Σκοταδισμός, made in Greece.

Επικαιρότης

   Η Βλακεία έχει πολλά παιδιά, αφού πάει με πολλούς. Με τον Φανατισμό έχει δύο δίδυμα, τον Σκοταδισμό και την Αγκύλωση, (πνευματική εννοείται).

   Προσφιλές ενδιαίτημα του πρώτου οι θρησκευτικές προκαταλήψεις και της άλλης οι πολιτικές.

   Οι ισλαμικές χώρες, και ιδίως οι αραβικές , κατέχουν σίγουρα το παγκόσμιο ρεκόρ του θρησκευτικού φανατισμού, αφού τα καθεστώτα τους τον υποθάλπουν και τον καλλιεργούν, εφ’ όσον έτσι εξασφαλίζουν την επιβίωση και διαιώνισή τους.

   Δυστυχώς, κάποιοι ανεγκέφαλοι στη Δύση, ενεργούντες είτε προβοκατόρικα, είτε από αφελή εκτίμηση της ελευθερίας της έκφρασης, «τσιγκλάνε» κάθε λίγο και λιγάκι τη θρησκευτική ευαισθησία των μουσουλμάνων, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση των πλέον φανατικών «κάφρων» εξ αυτών, οι οποίοι αποτελούν καθόλου ευκαταφρόνητη μερίδα.

   Με γνώμονα αυτό το ευκόλως δημιουργούμενο μπάχαλο, θρησκευτικής αφορμής κι αφετηρίας, οι ημέτεροι θολοκουλτουριαρέοι άθεοι και μηδενιστές, της αριστερής, βεβαίως, διανόησης τέκνα, δεν ήταν δυνατόν ν’ απουσιάσουν από το πάρτυ!

   Ανέβασαν, λοιπόν, σε κάποια σκηνή ένα «υψηλής» δραματικής τέχνης θρησκευτικό τερατούργημα θέλοντας να «εκφράσουν» και να «εκφραστούν» μέσα απ’ αυτή τη σαχλαμάρα.

   Η στήλη θεωρεί πως έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν, μαζί με ό,τι άλλο κατέβει από τη γκλάβα τους, σε κλειστό, εννοείται, χώρο όπου όποιος επιθυμεί, μπορεί και πρέπει να εισέρχεται και να το παρακολουθεί ελεύθερα, άπαξ και το γουστάρει! Η οιαδήποτε αντίθετη άποψη μπορεί να εκδηλώνεται διά της αποστροφής της κεφαλής και της περιφρόνησης.

   Η οργάνωση διαδήλωσης «αντιφρονούντων» γιά την παρεμπόδιση της παράστασης, απλώς «αυγατίζει» τη σαχλότητα και δίνει λαβές γιά άσκοπες κι ανόητες συγκρούσεις με το μεγάλωμα του κύκλου της βλακείας. Η συμμετοχή σ’ αυτές μερίδας αφιονισμένου παπαδαριού και οι εικόνες κάποιων ωρυόμενων παπάδων να κλωτσοβολάνε σαν αφηνιασμένα μουλάρια αφίσες, καθώς και η παρουσία των μυγιάγγιχτων εθναμυντόρων χρυσαυγητών, απλά ολοκληρώνει το όμορφο σκηνικό της χαζομάρας.

   Όσο γιά τη σοβαρότητα κι αξιολογότητα του έργου και της παράστασης, αρκεί να αναφερθεί πως την πρεμιέρα ετίμησαν με την εκλεκτή τους παρουσία, τόσον η κ. Ρεπούση, (η βουλευτής-ιστορικός που πρώτη διέγνωσε τον συνωστισμό των Ελλήνων στην προκυμαία της Σμύρνης, το 1922, αφού εμείς άλλα πιστεύαμε), και ο κ. Τσατσόπουλος, (ο βουλευτής-ιστορικός ο οποίος πρώτος αντελήφθη πως ο Κολοκοτρώνης ήταν γκαίυ -ίσως από τον συνειρμό του ονόματος- επαληθεύοντας, έτσι, το πανελληνίως θρυλούμενο πως η μουστάκα αποτελεί τον φερετζέ του π… τη!)

Γιά το καθ’ ημάς τώρα. Γιατί, άραγε, θα πρέπει να θίγεται το «δικό μας» θρησκευτικό συναίσθημα, επειδή κάποιοι ανόητοι μαζεύονται σ’ ένα θεατράκι όπου κάνουν και λένε ό,τι τους καπνίσει. Ο Αριστοτέλης έλεγε πως, εν απουσία του, επιτρέπει και να τον λιθοβολούν!

Επίσκεψη Μέρκελ. Το τελευταίο σημείο αντιπαράθεσης.

Επικαιρότης

   Η μεγαλύτερη ικανοποίηση γιά κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο που, τρόπον τινά, εκφέρει δημόσιο λόγο είναι η διαπιστωμένη επαλήθευση του λόγου του. Ένα γεγονός που αυξάνονται οι πιθανότητες να συμβεί, αν ο διατυπούμενος λόγος στερείται οιασδήποτε σκοπιμότητος και είναι «ακαπέλωτος», κυρίως πολιτικά και κομματικά.

   Δυστυχώς, και το πιό αυτονόητο πράγμα, ιδίως σε κρίσιμες περιόδους, τοποθετείται πίσω από τους παραμορφωτικούς φακούς της πολιτικής εκμετάλλευσης οπότε το προκύπτον μήνυμα στρεβλώνει και προβάλλεται ανάλογα.

   Τέτοιο σύμπτωμα αποτελεί η ακροδεξιά αντίδραση βίας, σαν καθυστερημένη αλλά φυσιολογική αντίδραση στην πολύχρονη αντίστοιχη ακροαριστερή, τάχα «δημοκρατική», βία που μονοπωλεί τα «κεκτημένα δικαιώματα», (αλήθεια ποιά;), στο χώρο της παιδείας και της δουλειάς και αγκαλιάζει, εργολαβικά και προστατευτικά, την υπόθεση της λαθρομετανάστευσης. Της μεγαλύτερης βόμβας που μπήκε ποτέ στα θεμέλια του έθνους και του κράτους!

   Η αριστερά, πολύ λογικά και πολύ φυσικά, στηρίζει την ιδεολογική, την εκλογική και, άρα, την ουσιαστική της δύναμη στις φτωχές και εξαθλιωμένες μάζες. Όσο μεγαλύτερη δυστυχία, τόσο το καλύτερο! Κατά συνέπειαν, το ίδιο φυσικά και εύλογα, τυρβάζει γιά τη μετατροπή της δεξαμενής της εκλογικής της πελατείας σε …πισίνα, μετά λίμνη και τέλος σε ωκεανό, ει δυνατόν! Δώσε φτώχεια, μιζέρια και δυστυχία στον ΣΥΡΙΖΑ και πάρ’ του τη ψυχή! Συνεπώς, είναι απόλυτα φυσιολογικό ν’ αντιδρά λυσσαλέα στην επίσκεψη της «μαντάμ» Μέρκελ στη χώρα και στον απώτερο στόχο της κυβέρνησης που είναι αυτή η ρημάδα, αλλά και πολυπόθητη δόση των 31 δις, άνευ της οποίας η Ελλάδα θ’ αναβάλλει ακόμη και τα … Χριστούγεννα, αφού θα έχει μείνει… ταπί!

   Η επίσκεψη Μέρκελ, σαφώς χωρίς άμεσο συσχετισμό με τη ζωοδότρα, (αμάν, μας σκάσατε. Φέρτε τη να πάει στο διάολο!), δόση, έχει τεράστια σημειολογική σημασία τη στιγμή αυτή, αφού δεν θα γινόταν ποτέ, αν η χώρα πήγαινε, με τελεσίδικη ευρωπαϊκή απόφαση, στην καρμανιόλα. Σίγουρα εκφράζει κάποια μεταστροφή απόψεων και κάποια αλλαγή του κλίματος προς το καλύτερο γιά την Ελλάδα.

   Εννοείται πως κάτι τέτοιο δεν αρέσει καθόλου στον κ. Τσίπρα και τους συντρόφους του, που ήδη οργάνωσαν θορυβώδη υποδοχή, αφού τους χαλάει τα σχέδια εξαθλίωσης.

   Η στήλη, με πλήρη επίγνωση του τι γίνεται στο χώρο του και τι επιδιώκεται με την σημερινή κι αυριανή βαβούρα, εισηγείται μιά διαβολική διαμαρτυρία και απορεί πως ξεφτέρια όπως ο καλοκάγαθος κ. Στράτα – Στρατούλης και οι λοιπές, εντός κι εκτός κεφαλής, «ξανθές» δεν το σκέφτηκαν ακόμη.

   Αντί να διασαλευτεί η τάξη με τους πάσης φύσεως κουκουλοφόρους, μολότωφ, δακρυγόνα και λοιπά πολυφορεμένα κι αναποτελεσματικά συμπαρομαρτούντα, θα μπορούσε να οργανωθεί παράλληλη πορεία με αυτή της Γερμανίδας Καγκελαρίου, σε όλη τη διαδρομή της. Με 4Χ4, Καγιέν, Μερτσέντες, (κυρίως 300 και άνω), BMW. Λέξους και ό,τι, τέλος πάντων πολυτελές όχημα διατίθεται στις τάξεις του, τα οποία θα φέρουν, υποχρεωτικά, σχάρα οροφής και επ’ αυτής, αναλόγως, σκι χιονιού ή γουίντσερφ θαλάσσης.

   Από τα ανοιχτά παράθυρα των παρελαυνόντων, αργά-αργά, οχημάτων, υψωμένες γροθιές με Ρόλεξ, Πατέκ-Φιλίπ, Βασερόν-Κονσταντέν και τέτοια, θα σημαδεύουν απειλητικά τους ουρανούς, ενώ από τα παράθυρα, αναπεπταμένες σημαίες του κόμματος θα κυματίζουν περήφανα στον γαλάζιο αττικό ουρανό.

   Τα πεζοφόρα τμήματα, με επί κεφαλής τον ηρωικό σκύλο «Λουκάνικο», δεμένο με μιά μακριά αλυσίδα από λουκάνικα Φραγκφούρτης, ντυμένα με λινά, λόγω εποχής, κοστούμια οι κύριοι, (ζιβάγκο, πουκάμισα με ανοιχτά πέτα), ή απλό κάζουαλ αρρενωπό ντύσιμο, ενώ οι «ξανθές» -μέσα κι έξω- κυρίες θα τους συνοδεύουν με μακριές τουαλέτες και έξωμες εσθήτες, συνοδευμένες από κατάλληλα ενδυματολογικά αξεσουάρ. (Μινκ, τσιντσιλά ή έστω ρενάρ. Όλα γνήσια, τα οικολογικά απαγορεύονται!).

   Μουσικές και χοροί, με επαναστατικά τραγούδια , («Το ΕΑΜ, μας γλίτωσ’ απ’ την πείνα», «Βροντάει ο Όλυμπος, αστράφτει η Γκιώνα» και,  το πολύ, μέχρι επαναστατικά του Θεοδωράκη) θα συνοδεύουν την ωραία εκδήλωση, ενώ η σαμπάνια, (Ντομ Περινιόν και μόνο), θα ρέει άφθονη και θα κάνει το επίκαιρο «Οκτόμπερφεστ» να μοιάζει με τσιγγάνικο ραβαϊσι!

   Αν ο ΣΥΡΙΖΑ χειριστεί την υπόθεση κάπως έτσι, θεωρείται βέβαιον πως η μαντάμ Μέρκελ, όχι μόνο θα σκυλιάσει, όχι μόνο θα σκάσει από τη ζήλεια της, αλλά βλέποντας την μεγάλη και διάχυτη ευμάρεια και την πατροπαράδοτη κιμπάρικη ελληνική υποδοχή που της επιφυλάξαμε, όχι μόνο δεν θα συγκατατεθεί στο να πάρουμε … δόση, αλλά θα μας ζητήσει και… δανεικά, από πάνω!

   Έτσι ασκείται σήμερα η μοντέρνα πολιτική. Όχι ντουντούκες, κουκούλες, μολότωφ και άλλες τέτοιες απαίσιες, αναχρονιστικές και βάρβαρες εκδηλώσεις.

   Τ' ακούτε εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ!!!! 

«Ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται».

Γιά γέλια και γιά κλάματα

   Η στήλη ουδέποτε «τσίμπησε» από τις τελευταίες κουταμάρες που κυκλοφορούν, τάχα σοβαρά, περί των 600 δις δολαρίων που μάζεψαν οι ομογενείς μας σε ΗΠΑ και Καναδά και τα οποία μας περιμένουν, εναγωνίως, γιά να μας σώσουν! Να αγοράσουν το χρέος μας και να λύσουν κάθε μας οικονομικό πρόβλημα, αλλά εμείς οι ηλίθιοι… κωλυσιεργούμε και κάνουμε τσαλίμια κι αντί ν’ αρπάξουμε τη μοναδική αυτή ευκαιρία του αμερικανικού πακτωλού, «σφάζουμε» μισθωτούς και συνταξιούχους γιά μόλις 2-3 …. ψωροδις ευρώ! Και όχι τίποτε άλλο, μ’ αυτά και τα άλλα, στο τέλος θα τους «θυμώσουμε» και θ’ αποσύρουν την προσφορά!

   - Α’, έτσι είσαστε λοιπόν, παλιοκαθίκια; Ε’, κι εμείς, πρίτς! Δεν έχει «κοκό»!

   Ακριβώς όπως έγινε μ’ εκείνον τον αξούριγο κοντόχοντρο «σαλιάρη» με τις σαγιονάρες, που επειδή τον προσβάλλαμε, (με γιαούρτια, ντομάτες και τέτοια υποτιμητικά), πίεσε τον φίλο του τον Σαουδάραβα… πρίγκιπα κι απέσυρε την προσφορά γιά αγορά του Παναθηναϊκού. Και βλέπετε πως βολοδέρνει τώρα το «τριφύλλι», χωρίς τα πετροντάλαρς του «πρίγκηψ»!

   Επειδή η παράκρουση χτύπησε σήμερα και καλό φίλο της στήλης, ο οποίος προβληματίζεται κι αγωνιά γιατί δεν …. σπεύδουμε να σωθούμε τσεπώνοντας το προσφερόμενο παραδάκι, κρίνω σκόπιμο να ξεμπερδεύουμε, μιά και καλή, με τους νέους Τσάκες και τη μπουρδολογία που μας προέκυψαν, αιφνιδίως, εξ εσπερίας και παίζουν με τον πόνο και την κακομοιριά μας.

   Ας υποθέσουμε ότι παίρνουμε στα σοβαρά την υπόθεση και την υποβάλλουμε στη βάσανο του ελέγχου.

   Πρώτο και βασικό ερώτημα. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσο πολλά χρήματα σε χέρια ομογενών, ώστε από κάποιο, προφανώς, περίσσευμα να μπορεί να μαζευτεί τέτοιο δυσθεώρητο ποσό; (600 δις).

   Προ ολίγων ημερών δημοσιεύτηκε ο κατάλογος των πλουσιοτέρων ανθρώπων των ΗΠΑ. Ο πρώτος ομογενής που φιγουράρει στον κατάλογο αυτόν κατέχει περιουσία 4 δις! Υποθέτοντας πως τα διαθέτει όλα υπέρ της σωτηρίας του … έθνους και βγαίνει να ζήσει το υπόλοιπο του βίου του με ένα ακορντεόν και ένα απλωμένο καπέλο, στην 5η Λεωφόρο και 34η Οδό, γωνία, και κάτι ανάλογο κάνουν κι όλοι μαζί οι …. δευτεροκλασάτοι πλούσιοι της λίστας, ζήτημα είναι αν μαζεύονται 9-10 δις δολάρια! Τα υπόλοιπα 590, που διάβολο βρέθηκαν;

   Μα τόση, τέλος πάντων, αφέλεια και βλακεία ενέσκηψε στην «ομορφότερη χώρα του κόσμου που κατοικείται από τον πιό έξυπνο λαό του κόσμου, που όταν εκείνος έχτιζε Παρθενώνες οι άλλοι έτρωγαν βελανίδια….. κ.λπ., κ.λπ»! Ή μήπως, η απελπισία και η λόρδα που μας πλάκωσε ξαφνικά, μας κάνει να βλέπουμε αντικατοπτρισμούς «σωτηρίας», όπως τα καταπονημένα καραβάνια στη Σαχάρα!

Σκέψεις πάνω στην τελευταία φορολογική λαίλαπα.

Θέσεις - Απόψεις

   Παραδείγματα, πίνακες και αριθμοί δεν χρειάζονται. Το θεωρώ περιττό αφού τον τελευταίο καιρό τα διάφορα ΜΜΕ, έντυπα κι ηλεκτρονικά, μας κατακλύζουν κατά κόρον με δαύτα!

   Χωρίς ειδικές πανεπιστημιακές γνώσεις και με απλή λογική γίνεται εύκολα κατανοητό, πως η εξαγγελλόμενη «φοροαναρρόφηση» και του επομένου έτους, στην καλύτερη περίπτωση επιτυχίας, δεν θ’ αφήσει περιθώρια επιβίωσης σε εκατομμύρια Έλληνες. Θα «στεγνώσει» τους πάντες και τα πάντα!

   Ειδικά οι επιχειρηματίες, επαγγελματίες και μικροβιοτέχνες θα «στραγγίξουν» τελείως, αφού η αγοραστική δύναμη υπαλλήλων, συνταξιούχων και, φυσικά, των ανέργων θα τους μειώσει δραματικά τους τζίρους, μέχρι μηδενισμού. Η ύφεση θα εξακοντιστεί σε δυσθεώρητα ύψη και μαζί με την γιγαντωνόμενη ανεργία θα επιφέρουν στην αγορά την απόλυτη νέκρα. Τα απολύτως απαραίτητα κι αυτά ίσως!

   Επειδή είναι εντελώς βέβαιον πως τα «τσακάλια» του Υπουργείου Οικονομικών είναι αδύνατον να κινούνται μεταξύ βλακείας και άγνοιας, θα πρέπει ν’ αναζητηθεί μιά λογική απάντηση στο ερώτημα:

   - Μα γιατί; Αφού ξέρουν πως τα μέτρα είναι αδιέξοδα, γιατί ενεργούν έτσι; Πού αποσκοπεί η τελευταία ομοβροντία μέτρων, το αναπόφευκτο ατελέσφορο των οποίων θα φέρει και νέα, σκληρότερα, μετά νέα, και πάλι νέα, κ.ο.κ!

   Η στήλη φρονεί, και αρκετές ενδείξεις συνηγορούν σ΄ αυτό, πως η οικονομική ηγεσία της Κυβέρνησης πιστεύει ακράδαντα στην ύπαρξη αποθεμάτων στους «μπεζαχτάδες» της ελληνικής κοινωνίας. Και στην καύση αυτών των λιπών αποβλέπει! Γνωρίζει πολύ καλά πως τα εναπομένοντα ψιχία των τωρινών εισοδημάτων είναι αδύνατον να συντηρήσουν στοιχειωδώς τον κοσμάκη, ο οποίος θα καταφύγει στην ανάλωση όσων διαθεσίμων αποταμιεύσεων κατέχει. Είτε από τις τράπεζες, το εξωτερικό, ή κάτω από το…. στρώμα!

   Τα τζίνια του Υπουργείου, να είστε σίγουροι, γνωρίζουν πολύ καλά το συνολικό ύψος του συσσωρευμένου «λίπους» και παρακολουθούν πολύ προσεκτικά την…. καύση του. Και όσο τα συνεργεία των Δήμων δεν μαζεύουν τουμπανιασμένα πτώματα από τους δρόμους, το πόδι από το γκάζι των «νέων μέτρων» δεν πρόκειται να σηκωθεί! Μέχρις ότου η χώρα να φέρει την παραγωγή και την κατανάλωσή της, ίσα βάρκα, ίσα νερά!

   Η συμπεριφορά όλων των κομμάτων, με εξαίρεση το ΚΚΕ που ζει στον κόσμο του, το αποδεικνύει. Μηδέ του ΣΥΡΙΖΑ εξαιρουμένου, όλοι ξέρουν, καταλαβαίνουν και φέρονται αναλόγως. Με απόλυτα δικαιολογημένη παράμετρο πως το κάθε πολιτικό «μαγαζάκι» θα πρέπει να διατηρήσει και την πελατεία του, ταυτόχρονα, χρησιμοποιώντας ό,τι ψέμα διαθέτει πρόχειρο, προς τούτο. Μέχρι κι ο Τσίπρας κατάλαβε, επί τέλους, που πάει το πράγμα κι άρχισε τις γλύκες και τις ρεβεράντζες με τους Ευρωπαίους εταίρους.

   Προσωπικά πιστεύω πως το επιδιωκόμενο είναι η ταχύτατη προσγείωση του επιπέδου διαβίωσης των Ελλήνων στα πλαίσια της δεκαετίας του ’50, που θυμάμαι πολύ καλά. Τόσο αντέχει η πραγματική οικονομία γιά να μπορέσει να κοιτάξει πάλι προς τα πάνω. Από εκεί θ’ αρχίσουμε και βλέπουμε! Και όσο πιό γρήγορα παραταχτούμε σ' αυτήν την αφετηρία, λιγνοί, στυλάτοι, χωρίς περιττά… κιλά και με μπόλικη όρεξη γιά δουλειά, τόσο το καλύτερο. Τα 4Χ4, οι αστακομακαρονάδες και τα ινστιτούτα αδυνατίσματος κομμένα!

   Θυμηθείτε τις χαριτωμένες ιστορίες του Σουλτάνου που διέτασσε τον βεζύρη να βάζει συνέχεια φόρους και του Χότζα με τον χωριάτη που ένοιωθε άβολα στο μικρό του δωμάτιο κι αυτός τον προέτρεπε να βάζει μέσα, ένα κάθε μέρα, και τα ζώα του, ώστε μόλις τα 'βγαλε να νοιώσει... πασάς από άνεση! Μας ταιριάζουν γάντι! 

Οι Έλληνες … Νταγιάκ!

Επικαιρότης

   Το Βόρνεο είναι ένα από τα μεγαλύτερα νησιά του κόσμου, το 3ο, νομίζω. Κάπου στα βάθη του ζουν απομονωμένες από τον γύρω κόσμο και, φυσικά, τον πολιτισμό κάποιες ομάδες φυλών, οι Νταγιάκ. Διαθέτουν δική τους κουλτούρα και δικό τους τρόπο ζωής, μακριά από τα σύγχρονα κρατούντα. Με τα δικά τους ήθη κι έθιμα και τους δικούς τους κανόνες δικαίου και…. διατροφής!

   Μικρόσωμα, ήρεμα ανθρωπάκια, ζαρωμένα και κακομούτσουνα, που από νεαρής ηλικίας σπάνια διατηρούν ακέραια την οδοντοστοιχία τους. Μοιάζουν πολύ φιλειρηνικοί και φιλήσυχοι, καθώς η επίσκεψη και συζήτηση με όλο το οικογενειακό τσούρμο μέσα στην καλύβα, καθισμένοι όλοι κατάχαμα, εξελίσσεται σε πολύ φιλικούς τόνους. Ενδιαφέρουσα και πρόσχαρη.

   Ώσπου το βλέμμα μου πέφτει ψηλά, στην περίμετρο της καλύβας, όπου φιγουράρουν κρεμασμένα, το ένα δίπλα στο άλλο, πλήθος από μικρά μαύρα κεφαλάκια, μεγέθους γροθιάς. Η πρώτη εντύπωση στέλνει την σκέψη στην πατροπαράδοτη ινδονησιάνικη επιτηδειότητα στις καλές τέχνες, μεταξύ των οποίων και το σκάλισμα του ξύλου, αφού το μαύρο χρώμα των μινιατουρίστικων κεφαλών, παρέπεμπε ευθέως στον έβενο, που αφθονεί στο νησί.

   Η έμφυτη περιέργεια κι η δίψα γιά γνώση κάθε ιδιόμορφου και ιδιότροπου νίκησε την, επίσης, έμφυτη άπωση, αηδία και τρόμο σε κάθε μακάβριο συναπάντημα. Τα κεφαλάκια, μου εξήγησαν, ήσαν μουμιοποιημένα κατάλοιπα… αυθεντικών ανθρώπων. Ό,τι περίσσεψε δηλαδή, αφού οι… κάτοχοί τους εκολατσίστηκαν κανονικότατα από την… πρόσχαρη οικογένεια που, αφελέστατα, φυσικότατα και πολύ πρόσχαρα, μου περιέγραφαν τα… κατορθώματά τους στο κυνήγι των θυμάτων, τη σύλληψη, τον αποκεφαλισμό, το μαγείρεμα και, τελικά, την επεξεργασία μετατροπής του κεφαλιού τους σε…. μπιμπελό!! Το κύρος κι η εκτίμηση της κάθε οικογένειας στο χωριό είναι ευθέως ανάλογα με το πλήθος των ανηρτημένων κεφαλών στην καλύβα τους!
   Με την τρίχα κάγκελο σκαρφάλωσα και είδα από κοντά το περίτεχνο αποτέλεσμα! Μιά θαυμαστή και πανάρχαια τεχνική κονιορτοποιεί τα κόκαλα του κρανίου, χωρίς να το καταστρέψει εξωτερικά. Με μακριές λαβίδες κι έξοχη χειρουργική δεινότητα «αδειάζουν» το περιεχόμενο, και σαν παλιό δερμάτινο πουγκί, το γεμίζουν πυρωμένη άμμο. Έτσι προκύπτει το κατάμαυρο, συρρικνωμένο κεφαλάκι, του οποίου η περαιτέρω παραμόρφωση μπερδεύεται και χάνεται μέσα στη γενική ασχήμια των φυλών. Μακάβριες καρικατούρες!

   Τώρα θα μου πείτε, γιατί θυμήθηκα αυτή την εποχή τέτοιες ανατριχιαστικές εικόνες;

   Μήπως όλα αυτά τα κανιβαλίστικα που βγαίνουν σήμερα στη φόρα, (τυχαία, άραγε;), οι χυδαίες κι αγοραίες ανταλλαγές ύβρεων και απειλών, εκατέρωθεν, με λαχαναγορίτικες εκφράσεις, μεταξύ των αμαρτωλών συγκοινωνούντων δοχείων πολιτικής, δημοσιογράφων και τρωκτικών, αποτελεί απλή σύμπτωση, ή μήπως η μνήμη οδηγείται από κάποιον υποσυνείδητο συνειρμικό συσχετισμό;

   Υ.Γ. Γιά μιά ακόμη φορά, μέσα στον βόρβορο που συνεχώς αποκαλύπτεται απειλητικός, δηλητηριώδης και αποδιοργανωτικός του όποιου πολιτικού στοιχείου από το σάπιο, συνολικά, σύστημα που μπορεί να στέκεται ακόμη όρθιο και του πλήρους αποχαυνωτικού αποπροσανατολισμού του παραπαίοντος λαού, στην όζουσα διαπλοκή των πολιτικών με τους μεγαλοεκδότες και μεγαλοεργολάβους, έλαμψε η ευπρεπής μεγάλη κυρία της δημοσιογραφίας Κυρία Κατερίνα Ακριβοπούλου. Μορφωμένη, σοβαρή, εύστοχη και ακέραιη δημοσιογράφος. Γι’ αυτό και αλεξικέραυνο όλων των κεραυνών και μύδρων της φαυλότητος του συναφιού της και όχι μόνο.

«Μωραίνει Κύριος, ον βούλεται απωλέσαι…»

Επικαιρότης

   Ποτέ μου δεν συμφωνούσα με το θεσμό της απεργίας, ως μέσον διεκδίκησης. Πάντα τον θεωρούσα έναν εκβιαστικό τρόπο εκπλήρωσης δικαίων, έστω, αιτημάτων. Πίστευα μόνο στο διάλογο και την συνεννόηση και όχι στη σύγκρουση, πράγμα που πίστευα ότι είναι εφικτή σε κάθε πολιτισμένη κοινωνία, κάτι το ουτοπιστικό, όπως προκύπτει, γιά την ελληνική.

   Όσο δε, θυμάμαι εαυτόν, (δυστυχώς πολύ καλά και επί μακρότατο διάστημα), οι πλείστες των απεργιών ήσαν καταχρηστικές και άδικες. Με παράλογους ή μαξιμαλιστικούς στόχους και έξαλλες ή εγωιστικές συντεχνιακές αναφορές.

   - Τα ταξικά οικονομικά μου αιτήματα να ικανοποιηθούν και…. «γαία πυρί μιχθήτω»!

   Έτσι παρακολούθησα την Αθήνα να στενάζει, κατ’ επανάληψη, κάτω από τόνους σκουπιδιών γιά το δίκαιο, έστω, χατίρι μιάς χούφτας εργαζομένων, τα κρητικά αγροτικά προϊόντα να σαπίζουν στα φορτηγά, επειδή οι ναυτεργάτες…. διεκδικούν και πάει λέγοντας.

   Παλαιότερα, όταν το παιχνίδι παιζόταν πιό κομψά και πιό υποκριτικά, οι απεργοί «κατέβαζαν» μιά μακριά λίστα «θεσμικών», τάχα, αιτημάτων και στο τέλος έβαζαν και 1-2 οικονομικά. Όταν η κυβέρνηση τους ικανοποιούσε τα τελευταία, η απεργία λυνόταν αυτόματα και όλα τα προηγούμενα πετιόνταν στα σκουπίδια!

   Βέβαια, γιά να μην χαρακτηριστώ υπερβολικός κι απόλυτος, σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις, μιά απεργία είναι και θεμιτή και σκόπιμη, π.χ. η πανεργατική στην Κατοχή, ή κάποιες ανάλογες, όταν ψυχορραγούσε η Χούντα!

   Τον σημερινό, όμως, απεργιακό καταιγισμό ομολογώ πως δεν τον καταλαβαίνω και τον θεωρώ, πέρα για πέρα, ανόητο, ατελέσφορο και αυτοκαταστροφικό. Θυμίζει εκείνον που έκοψε τα….. του γιά να τιμωρήσει τη γυναίκα του! Αφού είναι πασίγνωστο πως σε όλα, ανεξαιρέτως, τα κρατικά -και ιδιωτικά- ταμεία δεν υπάρχει… σάλιο! (Όπως είπε κάποτε κι ο "Ξανθόπουλος" της πολιτικής, το παιδί του λαού, Ανδρ. Λοβέρδος).

   Κατά συνέπειαν κάθε απεργιακή διεκδικητική κινητοποίηση καθίσταται, εκ των πραγμάτων, μάταια αφού σκοντάφτει στην καταλυτική «ένσταση του Μενίππου». (Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος). Και διακόσια χρόνια να απεργούν οι πάντες, κανείς δεν πρόκειται να πάρει μία! Από πού;

   Απλά, χάνονται ώρες εργασίας, μειώνεται η εθνική παραγωγή, οι πολύτιμες εξαγωγές, η ανταγωνιστικότητα, η αξιοπιστία, η προσδοκία ανάκαμψης! Όλα πάνε πίσω και η κατάσταση γίνεται χειρότερη. Τουλάχιστον οι κινητοποιήσεις αν στόχευαν στη μείωση των αποδοχών των μελών του συστήματος διοικήσεως, όλων των βαθμίδων, κάποιο νόημα θα είχαν.

   Τελικά, από όλο αυτό το «μακελειό», ποιός ωφελείται; Ποιός σκοπός εξυπηρετείται, αν μη τι άλλο, παρά η, και με τη βούλα, πτώχευση της χώρας και επιστροφή της σε εθνικό νόμισμα.

   Όσο δύσκολη κι αν είναι η κατάσταση και όσο επώδυνα τα μέτρα, τέτοιες ενέργειες την κάνουν χειρότερη, αφού είναι αδύνατον να την βελτιώσουν! Στην κατάσταση που έχει περιέλθει ο τόπος μία μόνο λέξη έχει ουσιαστική αξία και χρησιμότητα. Η λέξη «δουλειά»!

   Γιά μία ακόμη φορά αποδεικνύεται ο εγωισμός, ο φαβοριτισμός, η έλλειψη αλληλεγγύης και η αδιαφορία του ενός γιά τον άλλον. Σήμερα όλοι την πάρτη τους βλέπουν και στο βόλεμά τους προσβλέπουν. Δυστυχώς! Ο θάνατός σου η ζωή μου.

   - «Εγώ να γλιτώσω, εγώ να προηγηθώ, αφού είμαι ο καλύτερος, ο χρησιμότερος, ο…., ο….., ο περιούσιος και συ κόψε το σβέρκο σου!

   Αυτό το μπαράζ των επερχόμενων απεργιών είναι βλακώδες! Ναι βλακώδες, όπως βλακώδες είναι κάθε τί που φέρνει αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο. Η απελπισία και η απόγνωση δεν επαρκούν, ως δικαιολογία.

   Επόμενο βήμα, ο κανιβαλισμός. Καλομελέτα κι έρχεται!

Χαράς ευαγγέλια και "Μπεν μιξτ"!

Γιά γέλια, (πικρά), και γιά κλάματα, (γοερά)

   Γράφτηκε στον τύπο κι «έπαιξε» στα κανάλια πως του λοιπού τα έκτροπα στα συλλαλητήρια διαμαρτυρίας και τις διάφορες συγκεντρώσεις θα αντιμετωπίζονται, όχι με αύρες δακρυγόνων, αλλά με ισχυρές αντλίες νερού!

   Η στήλη χαιρετίζει την ρηξικέλευθη απόφαση του Υπουργείου Δημ. Τάξης που αναβαπτίζει τις πολύτιμες υπηρεσίες του προς τον πολίτη, (πρώτα αυτός, πάντα), και δίνει άλλη μία απόδειξη της σοβαρότητας, αλλά και αποτελεσματικότητας με την οποία εκτελεί τα καθήκοντα και τον θεσμικό του ρόλο, ο αρμόδιος Υπουργός κ. Ν. Δένδιας.

   Όμως, καλά τα «χαιρετίσματα» και οι καλές υποδοχές του μέτρου, αλλά και μερικές χρήσιμες οδηγίες προς υποψήφιους διαδηλούντες δεν βλάπτουν, δεδομένου ότι αναμένεται θύελλα συλλαλητηρίων και μεγάλη χρήση του νεοεισηγμένου στην καθημερινότητά μας μηχανήματος-καταβρεκτήρα.

   Ένας καλός τρόπος αντιμετώπισης του αναμενόμενου καταβρέγματος θα ήταν η ομόθυμη συμμετοχή του λαού σ’ αυτές τις εκδηλώσεις με … μαγιό! Αφού ο καιρός, όπως δείχνει τουλάχιστον, κρατάει ακόμη γιατί να μην μετατρέψουμε την όποια μεγαλειώδη πορεία, λιγάκι κάπως σαν τις όμορφες καρναβαλίστικες παρελάσεις, μετατρέποντας και την Αθήνα σε Ρίο διαρκείας! Αν μάλιστα υιοθετηθεί η παραλιακή, ως κατ’ εξοχήν χώρος….πορείας και διαμαρτυριών, τότε η Κοπακαμπάνα θα χλομιάσει και θα σκάσει από τη ζήλια της, η δε χώρα θ’ αποκτήσει μία ακόμη πρωτοτυπία, τουριστική ζήτηση και τιμητική αναγραφή στις σελίδες του έγκριτου βιβλίου ρεκόρ Γκίνες!

   Συνιστάται ένθερμα στις συμμετέχουσες όμορφες το μπικίνι και στις, εξ αυτών, ιδιαίτατα χυμώδεις το τάγκα ή το στρινγκάκι, (εννοείται σε τόπλες, πάντοτε, ανσάμπλ). Περιττό να τονιστεί πως οι άσχημες, οι γριές και, εν γένει, όσες κυρίες τυγχάνουν συμπαθείς μεν, αλλά δεν «βλέπονται» με τίποτε, θα πρέπει να προσέρχονται του λοιπού στις συγκεντρώσεις με… νιτσεράδα. Αυτές τις κίτρινες ολόσωμες φαρδιές πλαστικές φορεσιές με την κουκούλα που φορούν οι ψαράδες καβουριών, στ’ ανοιχτά της χερσονήσου της Καμτσιάκα.

   Επίσης η συμπαθής τάξη των λαθρομεταναστών, οι οποίοι έχουν να δουν νερό από τότε που πέρασαν κρυφά τον Έβρο, θα μπορούν να επωφεληθούν προσερχόμενοι, βάζοντας σε κάθε τσέπη από λίγο Tide, Omo, ή κάποιο, τέλος πάντων, απορρυπαντικό, (με μπλέ, πράσινους και… ροζ κόκκους), που εγγυάται την αστραφτερότητα των ρούχων τους, με την απαραίτητη προσθήκη Soupline, γιά το «μαλάκωμα». Με το πρώτο μπουγέλωμα το απορρυπαντικό θα διαλύεται στο νερό και η πίεση της μάνικας θα πλένει και θα διώχνει τη συσσωρευμένη λέρα! Χώρια που θα μπορούν να ξεγλιτσιάσουν, μαζί με τα ρούχα, και το κορμί τους, δημοσία δαπάνη.

   Τέλος, επειδή αναμφιβόλως, υπάρχουν και αρκετοί ντόπιοι «γλίτσηδες», (σιγά που θα τους παραλείψω και θα εκτεθώ να με πουν ρατσιστή οι προδευτικάριοι, αναφερόμενος μόνο σε ξένους άπλυτους!), που όταν βλέπουν νερό βγάζουν αλλεργικά σπυράκια, θα έχουν κι αυτοί μιά θαυμάσια ευκαιρία δωρεάν λουτρού, όπως γινόταν παλιά στη Ομόνοια, στα δημόσια λουτρά που υπήρχαν, δίπλα στο «Κοτοπούλη».

   Με τον τρόπο αυτόν η συμμετοχή σε μία διαδήλωση θα μετατρέπεται σε ένα πολύ όμορφο πανηγυράκι όπου μπορεί να συμμετέχει και όλη η οικογένεια. Θα μπορούν οι μεγάλοι, άφοβα και χωρίς κίνδυνο ασφυξίας, να παίρνουν μαζί και τα μικρά τους, (με όλα τα παπάκια, τα σωσίβια και τα μπρατσάκια τους), γιά να κάνουν όλοι μαζί … πλίτσι-πλίτσι!

   Και γιά να μην κατηγορηθώ γιά μονομέρεια συστάσεων, δεν θα ήταν καθόλου άσχημη ιδέα να ρυθμίζεται η θερμοκρασία του εκτοξευόμενου νερού, τώρα που έρχεται χειμώνας, ανάλογα με την εξωτερική. Είπαμε να διαλύουμε τους διαδηλωτές, αλλά όχι και να τους πουντιάζουμε. Πού ακούστηκε, αυτό κι αν είναι τελείως αντισυνταγματικό!

   Όσο γιά τη στήλη, γνωστή από την θεσμική της αντίθεση στις πάσης φύσεως ομαδικές οχλοκρατικές εκδηλώσεις, αυτή τη φορά προβληματίζεται ιδιαίτερα. Αν, όπως προτείνει, ο ελληνικός λαός, ψυχή τε και σώματι, (το σώμα γυμνό, ή έστω ημίγυμνο), ανταποκριθεί στα κελεύσματά της και προτάσσοντας στήθη, γλουτούς, κ.λπ κάλλη και «προσόντα», κατέβει έτσι στον αγώνα, η στήλη θα το ξανασκεφτεί σοβαρά και πιθανόν ν’ αναθεωρήσει. Το πρώτο προσεχές συλλαλητήριο θα καθορίσει την περαιτέρω στάση της.