλέον, ανθρώπινη ευφυΐα και πολιτική ιδιοφυΐα του κάνει τη μία γκάφα πίσω από την άλλη. Και το σπουδαιότερο, κάνει και κρυφή διπλωματία, (διαπραγμάτευση με Φινλανδία), θεωρώντας, μέσα στην αλαζονεία του, όλους τους Έλληνες ηλίθιους, αφού πίστεψε ότι μπορούσε να την κρατήσει μυστική!

   Αποκρύπτει, επίσης, επιμελώς με τη βοήθεια των εξώνητων παπαγαλακίων του την μεγάλη μπόμπα που θα σκάσει σύντομα, σε σχέση με την πολυδιαφημισμένη φούσκα της 21ης Ιουλίου, που ακούει στο όνομα Ιταλία. Και δεν μας εξηγεί, αλλά αφήνει να κολυμπάμε ευτυχείς στην ουτοπία «σωτηρίας», (κλασσικό δείγμα λαϊκισμού), πώς είναι δυνατόν οι Ιταλοί να δανείζονται με επιτόκιο γύρω στο 6.5 % αυτά που, κατά τη συμφωνία, θα πρέπει να δώσουν σ’ εμάς με μισό, περίπου, επιτόκιο! Δηλαδή, πώς είναι δυνατόν να τηρήσουν μία συμφωνία χασούρας!

   Εκτός και αν, οι Ιταλοί μαγεμένοι από τη γοητεία του νέου Κλεμανσώ, την πάτησαν. Μπορεί, βεβαίως, ο νέος Βενιζέλος, (που θεωρεί εαυτόν αντάξιο του μεγάλου συνωνύμου του, κατά το «τι Λοζάννη, τι Κοζάνη»), μας δουλεύει κι αυτός ασύστολα, όπως το χαζοχαρούμενο αφεντικό του!

   Όμως, «κοντός ψαλμός, αλληλούια», αφού όλα τα θαύματα κρατούν τρεις μέρες!