Η αναισχυντία της παραγραφής και η μη παραγραφή της αναισχυντίας.

«Ουαί υμίν υποκριταί και Φαρισαίοι»

- Κατά το άρθρο 3268, παράγραφος 458, εδάφιο χωψδα΄.... καλοφάγωτα!

  Ο γνωστός γυμνοσάλιαγκας «εργατολόγος», αφού ξεζούμισε ταλαίπωρους φτωχοδιάβολους πελάτες του με τις διαστρεβλωτικές ερμηνείες των περίπλοκων και ασαφών εργατικών νόμων, κατάφερε να αναρριχηθεί σε ύπατα αξιώματα του κράτους. Ενός κράτους, τα συμφέροντα του οποίου πολέμησε με μανία περιερχόμενος διάφορα κόμματα, κατά την πάγια τακτική αναρρίχησης όλων των γυμνοσαλιάγκων. Και αφού θησαύρισε με τον πόνο και τον μόχθο του εργάτη, ικανοποιεί τώρα και τις πολιτικές του φιλοδοξίες, αποκτώντας ταυτόχρονα και πολιτική ασπίδα κάλυψης γιά τις ανομίες του. 

   Όμως, όπως αποδεικνύεται αμάχητα, έχει μία παλιά οφειλή, τελεσίδικη και αμάχητη, ύψους κοντά δύο εκατομμυρίων ευρώ προς το κράτος το οποίο τώρα… υπηρετεί, (μαζί με το λαό!), από καίρια θέση του κυβερνώντος κόμματος. Η οφειλή αυτή, μάλιστα, είναι τόσο ατράνταχτα βεβαιωμένη και επιβεβαιωμένη ώστε ο κομματικός του μηχανισμός -παρ’ όλον ότι θέλει- δεν μπορεί να διαγράψει! 

   Και -άκρον άωτον θράσους και αδιαντροπιάς- ακούστε ποιό επιχείρημα επικαλείται ο εν λόγω αναξιοπρεπέστατος κύριος, ο οποίος αποφασίζει γιά τις τύχες μας, προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή της οφειλής του. Μιλάει γιά… παραγραφή του αδικήματος!!! 

   Ακόμη και στα μάτια, τη λογική και την ηθική του ηλιθιότερου χαχόλου επίκληση παραγραφής σημαίνει αποδοχή μεν της εγκληματικής πράξεως αλλά απονομή χάριτος λόγω παρελεύσεως ικανού χρόνου από την τέλεσή της!  Όμως ο ηθικός σπίλος ενός εγκλήματος ούτε παραγράφεται, ούτε συγχωρείται αλλά και δεν θα πρέπει να παραβλέπεται. Παραμένει πάντοτε στη συνείδηση όλων και οπωσδήποτε θα εμπίπτει πάντοτε στις… διατάξεις της λαϊκής παροιμίας που δεν συμβιβάζει τη φύλαξη κοπαδιού προβάτων από λύκους. 

   Αυτά γιά τον περίφημο μύθο του… «ηθικού πλεονεκτήματος της γιά πρώτη φορά αριστεράς». Και λόγω θρησκευτικής επικαιρότητος: «Ουαί υμίν υποκριταί και Φαρισαίοι»!

«Ο κλέφτης των ροδακίνων». Πολύ λάδι, αλλά τηγανίτα τίποτα!

Άνθρακες ο θησαυρός!

-Vola colomba bianka, vola!

    Κατεβαίνοντας γιά βιαστική  δουλειά στην Αθήνα είχα την ευκαιρία ν’ ακούσω στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου έναν περίδρομο σοβαροφανείς σαχλαμάρες από κάτι απίθανους συριζάριους. Βουλευτές και λοιπούς κεκράχτες, χειροκροτητές και παρατρεχάμενους σφουγκοκωλάριους, σχετικά με την «υψίστης εθνικής σημασίας», αλλά και «ακρογωνιαίας σπουδαιότητος» γιά την Ευρώπη, τη Γη και, τελικά, ολόκληρο το Σύμπαν συνάντηση Τσίπρα με τον Πούτιν. Κορυφαίο θέμα της συνάντησης τα… ελληνικά ροδάκινα!

   Πριν αρχίσουν οι γνωστές θριαμβολογίες από το γνωστό προπαγανδιστικό τιμ του νεώτερου… συνώνυμου οπερετίστα, η στήλη σπεύδει να βάλει τα πράγματα στη σωστή σειρά, βάσει όσων φάνηκαν και όσων ανακοινώθηκαν στην κοινή συνέντευξη του ζωηρού Τσίπρα και του νυσταγμένου Πούτιν. 

   Κατ’ αρχήν, γιά λεφτά -δάνεια, βοήθειες και τέτοια- ούτε λόγος να γίνεται. Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. Ο Πούτιν μας παρέπεμψε στους εταίρους μας. Το ίδιο και γιά όσα έχουν σχέση με τις σχέσεις Ρωσίας κι Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κομμένη κάθε διαφοροποίηση της Ελλάδος από το ευρωπαϊκό μπλοκ, όπου ανήκει. Οπότε, ο «κοκορίκος» μας -ποιών την ανάγκη φιλοτιμία- το ξανάπαιξε περήφανος κι ωραίος και ουχί… επαίτης. Στα περί αγωγών φυσικού αερίου, οι γνωστές ασάφειες και τα «περί διαγραμμάτου» που λέγονται όταν δεν υπάρχει τίποτα θετικό  να ανακοινωθεί, όσο γιά κάτι ρωσικά πρόστιμα λόγω υποκατανάλωσης επί συμφωνηθεισών ποσοτήτων, ούτε κουβέντα. Στο κοσμοσωτήριο μείζον θέμα των… ροδακίνων, η κατραπακιά που εισπράξαμε ήταν ηχηρή και ξεκάθαρη. Δεν θυμάμαι σε αντίστοιχες κοινές συνεντεύξεις όπου στρογγυλεύονται οι διαφορές των απέναντι μερών και κυριαρχούν τα μισόλογα, να άκουσα ποτέ πιό σταράτες κουβέντες.  Ο ομόθρησκος Βλαδίμηρος δήλωσε σαφώς πως εφ’ όσον υπάρχουν εκατέρωθεν μέτρα εμπάργκο, εξαιρέσεις δεν μπορούν να γίνουν και μίλησε, απλώς, γιά μεικτές εταιρείες. Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, μόνο αν πατήσει ρωσικό πόδι κάπου και δημιουργηθούν προϋποθέσεις ρωσικού κέρδους, τότε μπορεί να γίνει συζήτηση γιά το αντίστοιχο ζήτημα. Όχι θα πιάσουμε κορόιδο τη ρωσική αλεπού!

   Τελικά, το μεγαλύτερο κέρδος από όλη αυτή την ιστορία είναι ένα φρεσκάρισμα στη «μητερούλα» των Λαφαζάνη και Βαλαβάνη και η επίσκεψη της κυρίας Περιστέρας στην... Καάβα του Κομμουνισμού και το προσκύνημα -με ρίγη συγκινήσεως πιστεύω- στο ταριχευμένο πτώμα του Λένιν, του οποίου τα αμαρτήματα τον καταδίκασαν να μη μπορεί να βρει ανάπαυση ούτε και μετά θάνατον, όπως όλοι οι θνητοί. Μεγάλοι ή μικροί. 

   Όσο γιά τη στήλη, η υπόθεση έγινε αφορμή να μηρυκάσει το έξοχο βουλγάρικο φιλμ -«Ο κλέφτης των ροδακίνων»- που απήλαυσε στα φοιτητικά της χρόνια. (Ίσως στον τότε κινηματογράφο «Έσπερο» της οδού Σταδίου?). Δυστυχώς, και στο σινεμά και τώρα, η κατάληξη του έργου είναι τραγική!     

Καλό Πάσχα, Καλή Ανάσταση.

Ο αναστημένος Ιησούς χαιρετά την ελληνική κυβερνητική αντιπροσωπία που το βάζει στα πόδια!

   Η στήλη, επ’ ευκαιρία των Αγίων ημερών που έρχονται, εύχεται σε όλους τους φίλους αναγνώστες της να τις περάσουν με υγεία, αγάπη και ειρήνη. Τώρα αν τους μείνει και κανένα φράγκο, δεν θα είναι καθόλου άσχημα, μάλλον. Αγάντα!

Σκοτάδι, απογοήτευση, απελπισία.

Η εβδομάδα των Παθών ήρθε. Ζητείται Ανάσταση!

Τα πάθη του Χριστού και των Ελλήνων χριστιανών

    Όταν αυτή η κακόγουστη πραγματικότητα που μας σερβίρεται καθημερινά ως κύριο πιάτο ξεπερνάει κάθε άγριο νυχτερινό εφιάλτη. Όταν οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους και η θρασύτητα σε βαθμό ιταμότητος αποτελεί πλέον κοινό τόπο. Όταν η ανασφάλεια της οικονομικής εξαθλίωσης πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας σαν χατζάρι τζιχαντιστού, ενώ το «αριστερό τσούρμο» που μας κυβερνάει περί άλλα τυρβάζει. Όταν η αυθαιρεσία και ανομία των «μπαχαλάκηδων» αποτελεί «δημοκρατικό δικαίωμα» που εξικνείται μέχρι «μπουκαρίσματος» στη Βουλή των Ελλήνων. Όταν η αμορφωσιά σε βαθμό πλήρους αγραμματοσύνης, σε συνδυασμό με την άγνοια, την ασχετοσύνη, την ανευθυνότητα και την ανικανότητα βουλεύονται και αποφασίζουν γιά τη μοίρα της χώρας και ταυτόχρονα τη μετατροπή των πολιτών της σε χυλό ανεγκέφαλων χειροκροτητών παρωχημένων ιδεοληψιών και ξεπερασμένων πρακτικών, με μεθόδους διαστρέβλωσης και παραπληροφόρησης που «φοριούνται» πλέον μόνο στη Β. Κορέα. Όταν το παραμύθιασμα σε σχέση με την πορεία των καθηλωμένων διαπραγματεύσεων -ποιών διαπραγματεύσεων, δηλαδή, αφού πρόκειται περί οπερέτας του… νεώτερου Σακελλαρίδη- ενώ τα ταμεία, άπαντα, έπιασαν πάτο και η θύελλα της χρεωκοπίας είναι προ των πυλών. Όταν όλα αυτά και μύρια άλλα φοβερά και τρομερά θα ακολουθήσουν με οιοδήποτε αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων, αποτελούν τον καμβά πάνω στον οποίο ζωγραφίζεται με ζοφερά χρώματα το μέλλον της Ελλάδος και των Ελλήνων, με τί όρεξη να σκεφτείς και με τί κουράγιο να γράψεις; Απλά, «περιμένεις τους… βαρβάρους», που δυστυχώς, αυτή τη φορά θα έρθουν. 

   Σκοτάδι, απογοήτευση, απελπισία..

«Ευρωπαίων προμαχούντες Συριζαίοι Βερολίνω, χρυσοφόρων Γερμανών εστόρεσαν δύναμιν»

Έκτακτη Είδηση

Μάκια-μάκια και χρόνια πολλά!

  Μόλις έγινε γνωστή εις την στήλη σημερινή επείγουσα επιστολή της Γερμανικής Καγκελαρίας προς το Μέγαρον Μαξίμου, η οποία έχει ως εξής: 

   «Εξοχότατε και αγαπητέ μου κ. Πρωθυπουργέ.

   Επ’ ευκαιρία της σημερινής εορτής, τόσον του κόμματός Σας, όσον και Υμών προσωπικώς, παρακαλώ όπως δεχθείτε τις θερμότερες ευχές του γερμανικού λαού, του φίλου σας κ. Σόιμπλε και, φυσικά, εμού. Γνωρίζω καλώς πως τόσον Υμείς, όσον και ο εξοχότατος Υπουργός σας επί των Οικονομικών αλλά και ολόκληρος ο ελληνικός λαός δεν χρειάζεσθε και δεν καταδέχεστε δώρα οιασδήποτε οικονομικής μορφής, καθ’ ότι είστε υπεράνω χρημάτων και δεν σας απασχολεί παρά μόνον η εθνική σας υπερηφάνεια, η αξιοπρέπεια και το πατροπαράδοτο ελληνικό φιλότιμο.  Έτσι, παρά την εισήγηση του αγαπητού μας Βόλφγκανγκ να σας στείλουμε καμιά πεντακοσαριά δις, ως μικρό και συμβολικό δώρο, προκειμένου να βολευτείτε προσωρινά, να ικανοποιήσετε τις προεκλογικές σας εξαγγελίες και να εξοφλήσετε τα χρέη σας, θεώρησα τοιαύτη ενέργεια ως απολύτως ταπεινωτική γιά τον ελληνικό λαό και ως μεγάλη προσβολή προς το πρόσωπό Σας. Ακόμη θυμάμαι την γενναία Σας προσφορά να υποβιβάσετε κάποιες ψιλοεκκρεμότητες που υπάρχουν ανάμεσά μας από την αποφράδα ναζιστική Κατοχή της Ελλάδος και να προτάξετε το ηθικό μέρος της διαφοράς. (Ήδη σας γνωρίζω πως τα Γερμανικά Ταχυδρομεία ετοιμάζουν νέα σειρά γραμματοσήμων όπου σε κάθε διαφορετικής αξίας γραμματόσημο θα απεικονίζεται και διαφορετικό χωριό που καίγεται, μία σφαγή αθώων αμάχων, ή -έστω- μία εκτέλεση ομήρων. Εννοείται πως, τιμής ένεκεν, θα σας αποσταλούν μερικές σειρές με σφραγίδα πρώτης ημέρας κυκλοφορίας και μερικά ασφράγιστα φεγιέ, γιά την προσωπική σας συλλογή). 

   Τελικά αγαπητέ μου Αλέξη, (τώρα που γνωριστήκαμε και αγαπηθήκαμε κουντρ ντε φουντρ), μετά από ώριμη σκέψη αποφάσισα, καθώς αποθεραπεύθηκα και από αυτή την καταραμένη ποδάγρα που με παίδευε μήνες, να σου παραχωρήσω, ως δώρο, εκείνον τον πεντοζάλη που μου είχες τάξει προεκλογικά. Επομένως εγώ επιλέγω, ως ορχήστρα τη Φιλαρμονική της Βιέννης και Διευθυντή τον Ζούμπιν Μέτα και προτείνω ως χώρο το δικό σας Ηρώδειο. Η παράσταση θα χαλάσει κόσμο! Εσύ διάλεξε μόνο ημερομηνία και λυράρη σολίστα. Περιμένω εναγωνίως απάντηση.

   Σε ασπάζομαι θερμά-θερμά, (μπαγάσικο παιδί!) 

   Η παντοτινή πλέον φίλη σου, η Αγγελικούλα