Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

Requiem γιά ένα ταλέντο και μιά εποχή.



Αντίο φίλε!
Ματαιότης ματαιοτήτων

   Ένας «καλός φίλος» μου έστειλε κάτι επίκαιρο και επειδή μου άρεσε, το αναρτώ αυτούσιο και άνευ σχολίων.

                 Ο Στάμος

- Ο Στάμος, ο χοντρός, η ταλεντάρα. 
  Ξεφύτρωσε στο πάλκο το ογδόντα, 
  μ' εκείνη τη μεγάλη, τη σπουδαία 
  τραγουδάρα, 
  μα το μυαλό του είναι    
  πλέον γιά τα πανηγύρια.

- Ο Στάμος, ο πατσάς, η ταλεντάρα,
  κανένα δεν σεβάστηκε ποτέ.
  Στα "τέτοια" του
  έγραφ' όλα και δεν  έδινε δεκάρα
  γιά την αμετροέπεια και γιά την ηθική.

- Κουνήσου μάγκα
  και ρίχ' τα φράγκα,
  τα γράφω όλα εγώ.
  Όπως τα θέλεις
  κι όπως γουστάρεις.
  Εγώ ειμ' ο Στάμος
  κι είμ' από χωριό.

- Ο Στάμος, η ξεφτίλα, η κατάντια,
  αλήθεια πως κατάντησε καθώς,
  από σπουδαίος
  γλίστρησε πατώντας στα σκατά του,
  στο τέλος κι αποδείχτηκε "μικρός".

- Αλήθεια πως σε κάνουν οι "ουσίες"
  ν' αδιαφορείς γιά την αισθητική,
  σου παίρνουν τα μυαλά
  και σου γυρίζουν το κεφάλι
  και σε χωρίζουν κι απ' τη λογική.

- Κουνήσου πάντα,
  ξέχνα τα πάντα
  τα έσβησα κι εγώ.
  Μη κλαις γιά εκείνα,
  πες ήταν κρίμα.
  Ήμουν ο Στάμος
  από το χωριό!
 
 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου