Αρχαιολογικές ανασκαφές στην Αμφίπολη

Μιά παρατήρηση και μιά εικασία

Οι μέχρι τώρα αποκαλυφθέντες χώροι και ο τρίτος που διαφαίνεται

   Είναι γνωστή και μετρημένη η περίμετρος του μνημείου. Είναι κυκλικό και έχει μήκος 497 μ., περίπου. Κατά συνέπειαν η διάμετρός του είναι γύρω στα 158 μ. 

   Όπως φαίνεται από την πορεία των εκσκαφών, ο άξονας του υπόγειου τάφου διήκει ως διάμετρος και όχι ως χορδή τόξου. Παρατηρώ και εκτιμώ, βάσει του ανωτέρω σχεδίου, πως το συνολικό μέχρι τώρα αποκαλυφθέν τμήμα, μαζί με τη σκάλα καθόδου, δεν πρέπει να ξεπερνά τα 15-18 μ. 

Λόφος Καστά, στην Αμφίπολη. Το ταφικό μνημείο

   Θεωρώ, λοιπόν, ως πολύ περίεργο το γεγονός, ένα τόσο μεγαλοπρεπές ταφικό συγκρότημα να έχει εσωτερικό μήκος μόνο 20 μ., περίπου, αλλά ταυτόχρονα και τόσο τεράστιο εξωτερικό... μπούγιο! Συνεπώς πιθανολογώ πως, μάλλον, θα πάει μακριά... η βαλίτσα και πως η συνέχεια των ανασκαφών μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις και... πολύ βάθος. Ίδωμεν!

   Υποθέτω, και θεωρώ σίγουρο, πως πέραν από την εσωτερική διάνοιξη, οι μηχανικοί θα σπεύδουν να αποφορτίσουν τον λόφο από το βάρος των υπερκειμένων χωμάτων, γιά προφανείς στατικούς λόγους. Ιδίως τώρα που, λόγω εποχής, έρχονται βροχές και καθιζήσεις.

Ο πήλινος στρατός του Χσιάν

   Η συνέχεια και το τέλος των εργασιών σ' αυτό το κορυφαίο σε μεγαλοπρέπεια αρχαίο ταφικό μνημείο της Ευρώπης, που αποτελεί και ένα από τα πρώτα του κόσμου, μαζί με τους τάφους των Μινγκ στο Πεκίνο και εκείνον του πρώτου Αυτοκράτορα της δυναστείας των Τσιν, του Σι Χουάνγκ Ντι, στο Χσιάν της Κίνας, (αυτού με τον περίφημο πήλινο στρατό των 7000 πολεμιστών), θα αποκαλύψει σπουδαία πράγματα! Έχει δεν έχει συλληθεί ο τάφος, όποιος κι αν είναι ο "ένοικός" του. Πάντως, όσο τραβάει σε μάκρος το τούνελ, τόσο λιγοστεύουν οι πιθανότητες σύλλησής του.

Η Lady Γκάγκα και ο Λόρδος… Γκαγκάς.

Ο θρόνος

Πορείες δόξας παράλληλες

 

Τα πρόσωπα γνωστά καθότι εκ των πρωταγωνιστών στην παγκόσμια σκηνή του θεάματος. Η μία στο χώρο της τέχνης και ο άλλος στον χώρο του... πνεύματος. Με πολλά κοινά και πολλά διαφορετικά χαρακτηριστικά. Μεταξύ άλλων, μπορούμε να διακρίνουμε τρία έντονα από τα κοινά τους.

 - Τους διακρίνει αμφότερους μεγάλη τρέλα, υπερβολή και εκκεντρικότητα στα  show τους. Η μία στην  τέχνη του θεάματος και ο άλλος στην κακοτεχνία της πολιτικής.

  - Άμα τη εμφανίσει τους, προκαλούν… φρενίτιδα ενθουσιασμού στους χιλιάδες των φανατικών οπαδών τους.
- Και το σπουδαιότερο. Ομιλούν με την ίδια άνεση την ελληνική! 

Και το στέμμα

 

Σ. Ρούσσος vs Γ. Βουλγαράκης = 1 - 1

«Είδες τί κάνουν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι....»!

Ο δήμαρχος κ. Σίμος με τον.... «Πάπα των φτωχών», (τω πνεύματι)!

   Χθες, εντελώς τυχαία, παρακολούθησα σε βραδινές ειδήσεις κάποιου καναλιού, έναν παχουλό και χαμογελαστό κύριο να μου κάνει ανάλυση περί «νόμου» και «δικαίου», αναφερόμενος στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, που ανάθεμα κι αν ξέρει τί ήταν, ποιός την έγραψε και τί ηθικά μηνύματα εκόμισε στην ανθρωπότητα. Κόβω το κεφάλι μου πως κάποιος του σφύριξε το κουλτουριάρικο αυτό επιχείρημα, του άρεσε και το σερβίρισε, κατά την ιστορία του παπαγάλου που έμαθε το «καλημέρα» και το έπαιζε σπουδαίος! Σίγουρος ών πως πολλοί θα ακούσουν τα περί το δίλημμα και λίγοι θα το καταλάβουν. (- «Τί μόρφωση, να... ούμε ρε μάγκα μου, το τζιμάνι ο δήμαρχος!»). Θα αρκεστούν μόνο στον λαϊκίστικο ανενδοτισμό του προς τον νόμο.

   Στο συμπέρασμα αυτό, (περί μόρφωσης, κ.λπ.), φτάνει κανείς εύκολα έτσι και διαβάσει, στο curiculum vitae του, τον «πλούτο» της μορφωτικής παρακαταθήκης και της πολιτικής δράσης του εν λόγω κυρίου. Του δημάρχου Χαλανδρίου, παρακαλώ! Με μόνη δικαιολογία πως η μελέτη του Μαρξ δεν του άφησε ελεύθερο χρόνο, γιά επί πλέον ανάγνωση και άλλων βιβλίων. Σεμνά και χαμηλόφωνα, αλλά με εκείνο το ειρωνικό χαμόγελο της… «αυθεντίας», ως μόνιμος θαμών του… Ηρωδείου, προσπάθησε να εμπλέξει τα συγκλονιστικά και ιερά ηθικά μηνύματα της τραγωδίας του Σοφοκλέους με τους κομπιναδόρους θεσιθήρες-μπαλαμουτιτζήδες πτυχίων και πιστοποιητικών!

 

   Απέδειξε έτσι, ο κ. δήμαρχος του λαού, την πενία του πολιτιστικού του παλμαρέ, και την πλήρη άγνοια της τραγωδίας, αφού ο ψιθυριστής δεν του εξήγησε επακριβώς το θέμα. Δηλαδή πως το δίλημμα των Αντιγόνης και Ισμήνης δεν ήταν η επιλογή υπακοής μεταξύ «νόμου» και «δικαίου», αλλά μεταξύ «θείου» και «ανθρώπινου» νόμου. Και αυτές επέλεξαν τον πρώτο, δηλαδή να θάψουν τον νεκρό αδελφό τους, τον Πολυνείκη, αντί να υπακούσουν στον δεύτερο, δηλαδή στην απαγόρευση της ταφής, που επέβαλε -επί ποινή θανάτου- ο βασιλιάς Κρέων. Όπως βλέπετε το δίλημμα του κ. δημάρχου Χαλανδρίου είναι ακριβώς το ίδιο! Θείος νόμος, κατ' αυτόν, η κομπίνα, η λαμογιά και ο απύθμενος λαϊκισμός.

   Τελικό, και πολύ μελαγχολικό συμπέρασμα, η επικράτηση και ο κοινός παρονομαστής στην ελίτ των ταγών της χώρας, σέ όλους αυτούς που προσδοκούμε να μας κυβερνήσουν χρηστά και να μας… σώσουν από τη χρεοκοπία και την καταστροφή, είναι η αμορφωσιά, η δημαγωγία και ο λαϊκισμός. Να φαινόμαστε  ευχάριστοι, χωρίς απαραιτήτως να είμαστε χρήσιμοι, πιθανότατα δε και επιζήμιοι!

   Ανάλογα παραδείγματα λαϊκίστικης και παράλογης, αλλά βολικής, παραποίησης, έδωσε ο κ. Βουλγαράκης με το «νόμιμο» = «ηθικό», οι αγράμματοι διαστρεβλωτές του Ισοκράτη, (που από αρχιρατσιστή του κερατά και αθηνοκεντρικό, τον έβγαλαν… πολυπολιτισμικό), και τελευταία, οι λάβροι δημοκράταροι με την… Γκλίτσα που τα έβαλαν με τον … βασιλιά Ηράκλειο και τον θέλουν, καλά και σώνει, πρόεδρο!

   Σκέφτομαι, αφού στο τέλος του μηνός θα πρέπει να πληρώσω ομοβροντία «νομίμων» φόρων πολύ υψηλότερους από τις αποδοχές μου, και αυτό σαφώς δεν είναι «δίκαιο», να ακολουθήσω το παράδειγμα του κ. δημάρχου Χαλανδρίου. Δηλαδή να αρνηθώ! Το ίδιο μάλιστα συνιστώ, ένθερμα, να κάνουν γιά τα δημοτικά τους τέλη και οι δημότες του. Όλοι όσων οι γλίσχρες αποδοχές δεν επιτρέπουν την πληρωμή τους. Το, κατά τον κ. δήμαρχο, «δίκαιο» αυτό επιβάλλει!

Ψυχή μου μεγαλεία!

Και τώρα ποιός μας πιάνει.

 

   Διάλογοι στη Βαρβάκειο αγορά:

   - Ρε σύ, αυτός δίπλα στον Τσίπρα ποιός είναι;

   - Καλά ρε, δεν τον γνώρισες;

   - Όχι ρε, ποιός είναι;

   - Ο Στρατούλης είναι , ρε μα...α! Ντυμένος καρδινάλιος, πέρσι τις Απόκριες! 

   - Α΄..., τώρα κατάλαβα! 

Μιά συνάντηση με βαθύτερο νόημα!

 SEDIA STERCORARIA

Ο Πάπας  και μπροστά του, γονατιστός και ανιχνεύων, ο Αλέξης!

 Η χθεσινή ανάρτηση δεν έγινε στην τύχη αλλά συνδέεται με απόρρητα ιστορικά στοιχεία παρασκηνίου γύρω από τον Πάπα και τη διαδικασία εκλογής του, που εντυπωσίασαν, κάποτε, τον γράφοντα και τα οποία η σημερινή επίσκεψη του κ. Τσίπρα στο Βατικανό αναμόχλευσαν στο μυαλό του. 

   Αφετηρία η μυστηριώδης και αμφιλεγόμενη υπόθεση της... Πάπισας Ιωάννας, αναγομένη στον 9ον αιώνα, η οποία ενέπνευσε τον Εμμ. Ροϊδη να γράψει το σχετικό, υπέροχο μυθιστόρημά του.

   Υπάρχει σοβαρή διχογνωμία σχετικά με το αν η λεγόμενη «Πάπισσα Ιωάννα», μια μυστηριώδης γυναίκα του 9ου μ.Χ. αιώνα, εξελέγη όντως Πάπας. Ορισμένοι καθολικοί υποστηρίζουν πως είναι ένας μύθος που κατασκεύασαν οι προτεστάντες. Πάντως θεωρείται πολύ πιθανόν κάποια στιγμή στο παρελθόν να έγινε χρήση μιας καρέκλας, της sedes stercoraria, που χρησίμευε ως «τεστ φύλου» του νέου Ποντίφικα, η τελετουργία του οποίου έχει ως εξής: Ο νεοεκλεγείς Πάπας, πριν οριστικοποιηθεί και ανακοινωθεί η εκλογή του στο κοινό που περιμένει εναγωνίως, συγκεντρωμένο στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, στο Βατικανό, καθόταν στην καρέκλα, η οποία είχε στην μέση του καθίσματος μια τρύπα. Ενας ιερωμένος έβαζε το χέρι του και «έψαχνε» κάτω από τα άμφια για να διαπιστώσει αν είναι ευνούχος ή όχι. Κατόπιν γύριζε προς τους παρισταμένους και ανακοίνωνε θριαμβευτικά: «Habes!... » («'Εχει!...»). Και τότε η εκλογή... επικυρωνόταν! Πιθανολογώ πως αυτού του είδους «τέστ φύλου» σήμερα δεν θα εφαρμόζεται, όμως ποτέ κανείς δεν ξέρει τί ακριβώς συμβαίνει πίσω από τους κλειστούς τοίχους του Βατικανού και της αυστηρής ιερατικής τυπολατρίας.

Ο θρόνος γιά το τεστ φύλου του Πάπα

    Στην πιό κάτω γκραβούρα εμφανίζεται ο... Πάπας Ιωάννης ο 8ος, (853-855 μ.Χ.) να... γεννά κατά τη διάρκεια μιας δημόσιας τελετής!

Η γέννα του... Πάπα Ιωάννη!

   Μετά από το πρωτοφανές κι εκπληκτικό αυτό γεγονός, επινοήθηκε το σύστημα ελέγχου του φύλου του Πάπα, το οποίον πρωτοεμφανίστηκε στην εκλογή του επόμενου Πάπα Βενέδικτου του 3ου, (855-858 μ.Χ.), το οποίον απεικονίζεται στην πιό κάτω εικόνα. Το γεγονός αυτής της διαπίστωσης έδωσε λαβή γιά πολλές, σχετικές, πλάκες και την καθιέρωση της ιστορικής φράσης: «Έπιασε τον Πάπα απ' τα  αρ...α», με αντιφατικά νοήματα. Είτε δήθεν προνομίου, είτε κούφιας ματαιότητος! Είπαμε, ερμηνεία αλά καρτ.

-Έχει, έχει...!! 

    Η σημερινή επίσκεψη του κ. Τσίπρα στο Παναγιώτατο προκαθήμενο της Ρωμαϊκής Εκκλησίας, τον επονομαζόμενο «Πάπα των φτωχών», μπορεί να έχει και τον εξής συμβολισμό. Να καταδείξει στην ελληνική κοινωνία τί ακριβώς θα εισπράξει από τις παχυλές υποσχέσεις του αξιότιμου αρχηγού της Αξιωματικής Αντιοπολιτεύσεως, όταν αυτός αναλάβει την Πρωθυπουργία της χώρας! Πάντως, όλα κι όλα, όχι ό,τι κι ό,τι, αυτά του... Πάπα των φτωχών!

Συνάντηση Τσίπρα - Πάπα.

Ο συμβολισμός, η τακτική, ο σκοπός.

- Κούκου! Τον Αλέξη στο βάθος τον βλέπετε;

   Ως γνωστόν, ο ελληνικός λαός είναι -ασυζητητί- σοφός, (και χρόνια του πολλά, επί τη ευκαιρία της σημερινής γιορτής). Και αυτή τη σοφία του φρόντιζε πάντοτε να τη «ντύνει» σε σπουδαία γνωμικά, τα οποία έχουν πλατειά και αλά καρτ εφαρμογή. Π.χ. από αυτά των αρχαίων χρόνων, («χρόνου φείδου» - «σπεύδε βραδέως»), έως τα σύγχρονα, («αγάλια-αγάλια γίνεται η αγουρίδα μέλι» - «το γοργό και χάριν έχει»)!

   Ο κ. Τσίπρας, ως παιδί του λαού, γνωρίζει τις λαϊκές παροιμίες, τις εκτιμά και έχει συμπεριλάβει στο πρόγραμμά του τα ωφελήματά τους. Προφανώς θα γνωρίζει και την πασίγνωστη νεοελληνική παροιμία η οποία συνδέει την σύλληψη του Πάπα από… γνωστό και «ευαίσθητο» σημείο! Ο συμβολισμός αυτής της παροιμίας παραπέμπει σε καλή τύχη και την ευόδωση του μύχιου σκοπού εκείνου ο οποίος τολμά, αποπειράται και επιτυγχάνει τοιαύτη… «σύλληψη», ή και αντιστρόφως, σε γκαντεμιά. Ζήτημα ερμηνείας. Όμως ο Αλέξης πιστεύει πάντα στις θετικές ερμηνείες και εκδοχές, όπως π.χ. στο ότι θα τρίψει τα μούτρα της Μέρκελ και θα της αλλάξει τα φώτα στη... διαπραγμάτευση!

   Στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει κάποιος συνειρμός που δείχνει πως η ζωή, μέσω της Ιστορίας, κάνει πολλά κόλπα και πολλά τρελά γυρίσματα. Σημειώσατε συμπτώσεις, παραλληλισμούς και αντιστοιχίες.

   Από μικρός ο  Φλωρεντίνος Νικολό Μακιαβέλι, (πολιτικός γνωστός από το κυνικό του απόφθεγμα: «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»), ασχολήθηκε με την πολιτική, κατ’ αρχήν ως σφουγκοκωλάριος του φοβερού Σαβοναρόλα, ο οποίος τα έβαλε με τον Πάπα Αλέξανδρο τον ΣΤ΄, (τον γνωστό διεφθαρμένο και ακόλαστο Ροντρίγκο Βοργία, τον αποκληθέντα ο «πάπας-τέρας»), και έφαγε το κεφάλι του. Μετά ο Μακιαβέλι άρχισε τα πίτσι-πίτσι με τον Πάπα Αλέξανδρο!

   Παρατηρώ τη σημειολογία «Πάπας-πολιτικός» και «πολιτικός-Πάπας», με το όνομα Αλέξανδρος να «παίζει» τώρα αντίστροφα, αλλά πάντα με τον «σκοπό να αγιάζει τα μέσα»! Αναζητείται το «τέρας», το οποίο πιθανότατα να φανεί στην πορεία! Πάντως εκείνος ο Μακιαβέλι, ο αυθεντικός, αφού άρπαξε μερικές «ψιλές» από τους Μεδίκους, είδε κι αποείδε πως δεν τον σήκωνε η πολιτική και τελικά το ’ριξε στη συγγραφή. (Ο Ηγεμών).

   Συμπέρασμα και δίδαγμα: Άπαξ κι έχεις βάλει στόχο και σκοπό ζωής να γίνεις πρωθυπουργός, αν μεν είσαι θεοφοβούμενος συμμαχείς ακόμη και με τον διάβολο και αν είσαι άθεος συναντιέσαι μέχρι και με τον… Πάπα! Έστω γιά ένα «good luck», έστω ένα... πιάσιμο, έστω γιά ένα παράρτημα της «Αυγής»!!

   Πάντως η στήλη θα παρακολουθήσει με πολύ ενδιαφέρον τη συνάντηση και με τα μάτια άγρυπνα και καρφωμένα στα χέρια του Τσίπρα. Και αν «τσιμπήσει» την… γουρλίδικη κίνηση θα το αναφέρει αμέσως!

   Άντε με το καλό και συνάντηση με τον… «Δαλαλάμα», που λέει ο Χάρρυ Κλιν. Ο Πάπας κι ο «παπατζής». Αγάντα Αλέξη!