Της παρέλασης το κάγκελο!

Οι στρίγκλοι που γίνονται αρνάκια.

- No pasaran...!

   Η στήλη θυμάται και αναπολεί με νοσταλγία τις παλιές παρελάσεις. Τα πολύ παλιά χρόνια τις μεταπολεμικές στρατιωτικές, με τα θούρια από τα ραδιόφωνα, την παλλόμενη από ενθουσιασμό φωνή του εκφωνητή, τα ρίγη συγκίνησης που σκόρπιζε αυτή και τα τζάμια που έτριζαν από τις χαμηλές πτήσεις των αεροπλάνων. Μετά, μεγαλώνοντας, μπήκε στο κόλπο και η μαθητική με το ενδιαφέρον μου να στρέφεται, κυρίως, στα κοριτσόπουλα του βεληνεκούς της. Ωραίο πράμα! 

   Χαρακτηριστικό των παλιών παρελάσεων ήταν οι άψογοι σχηματισμοί, η ομοιόμορφη ενδυμασία και ο συντεταγμένος βηματισμός, υπό την καθοδήγηση ευσταλών γυμναστών και καλλίγραμμων γυμναστριών. Σήμερα, η αναρχία των παρελαυνόντων σχολείων -σε κάθε επίπεδο- δίνει την αίσθηση περιπατητικού «ρεμπέτ ασκέρ» και το στίγμα του γενικότερου χαβαλέ που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία. Η στρατιωτική, όμως, κρατάει ακόμη σημαντικό μέρος από την παλιά αίγλη τους. Ίσως και γι’ αυτό να ήταν καρφί στο μάτι της ελληνικής αριστεράντζας. Καθότι -και κατ’ αυτήν- ως επαναστατική, προοδευτική, κουλτουριάρικη και διεθνιστική ιδεολογία, οι παρελάσεις αποπνέουν συντήρηση, εθνικισμό και… κατεστημένο!

   Γι’ αυτό και οι γνωστοί μπαχαλάκηδες, συνταιριαγμένοι και συνεργαζόμενοι άψογα με τους ιδεολόγους νεαρούς συριζαρέους, εύρισκαν πρώτης τάξεως ευκαιρία σε κάθε παρέλαση, να εφορμήσουν και να τα κάνουν όλα ούρδου! Χωρίς να εξαιρείται από την καταστροφική τους μανία ούτε κι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που κάποτε φυγαδεύτηκε άρον-άρον. Με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να εκπέμπει μύδρους κατά του θεσμού των παρελάσεων, υποσχόμενη τη κατάργησή του. Σήμερα υπερηφανεύονται πως -επί τέλους- αυτοί, ως… «καλύτεροι από τους άλλους» έβγαλαν τα προστατευτικά κάγκελα και έτσι ο κόσμος θα παρακολουθεί του λοιπού άνετα τις… παρελάσεις! Μάλιστα και η «κυβερνητική τσόντα», ο αρμόδιος Υπουργός -εδώ είμαι κι εγώ- φρόντισε να μετατρέψει την σημερινή ιστορική επέτειο σε φολκλορικό εθνικολαϊκό πανηγύρι, θυμίζοντας εκείνους, τους αλήστου μνήμης καρακιτσάτους εορτασμούς της… «πολεμικής αρετής των Ελλήνων». Στο πιό σύγχρονο και πιό μοδάτο! 

   Όσον αφορά την αφαίρεση των προστατευτικών κιγκλιδωμάτων είναι, τουλάχιστον, αστείο να καμαρώνουν οι νυν, αφού η δράση των… «παιδιών» τους ήταν η αιτία να μπουν κάγκελα ασφαλείας. Δεν τα έβαλαν στα καλά καθούμενα. Ήταν μιά πράξη αντίδρασης στη «δράση» τους. Παγκόσμιος νόμος της Φυσικής θέλει την αντίδραση να έπεται της δράσης και να δημιουργείται χάριν αυτής.

Η ελληνική κομπανία επί τω έργω της διαπραγμάτευσης

   Με μεγάλη και ειλικρινή χαρά -αλλά χωρίς έκπληξη αφού το περίμενα, όπως προκύπτει από παλιές μου αναρτήσεις- το λογικό τμήμα της Αριστερής Κυβέρνησης δείχνει να προσαρμόζεται, επί τέλους, στην πραγματικότητα και τη λογική. Έτσι θαυμάσαμε τον κ. Τσίπρα να χαριεντίζεται με την «μαντάμ» Μέρκελ, χωρίς να της παίζει… λύρα και τα χωριατάκια της ακολουθίας του να έπονται δειλά-δειλά,  παρακολουθώντας με αμηχανία και θαυμασμό τους χώρους της Καγκελαρίας. Ακριβώς όπως οι Ινδιάνοι που κουβάλησε από την Αμερική ο Κολόμβος στο πρώτο του ταξίδι και τους ξαμόλησε, έκθαμβους, στην Αυλή του Φερδινάνδου και της Ισαβέλλας. 

   Τελικά, μέσα στην γενικότητα της διαστρέβλωσης και της μετονομασίας των πάντων στη βάση: «κρέας = ψάρι», η στήλη πρωτοπορούσα αποκαλύπτει σήμερα τη σημαντικότερη βάπτιση: «Δεξιά = Αριστερά»! Όποιος παρακολούθησε όλο τον «μύθο» -απ’ αρχής μέχρι τέλους- που έζησε η κατάπληκτη κουστωδία των ελληνικών βλαχαδερών «φτωχοσυμπέθερων» στο Βερολίνο -ε΄, ρε ψυχή μου μεγαλεία!- και φορούσε στον Τσίπρα μια μάσκα Σαμαρά, θα νόμιζε πως έβλεπε και άκουγε έναν αυθεντικό Σαμαρά, και μάλιστα… προχωρημένο σε τοποθετήσεις κι απόψεις! Προσωπικά άκουσα με ικανοποίηση θέσεις που ούτε διενοούμην ν’ ακούσω από δεξιό Κυβερνήτη. Όπως π.χ. πως γιά το χάλι μας δεν φταίνε οι ξένοι, πως αποδοκιμάζει τις ανοίκειες επιθέσεις του κομματικού του οργάνου κατά των Γερμανών αξιωματούχων, πως θα δεχτεί την αξιολόγηση των… θεσμών και διάφορες άλλες «τσιριμόνιες», αντιδιαμετρικών στην μέχρι προχθές ρητορική του! Τα περί… «μερκελισμού», «τοκογλύφων», «γερμανοτσολιάδων» και άλλες σχετικές ηρωικές βλακείες, όλα γαργάρα και όλα στη μπάντα! Με αποκορύφωση την… μεγαλόψυχη πρόταξη του «ηθικού» μέρους των πολεμικών αποζημιώσεων, έναντι των… «υλικών». Σε σημείο που ξεπέρασε και τον… μερκελιστή εμένα, που θεωρώ απαράγραπτη την απαίτηση επιστροφής του κατοχικού δανείου, ως απτή και συγκεκριμένη διακρατική εκκρεμότητα. Όλες οι άλλες απαιτήσεις με τις θηριωδίες και τις καταστροφές είναι ασαφείς και ακουμαντάριστες σε επιμέτρηση, οπότε… τρέχα γύρευε!

   Επειδή η στήλη ποτέ της δεν έτρεχε φανατισμένα πίσω από κομματικά φλάμπουρα και μισαλλόδοξα πολιτικά φληναφήματα, αλλά παραμένει πάντοτε σταθερή σε φιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές ελεύθερου ανταγωνισμού και ανάπτυξης, κάθετα αντίθετη σε κρατισμούς και φαύλους κρατικοδίαιτους συνδικαλισμούς, χειροκροτεί τη στροφή Τσίπρα στην «ρεάλ πολιτίκ» και του εύχεται να σπάσει τις αγκυλώσεις και ιδεοληψίες που αναγκάζει τον νεαρό «γκεμπελίσκο» του να δικαιολογείται ως σύγχρονος Γεωργαλάς -κάθε λίγο και λιγάκι- πως ο τάδε Υπουργός εκφράζει, δήθεν,… «προσωπικές απόψεις»! Προσωπικές απόψεις δικαιούμαστε εσείς κι εγώ. Όμως ένας Υπουργός, όταν μιλάει, εκφράζει την Κυβέρνηση και όχι το… απωθημένο του. Οι προσωπικές του απόψεις -που δικαιούται να έχει- συζητούνται στα εσωκομματικά όργανα, φιλτράρονται και βγαίνουν προς τα έξω ως υπεύθυνες κουβέντες-αποφάσεις και όχι το εσώψυχο και οι αγκυλώσεις του. Όμως βασικό ερώτημα που προκύπτει έντονα και με ανάγκη άμεσης απάντησης, τί λένε επ’ αυτού οι… Λαφαζαναρέοι και τα άλλα σκληροτράχηλα «ερυθρά» παλληκαράκια; 

   Όσο γιά τον ιδιοτελή «πεπεγκρίλο» Υπουργό, με την μεγάλη κεφάλα και το κουτοπόνηρο περιεχόμενο, κάθε ώρα που παραμένει στη θέση του ζημιώνει την αξιοπιστία της νέας Κυβέρνησης και της καταφέρνει ισχυρά ραπίσματα στο… «ηθικό της πλεονέκτημα»! Δεν μπορείς, κύριε, να υπερασπίζεσαι σήμερα το δημόσιο συμφέρον, ακριβώς σ’ έναν τομέα που μέχρι χθες πολεμούσες συστηματικά και μάλιστα εκμεταλλευόμενος τη φτώχεια και την απόγνωση. Και θέλει απίθανο θράσος να ισχυρίζεσαι πως τώρα πλέον αυτές τις υποθέσεις χειρίζεται η κολλητή σου συνεργάτις, άρα εσύ βγαίνεις… λάδι! Δυό καρπούζια, και μάλιστα τεράστια -σαν τη σοφή κεφάλα του- δεν χωρούν στην ίδια μασχάλη!

Η «Δημοκρατία» ως αλά καρτ έννοια και μονοσήμαντη εφαρμογή.

"Αν η αλήθεια ενοχλεί ή βλάπτει, τόσο το χειρότερο γι' αυτήν"!

Η πολιτιστική μας κληρονομιά, όπως την αντιλαμβάνονται τα... παιδιά!

   Η Δημοκρατία είναι ένα πολύ καλό εργαλείο λειτουργίας της κοινωνίας. Αρκεί να ξέρεις να το χειρίζεσαι σωστά. Δημοκρατία είναι να σκέπτεσαι ό,τι «γουστάρεις» και να μπορείς να το διακηρύσσεις ελεύθερα. Όμως δεν είναι δημοκρατία το να κάνεις απεριόριστα ό,τι «γουστάρεις», εφ’ όσον αυτό συγκρούεται και βλάπτει το αντίστοιχο «γούστο» του διπλανού σου, αλλά και να καταστρέφεις ό,τι εσύ δεν «γουστάρεις». Κατά μείζονα λόγο όταν αυτό που καταστρέφεις αποτελεί δημόσια περιουσία, ή ανήκει στον γείτονα. Στα δικά σου κάνε ό,τι θέλεις. Σπάστα, κάφτα, γράφτα! Και αν πλημμυρίζεις από δημιουργική… ανάγκη και έμπνευση, βγάλ’ την στους δικούς σου τοίχους, των φίλων και όσων σου επιτρέπουν να… δημιουργείς ρυπαίνοντας τις περιουσίες τους. Χωρίς έγκριση, όμως, όχι! Τζίιιιζ! 

   Από πλευράς διοίκησης, τώρα, δημοκρατική απάντηση δεν αποτελεί η -επ’ άπειρον- ανοχή σε κοινωνικά αμετανόητα και πνευματικά «στραμπουλιγμένα» εκτοπλάσματα. Η συντεταγμένη πολιτεία και η γογγύζουσα οικονομικά  κοινωνία δεν μπορούν να πληρώνουν συνεχώς τα καπρίτσια, την ανευθυνότητα και την ηλιθιότητα μιας δράκας αντικοινωνικά αδιόρθωτων νεαρών και την απάθεια και αδράνεια των εντεταλμένων γιά την ασφάλειά μας οργάνων.

Προφητικές εικόνες από το μέλλον του Μουσείου Ακροπόλεως!

    Βλέπουμε και εξιστάμεθα με την εγκληματική πολιτιστική καταστροφή που γίνεται σε Ιράκ και Αφγανιστάν από τους κάφρους τζιχαντιστές, αλλά ανεχόμαστε αντίστοιχους βανδαλισμούς στο δικό μας, πενιχρό ούτως ή άλλως, πολιτιστικό και μορφωτικό περιεχόμενο, (Αγάλματα, μνημεία, Πανεπιστήμια, κ.λπ.). Και μετά περιμένουμε από τους Εγγλέζους να μας επιστρέψουν τα γλυπτά του Παρθενώνα. Γιά να κάνουν μιά μέρα ντου οι ντόπιοι κάφροι στο Μουσείο Ακροπόλεως και να τα κάνουν θρύψαλα. Σαν το αποκεφαλισμένο άγαλμα της Κυβέλης, ή τα πασαλειμένα των ποιητών! Μ’ αυτό το πλευρό να κοιμόμαστε, αν πιστεύουμε πως θα μας τα επιστρέψουν ποτέ, αφού τώρα έχουν κι ένα πολύ σοβαρό - και αποδεδειγμένο- επιχείρημα γιά να μην το κάνουν. Μόνοι μας δίνουμε αφορμές και δικαιώματα. Γιά να λέμε, μάλιστα, και του στραβού το δίκιο, σίγουρα στο Βρετανικό Μουσείο οι αρχαιολογικοί μας θησαυροί θα νοιώθουν ασφαλέστεροι! 

   Στη Δημοκρατία, η συστηματική ανοχή σε μαχητικές αμετανόητες αντιδημοκρατικές μειοψηφίες του μπάχαλου και του χάους, αποτελεί αδυναμία και αγκυλωμένη μαρξιστική μηδενιστική ιδεοληψία που οφείλεται σε στρεβλή αντίληψη της έννοιας της. Και είναι τουλάχιστον αφελές να περιμένει κανείς από την Αριστερά να αντιλαμβάνεται και αποδέχεται τον όρο «Δημοκρατία» με το σωστό και αντικειμενικό της νόημα. Γι’ αυτήν, «δημοκρατία» είναι αυτό που θέλει εκείνη και «αλήθεια», αυτό που εκείνη πιστεύει ως τέτοια. Και τις απόψεις αυτές τις επιβάλλει, παντί τρόπω και πάση θυσία. Ασυζητητί ή με διάλογο κουφών. Ήδη, όσοι έχουν απομείνει διαθέτοντες λογική και ορθοφροσύνη το βλέπουν και το βιώνουν. Και είμαστε ακόμη στην αρχή! Το τί απιθανότητες, τί μπουρδολογίες και τί χοντρά ψέματα και διαστρεβλώσεις μας περιμένουν δεν χωράει ανθρώπου νους! Και όχι γιά να γίνουν πιστευτά, όχι! Απλώς θα λέγονται γιά να λέγονται και όποιου δεν αρέσουν…. τη βόλτα του! Αυτοί, απλώς, χε….! 

   Εδώ είμαστε και θα τα δούμε!   

Κατρουλο-γκαίητ. Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν!

Το «ηθικόν»,  το «νόμιμον» και ολίγον από… «λιτόν βίον»

Λιτό σπίτι, λιτή πισίνα, για... λιτό βίο!

   Από διμήνου η χώρα ζεί στον αστερισμό της… «διά πρώτη φορά αριστερά». Δηλαδή κυβερνάται πλέον από μία παράταξη που διεκδικεί δι’ εαυτήν, αυτοπροβαλλόμενη, ένα… ηθικόν πλεονέκτημα απέναντι των… κακών και ανήθικων «άλλων». 

   Έναντι αυτού του αυτάρεσκου συνθήματος, ο κ. Υπουργός των Οικονομικών μας, υπέρμαχος του «λιτού βίου» και σφοδρός πολέμιος της λιτότητος, ως συνεπής άνθρωπος του λαού -μεροκαματιάρης σύντροφος-  διαθέτει μία ονειρώδη εξοχική κατοικία στην λαϊκή Αίγινα, (και όχι στην αριστοκρατική Μύκονο ή Σαντορίνη, όπου κατοικοεδρεύουν οι… καπιταλιστές), και θα προσπαθήσει, εργαζόμενος σκληρά στο Υπουργείο του, ώστε  ν’ αποκτήσουν όλοι οι Έλληνες εργάτες από μία αντίστοιχη. Έτσι επιτάσσει ο αταξικός σοσιαλισμός. 

   Τη βίλα αυτή, θέλοντας προφανώς να τσακίσει τον καπιταλισμό, την ενοικιάζει προς 5.000 ευρώ… εβδομαδιαίως! Δηλαδή, με ένα θερινό τρίμηνο, ένας απεχθής καπιταλίστας πιθανός ενοικιαστής, τρώει μία εβδομηντάρα -ντουπ!- κατακέφαλα και πέφτει σέκος. (14Χ5.000=70.000). 

- 12% και τα έξοδα δικά σου...

    Σε αντίστοιχο φωτεινό παράδειγμα συντροφικής αλληλεγγύης, η ελληνική εκδοχή του Πέπε Γκρίλο,  που πιστεύει πως δεν πρέπει να υπάρχει «εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο» -και αγωνίζεται σκληρά για να πετύχει την εφαρμογή της ιδέας του στην κοινωνία- φρόντισε να «δένει» με ιδιωτικό συμφωνητικό -ως ειδικός δικηγόρος και γνώστης του… «νόμιμου»-  κάμποσα ταλαίπωρα απολυμένα ανθρωπάκια που διεκδικούσαν δικαστικά την επαναπρόσληψή τους και απευθύνονταν σ’ αυτόν. Εύλογο τίμημα γιά το θεάρεστο έργο του ατσίδα Υπουργού, που στόχευε προφανώς -ως ειδήμων!- κάποια τέτοια κυβερνητική θέση, ώστε να… «δουλέψει» αποτελεσματικά τιμώντας το αξίωμα, ήταν το ισόβιο ποσοστό του 12% επί των αποδοχών του επαναπροσλαμβανόμενου. Εσαεί και μέχρι πέρατος της υπαλληλικής του υπηρεσίας!!! Θέλω να ελπίζω -και εύχομαι- καθ’ όσον δεν έγιναν γνωστές λεπτομέρειες, η… «σύμβαση» να μην επεκτείνεται και στη σύνταξη, οπότε η υπόθεση θα ξεπερνούσε κάθε όριο εκμετάλλευσης. Όμως με τέτοια κουμάσια, ποτέ μη λες ποτέ. 

   Ανεξάρτητα αξιωμάτων και «καρεκλών», σύμβαση που εκμεταλλεύεται με τέτοιο αισχρό, άθλιο και μόνιμο τρόπο έναν εργαζόμενο, του μόχθου του οποίου καθίστασαι… συνέταιρος διά βίου, θυμίζει περιόδους δουλοπαροικίας και τσιφλικάδων και είναι πέρα γιά πέρα ανήθικη και απαράδεκτη. Με την πρόβλεψη, μάλιστα, μεταβιβάσεως των δικαιωμάτων κατά το δοκούν του δικηγόρου σε όποιον θέλει, το γεγονός καθίσταται κατάπτυστο. Πολύ περισσότερο, όταν τέτοιες συμβάσεις τις σκαρφίζονται τύποι που θεωρούν τον δανεισμό της χώρας με 2,5% , ως τοκογλυφία και αγωνίζονται να σπάσουν… δεσμά. 

   Και να σκεφτεί κανείς πως βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή! Ο προνοητικός πονόψυχος εργατοπατέρας Υπουργός έχει ήδη εξαγγείλει την πρόσληψη δεκάδων χιλιάδων στο Δημόσιο. Ένας κήνσωρ που έγινε ζηλωτής της νόμιμης μίζας. Ε΄, ρε γλέντια! Τρέμε Τσοχαντζόπουλε.

Στον απόηχο της συνάντησης των 8

Ίντριγκες και κολπέτα… «υψηλής» πολιτικής και χαμηλής νοημοσύνης.

"Αγάπες και λουλούδια, ζωή παραμυθένια...!"

   Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι των συμφωνηθέντων και μετά μεγάλης εκπλήξεως οι πρωταγωνιστές έκαναν πάλι αντιφατικές δηλώσεις. Οι μεν Ευρωπαίοι, έμπειροι και «παθόντες» από την μέχρι τώρα συμπεριφορά όλων -ανεξαιρέτως- των αναξιόπιστων προηγουμένων κυβερνήσεων, είχαν πλέον το νου τους. Γιατί η στάση όλων τους ήταν παρελκυστική, διαστρεβλωτική και ουσιαστικά ακυρωτική στην εφαρμογή των όσων είχαν συμφωνηθεί σε όλες τις σχετικές συγκεντρώσεις. Οπότε έχουν πάρει πλέον όλα τα μέτρα τους και φυσάν και το γιαούρτι, ιδίως μετά τις «δημιουργικές ασάφειες» του ψευταρά Dr. 

   Έτσι η κ. Μέρκελ, στην συνέντευξη που έδωσε αμέσως μετά ήταν απλή, σαφής και κατηγορηματική: 

   - Η Ελλάδα, είπε, μπορεί να προτείνει όσες και όποιες μεταρρυθμίσεις θέλει αρκεί να είναι κοστολογημένες και εγκεκριμένες από την τρόικα. Είτε αναφέρονται σε μέτρα της προηγούμενης Κυβέρνησης, είτε σε άλλα, με ισοδύναμο όμως αποτέλεσμα. Το τελικό πόρισμα της αξιολόγησης από τα… τεχνικά κλιμάκια θα εγκριθεί από έκτακτο Eurogroup, που θα συνέλθει ειδικά γι’ αυτόν τον λόγο. Και μόνο τότε θ’ ανοίξει η στρόφιγγα της χρηματοδότησης προς την Ελλάδα! Απλά, λογικά, κατανοητά και ξεκάθαρα. 

   - Όοοοχι, έσπευσε να δώσει τη δική του ερμηνεία ο ατσίδας Πρωθυπουργός μας. Θα υποβάλλουμε σχέδια μεταρρυθμίσεων και ανεξέλεγκτα, αφού το υπάρχον μνημόνιο… πέθανε(!), θα… πέσουν τα φράγκα! Αυτό είναι το νόημα μέσα από πλήθος άλλων διαστρεβλωτικών και ακατανόητων συλλογισμών, που εξακολουθούν να θέλουν τους άλλους… κουτόφραγκους! 

   Στην ουσία, ο κ. Τσίπρας εξακολουθεί να διακατέχεται από το σύνδρομο της επίδειξης του «εμείς είμαστε καλύτεροι απ’ τους άλλους»! Και προσκολλημένος εκεί εξευτελίζεται στα μάτια όσων διαθέτουν από κοινό νου και άνω.  

   Πιθανόν τώρα, όλα να είναι συμφωνημένα με τους Ευρωπαίους και μαζί να παίζουν το παιχνίδι: 

   -Άστε με ρε παιδιά να κορδώνομαι λιγάκι. «Μαγαζί» έχω κι εγώ και πρέπει να δείξω στη πελατεία μου ότι… διαπραγματεύομαι… σκληρά. Μην ακούτε τί λέω μέσα. Στο τέλος… εντάξει μωρέ!  Έταξα ένα σωρό προεκλογικά κι αν δεν δείξω πως κάτι κάνω, θα γίνω ρεζίλι των σκυλιών. Άσ’ τε με λοιπόν να δείχνω πως το… «παλεύω». Ένας νέος Διγενής στα μαρμαρένια αλώνια! 

   Αν όμως έχει πάρει απόφαση γιά ρήξη, τρενάρει το μαρτύριο γιά να δείξει… τσαγκό παλληκαράκι που έπεσε ηρωικά και μετά από σκληρό αγώνα, δημιουργώντας εθνικιστικό απομονωτισμό και αντιευρωπαϊκά αισθήματα στο λαό. Το Κούγκι του Καμένου και οι… τζιχαντιστές των «Χοντρός-Λιγνός». 

   Προσωπικά θεωρώ πως διαθέτει αρκετή ευφυΐα γιά  να μην κάνει τέτοιο σάλτο μορτάλε. Γιατί, πέραν από το ότι η παμψηφία του λαού δεν θέλει επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, ξέρει πολύ καλά πως η Ιστορία θα γράψει στις δέλτους της πως:  Ερχόμενη γιά πρώτη φορά  στην εξουσία η αριστερά με τον Τσίπρα στην Ελλάδα, κατάφερε σε λίγους μήνες να την διαλύσει»! Και δεν θα πεί λέξη γιά τις μπαρούφες του ψεύτη Baroufakis, ούτε γιά τα σάλια του Στρατούλη και τις γραφικότητες του κυβερνητικού θιάσου του. Όλη η ευθύνη  θα πέσει επάνω του. 

   Γι’ αυτό πιστεύω πως η ψευτομάχη γίνεται γιά τ’ αυτιά των αφελών και των χαχόλων οπαδών του στη βάση και το πρότυπο του ποδοσφαιρικού χουλιγκανισμού. Να νικήσει -πάση θυσία- το δικό μας τσούρμο, (Baroufakis έφα), το τσούρμο του Σαμαρά. Με γκολ οφσάιντ, ανύπαρκτο πέναλτι και το διαιτητή, (τα ΜΜΕ), πληρωμένο! 

   Αυτά προς το παρόν. Το θέατρο του παραλόγου συνεχίζεται και όσων τα νεύρα τεντώνονται με όσες σαχλαμάρες ακούγονται σοβαροφανώς, ας το ρίξουν στη πλάκα. Πάντως αυτό το έργο -να το θυμηθείτε- δεν θα τραβήξει -με τίποτα- πέραν του προσεχούς Ιουλίου. Χωρίς νέο μνημόνιο και τσόντα κάπου 30 δις, Ελλάδα τετέλεσται! Και ό,τι ψέμα σοφιστούν τα παιδάκια του επιτελείου του δεν θα βρίσκουν εύκολα αφελή ώτα και… αυθόρμητους αξιοπρεπείς να τα πανηγυρίσουν. 

   ΥΓ. Γιά να λέμε όμως και του στραβού το δίκιο, ο Τσίπρας ξεκόλλησε από τον Γιουνκέρ 2 δις γιά ανθρωπιστική βοήθεια. Και μπράβο του. Όμως αυτό δεν έγινε με τσαμπουκά, λεβεντιά κι αξιοπρέπεια, αλλά με το χέρι τεντωμένο γιά ελεημοσύνη:  

   - Αμάν θείο, έλεος! Δώσε κάτι να ξελιγουριάσουμε. Ό,τι προαιρείσαι γιατί πεθαίνουμε της πείνας. Που να σχωρεθούν τ’ αποθαμένα σου!