Panousis Gate και άλλα τραγικά.

....γιατί τα κωμικά είναι πλέον πασίγνωστα.

                                      "Ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το ηλεκτρικό πριόνι".

  

   Αμέσως μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου η στήλη -μετά λόγου γνώσεως και μακράς πείρας σε κομμουνιστικές ίντριγκες και πραγματικότητες- επεσήμανε πως χώρα και λαός έμπλεξαν άσχημα με τις τελευταίες εκλογικές επιλογές τους. Οι πολίτες απογοητευμένοι, βαριεστημένοι και -γιατί όχι- απελπισμένοι από τις αστικής κατευθύνσεως κυβερνήσεις που είχαμε μέχρι τότε, ρισκάρισαν -ως μη ώφειλαν. Υπερακόντισαν δυνατότητες αψηφώντας κινδύνους με την ανάλαφρη κι επιπόλαια σκέψη -τρα-λα-λά, τί καλά, ας δοκιμάσουμε κι αυτούς, τί χάνουμε!- και διαβαίνοντας τον Ρουβίκονα έκαναν το άλμα στο... σοσιαλιστικό κενό. Το μοιραίο "σάλτο μορτάλε".

   Κυρίως η άπειρη νεολαία, μεθοδικά και διαβολικά "διαποτισμένη" από πολύχρονες λαϊκίστικες ανοησίες, ανατρεπτικές ουτοπίες και τάχα ρηξικέλευθες εναλλακτικές πορείες, μας έβαλαν -εκούσια και χαζοχαρούμενα- στο "τρυπάκι" της μη επιστροφής. Έτσι τώρα, οι Ευρωπαίοι εταίροι μπαϊλντισμένοι, και με τις ανοχές της πολιτικής τους απέναντί μας εξαντλούμενες, φθάνουν στα όρια αντοχής τους. Απηυδισμένη με την αφροσύνη μας, η  ηγεσία της ΕΕ δοκίμασε άκαρπα, σε ατέρμονες διαπραγματεύσεις, ολόκληρο το διαθέσιμο φάσμα του ελληνικού πολιτικού... "προσωπικού" και, ήδη, η Ελλάδα θεωρείται αποδιοπομπαίος τράγος αλλά και -ως καμένο χαρτί- το πειραματόζωο γιά σχεδιασμό και εφαρμογή μεθόδων αποτροπής παρόμοιων μελλοντικών κρουσμάτων, τα οποία θα διακύβευαν την ευρωπαϊκή συνοχή. Δηλαδή ένας παρίας, ένας εταίρος μολυσμένος με κάτι από... οικονομικόν Έμπολα, πάνω στον οποίο θα πρέπει να εφαρμοστούν σκληρά θεραπευτικά μέτρα, ώστε να προληφθεί η επέκταση της... επιδημίας και να διασωθεί από ανάλογα μολύσματα η Ευρώπη, κατά τον δύσκολο και προβληματικό 21ο αιώνα που ζούμε. Ένας σάκκος του μποξ και ένα... αμορτισέρ στο "βλέποντας και κάνοντας".

   Ήδη η πασιφανέστατη μετατροπή μας σε χώρα υποδοχής και αποθήκευσης του κύριου όγκου της τοξικής λαθρομετανάστευσης αποδεικνύει το αληθές του λόγου. Ξεπροβοδίσαμε, "εν χορδαίς και οργάνοις", τριάντα λαθρομετανάστες στο Λουξεμβούργο γιά να μάθουν... "λουξεμβουργιανά", -ταρατατζούμ, ταρατατζούμ το επικοινωνιακό σόου... ανθρωπιάς- κι από την άλλη -την ίδια ημέρα- φορτωθήκαμε περίπου 1500 στη Λέσβο κι άλλους τόσους στη... "Μυτιλήνη". Οι Λουξεμβούργιοι φωνάζουν γιά την επιβάρυνση των... τριάκοντα, ενώ εμείς συζητούμε την εγκατάσταση FRONTEX στα βόρεια σύνορά μας. Προφανώς γιά να μην... φεύγουν οι εκατοσταριές χιλιάδες που μας κατακλύζουν και θα συνεχίσουν να έρχονται σωρηδόν! 

   Αυτή τη στιγμή, η κυβέρνηση είναι πλήρως υποταγμένη στη βούληση των εταίρων-δανειστών -καθόλου άδικα αφού ό,τι υπογράφει το έχει ήδη αποδεχθεί- και η τάχα ψευτοδιαπραγμάτευση γίνεται μόνο για να φανεί στα μάτια των οπαδών της η κωλυσιεργεία ως... σθεναρή αντίσταση. Τρίχες! Μόνο ζητούμενο από όλη αυτή τη φαρσοκωμωδία που παίζουν  οι κυβερνώντες, με τον ίδιο επιτυχημένο τρόπο που έπαιξαν και στην αρχή της διακυβέρνησής τους, (απλά αλλάζοντας μαριονέττες-πρωταγωνιστές), είναι να κερδίσουν χρόνο μέχρι να εδραιωθούν στην εξουσία, δημιουργώντας ένα σύγχρονο καθεστώς "Τρουάδων", (όσοι αγνοούν τον όρο ας ανατρέξουν στο μυθιστόρημα του Β. Ουγκώ: η "Παναγία των Παρισίων"), ώστε ν' αποκοπούμε από τον ευρωπαϊκό λώρο ομαλά και με λιγότερους κλυδωνισμούς.

   Η μέθοδος που ακολουθούν είναι η κλασική σταλινική - λενινιστική πρακτική. Διαβολική στην έμπνευση και 100% αποτελεσματική στην εφαρμογή της. Είναι γραμμένη σε απόρρητο δογματικό "ευαγγέλιο", γνωστό μόνο στους μύστες της κομμουνιστικής νομενκλατούρας, το οποίο διαφέρει από διάφορες άλλες -τέτοιου μακιαβελικού τύπου- οδηγίες διάπλασης και χειραγώγησης της "πλέμπας", στο αυτή να παραμένει αιώνια υποτεταγμένη, απαθής και έτοιμη να χάψει ό,τι της σερβίρεται. Αλήθεια δεν υπάρχει στον κομμουνισμό. "Αλήθεια" είναι αυτό που ισχυρίζεται η ηγεσία. Εδώ, καλό θα ήταν να προβληματιστεί η "πρόθυμη χαχολαρία" από τα λόγια της αυτιστικής κοντοκουρεμένης ξανθής της κομματικής ενημέρωσης: "Αυτή η κυβέρνηση δεν είπε ποτέ κανένα ψέμα στον λαό"!

   Το σχέδιο, προς το παρόν, βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, όμως προχωρεί γοργά και σταθερά η εφαρμογή του. Η περίπτωση του πανικόβλητου στόχου-Πανούση παραπέμπει ευθέως στην τύχη των  σταλινικών συντρόφων Καμένεφ, Ζινόβιεφ, Μπουχάριν, Τρότσκι, Τουχατσέφσκι και... πάει λέγοντας.  Γι' αυτό κι ο φουκαράς ο Πανούσης -ολοκατούρητος από τρόμο- προσπαθεί να διασωθεί διά των αποκαλύψεων! Ήδη, οι πιό παρατηρητικοί εξ υμών θα προσέξατε την εντυπωσιακή στροφή όλων ανεξαιρέτως -πλην των περιθωριακών γραφικών- των ΜΜΕ στο θέμα αντιμετώπισης των αλαμπουρνέζικων κυβερνητικών χειρισμών σε κάθε ζήτημα. Υπό άλλες συνθήκες και με άλλη κυβέρνηση τώρα θα χαλούσε το σύμπαν από αντιδράσεις και διαμαρτυρίες. Όμως το νομοσχέδιο γιά τις συχνότητες και -κυρίως- οι παρασκηνιακές συζητήσεις με τούς, άνευ αιδούς, ηθικής και πολιτικών πεποιθήσεων, καναλάρχες και υποτακτικούς τους, "δουλεύει" μυστικά, υποδόρια και -όπως φαίνεται- αποδοτικά, μεθοδεύοντας την πλήρη σύμπλευσή τους στην υπόθεση χαλιναγώγησης των μαζών. Ουδέποτε στη χώρα η διαπλοκή είχε μεγαλύτερες διαστάσεις από τις σημερινές. Ρίξτε μιά προσεκτική ματιά στην ανταλλαγή... "μηνυμάτων" μεταξύ Καμμένου και Γιαννακόπουλου και από τον βαθμό οικειότητος θα βγάλετε πολλά συμπεράσματα.

   Όμως, πέραν από την καταγραφή των συμπτωμάτων η ουσία μετράει. Επ' αυτού η στήλη διατυπώνει την -βεβαία κατ' αυτήν- πρόβλεψη. Η χώρα, με τις ευλογίες της ΕΕ, σταδιακά θα οδηγηθεί στον εξωτερικό φλοιό αυτής, ως μία περιφερειακά, χαλαρά και εφαπτομενικά συνδεδεμένη χώρα με ειδικό καθεστώς εξάρτησης δευτεροκλασάτου μέλους. Προφανώς με εθνικό νόμισμα και όρους μακροπρόθεσμης εξόφλησης του χρέους της. Στο εσωτερικό όμως, ο λαός -εθνικά... ανεξάρτητος- θα απολαμβάνει με "υπερηφάνεια" και "αξιοπρέπεια" τη φτώχεια και την μιζέρια του, συνεχώς προλεταριοποιούμενος, ενώ η λαϊκή του κυβέρνηση θα χτυπά αμείλικτα τους "πλούσιους" και τους κεφαλαιοκράτες που επί τόσα χρόνια απομυζούσαν(!) τους κόπους του, διαλύοντας εντελώς την μεσαία τάξη, καθώς όσοι έχουν δυνατότητες φυγής και προσβάσεις μετεγκατάστασης θα μεταναστεύουν!  Η Ελλάδα, τελικά, θα μετατραπεί σε κάτι μεταξύ Κούβας του Κάστρο και Βενεζουέλας του Τσάβες. Και όποιος αφελής αριστερός σκεφθεί αντίθετα ας αναλογιστεί το γιατί -ακόμη και σήμερα- υπάρχει το Γκουαντάναμο στη Κούβα ως η ασφαλέστερη αμερικανική φυλακή του κόσμου, ενώ η Βενεζουέλα, αν και μία από τις πρώτες πετρελαιοπαραγωγούς χώρες του κόσμου έχει τους πλέον πειναλέους κατοίκους.

   Ήδη, οι όψιμοι "κεκράχτες" του υπό διαμόρφωση καθεστώτος επιδεικνύουν -αμιλλώμενοι- τις εντυπωσιακές τους κωλοτούμπες και τις οβιδιακές μεταμορφώσεις τους, κρατώντας γερά την εξουσία! Κόψτε φάτσες, (Μανιοί βουλευτάδες, Λάμπρηδες διαμεσολαβητές με την τρομοκρατία, Ταβερνιάρηδες πρόεδροι Βουλής, Μέδουσες και Ιπποπόταμοι στη μόρφωση και αμέτρητοι απίθανοι τύποι παντού στη δημόσια διοίκηση), ακούστε ασυναρτησίες και βγάλτε μελαγχολικά συμπεράσματα. Όσο γιά μας, τον άφρονα λαό, θα πληρώνουμε, δυστυχώς, επί μακρόν τις λάθος επιλογές μας.

   Ανατρέχοντας στα τραγικά γεγονότα της Μικρασιατικής καταστροφής, όπου κάποιοι -π.χ. Ρεπούς χανούμ- τα ερμηνεύουν κατά το δοκούν, και ενθυμούμενος την τιμωρία των υπευθύνων της,  ίσως κάποτε η κρεμάλα -γιά ορισμένους- ν' αποτελέσει ό,τι πιό επιεική τιμωρία γίνεται, μπροστά στο άγριο λιντσάρισμα που τους αξίζει. Αναζητείται... «Μαύρος Καβαλάρης».

Η νέα οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης. Καλομελέτα κι έρχεται...

Απλά οικονομικά κόλπα γιά δυνατούς, όμως, λύτες!

Αλέξη μας ελπίδα μας, πήδα μας, πήδα μας! Αφιερωμένο εξαιρετικά στον γητευτή α-λόγων, παραλόγων, ξανθών και λοιπών αφελών αριστερών χαχόλων.

   Καθώς η αγωνιώδης αναζήτηση… ισοδυνάμων δεν απέδωσε, αφού θυμίζει την τακτική του Καραγκιόζη ο οποίος έκανε ψιλά το μοναδικό κατοστάρικο που διέθετε και το μοίρασε στις τσέπες του γιά ν’ αυγατίσει -πλην ματαίως- τώρα σκέφτονται σοβαρά την υποχρεωτική κυκλοφορία του… πλαστικού χρήματος, προκειμένου ν’ αντιμετωπιστεί η έλλειψη ρευστού. 

   Η αποτελεσματικότητα μιάς τέτοιας -απονενοημένης- ενέργειας, στα όρια της εθνικής ξεφτίλας, την οποία θεωρώ βέβαιον πως θα υποστούμε, αφού κατά τη γνωστή τακτική άρχισε, ήδη,  να κυκλοφορεί στην «πιάτσα» ως ιδέα, ούτως ώστε να «αφομοιωθεί», τελικά, από το πόπολο με τη γνωστή διαδικασία του μιθριδατισμού. Έτσι, την καθορισμένη στιγμή θα εφαρμοστεί χωρίς σοβαρές και με ξεθυμασμένες αντιδράσεις. Η γνωστή επικοινωνιακή αριστεία -πού λέγαμε- του ΣΥΡΙΖΑ, εγγυημένης αποδόσεως, έστω κι αν εκπορεύεται από ένα κοντοκουρεμένο ξανθό αυτιστικό -θηλυκό κι αλλήθωρο- φερέφωνο, το οποίο "συνέλαβα" -ως αυτήκοος μάρτυς- να ισχυρίζεται θρασύτατα και αδιάντροπα πώς: "Αυτή η κυβέρνηση δεν είπε ποτέ ψέματα στον ελληνικό λαό"!!!

   Αυτό μου θυμίζει διάφορα κόλπα και κολπέτα που χρησιμοποιούν -κατά καιρούς- αριστείς κομπιναδώροι ατσίδες προκειμένου να σφετεριστούν τα χρήματα αφελών χαχόλων, (π.χ. αριστεροί… ελπιδοφόροι), και λοιπών, αθώων μεν, πλην παγιδευμένων από την βλακεία των προηγουμένων, νουνεχών πολιτών. 
   Προσπερνώντας τα ήδη γνωστά, λ.χ. το κινέζικο ρεν-μι-μπι του δαιμόνιου Κινέζου Ντενγκ Χσιάο Πινγκ, ή το εσωτερικό νόμισμα του Τίβολι της Κοπεγχάγης, αναφέρω κάποιο άλλο -πραγματικά ενδιαφέρον- τρυκ που πάρα πολλούς θα εντυπωσιάσει και περισσότερους θα κάνει να ξύνουν το κεφάλι τους αμήχανα. 

   «Έστω κάποιος κύριος Χ, ο οποίος διανυκτερεύει σε ξενοδοχείο της Τσαγκαράδας και το πρωί πληρώνει τον λογαριασμό στον ξενοδόχο, ας πούμε 50 ευρώ, και περιμένει στο σαλόνι τον ταξιτζή να τον μεταφέρει στον Βόλο. Στο μεταξύ, ο ξενοδόχος φωνάζει την καμαριέρα και της λέει:

   -Μαρία, πόσα είπαμε πως σου χρωστάω από μεροκάματα; 

   -Πενήντα ευρώ κύριε.

   - Ωραία, παρ’ τα και ξοφλήσαμε. Και τις δίνει το πενηντάρι που πήρε από τον κύριο Χ. 

   Η Μαρία -όλο χαρά- τρέχει στον μπακάλη, που του χρώσταγε επίσης:

   - Πόσα έχεις γραμμένα στο τεφτέρι κυρ Παντελή στη μερίδα μου; 

   -Πενήντα ευρώ κυρά μου.

   - Μάλιστα, παρ’ τα και σβήσε με. 

   Αμέσως ο μπακάλης φωνάζει τον κυρ Θανάση, τον τσιφλικά, που του προμήθευε λάδι και του λέει:

   - Τί σου οφείλω, Θανασάκη; 

   -Πενήντα ευρώπουλα.

   - Καλώς. Παρ’ τα και πατσίζουμε. 

   Ο κυρ Θανάσης, στη συνέχεια, σπεύδει στο βενζινάδικο του χωριού και λέει στον βενζινά:

   - Τί σου χρωστάω Μήτσο μου από το προχθεσινό γέμισμα στο φορτηγό μου; 

   - Πενήντα μόνο.

   - Μπράβο. Παρ’ τα να μη σε ντρέπομαι. 

   Μετά, ο βενζινάς βλέπει το παρκαρισμένο -στο απέναντι καφενείο- ταξί του Ηλία, στον οποίο χρωστούσε από αγώι στον Βόλο πενήντα ευρώ, τον φωνάζει και τον ξοφλάει!

   - Παρ’ τα Λιάκο μου και πατσίσαμε! 

  Σε λίγο, ο Λιάκος, αφού ήπιε τον καφέ του, πάει στο ξενοδοχείο, παραλαμβάνει τον κύριο Χ και ξεκινούν γιά Βόλο. Καθ’ οδόν ο ταξιτζής λέει στον κύριο Χ:

   - Α, και να μη το ξεχάσω αφεντικό, πάρε τα 50 ευρώ που δεν είχα να σου δώσω ρέστα χθες, όταν σε έφερα! 

   Έτσι το πενηντάρι γύρισε πίσω στην αρχική τσέπη -ούτε γάτα, ούτε ζημιά- έχοντας όμως τακτοποιήσει προηγουμένως οικονομικές εκκρεμότητες πέντε άλλων ανθρώπων, που θα μπορούσε να είναι και πενήντα, ή πεντακόσιοι ή... όσους βάζει ο νους σας!

   Με τη βεβαιότητα πως δεν πρόκειται γιά βαρουβάκεια...  δημιουργική ασάφεια, ερωτώ: 

   -Τελικά τί συνέβη; Μήπως ο κ. Χ είναι ο... Χουντίνι, ο Κόππερφηλντ, ο Δραγασάκης, ο Μπομπ Σφουγγαράκης, ή ο Χαζογελαστός ξεχασιάρης κρεμάνταλος; Τί απ’ όλα; 

   Πάντως -και χωρίς αστεία- ετοιμαστείτε γιά κάτι τέτοια «αεροκοπανιστά» κόλπα που οι κυβερνώντες θα υπερηφανεύονται γι' αυτά, θα κολακεύουν την πείνα μας και θα μας ζητούν να μένουμε κι ευχαριστημένοι, από πάνω. 
   Γεύμα με την Ψυχούλη, δείπνο με τον Δρίσκα και τις Κυριακές τούρτα απ’ τον Παρλιάρο! Θα τρώμε, θα πίνουμε και νηστικοί θα την πέφτουμε γιά νάνι. Τα "λεφτά" είναι γιά τους... καπιτάλες. Εμείς είμαστε..."ζοζιαλιστές". Μπορούμε και χωρίς αυτά!

Κυνηγώντας... ανεμόμυλους! Απλές, σταράτες κουβέντες.

Γιά ρομαντικούς ελπιδοφόρους, αφελείς ιδεολόγους και αμετανόητους χαχόλους.

Το κατάλληλο τέρας... μορφώσεως, στην κατάλληλη θέση. Υπνώττον και εντελώς ακίνδυνο! (Πλήν ενδεχομένων εκπομπών... δηλητηριωδών αερίων).

   Η στήλη δεν συνηθίζει να αντιγράφει, ή να "κλέβει" ιδιοποιούμενη ιδέες και απόψεις τρίτων. Αρκείται στις δικές της. Σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις, όταν την εντυπωσιάζει κάτι με το οποίο ταυτίζεται ιδεολογικά, θεωρεί υποχρέωσή της να το κάνει πλατύτερα γνωστό. Όπως, ακριβώς, την παρακάτω... διδακτική ιστοριούλα:

   «Κάποιος Αμερικανός καθηγητής Κολλεγίου, γιά να καταδείξει την αναποτελεσματικότητα του σοσιαλισμού ως οικονομικού συστήματος και την κοινωνική οπισθοδρόμηση που προκαλεί σε όσες κοινωνίες εφαρμόστηκε, έκανε ένα μικρό πείραμα σε κάποια τάξη του, η οποία υποστήριζε ένθερμα σοσιαλιστικές... αξίες και ιδεώδη. 

   Στο πρώτο γραπτό τεστ του μαθήματός του, αφού βαθμολόγησε τα γραπτά εκάστου σπουδαστού, τους ανακοίνωσε -γιά λόγους...  σοσιαλιστικής δικαιοσύνης- πως όλοι θα πρέπει  να πάρουν τον ίδιο βαθμό ο οποίος, πολύ λογικά, θα πρέπει να είναι ο μέσος όρος! Έτσι, άθροισε όλους τους βαθμούς, διαίρεσε διά του πλήθους των μαθητών και τους βαθμολόγησε όλους με αυτόν. Οπότε, καθώς ο πρώτος είχε βαθμολογηθεί με 10 ενώ ο τελευταίος με 2, στο τέλος όλοι βρέθηκαν με ένα 7. Τόσο έβγαινε ο μέσος όρος τους. Προφανές αποτέλεσμα, όσοι είχαν γράψει πάνω από 7, στραβομουτσούνιασαν, ενώ όσοι είχαν γράψει κάτω από 7... καταχάρηκαν!

   Στο τεστ του επόμενου μήνα η τάξη έβγαλε μέσον όρο... 6. Γιατί; Όλοι οι καλοί σπουδαστές θεώρησαν ανόητο από μέρους τους να μελετήσουν και να προσπαθήσουν, αφού οι κακοί θα τους... «ροκάνιζαν» τον βαθμό, ενώ οι... κουμπούρες έκαναν ακριβώς το ίδιο στηριζόμενοι στην μελέτη και προσπάθεια των καλών. Τελικά, μετά από 3-4 διαδοχικά τεστ, όλη η τάξη βρέθηκε να παίρνει βαθμό κάτω από τη βάση και, εν τέλει, να μένει μετεξεταστέα! 

   Τότε ο καθηγητής τους είπε: «Καταλάβατε τώρα κύριοι που οδηγεί η σοσιαλιστική ισοπέδωση; Η ανταμοιβή κάθε προσπάθειας θα πρέπει να είναι ανάλογη με την προσπάθεια. Όταν αυτή είναι μεγάλη, τότε και η ανταμοιβή των προσπαθούντων πρέπει να είναι μεγάλη και, αντιστρόφως, των μη προσπαθούντων μικρή. Και αυτό είναι πράξη δικαίου». Και γιά σαφέστερη εμπέδωση των ανωτέρω, τους επεξήγησε πλατειάζοντας: 

   - Δεν μπορείς να κάνεις τους «φτωχούς» πλουσιότερους, φτωχαίνοντας τους... «πλούσιους». Υπό την έννοια πως αυτό που χάνεται από τους ικανούς, δεν το καρπούνται οι ανίκανοι.

   - Ο «πλούτος» δεν πολλαπλασιάζεται... διαιρούμενος. Απλά σπαταλιέται. 

   - Γιά να ωφεληθεί κάποιο άτομο που δεν παράγει, θα πρέπει να στερηθεί κάποιο άλλο που παράγει. Άρα γιά κάθε δωρεάν κοινωνική παροχή θα πρέπει να υπάρξει, προηγουμένως, στέρηση από κάπου.

   - Όταν, ας πούμε οι μισοί, θεωρούν πως μπορούν να απολαμβάνουν μη εργαζόμενοι, αλλά βασιζόμενοι στους άλλους μισούς που δουλεύουν και οι εργαζόμενοι πάρουν χαμπάρι πως τον κόπο τους... τον μοιράζονται με κάποιους που τους εκμεταλλεύονται, τότε κι αυτοί θα πάψουν να φορτσάρουν, με τελικό αποτέλεσμα αυτή η κοινωνία να πάει κατά διαόλου».

   

    Δυστυχώς και παρ' ελπίδα, η χώρα παραμυθιασμένη από τις σειρήνες του λαϊκισμού και της δημαγωγίας -ιδέ το χθεσινό αηδιαστικό σόου με τις κορώνες περί.. ανθρωπιάς και λοιπές σαπουνόφουσκες επειδή στείλαμε… τριάντα τυχερούς λαθρομετανάστες στο... Λουξεμβούργο γιά να μιλήσουν... «λουξεμβουργιανά», όπως "έτιθε" το ζήτημα ο μελλοντικός ακαδημαϊκός και διδάκτωρ  διεθνούς Γλωσσολογίας πρωθυπουργός μας, κρατώντας όμως εδώ καμιά πεντακοσαριά χιλιάδες άλλους-  οι οποίες την κατέκλυσαν σαν επιδημία από την αφροσύνη κι επιπολαιότητά μας. Μιά χώρα κι ένας λαός, που παραδομένοι παραπλανημένοι σε χέρια διαχειριστών τύπου... Μέντορα και διαφόρων -καλή ώρα-  μοχθηρών  ανθρωποειδών, (προσωπική άποψη εκφράζω, όπως είναι της μόδας να λέγεται κάθε προσβολή και ύβρις), τύπου βουλιμικού παιδοβίσωνα, είναι καταδικασμένοι στην ίδια τύχη με την τάξη του Αμερικανού προφέσορα.   

   Όσοι ακόμη δυσπιστούν ας θυμηθούν τις επιδιώξεις του προηγούμενου υπουργού Παιδείας που οραματιζόταν ανάλογες ισοπεδώσεις -με την αριστεία να λογίζεται ως ρετσινιά- και ας ανατρέξουν, επίσης, στην άποψη του Αριστοτέλη, ο οποίος θεωρούσε ως άκρα ανισότητα την ίση μεταχείριση των ανίσων. Τότε θα κατανοήσουν την λογική και ενστικτώδη εξέμεση της στήλης της κάθε "πούρας" σοσιαλιστικής επιδίωξης. Πολλώ δε μάλλον, όταν αυτή προκαλείται από κάποιους παμπόνηρους, πάμπλουτους και γιαλαντζή δικούς μας ιδεολόγους-καπηλευτές του, ούτως ή άλλως, ανεδαφικού, παρωχημένου και καταστροφικού  οικονομοκοινωνικού συστήματος, που λέγεται "σοσιαλισμός", ή... "ζοζιαλισμός" στη γλώσσα των σημερινών αυθεντικά αμόρφωτων κυβερνώντων, εν οις και ο -κυριολεκτικά- πολύς υπουργός των ελληνικών... "σκολειών".

Σημείωση: Κακή τύχη έστειλε τη στήλη στο χειρουργείο και σε ολιγοήμερη... αγρανάπαυση. Η ίδια τύχη, λειτουργώντας τώρα κατά των αναγνωστών, την... επανέφερε!