Εργόσημο. Επί τέλους ήρθε, ζήτω!!!

Επικαιρότης

   Κάθε χρόνο συμβαίνουν πολλά στο δύσμοιρο τόπο. Όμως ένα, πάντα, δικαιούται τον τίτλο του κορυφαίου γεγονότος. Σε ερασιτεχνισμό, αναποτελεσματικότητα και «πολύ κακό γιά το τίποτα». Με λίγα λόγια τον τίτλο της απόλυτης σαχλαμάρας!
   Πέρυσι το έπαθλο κέρδισε επάξια, μακράν από τον δεύτερο, ο θεσμός των αποδείξεων! Γέμισαν οι εφορίες από χιλιάδες φακέλους με αποδείξεις. Όποιο ντουλάπι κι αν ανοίξεις, όποιο φοριαμό σε εφορία, σου πέφτουν φάκελοι στο κεφάλι! Πλημμύρισαν γραφεία, αποθήκες, ως και τουαλέτες από στοιβαγμένους φακέλους αποδείξεων! Και το αποτέλεσμα, μηδέν! Ολοστρόγγυλο, αφού ούτε κανείς έλεγχος μπορεί να γίνει στο δημιουργηθέν χάος, ούτε διασταύρωση, ούτε τίποτε! Και με ζημιά κι από πάνω γιά το κράτος από υπερβολικές επιστροφές φόρων! Γι’ αυτό και το μέτρο μαζεύτηκε ήδη και έπεται ριζική διόρθωσή του.

   Φετινό κορυφαίο επίτευγμα ανοησίας, το περίφημο «εργόσημο»! Δημιούργημα του κάποτε κορυφαίου συνδικαλιστή, λάβρου υποστηρικτή των εργατικών δίκιων και δικαιωμάτων και σημερινού Υπουργού… Ανεργίας, του κ. Γ. Κουτρουμάνη. Ένα ακόμη «σοφό» μέτρο που θα δημιουργήσει, μετά του Κουτρούλη το πανηγύρι, «το πανηγύρι του Κουτρουμάνη»!

   Κατωτέρω σκιαγραφείται η ρηξικέλευθη διαδικασία που φιλοδοξεί, τρομάρα μας, να χτυπήσει κατακούτελα την εισφοροδιαφυγή! Μπαμ, και κάτω, με τη μία!

   - Εργοδότης και εργαζόμενος πρέπει να αποκτήσουν ΑΜΚΑ (Αριθμός Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης). Και καλά ο εργοδότης σίγουρα θα διαθέτει, αφού όλο και σε κάποιο ταμείο θα είναι ασφαλισμένος. Όμως πάρα πολλοί εργαζόμενοι, λαθρομετανάστες στην πλειονότητα, είναι πολύ αμφίβολο αν θελήσουν να αποκτήσουν «εμφανιζόμενοι» επισήμως, άρα επισημασμένοι και εύκολοι σε απέλαση.

   - Κατά την διάρκεια της εργασίας ο εργοδότης θα πρέπει να τρέχει σε Τράπεζες ή ΕΛΤΑ, να περιμένει στην ουρά, να συμπληρώνει έντυπα και να προμηθεύεται το σχετικό, ισόποσο με την αμοιβή, «εργόσημο».

   Προσπαθώ να φανταστώ κυρία με μπικουτί να κάθεται στην σειρά της γιά ν’ αγοράσει το εργόσημο πληρωμής της κομμώτριας που πήγε σπίτι της να την χτενίσει!

   Εννοείται πως τα συμπληρούμενα στοιχεία δεσμεύουν το κουπόνι και αποκλείουν τη χρησιμοποίησή του σε άλλον εργαζόμενο και άλλη μέρα. Άρα είναι σαν τις τυρόπιτες που τρώγονται φρέσκες και ζεστές! Όλα πρέπει να γίνονται την ημέρα της εργασίας.

   - Από το ποσόν του «εργοσήμου-αμοιβής», ο εργαζόμενος θα εισπράξει, όχι την ημέρα που δούλεψε, αφού σχολνώντας Τράπεζες και ΕΛΤΑ θα έχουν κλείσει, αλλά σε μεταγενέστερο χρόνο, χάνοντας μεροκάματα σε ουρές, ποσόν μείον 20% επί του αναγραφόμενου στο επικολλημένο εργόσημο! Δηλαδή ο κάθε μεροκαματιάρης δεν μπορεί να υπολογίζει σε αυθημερόν αξιοποίηση του κόπου του, οπότε θα πρέπει να διαθέτει αποθεματικά «κινήσεως»!

   Κατά τον προγραμματισμό του Υπουργείου, σε ένα συμφωνημένο μεροκάματο, π.χ. 30 ευρώ, ο μέν εργοδότης θα πληρώνει 33 ευρώ και ο εργαζόμενος θα εισπράττει 27.

   Δηλαδή με γραφειοκρατικές διαδικασίες, κινητοποιήσεις και τρεξίματα αμφοτέρων των μερών, όλοι θα χάνουν, εν ονόματι κάποιας ασφάλισης που οι περισσότεροι εργαζόμενοι δεν πρόκειται να αξιοποιήσουν ποτέ!

   - Και το κερασάκι στην τούρτα. Ο εργοδότης θα πρέπει να υποβάλλει στο ΙΚΑ, περιοδικές και συγκεντρωτικές καταστάσεις! Δηλαδή, κάποιος που παίρνει έναν Πακιστανό γιά να του σκάψει το κτήμα, λ.χ. στην Ερέτρια 2 φορές το μήνα, θα πρέπει, συν τοις άλλοις, να τρέχει κάθε τόσο στο ΙΚΑ της Χαλκίδας να υποβάλει καταστάσεις! Μούρλια!!

   Αν τώρα, ύστερα από τις προαναφερθείσες διαδικασίες, που πιθανότερο είναι να προστεθούν μη υπολογισθέντα μπερδέματα παρά απλουστεύσεις, υπάρχει άνθρωπος που να πιστεύει στην επιτυχία του μέτρου, ε’ τότε τι να πω! Μάλλον θα με χτύπησε άσχημα ο ήλιος και τα έχω χαμένα, αφού δηλώνω σίγουρος πως αυτοί που θα εφαρμόσουν το μέτρο θα μετρώνται στα δάκτυλα του ενός χεριού! Λιγότεροι ακόμη κι απ’ εκείνους που έσπευσαν να συνεισφέρουν στον κουμπαρά του κ. Πετσάλνικου, «γιά την πληρωμή του χρέους»! (Άλλη πλάκα κι εκείνη! Την θυμάται κανείς μήπως;)

   Τελικά, σ’ αυτή τη χώρα, παρά το κακό μας χάλι, τουλάχιστον δεν θα πλήξουμε ποτέ! Όλο και κάτι θα συμβαίνει που θα κάνει το πικραμένο μας χειλάκι να σκάει μιά σταλίτσα.

   Το χιούμορ που γεννήθηκε εδώ, είναι και το μόνο που δεν θα πεθάνει ποτέ στην Ελλάδα! Μαύρο θα γίνεται, μελαγχολικό θα γίνεται, πικρό ίσως, όμως θα ζει πάντα! Αυτό μας έμεινε και, πίσω κουφ... ες, κανείς δεν θα μας το πάρει! 

Η κομπορρημοσύνη, η αμετροέπεια και, τελικά, η ανθρώπινη βλακεία!

Σχολιασμοί

   Τον τελευταίο καιρό τα κρούσματα πληθαίνουν. Δευτεροκλασάτα, κυρίως, «στελέχη» ολόκληρου του πολιτικού φάσματος, προεξάρχοντος του κυβερνητικού συνονθυλεύματος και, κατά περίεργο τρόπο, ιδίως γυναίκες, σε τηλεοπτικές εμφανίσεις τους, (αφού λόγω καλοκαιριού τα πάσης φύσεως «πρωτοκλασάτα» έχουν αποδράμει στις παραλίες και άσε τον αρχηγό να λέει ό,τι θέλει. Τον έχουν γραμμένο, αφού κι αυτός το ίδιο κάνει), επαναλαμβάνουν συνεχώς, με υποκριτική σεμνοτυφία και αιδήμον ύφος.

   - Εγώ μπήκα στην πολιτική γιατί είμαι γιά τα δύσκολα!

   Απάντηση βαρύγδουπη, όταν τα αντίστοιχα «τσικό» της ενημέρωσης, (αφού κι εκεί η «πρώτη ομάδα» την έχει κοπανήσει και λούζει το κορμί της σε κάποια «in» παραλία), εφαρμόζοντας τις επιτυχημένες συνταγές των «αστέρων» και θέλοντας να εντυπωσιάσουν τα αφεντικά τους, ρωτούν περισπούδαστα το «στέλεχος» γιά το χάλι της χώρας και την «ακρογωνιαίας» σπουδαιότητας συμβολή του στην ανόρθωση αυτής.

   Μεγαλοστομίες, αμετροέπειες, υπερβολές εντυπωσιασμού και, εν τέλει, άμετρη βλακεία!

  
   Κανείς δεν θέλει τα δύσκολα, αφού όλοι προτιμούν τον βατό, ίσιο, δρόμο της καμήλας. Απλώς, άμα πέσεις στον τυφώνα κάνεις την ανάγκη φιλοτιμία, ανασκουμπώνεσαι και, θες δε θες, τραβάς το κουπί κατά τις δυνάμεις και δυνατότητές σου, βρίζοντας μέσα σου γιά την αναποδιά που σου’ τυχε!

   Όποιος, πράγματι, είναι γιά τα δύσκολα, όπως λέει, δεν γίνεται πολιτικός, αλλά το ρίχνει στα «εξτρήμ σπορ»! Κατεβαίνει με καγιάκ αφρισμένα ποτάμια, δένει στα πόδια του λαστιχένια σκοινιά και σαλτάρει στα βάραθρα, ή φοράει εκείνα τα πολύχρωμα φτερά και παριστάνει τον Ίκαρο, πετώντας από μιά ψηλή κορυφή! Γενικώς, κάνει κάποια από εκείνες τις παλαβομάρες που κόβουν το αίμα των φυσιολογικών ανθρώπων και μόνο στη θέα των ριψοκίνδυνων «τρελών» και των τολμημάτων τους.

   Ακόμη, αν θέλουν πράγματι να προσφέρουν και κοινωνικό έργο, επιζητώντας τα δύσκολα όπως ισχυρίζονται, τραβούν σε κάποια Καλκούτα και κάνουν ό,τι η Αδελφή Τερέζα, ή ακολουθούν τους «γιατρούς χωρίς σύνορα» στο Μογκαντίσου, την Καμπούλ ή όπου υπάρχει ανθρώπινος πόνος και δυστυχία προσφέροντας αφανές έργο και όχι κούφια και παχιά λόγια!

   Δυστυχώς, όσοι σήμερα καταπιάνονται με το πολιτεύεσθαι, (ιδίως με τα λεγόμενα κόμματα εξουσίας), στο πίσω μέρος του μυαλού τους έχουν την «κονόμα», την αρπαχτή, την εύκολη ανάρρηση, την εξουσία, τα μεγαλεία και το «κλαρίνο» των σκοπών της Βουλής και των Υπουργείων, επί τη εμφανίσει τους!

   Το παράδειγμα της προσέλευσης στην ορκωμοσία του ’81 με τα ζιβάγκο και «παπάκια» που μετεξελίχτηκαν ταχύτατα σε φράκα και «μερσεντέ», οι καταθέσεις στην Ελβετία, οι «of shore» εταιρείες, τα νεοκλασικά στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου και αλλαχού, αποτελούν ισχυρότατους φάρους που φωτίζουν βήματα και καθοδηγούν πορείες. Δημιουργούν ψευδαισθήσεις σπουδαιότητος, μεγεθύνουν τη βουλιμία γιά εξουσία, καλύπτουν τη ρηχότητα των ικανοτήτων, παραβλέπουν την ασημαντότητα των προσωπικοτήτων και, εν τέλει, αναδεικνύουν τη «γύμνια του βασιλιά» μαζί με την απέραντη βλακεία του! Όμως ποιός δίνει σημασία σε τέτοιες μικρολεπτομέρειες και ποιός καταλαβαίνει!

   Λαός που χρειάζεται ειδικές καμπάνιες και διαδικασίες γιά να μάθει, (επί τέλους!), να μην πετά, τήδε κακείσε, στο δρόμο τα σκουπίδια του, αλλά να τα μαζεύει σε σακούλες (οικολογικές και αυτοδιασπώμενες, παρακαλώ!) και να τα εναποθέτει στους κάδους απορριμμάτων, ευκολότατα χάφτει την ιδιοτελή «αυθεντία» τέτοιων πονηρών «σωτήρων», αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η βλακεία του «σωζόμενου» υπερβαίνει σε μέγεθος την βλακεία του «σωτήρα».

   Οπότε, στους στραβούς, ο μονόφθαλμος!

«Ευρωομόλογο». Η ελπίδα, η πανάκεια, η φενάκη!

Θέσεις - Απόψεις

   Το συνεχώς ογκούμενο πρόβλημα της υπερχρέωσης των ευρωπαϊκών οικονομιών, θύματα πλαστού ευδαιμονισμού και άκριτης υπερκατανάλωσης, φέρνει συνεχώς στο στόμα, γιά πιπίλισμα παρηγοριάς, την, δήθεν, ανακουφιστική καραμέλα του «ευρωομολόγου».
   Μάλιστα τα δύο μεγάλα κόμματα, συναγωνιζόμενα το ένα το άλλο σε γελοιότητα, τσακώνονται γιά την πατρότητα της «μεγαλοφυούς ιδέας», που θεραπεύει πάσα νόσον των ευρωπαϊκών οικονομιών και πάσαν μ…. των ηγετών τους!

   Οι οικονομικές επιστήμες, όπως εμφανίζονται από την τσαρλατανίστικη συμπεριφορά των αρμόδιων οικονομικών «κορυφών», που θυμίζουν αλχημιστές του Μεσαίωνα, αντιμετωπίζονται από τον μέσο κοινό νου ως επιστήμες της πλάκας! Διότι πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις μιά επιστήμη όπου γιά το ίδιο φαινόμενο και το ίδιο σύμπτωμα διατυπώνονται εντελώς αντιδιαμετρικές θεωρίες και απίθανες υποκειμενικές μέθοδοι θεραπείας! Από το κάτασπρο λευκό μέχρι το κατάμαυρο μαύρο! Ό,τι θέλει ο καθένας λέει, βάζοντας στο παιχνίδι την …. ψυχολογία και, ίσως, την αστρολογία! (Αν κάποιος έχασε τη δουλειά του, δεν έχει στη τσέπη μία και χρωστάει σε κάρτες και τράπεζες τα μαλλιοκέφαλά του, άντε πες του ότι φταίει η …. κακή ψυχολογία του!).

   Τις προάλλες, επιφανής οικονομολόγος, νομπελίστας παρακαλώ, ισχυρίστηκε, (με δεδομένο το χάλι μας), ότι η Ελλάδα μπορεί μέχρι το 2015 να γίνει η…. Δανία του Νότου!

   Μετά από τέτοια σαχλαμάρα, τι εκτίμηση να έχεις σ’ έναν τέτοιο «οικονομολόγο-αστρολόγο», νομπελίστα παρακαλώ, και τι εμπιστοσύνη να δώσεις στα λόγια του!

   Γιά όλους, όσοι αφελώς θεωρούν ως πανάκεια και απόλυτο φάρμακο γιά την σωτηρία και οικονομική αναμόρφωση των οικονομιών των κρατών της ευρωζώνης το ευρωομόλογο, καλό θα είναι να εξηγηθούν κάποια πράγματα.

   Ομόλογο καλείται η απόδειξη δανεισμού που εκδίδει η δανειζόμενη χώρα και αναφέρει δανειζόμενο ποσόν, επιτόκιο δανεισμού και ημερομηνία εξόφλησής του. Το ομόλογο αυτό διακινείται, ως αξία, στις αγορές και η διαπραγματευτική του αξία διαφοροποιείται, ως προς την ονομαστική, ανάλογα με την αξιοπιστία και φερεγγυότητα της χώρας που το εκδίδει.

   Προφανώς οι μικρές, αδύνατες οικονομικά και υπερχρεωμένες χώρες, στη διαδικασία δανεισμού τους, καλούνται να πληρώνουν ολοένα και υψηλότερα επιτόκια καθιστώντας τον δανεισμό τους βαθμιαία ασύμφορο έως, τελικά, αδύνατο, ενώ τα ομόλογά τους κατρακυλούν μέχρι σημείου να χαρακτηριστούν «σκουπίδια»!

   Κατά συνέπειαν η καταφυγή κάτω από την ομπρέλα προστασίας μιάς ισχυρότερης οικονομικής δύναμης, όπως η ΕΚΤ, (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), η οποία θα τους παρέχει ισχυρά, αξιόπιστα και χαμηλότοκα δάνεια, μέσω του περίφημου «ευρωομολόγου», αποτελεί γι’ αυτές πραγματική σανίδα σωτηρίας, ασφάλειας και προοπτικής, αφού στην ουσία εντάσσονται σ’ ένα, τρόπον τινά, ενιαίο ευρωπαϊκό Υπουργείο Οικονομικών!

   Μέχρις εδώ όλα καλά και άγια, αλλά με μία πολύ σημαντική προϋπόθεση! Θα πρέπει οι «ατυχήσασες» χώρες να είναι και μικρές και λίγες. Μόνο έτσι θα επαρκούν τα χρήματα του ευρωπαϊκού «κουμπαρά», του περίφημου «μηχανισμού στήριξης», στον οποίον συνεισφέρουν οι πλούσιες χώρες (λ.χ. Γερμανία, κυρίως, Ολλανδία, Αυστρία, Φινλανδία, κ.λπ.), γιά να «μπαλώνουν» τα χρέη τους οι αδύναμες.

   Ήδη, είναι γνωστό πως στην ιδέα του ευρωομολόγου όλες οι προαναφερόμενες πλούσιες χώρες «κλωτσάνε», αφού η δυσφορία και έντονη αντίδραση των πολιτών τους αποτυπώνεται στην επιφυλακτικότητα και αναβλητικότητα των ηγετών τους. Γι’ αυτό και το πράγμα καρκινοβατεί.

   Παρ’ όλα αυτά, θεωρώντας, προς στιγμήν, εφικτή και πραγματοποιήσιμη την ιδέα του ευρωομολόγου, (προσωπικά δεν το βλέπω), με την κρίση να επεκτείνεται σε Ισπανία, Ιταλία και, όπως σήμερα σκάει μύτη, δειλά-δειλά, και σε Γαλλία, δηλαδή οικονομίες γιγάντιες που θα χρειαστούν τεράστιες ποσότητες «φαρμάκου» γιά να γειάνουν, γεννάται ένα ερώτημα. Πού θα βρεθεί τόσο φάρμακο γιά όλους αυτούς;

   Γι’ αυτό καλό θα είναι να μην παρασυρόμαστε εύκολα στη νέα ουτοπική φενάκη του «ευρωομολόγου» και ας κρατάμε μικρό καλάθι προσδοκιών. Όταν το βαρέλι των οικονομικών των ισχυρών κρατών χάσει τον πάτο του και μετατραπεί σε τρύπιο πίθο των Δαναΐδων, δεν μας σώζει τίποτε πλέον. Ούτε ευρωομόλογο, ούτε άλλο τερτίπι και η συνοχή της ευρωζώνης κλονίζεται επικίνδυνα!

   Δυστυχώς, οι μεγάλες ιδέες, τα οράματα και τα μεγαλεπήβολα σχέδια αποτελούν γεννήματα περιόδων παχιών αγελάδων. Όταν η κατάσταση στριμωχτεί επικίνδυνα και τα πράγματα φτάσουν στο μη παρέκει, η κάθε χώρα θα κοιτάξει την πάρτη της και η κάθε κυβέρνηση τον λαό της!

   Άρα το «ευρωομόλογο», ως θεσμός, μπορεί ν’ αποτελέσει θαυμάσιο αντικαρκινικό φάρμακο γιά τους λίγους και μικρούς και απλό αντιβιοτικό γιά πολλούς και μεγάλους. Αποτελεσματικό φάρμακο γιά όλους, ποτέ!

   Άνθρακες ο θησαυρός!

Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά......!

Θέσεις - Απόψεις

   Από όλα τα κακά που επιπίπτουν επί της κεφαλής μας τα τελευταία χρόνια, το πιό μεγάλο δεν ήρθε ακόμη, έπεται. Αυτό που απειλεί περισσότερο τη χώρα, το λαό και τους θεσμούς τώρα επωάζεται! Και το χειρότερο είναι ότι αυτό το κακό, το χείρον, ελάχιστα έχει γίνει αντιληπτό ακόμη. Βεβαίως, όταν το καταλάβουμε θα είναι, ως συνήθως, αργά.
   Ο κίνδυνος ακούει σ’ ένα όνομα. Ευάγγελος Βενιζέλος!
   Προσέξατε τα μικρά ματάκια του που ακτινοβολούν μοχθηρία και σπιθίζουν από κακία.
   Προσπαθήστε να θυμηθείτε τη σκηνή που ως…. «μέλλων αρχηγός του ΠΑΣΟΚ», ξεχειλίζοντας από θυμό και οργή, έδωσε άφεση στον μισοπάλαβο τύπο που του πέταξε καφέ στην είσοδο των παλαιών γραφείων του κόμματος, κατά την περίοδο της εσωκομματικής διαμάχης με τον κ. Γ. Παπανδρέου, ενώ, κατά βάθος, θα ήθελε να του φάει τον γούργουρα, όπως πρόδιδε η ματιά και το ύφος των λόγων της …. «άφεσης»!
   Παρατηρήσατε την μεταχείριση που τυγχάνουν οι πολιτικοί του αντίπαλοι στη Βουλή. Υπεροψία, ειρωνεία, αυταρχισμός, αλαζονεία, βιαιότητα! Συμπεριφορά, κάτι ανάμεσα σε Ερρίκο 8ο και Λουδοβίκο 14ο!
   Σκεφτείτε το τελευταίο μέτρο της φυλάκισης γιά χρέη πάνω από 5000 ευρώ, την θέσπιση Ε10 γιά τις καταθέσεις και τον χειρισμό στο θέμα των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων. Και ό,τι άλλο ήθελεν επακολουθήσει, επεξεργαζόμενο σήμερα στα σκοτεινά χαλκεία του υπουργείου των Οικονομικών.
   Η αναμφισβήτητη ευφυΐα του, η ρητορεία του, ο άψογος χειρισμός της ελληνικής γλώσσας, σε σχέση με την ασημαντότητα του νυν αρχηγού του, προοιωνίζονται την σύντομη ανάρρησή του στην αρχηγία του ΠΑΣΟΚ και την πρωθυπουργία.

   Η στήλη επισημαίνει την εμφάνιση ενός νέου δικτάτορα-σωτήρα με κοινοβουλευτικό μανδύα, κάτω από τις σύγχρονες καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, με ιδιαίτερες δυνατότητες και ικανότητες αυταρχισμού και «χαιρετίζει» την ανατολή της νέας περιόδου…… «σωτηρίας» της χώρας! . Ακόμη κι ο αλήστου μνήμης Ι. Μεταξάς, έτσι κοινοβουλευτικά ξεκίνησε , όντας πολύ ηπιότερων τόνων άτομο!

   Οι πολλές γλύκες, οι σαχλές φιλοφρονήσεις, τα εξυπνακίστικα κομπλιμέντα και τα λοιπά φληναφήματα με τον παμπόνηρο λαϊκιστή πολιτικάντη κ. Καρατζαφέρη δίνουν το στίγμα και το σαφές προμήνυμα των μελλοντικών εξελίξεων στη χώρα. Μπορεί κανείς να πει ό,τι θέλει γιά τον αρχηγό του ΛΑΟΣ, αλλά κανείς δεν μπορεί να του αρνηθεί την μεγάλη ικανότητα να προβλέπει και να προσαρμόζεται (εξ ου και «κωλοτούμπας»!). Η στήλη διαισθάνεται ότι η διορατικότητα Καρατζαφέρη προβλέπει πολυκομματική κυβέρνηση συνεργασίας με πρόεδρο Βενιζέλο και αντιπρόεδρο Καρατζαφέρη. Ιδανικός συνδυασμός! Ίδωμεν!

   Όπως και να’ χει το πράγμα φοβάμαι ότι έχουμε μπλέξει άσχημα, γι’ αυτό κρατείστε στο μυαλό και τη μνήμη σας αυτή την ανάρτηση. Το αυγό του φιδιού επωάζεται ήδη και μάλιστα σε ιδανικές, γι' αυτό, συνθήκες!

   Η μόνη πιθανότητα σωτηρίας από τον «σωτήρα» Βενιζέλο είναι ο ίδιος ο …. Βενιζέλος και η ακόρεστη δίψα του γιά εξουσία που μαζί με την έμφυτη αλαζονεία και τον παρορμητισμό του τον οδηγούν σε μοιραία και αποφασιστικά λάθη. Με δεδομένο ότι αυτός δεν συνοδεύεται από τη «μαγεία» του ονόματος «Παπανδρέου», που αποσυντονίζει την ευθυκρισία του λαού και τον κάνει να εξομοιώνει τον μπρούτζο με τον χρυσό, υπάρχει κάποια ελπίδα ο κόσμος να τον πάρει χαμπάρι έγκαιρα και να τον στείλει όπου του πρέπει! Αναμένομεν.

Απίστευτα και όμως αληθινά…. (και ελληνικά)!

Γιά γέλια και γιά κλάματα

   - Στην καθιερωμένη πλέον συνάντηση των αθλητών που διακρίνονται με την πολιτική ηγεσία του τόπου, όπου η δεύτερη, ετερόφωτη ούσα, προσπαθεί να κλέψει λίγη από τη λάμψη των πρώτων, ποζάροντας στο φακό μαζί τους, ακούστηκαν πάλι οι ίδιες υποσχέσεις, τα ίδια σαλιαρίσματα, τα ίδια παχιά, αλλά κούφια, λόγια και οι ίδιες κλισέ σαχλαμάρες. Όμως τα κορίτσια του πόλο, που πρόσφεραν μιά ανάσα χαράς κι εθνικής υπερηφάνειας στον καταπτοημένο λαό μας, μόλις σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητος θα εξακολουθήσουν να μένουν λιμοκτονούντα, ανεπάγγελτα και απλήρωτα, από ομάδες και πολιτεία. (Εκτός κι αν γίνει κάποιο θαύμα). Από λόγια, άλλο τίποτα!
   Μέχρι κι ο αυτιστικός πρωθυπουργός μας κατάφερε να ψελλίσει μερικές κοινότοπες κουβέντες, απ’ έξω, χωρίς να τις διαβάσει! Απίστευτη πρόοδος και μπράβο του!

   - Επί τέλους, η κυβέρνηση κατάλαβε ότι στερεύει ο «χυμός» των μισθωτών και συνταξιούχων και στρέφεται πλέον σε πλουσιότερες πηγές άντλησης εσόδων.
   Άρχισε από τα «φρουτάκια» που, ήδη, πλημμυρίζουν τη χώρα, ως το έσχατο καταφύγιο του κάθε ταλαίπωρου λιγούρη που εναποθέτει, πλέον, τις τελευταίες ελπίδες του γιά οικονομική ανάκαμψη στον τζόγο.
   Το παλιό σλόγκαν της χούντας θα μπορεί, τώρα, να συμπληρωθεί ως εξής:

   «Κάθε πόλη και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο, κάθε σπίτι και «φρουτάκι»!

   Αξιόπιστες πληροφορίες της στήλης φέρνουν το υπουργείο αποφασισμένο να εγκαταστήσει, δωρεάν, από ένα «φρουτάκι» σε κάθε σαλόνι! Και σε περίπτωση μη υπάρξεως σαλονιού, σε χώλ, υπνοδωμάτιο, κουζίνα ή μπάνιο, αυλή, έστω και σε μπαλκόνι!

   Σε περιπτώσεις, μάλιστα, πολύτεκνων οικογενειών, κατόπιν σχετικής αίτησης, θα εξετάζεται το ενδεχόμενον εγκατάστασης και δύο μηχανημάτων!

   Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα…! Τύφλα να’ χει ο αλήστου μνήμης Νικολό! (ο Μακιαβέλι, ντε)!

   - Γιά να αντιμετωπιστεί η χαλαρότητα και πλαδαρότητα που δημιουργεί η αποχαυνωτική ζέστη και θερινή ραστώνη, η κυβέρνηση, λόγω της κρίσιμης κατάστασης στην οποία ευρίσκεται η χώρα και της απαιτουμένης εγρήγορσης όλων, αποφάσισε πέραν των ασκήσεων ετοιμότητος που επέβαλε στη τάξη των ταξιτζήδων, τους οποίους κατέστησε κομμάντος καταπληκτικής δράσης και αξιοζήλευτης απόδοσης, (μιά χτυπούν αεροδρόμια, μιά λιμάνια, πότε εδώ, πότε εκεί!), και της μεγάλης επιτυχίας που επετεύχθη στον τομέα της αναστάτωσης της χώρας,

(γεγονός που αποδεικνύει τη ζωντάνια του Έλληνα), να επεκτείνει την επιτυχημένη μέθοδο της αγωνιστικής γυμναστικής του λαού και σε άλλες κοινωνικές ομάδες. Έτσι με εύστοχες κινήσεις και διατάγματα προετοιμάζει την κινητοποίηση γιατρών, μονίμως απλήρωτων φαρμακοποιών, δικαστικών και…. έχει ο Θεός τι θα σκαρφιστούν, ακόμη, οι κ.κ. Βενιζέλος και Ραγκούσης.

   - Και μέσα σ’ όλα αυτά τα ωραία, τσουπ!, ξεφύτρωσε και το απωθημένο του, τότε, «Γιωργάκη» και νυν πρωθυπουργού κ. Γ. Παπανδρέου. Τα χασίσια και οι λοιπές ευγενείς παραισθησιογόνες ύλες που, οπωσδήποτε, βοηθούν το λαό να ξεχνάει το χάλι του, συνεχίζοντας με άλλους τρόπους την πλαστή ευδαιμονία του!

   Η στήλη, κουτοπόνηρα σκεπτόμενη, διαβλέπει, στη σημερινή ανακίνηση του θέματος, ότι στο βάθος του μυαλού της «ατσίδας» κρύβεται η ευφυής σκέψη συνδυασμού του τερπνού μετά του ωφελίμου!

   Αφού είναι γνωστόν πως στην υπόθεση των ναρκωτικών τζιράρονται μεγαλύτερα ποσά από κάθε άλλη ανθρώπινη δραστηριότητα, θα σκέφτηκε, το «τσακάλι», να εκμεταλλευτεί το γεγονός της αποποινικοποίησης της χρήσης γιά την πάχυνση των ισχνών δημόσιων ταμείων.

   - «Αφήνουμε να γεμίσουν ελεύθερα τα μπαλκόνια, οι κήποι κι οι αυλές με δενδρύλλια κι ερχόμαστε μετά εμείς και φορολογούμε το προϊόν! Π.χ., 13% ΦΠΑ στην κοινή κάνναβι, 23% στο «προυσαλιό»! Χρυσές δουλειές με…. φούντες! Και λεφτά με ουρά»! 

   Αυτά που έλεγε, τότε, ότι υπάρχουν και εμείς τον κεροϊδεύαμε! 

   Απίθανη σκέψη και διορατικότητα! Η άλλη «πάστα» των μεγάλων ηγετών!!!

   Αποκλειστικές πληροφορίες της στήλης, μη εισέτι διασταυρωθείσες, αναφέρουν πως μιά τέτοια απελευθέρωση, κατά το πρότυπο των ταξί, θα συναντήσει και αντιδράσεις. Ήδη στα Ζωνιανά υπάρχει έντονος προβληματισμός και μουρμούρα. Η δυσαρέσκεια…. «φουντώνει»  και ετοιμάζονται κινητοποιήσεις!

   Πάντως το παλιό φοιτητικό σλόγκαν αλλάζει στη χώρα. Εγκαταλείπεται ο ερωτικός του χαρακτήρας  και τροποποιείται ως εξής:

   - «Αφήστε τα μίση και πιάστε το.. χασίσι»! (δις)

Όλα τα’ χε η Μαριορή…. !

Επικαιρότης

   Τελικά σ’ αυτή τη χώρα, όλα τα πράγματα βρίσκουν την κατάλληλη θέση στον κατάλληλο χρόνο και όλα τα προβλήματα την πρέπουσα λύση τους! Ιδίως τα σπουδαία και τα επείγοντα. Καθαρό και πρακτικό μυαλό χρειάζεται μόνο, λίγη σκέψη και κάποια πολιτική βούληση.

   Ήταν γνωστό από παλιά το ενδιαφέρον του κ. Γ. Παπανδρέου περί τα ναρκωτικά, οπότε στη τούρλα του Σαββάτου (που λένε) και δεδομένης της ακόρεστης επιθυμίας του κ. Βενιζέλου γιά χρήματα (πλην της λαγνείας γιά αρχηγία και εξουσία), επετεύχθη η τέλεια σύζευξη και ο απόλυτος συνδυασμός επιθυμιών και στόχων με μία απλή, εν τη μεγαλοφυΐα της, σκέψη. Τόσο απλή, όσο το «αυγό του Κολόμβου»!.

   Αδειάζουμε τις φυλακές από τους ναρκομανείς χρήστες, ούτως ώστε δημιουργείται άφθονος χώρος γιά τον εγκλεισμό της στρατιάς των μεγαλοοφειλετών δημοσίου, των ……. 5000 ευρώ, οι οποίοι μετά την εφαρμογή του σχετικού νόμου περιμένουν ουρά γιά να στεγάσουν την κακομοιριά και αναπαραδιά τους!

   Εύγε! Τόσο ρηξικέλευθη λύση ούτε η στήλη (που ως γνωστόν ειδικεύεται, μαζί με τον Καρατζαφέρη, στις πρωτότυπες και αποτελεσματικές προτάσεις) δεν θα μπορούσε να φανταστεί!

   Δεν μένει τώρα παρά να θεσπίσουμε και «Ημέρα της χρήσης», όπως λ.χ. «Ημέρα της μητέρας», «Ημέρα της αποταμίευσης», κ.λπ, ώστε να ολοκληρωθεί αυτή η ωραία πρωτοβουλία!

   Άντε λοιπόν παιδιά, με τις υγείες μας και πάντα τέτοια!

Όπου η ασυδοσία αντιπαλεύει, επάξια, την ηλιθιότητα!

Θέσεις - Απόψεις

   Ακούγοντας την Παρασκευή τον δήμαρχο κ. Καμίνη να ανακοινώνει ότι το ξεκαθάρισμα του μεγάλου κοινωνικού, πολιτικού και αισθητικού άγους της Πλατείας Συντάγματος είναι θέμα ωρών περίμενα, ως αναπόφευκτη και αναμενόμενη συνέχεια την, επί τέλους, απαλλαγή της κεντρικότερης πλατείας της Αθήνας από την κρεμασμένη, ασύδοτα, κουρελαρία και την αισθητική και λειτουργική της καταβαράθρωση (όχι απλώς υποβάθμιση) από μιά χούφτα εκπροσώπων του παγκόσμιου περιθωρίου, που βρήκαν ευκαιρία να παρεισφρήσουν στο χώρο, εγκατασταθούν και κατασκηνώσουν εκεί θρασύτατα, αντιστάσεως μη ούσης, μετατρέποντας την
καρδιά της πόλης, με το έτσι μου γουστάρει, σε άθλιο κάμπινγκ!

   Όμως η φαντασία μου, που μόλις χωρούσε το γεγονός, δεν μπορούσε να χωρέσει το μανιφέστο που ακολούθησε από την απροσδιόριστη και νεφελώδη ομάδα υποστήριξης αυτής της αθλιότητος και την οργισμένη της καταγγελία, περί κρατικής… αυθαιρεσίας!  Εν ονόματι, πάντα, των ιδιαίτατα κακομεταχειρισμένων και συνεχώς κακοποιουμένων εννοιών της ελευθερίας και δημοκρατίας. Στη χώρα, μάλιστα, που τις γέννησε!

   Με πολύ δυσκολία, λόγω αγανάκτησης, κατάφερα να τελειώσω την ανάγνωση την πρώτη φορά. Η δεύτερη μου φάνηκε, προϊούσης της ανάγνωσης, αρκετά διασκεδαστική και την τέλειωσα σκασμένος στα γέλια! Το ιλαρό, τελικά, επεκράτησε του τραγικού!
   Με τέτοια μυαλά, τέτοιο θράσος και τέτοια βλακεία, πάλι καλά που η συνολική κατάντια της χώρας βρίσκεται σ’ αυτό το βάθος, ….. μόνο!

   Με την ευκαιρία, θυμήθηκα αυθόρμητα έναν παλιό ορισμό του Αϊνστάιν.
   - Την έννοια του απείρου μόνο δύο πράγματα μπορούν να οριοθετήσουν. Το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Αν και γιά το δεύτερο δεν είμαι τελείως σίγουρος!
   Να, λοιπόν, που η μικρή Ελλάδα εμπλέκεται και συμβάλλει αποφασιστικά στο έργο του κορυφαίου επιστήμονα. Άλλη μία παγκόσμια δόξα γιά την ένδοξη χώρα που «όταν οι άλλοι κατοικούσαν στις σπηλιές, αυτή έχτιζε Παρθενώνες και…. μπλα, μπλα, μπλά….»!