Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2021

 Αριστερές χαριτωμενιές.

«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ…»

Η κατά βάθος –και ευκόλως αντιληπτή από ακροατές μεσαίου επιπέδου και άνω- τσιπραίικη αμετροέπεια, ανακατεμένη με την πανθομολογούμενη αγραμματοσύνη του, αναμεμειγμένη με την άφθονη κουτοπονηριά του και πασπαλισμένη με την απόλυτη αδιαφορία του γιά την τύχη της χώρας και το μέλλον του ταλαίπωρου ελληνικού λαού, συνεχίζει απτόητη τον ξέφρενο καλπασμό της. Με απύθμενο θράσος και χωριάτικο τακτ συνεχίζει να εκστομίζει παπαρδέλες, στοχεύοντας στο θυμικό και την αμνημοσύνη των αφελών, των φανατικών, των… «ντεσπεράντος» κατιμάδων της ζωής και όλων εκείνων των αποτυχημένων και περιθωριακών που συστοιχίζονται πίσω του. («Ας πάει και το παλιάμπελο» και «να καούν τα κάρβουνα»)!
Αποθέωση θρασύτητος ο εκτοξευθείς χαρακτηρισμός του Μητσοτάκη ως… ακατάλληλου γιά διαχειριστή πολυκατοικίας, πολλώ δε μάλλον ολόκληρου κράτους! Και φυσικά, πήρε πληρωμένη απάντηση. «Ποτέ διαχειριστής σε πολυκατοικία που θα είχε χτίσει ένας Τσίπρας». (Ο γίγας ψευτοπολιτικός μηχανικός!).
Περιέργως, δεν έγινε ευρέως αντιληπτό το τελευταίο δείγμα αμορφωσιάς του πανάσχετου πολιτικού. Ανέφερε στον «εμπεριστατωμένο» λόγο του πως… «η κλεψύδρα του Μητσοτάκη αναποδογύρισε κι ο χρόνος του τελειώνει». Αν, όμως, ήξερε τί είναι και πώς λειτουργεί η κλεψύδρα δεν θα έλεγε αυτή τη νέα μπούρδα. Γιατί το αναποδογύρισμα της κλεψύδρας… ανανεώνει το χρόνο, δεν τον λιγοστεύει! Αλλά, είπαμε. Τσίπρας είναι, ό, τι θέλει λέει! (Π.χ. «Θα επιτρέπουμε είσοδο στη χώρα μόνο σε όσους έχουν τεστ θετικό», ή «Θα κάνω στροφή 360ο») !!!
Τέλος, αν προσπαθήσουμε να πάρουμε στα σοβαρά το συριζαρέικο τσούρμο, έρχεται -καπάκι- ο Βεληγκέκας, (τόσο γιατρός, όσο μηχανικός ο αρχηγός του), γιά ν΄ αποκαταστήσει την ισορροπία στην μπουρδολογία της αντιεμβολιαστικής εκστρατείας, προκειμένου να πλήξουν -κούνια που τους κούναγε- την μεγάλη πολιτική υπεροχή του Μητσοτάκη.
Στ΄ αλήθεια, υπάρχει σοβαρός και υπεύθυνος πολίτης -έστω αριστερών πεποιθήσεων- ο οποίος θέλει να εναποθέσει το μέλλον, αυτού και των παιδιών του, στα χέρια ενός πολιτικού εσμού που θεωρεί την αριστεία ρετσινιά και την καριέρα κατάρα;
Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και κείμενο
Μου αρέσει!
Σχόλιο
Κοινοποίηση

Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2021

 Η χαριτωμένη βεβαιότης της ηλίθιας ασχετοσύνης, έναντι του προβληματισμού των νοημόνων επαϊόντων.

Δυστυχώς ο θόρυβος, η βαβούρα, η υψωμένη γροθιά και ο δημαγωγικός βερμπαλισμός διεγείρει τα ευήκοα ώτα των ολίγων, αλλά φανατικών και αφρόνων, παρασύροντας στην ανεργία και το κενό τους πολλούς και σώφρονας. Καταλύτης οι κομματικοί κεκράκτες του βολεμένου συνδικαλισμού.
Γιά τους αγνωστικούς νεαρούς και τους αμνήμονες παλαιούς απλώς θυμίζω επιλεκτικά. Το εργοστάσιο συναρμολογήσεως της Nissan στον Βόλο, την Pirelli στον Βόλο, την Πίτσος στην Ελευσίνα, τα Ναυπηγεία του Σκαραμαγκά, τα μεταλλεία Σκαλιστήρη στο Μαντούδι, το -επί Ωνάση- αεροπορικό διαμάντι των 5 ηπείρων, το κουφάρι του τσιμεντάδικου της Χαλκίδος, το εργοστάσιο ζαχάρεως στην Λάρισα, κ.λπ. Άπαντα θύματα –και όχι μόνον αυτά- του ιδιοτελών αριστερών, τάχα «προοδευτικών», συνθηματολόγων συνδικαλισταρέων.
«Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι»!
Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα, άτομα που στέκονται και εξωτερικοί χώροι
Μου αρέσει!
Σχόλιο
Κοινοποίηση

Σάββατο, 12 Ιουνίου 2021

 Προς γνώσιν και συμμόρφωσιν!

Όταν η μαλ... υπερτερεί της αυτοσυντηρήσεως!

https://www.msn.com/el-gr/video/deltia-eidiseon/%c2%ab%ce%ad%cf%86%cf%85%ce%b3%ce%b5%c2%bb-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%ce%ba%ce%bf%cf%81%cf%89%ce%bd%ce%bf%cf%8a%cf%8c-%ce%bf-%cf%83%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%81%cf%8c%cf%82-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%b5%ce%bc%ce%b2%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ae%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%ce%ac%cf%86%ce%bf%cf%85/vi-AAKWtm1?ocid=msedgntp

«Έφυγε» από κορωνοϊό ο σκληρός αντιεμβολιαστής της Πάφου

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2021

-Κυριάκο, τον Τσίπρα και τα μάτια σου!


Οι δημοσκοπήσεις το δείχνουν καθαρά. Όσο κι αν υπάρχει δυσπιστία από κάποιους σ΄ αυτές. Η επιμονή στην κατεύθυνση που δείχνουν όλες ανεξαιρέτως -με μικροδιαφορές μεταξύ τους- αποδεικνύει την γενική τάση της κοινωνίας.
Πέραν από τα όποια εξωτερικά μηνύματα, η προσωπική αίσθηση είναι σαφής. Η χώρα διαθέτει κυβέρνηση σοβαρή στις προθέσεις, έντιμη στα εφαρμοζόμενα και, εν πολλοίς, αποτελεσματική ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Μέσα σ΄ έναν ορυμαγδό αντιξοοτήτων, ακραίων παγκόσμιων αρνητικών συγκυριών και αδήριτης αναγκαιότητος αποφασιστικών μεταρρυθμίσεων, η κυβέρνηση προσπαθεί να βγάλει την χώρα από την λιμνάζουσα οπισθοδρόμησή της και να καλύψει την απόσταση από τις υπόλοιπες δημοκρατικές και ευνομούμενες πολιτείες. Όμως οι αντιδράσεις της αντιπολιτεύσεως -από κωμικές μέχρι στείρα άρνηση των πάντων- μοιάζουν με τυπική διαδικασία θεσμικής αντιπολιτευτικής υποχρεώσεως. Λέμε γιά να λέμε! Και μάλιστα με πλήθος ασυναρτησιών, σολοικισμών, βαρβαρισμών και εμφανή στοιχεία ανοησίας, μπουρδολογίας και απόλυτης αμορφωσιάς και αντιφάσεων. Ήτοι, απουσία πολιτικών θέσεων και πομπώδεις μεγαλοστομίες, τάχα «σπινθηροβόλα»… ευφυολογήματα με υποκρυπτόμενη βλακεία και πλήρης απουσία εναλλακτικών θεσμικών προτάσεων. Κάτι που θυμίζει τον παλιό μαγκουροφόρο Δηλιγιάννη, ο οποίος ερωτηθείς ποιό είναι το πολιτικό του πρόγραμμα απάντησε: -«Μα… το αντίθετο του κ. Τρικούπη»!
Έτσι, απέναντι στην συμπαγώς συγκροτημένη προσωπικότητα του Μητσοτάκη, ένας τυχάρπαστος, άξεστος και αλλοπρόσαλλος λαϊκιστής Τσίπρας, προσπαθεί, με αόριστη συνθηματολογία παλαιάς κοπής, να απευθυνθεί στο λαϊκό θυμικό. Δημαγωγώντας ασύστολα, με κατά κόρον χρήση παλαιών, ξεπερασμένων και, εν πολλοίς, αφηρημένων, ακατανόητων και ξεθυμασμένων λέξεων και εννοιών, όπως π.χ. η «πρόοδος» και όλα τα παράγωγά της. Ενώ, στην ουσία, εκφράζει το άκρον άωτον της ακινησίας, της συντήρησης και της προσκόλλησης σε ό,τι πιό αναχρονιστικό, αντιπροοδευτικό και απηρχαιωμένο ιδεολόγημα έχει υπάρξει στον Πλανήτη. Π.χ. ο Μαρξισμός, ο τεμπέλικος δημοσιοϋπαλληλισμός και ο ιδιοτελής κουτοπόνηρος συνδικαλισμός. Μοναδικός στόχος η κατάληψη της εξουσίας, με μόνο πολιτικό «εργαλείο» προς τούτο, (ό,τι του έχει απομείνει δηλαδή), αντί επιχειρημάτων και πολιτικού διαλόγου στο κοινοβούλιο, η άκριτη συνέγερση των… «μαζών» και η πειθώ του πεζοδρομίου, (συλλαλητήρια, υψωμένες γροθιές, συνθήματα, γκαρίκλες, κόκκινες σημαίες και μπόλικη… τεχνητά καλλιεργημένη «αγανάκτηση»). Συνταγή που τον έφερε κάποτε στην εξουσία. Παραγνωρίζει όμως πως αυτή η συνταγή απεδείχθη ατελέσφορος, ως προς το αποτέλεσμα, και πως το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού, η σιωπηρή και σκεπτόμενη πλειοψηφία, «έπαθε και έμαθε». Και έχει πλέον αφυπνιστεί. Οπότε, η εμμονή σε κόλπα και τερτίπια του παρελθόντος, δεν μπορεί παρά να «αλείφει» με βούτυρο το ψωμί της πολιτικής υπεροχής Μητσοτάκη.

Μακάρι, λοιπόν, γιά το καλό της Ελλάδος, να συνεχίσει έτσι… 

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2021

Μεγάλες κουβέντες, μεγάλα ψέμματα!

Συνήθως οι μεγαλοστομίες τονώνουν τον έμφυτο ανθρώπινο κορδακισμό και σιγοντάρουν κούφιες ματαιοδοξίες. Αντίδοτο η σεμνότητα και αυτογνωσία.
Μετά το τελευταίο μου στραπάτσο -δυστυχώς ούτε το πρώτο, ούτε το μοναδικό- είμαι υποχρεωμένος να φέρω στις σωστές, προσωπικές μου, διαστάσεις, μία από δαύτες (τις μεγαλοστομίες, εννοείται):
«Ό,τι δεν με «σκοτώνει» με κάνει πιό… αδύνατο»!!
Κι ακόμη, φέρνει -σαν πιό πρόχειρο- στο μυαλό μου κάτι που γράφτηκε πολύ παλιά γιά ένα μέλος της οικογενείας μου.
QUAND MEME
- Μη φοβηθείς τις σκοτεινιές, που άγρια σε τυλίγουν
όταν τα φύλλα της καρδιάς μ’ απόγνωση θρηνούν.
Aν της ψυχής τα στεγανά, μ’ απελπισιά γεμίζουν
και τρόμο, που σαν άμπωτη τα σωθικά ρουφούν.
- Μέσα στη παραζάλη σου μη σκύβεις το κεφάλι,
τα δόντια σφίξε δυνατά, με καθαρό μυαλό.
Θ’ ανθίσουν πάλι τα κλαδιά, άνοιξη θα ’ρθει πάλι,
να ξέρεις δε νικήθηκε -ποτέ του- το καλό.
- Με χέρι αντρίκιο, δυνατό, άδραξε τη λεπίδα,
κάρφωσε τα σκοτάδια σου που έρχονται, καθώς
γιά διαμαντένιο σου σπαθί, η θεϊκή ελπίδα.
Κι από τα βάθη της πληγής θα ξεπηδήσει φως!

Antonin Mercier (1845 - 1916), γλύπτης
Μπορεί να είναι εικόνα γλυπτό, τοίχος από τούβλα, μνημείο και κείμενο που λέει "alamy a a alamy alamy amy a alamy stock photo JFW7X1 www. lamy com"
Μου αρέσει!
Σχόλιο
Κοινοποίηση

Τρίτη, 25 Μαΐου 2021

Καθώς ο χρόνος προχωρεί, οι πόνοι υποχωρούν και η συνειδητοποίηση του ατυχούς γεγονότος επανέρχεται....

Κατ΄αρχήν, τις πιό θερμές μου ευχαριστίες σε όλους όσοι συμπαρεστάθησαν -και συμπαρίστανται- στην περιπέτειά μου.
Όμως -χθές μόλις το πληροφορήθηκα- θέλω να σταθώ με ιδιαίτερη συγκίνηση και ευγνωμοσύνη σε ένα γεγονός κορυφαίας, γιά μένα, ανθρωπιάς κι ευαισθησίας.
Στην, περίπου, μιάμιση ώρα που βρισκόμουν κατάκοιτος μεταξύ δρόμου και χωραφιών περιμένοντας ασθενοφόρο, που αργούσε λόγω... πληθώρας "πελατείας", με πλήθος ανθρώπων γύρω μου, οι οποίοι -πολύ ορθώς- δεν έπρεπε να με μετακινήσουν, ένας νεαρός οδηγός μικρού επαγγελματικού φορτηγού, είχε την έμπνευση να φέρει το αυτοκίνητό του μέσα στα χωράφια και κόντρα στον δύοντα ήλιο, προκειμένου να μου εξασφαλίσει σκίαση!
Την έμπνευση αυτής της ιδέας και την ενέργεια τις θεωρώ ως κορυφαίας σημασίας ανθρωπιστική πράξη.
Δεν έμαθα -τουλάχιστον ακόμη- το όνομα του εξαίρετου αυτού νεαρού. Θα το μάθω όμως και μόλις πατήσω γερά στα πόδια μου και μπορέσω να κυκλοφορήσω, πρώτη μου έννοια θα είναι να τον γνωρίσω, κατ΄ αρχήν, να τον συγχαρώ γιά αυτό το σπάνιο ήθος που επέδειξε και να τον ευχαριστήσω, ευγνωμόνως,... εκ βαθέων.
Επί του παρόντος, η αναφορά ας θεωρηθεί παρακίνηση και παρότρυνση γιά ανάλογες συμπεριφορές σε - ό μη γένοιτο- ανάλογες περιπτώσεις.

Κυριακή, 23 Μαΐου 2021

Όπου το αβοήθητο κατέβασμα δύο ορόφων ισοδυναμεί με ηράκλειον άθλο!

 (Γιά το ανέβασμα… ίδωμεν!!!)



Στις δύσκολες τις ώρες, όταν σε κυκλώνουν πόνοι και μοναξιά. Σε στιγμές που κρατάς την ανάσα σου σε χαμηλούς… «ρυθμούς» γιά ν΄ απαλύνεις τον άγριο «σφάχτη» που αναδύεται κάθε φορά που το στήθος σου το φουσκώνει το αναγκαίο οξυγόνο, μόνη σου καταφυγή είναι το μυαλό. Και οι γρήγορες στροφές του. Με πατημένο -τέρμα- το πνευματικό γκάζι στις ανάσες και… ανάποδο τιμόνι φαντασίας και λογικής, ξεφεύγεις από Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες που καραδοκούν στις γωνίες της αναπνοής. Τρέχεις να ξεφύγεις από μιά... Μοίρα που σε καταδιώκει απηνής. Σκληρή, ψυχρή, αδιάφορη και… τυπολάτρισσα! Ό, τι γράφει, δεν ξεγράφει, σου φωνάζει, και μάταια προσπαθείς να ξεφύγεις από τη ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ της. Μιά νομοτέλεια σκιτσαρισμένη κάπως… έτσι. Με μπόλικο γκρίζο και το υπόλοιπο… μαύρο.

ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ
-Πολύβουο το μελίσσι στις πλατείες,
σαν σκόρπιο εκκρεμές παλινδρομεί.
Ποτάμι μέσα τους κυλάει η ζωή,
μ΄ ιδρώτα κι αίμα αγκομαχώντας προχωρεί.
-Κραυγές πνιχτές κι απελπισμένα ουρλιαχτά,
ζυμώνουνε της Γης τον κουρνιαχτό,
στις φάμπρικες του Σύμπαντος χαλκεύουν,
-μόχθος του μεροκάματου- του Χάρου φυλαχτά.
-Στης ουτοπίας το μοιραίο χωνευτήρι,
κρυφογελά χαιρέκακα και καιροφυλαχτεί,
με του μεγάλου Θεριστή το κλαδευτήρι
και το χαλύβδινό της πέπλο, η σιωπή.
-Κι αφού τη λήθη ακολουθεί η ανυπαρξία,
με κάποια σπέρματα και ίχνη αναφοράς,
μοναδική -ως μέριμνα- η… υστεροφημία,
γιά το κενό που, κάποτε, μοιραία θα κλειστεί.

Και τώρα… «Αλεξάνδρου Ανάβασις»!