Γεώργιος Πλήθων, ή «Γεμιστός».

Θλιβεροί συνειρμοί. Όπως Θεανώ Φωτίου ή... "Γεμιστή"!

Εκτεταμένη φημολογία περί της πατρότητος των... "γεμιστών", κάτι που θα επιβεβαίωνε την ελληνικότητα του εδέσματος, δεν κατέστη δυνατόν να τεκμηριωθεί από εμπεριστατωμένη έρευνα της στήλης. Η έρευνα, πάντως, συνεχίζεται...

   Κάποτε στην Κωνσταντινούπολη, γεννήθηκε ένας σπουδαίος Βυζαντινός αρχαιολάτρης φιλόσοφος. Ο Γεώργιος Πλήθων, ή Γεμιστός, ο οποίος είχε -μεταξύ άλλων- και κάποιον μαθητή που τον έλεγαν Γιουβετσάκιο, Γιουβαρλάκιο, Γιουβενάλιο, ή κάπως έτσι, τέλος πάντων. Υπήρξε βαθύς γνώστης της πλατωνικής φιλοσοφίας και ένθερμος οπαδός των: αρχαίου πνεύματος, θρησκείας και φιλοσοφίας. Αυτοκρατορικός σύμβουλος και συγγραφέας μιάς μελέτης, προσαρμοσμένης στα δεδομένα της εποχής του, που τροποποιεί, συμπληρώνει και διαμορφώνει, την κατά την κρίση του νέα πλατωνική πολιτεία. Ευτυχήσας να ζήσει μεταξύ Κωνσταντινουπόλεως και Μυστρά, αλλά και έναν αιώνα προ της δραστηριοποίησης της Ιεράς Εξέτασης, την σκαπουλάρισε από το να γίνει... "οβελίας" και πέθανε, κάπου ένα χρόνο πριν από την πτώση της Βασιλεύουσας, ήρεμος και σε βαθειά γεράματα. Μετά τον θάνατό του τον παρέλαβε ο  Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος και τον έκανε... τ’ αλατιού, καταστρέφοντας ως ειδωλολατρικά, όσα κείμενά του έπεσαν στα χέρια του!

   Τον... «Γεμιστό» μου τον έφερε στο μυαλό η... κυρα-Θεανώ! Όχι όταν πρωτοασχολήθηκε με τα... γεμιστά, αφού όλοι μας πετάμε, κάπου-κάπου, και καμιά μα...ία -ρωτήστε και τον Μάρδα που πολύ το συνηθίζει- έτσι γιά να σπάμε πλάκα και μονοτονία, αλλά όταν διαπίστωσα πως αυτά, (τα γεμιστά), την οιστρηλατούν και την γεμίζουν έξαρση, εθνικό πάθος και εθνική υπερηφάνεια!

   Συγκεκριμένα, στη σαββατιάτικη πρωινή εκπομπή του γλοιώδους γυμνοσάλιαγκα με τη βούλα στο μαλλί, φουσκωμένη από ενθουσιώδη παλμό, συγκίνηση και πατριωτική έξαρση, διατράνωσε την προσωπική της περηφάνεια και τιμή, γιατί γνωρίζει να μαγειρεύει... γεμιστά! Το εθνικό φαγητό, που -όπως υποστήριξε- αποτελεί και επινόηση του... ελληνικού λαού! Κι αυτά με θαυμαστή εκφορά λόγου και απίθανα λογική επαλληλία επιχειρημάτων.

   Με κάθε σεβασμό στην αντίθετη άποψη, και παρά τη σχετική ασάφεια, καθ’ όσον δεν διευκρίνισε αν  στη γέμιση χρησιμοποιεί κιμά, καρυκεύματα ή σκέτο ρύζι, διατυπώνω ευθαρσώς τις αντιρρήσεις μου. Επισημαίνω εντόνως και κατηγορώ την υπουργό, πως το σούπερ εθνικό φαγητό των Ελλήνων δεν είναι τα γεμιστά, αλλά η... φασολάδα. Με καρότο, σέλινο, ντοματούλα και κρεμμυδάκι. Ένα φαγητό που φουσκώνει τα ελληνικά στήθη με περηφάνεια και τα ξεφουσκώνει διά του... πισινού, σκορπώντας δηλητηριώδη αέρια που κατατροπώνουν κάθε εχθρό που στερείται αντιασφυξιογόνο μάσκα! Κάπως σαν τον υπερίτη του Μεγάλου Πολέμου.

   Αφού θαυμάσουμε τη βλακεία, την μικρόνοια και την γεροντική άνοια της πρωταγωνίστριας, αν αναζητήσουμε ψήγματα σοβαρότητος στην όλη υπόθεση, αυτά συνίστανται στο πόσο ευτελίστηκε η «τιμή» και η «περηφάνεια» της κυρα-υπουργού-Θεανώς, (προς Θεού όχι «Θεανούς» και παρεξηγηθεί), ώστε να τις «γεμίζει» με... γεμιστά! Εκτιμώντας το εν γένει προφίλ της αριστερής υπουργού, πολύ αμφιβάλλω αν στο γνωστικό της "καλάθι" εμπεριέχονται τύποι σαν τον... Γεμιστό, με την αληθή τους ιδιότητα. Δεν αποκλείω πάντως, κάπου να τον πήρε τ' αυτί της και να τον θεωρεί ως τον εφευρέτη του νόστιμου φαγητού! Στη λογική βάση του: αφού η ελληνικότης του Γεμιστού είναι δεδομένη, γιατί να μην ανήκει σ' αυτόν η επινόηση, που κατά την κυρα-υπουργό θεωρείται.. ελληνική. Άλλωστε είναι γνωστός ο συσχετισμός των ελληνικών ονομάτων με εξωτερικά γνωρίσματα ή επαγγέλματα. Π.χ. Παπανικόλας, Ξυλάς, Μυταράς, Παπουτσής, κ.λπ. 
   Κατόπιν όλων των ανωτέρω, προκύπτει το ανερώτημα κατά πόσον είναι λογικό κι αποδεκτό ή συμμετοχή... εγκεφάλων με τόσο περιεχόμενο, τέτοια συγκρότηση και γενικό επίπεδο "φρόκαλου", στο τήμ που λαμβάνει αποφάσεις γιά το παρόν και το μέλλον ενός ολόκληρου ταλαιπωρημένου λαού. Ενδεικτικά αναφέρονται -τυχαία και συμπτωματικά- κάτι γίγαντες Πολάκηδες, Λάμπρηδες, Μπλατσαούρηδες, Μπαλαφάρες, Καρανίκες, Σαρδάμηδες, Φαμελιάρηδες, ή τιτανίδες τύπου Σουρουκλεμέ, Σεχραζάτ, Ξανθού λοπάδιου με την αντιπαθητική τσιρίδα στη φωνή, κ.ά. Δηλαδή καθαρά επιθεωρησιακού χαρακτήρα πολιτικοί διάττοντες αστέρες.

   Ειδικά γιά την εν θέματι κυρούλα, βλέποντας το εν γένει δημόσιο "στήσιμό" της και απολαμβάνοντας τον μεστό πολιτικό της λόγο, μελαγχολώ -άλλη μιά φορά-  γιά το επίπεδό της και εντελώς αυθόρμητα μου έρχεται στο μυαλό η παλιά σμυρναίικη παροιμία: «Δουλειά δεν είχε το μ... ί και μάθαινε τσαγκάρης»! Ειδικά τούτη δώ, τώρα που σταμάτησε να φτιάχνει μαρμελάδες, γεμιστά και να κεντάει κοπανέλια,  μαθαίνει... υπουργιλίκι!

Όταν το Θείο Δράμα ετοιμάζεται να παιχθεί και ως ανθρώπινο.

Με  ατέλειωτο Γολγοθά και Μ. Παρασκευή χωρίς Ανάσταση.

-Όπως τα 'κανες σκ..., βγάλτ' τα πέρα μόνος σου!

  Παραπληροφόρηση, συσκότιση, διαστρέβλωση. Το επικοινωνιακό τρίπτυχο του ΣΥΡΙΖΑ ικανοποιεί απόλυτα τους φανατικούς, πλην μικρόνοες, οπαδούς του, που τροφοδοτεί με... σανό, ως πανάξιος... «θερμαστής», η διαβόητη αλλήθωρη ζεϊμπεκλού Σεχραζάτ. Η στήλη, έχοντας μάθει ν’ αποκρυπτογραφεί τα συριζαρέικα κόλπα και κολπέτα, που σκαρφίζεται ο αφελής προπαγανδιστικός μηχανισμός της «Κουμουντούρου», αντιλαμβάνεται πλήρως τη δύσκολη θέση που βρίσκεται πλέον η κυβέρνηση. Στριμωγμένη ανάμεσα στους μέχρι και σήμερα τερατώδεις βερμπαλισμούς της και τις αποφάσεις-κινίνο που πρόκειται να λάβει, απομυθοποιώντας πλήρως την έωλη αριστερή ιδεολογία και αποκαλύπτοντας τα «φούμαρα» που μας πλάσαρε τόσα χρόνια, αρχίζει δειλά-δειλά, να αναφέρει... «κακά λόγια»! Παραίτηση, πτώση, εκλογές... και άλλα τέτοια, ακροθιγώς.

   Μέσα σε μιά κοχλάζουσα κατάσταση, η εκπεμπόμενη αταραξία και σιγουριά, δεν πρέπει να ξεγελά και εφησυχάζει κανέναν. Βρισκόμαστε εν όψει ραγδαίων εξελίξεων. Οι αποθήκες αριστερού ψεύδους αδειάζουν ταχύτατα και οι ακτινοβολίες των σπιθαμιαίων πολιτικών μας αστέρων εξαντλούνται απελπιστικά, σε συνδυασμό με την απομυθοποίηση των απηρχαιωμένων ιδεοληψιών που έφεραν στο τιμόνι ασήμαντα ανθρωπάκια, γιά  να υποδυθούν τους... Σουμάχερ της πολιτικής, μη γνωρίζοντας καν από... Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας!

   Περίεργους τύπους, σαν το «ψυχοπαθή δολοφόνο με το πριόνι» και απίθανα σουλούπια που μυρίζουν ψαρίλα και ακτινοβολούν... λαχαναγορά έφερε στον αφρό η κουτάλα της άκριτης εκλογικής επιλογής μας. Βολοδείρανε ένα χρόνο με τη γλύκα της εξουσίας και τώρα -φάτσα με φάτσα με την πραγματικότητα- ξεφούσκωσαν σαν τρύπια σαμπρέλα. Οπότε ή θα τα παρατήσουν με αφελείς και χιλιοειπωμένες δικαιολογίες, αντάξιες του εύρους του μυαλού και του δημοκρατικού τους ήθους, προσφεύγοντας σε εκλογές, ή παίζοντας τα ιδεολογικά τους ρέστα με απονενοημένες ενέργειες τύπου «ρεσάλτο στο Νομισματοκοπείο», λογοκρισία, διώξεις κ.λπ., θα επιδιώξουν επιβολή αυταρχικού και απομονωτικού καθεστώτος, όπως δίδαξαν οι κορυφαίας ευφυΐας Λαφαζάνης, Στράτα-Στρατούλης και οι συν αυτοίς.

Μετά πόνου ψυχής, σπαραγμού και οδύνης... αυτοκριτική!

Μιά απαράδεκτη παράλειψη, μιά  φρικτή άγνοια.
 

   Βασική ενασχόληση της στήλης η μετά μανίας κριτική  λόγων και πράξεων του αριστερού εσμού, (κατά Βαρουφάκη αριστερού... "τσούρμου"), που βάλθηκε -με απόλυτη επιτυχία- να καταστρέψει το παρόν των σημερινών Ελλήνων και το μέλλον των απογόνων τους.

   Όποιος είναι προσεκτικός παρατηρητής των θρασύτατα εμφανιζόμενων στο γυαλί υποστηρικτών του... κυβερνητικού έργου, θα έχει προσέξει τον μεθοδευμένο και πειθαρχημένο ομοιογενή λόγο και την ομοιομορφία των επιχειρημάτων τους. Προϊόντα, άπαντα, επιμελούς εργασίας και φροντιστηρίου στα χαλκεία της «Κουμουντούρου», με άπαντες ενεργούμενα κουτοπόνηρα στρατιωτάκια που προσπαθούν μανιωδώς -με φουλ μηχανές- να παραπλανήσουν, διαστρεβλώσουν, εξαπατήσουν το χαζοπόπολο.

   Τελευταίο ενορχηστρωμένο επιχείρημα -με το βλέμμα πάντοτε στραμμένο στους παλιούς... κακούς των εδώ και σαράντα ετών πεπραγμένων- είναι το εξής:

   -«Μα καλά, όλα ο ΣΥΡΙΖΑ τα κατέστρεψε μέσα σε 14 μήνες που κυβερνά; Τί να σου κάνουμε στο... χάλι που μας άφησαν οι... Σαμαροβενιζέλοι και τα κόμματά τους; Όμως εμείς προσπαθούμε να τα... διορθώσουμε όλα. Και θα το πετύχουμε!»

   Καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια να στήσουμε σοβαρό διάλογο με τυχοδιώκτες, σούργελα και πολιτικούς απατεώνες, αρκεί μία μόνο -καταλυτική- απάντηση σε όλα αυτά τα κουτοπόνηρα:

   -Η προ αυτών νοσηρή κατάσταση της χώρας ήταν δεδομένη και γνωστή. Καθώς και οι σκληρές απαιτήσεις των «θεραπευτών-δανειστών». Άρα η αφετηρία της προσπαθείας τους δεδομένη, με αποδεκτή την υπάρχουσα... "ασθένεια". Όμως Ο ΣΥΡΙΖΑ, προεκλογικά, δεν υπεσχέθη ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ βελτίωσης των κακώς εχόντων, αλλά βεβαία απαλλαγή από όλα αυτά και μετατροπή της κόλασης των μνημονίων σε παράδεισο εθνικής ανεξαρτησίας, αξιοπρέπειας, περηφάνειας και διάφορες τέτοιες μεγαλοστομίες που προκαλούν -μετά τον αρχικό, ψεύτικο ενθουσιασμό- οδυνηρότερη προσγείωση στην πραγματικότητα. Και... θεωρητικά κατήργησαν -λεκτικά- την... λιτότητα που έφερναν τα μνημόνια και μαζί της όλα τα συμπαρομαρτούντα δεινά που μας κατέτρυχαν. Έταξαν: Άμεση ακύρωση μνημονίων, κατάργηση ΕΝΦΙΑ, φόρων, ανεργίας, αύξηση αποδοχών, οργασμό στις... ανοργασμικές κυρίες, μαλλιά στους καραφλούς και... ό,τι ποθούσε η ψυχή του κάθε περιθωριακού και στερημένου. Πούλησαν βεβαιότητα στις προσδοκίες και τ’ απωθημένα του κάθε πικραμένου! 
   Έναντι αυτού του ορυμαγδού των φρούδων ελπίδων, δεν χρειαζόταν παρά να είσαι πανηλίθιος χαχόλος, ώστε να πιστέψεις την ως διά μαγείας -χωρίς δεκάρα στα ταμεία και πλήρη εξάρτηση από την... ελεήμονα και ζωογόνο "δόση" των δανειστών- μετατροπή της ελληνικής κόλασης σε ευρωπαϊκό παράδεισο. Η στήλη, μάλιστα, ξέρει κάμποσους τέτοιους αφελείς και μωρόπιστους που... «τσίμπησαν» το δόλωμα του αμετροεπούς και επιπόλαιου νεανίσκου με την άμετρη φιλοδοξία. Με χειρότερους όλων μερικούς ανίατους βλάκες που επιμένουν να... "πιστεύουν".

   Το μεγαλύτερο έγκλημα που διέπραξε η τυχοδιωκτική συμμορία που επιμένει να επιχειρηματολογεί επί των ερειπίων που συσσώρευσε -σαν ντόπιος ISIS- στη μισοδιαλυμένη χώρα, δεν είναι τα όσα κάνει και αποδέχεται τώρα, στριμωγμένη από την αδήριτη ανάγκη της σκληρής πραγματικότητος, αλλά τα όσα έλεγε και έταζε αφειδώς πριν. Όσα κραύγαζε τότε από τα μπαλκόνια η αριστερή δημαγωγία κι έχαφταν, άκριτα κι αμάσητα, οι ηλίθιοι χειροκροτητές τους. Η ανευθυνότητα κι ο αμοραλισμός που επέδειξε στο κυνήγι της εξουσίας. Θυμάμαι τον πανύβλακα Στράτα-Στρατούλη, (με τα γουρλωμένα μάτια και την «παιδική ψυχούλα»), που πονούσε γιά τις μανούλες των... λαθρομεταναστών της Υπατίας, να αρνείται -διαρρήδην- ακόμη και ως αμυδρή πιθανότητα, το να μην... υποκύψουν οι Ευρωπαίοι δανειστές μπροστά στην ορμή και το... δίκιο των λεβέντηδων του ΣΥΡΙΖΑ! Κάτι ανάλογο έλεγε κι ο φτωχομπ...ς «Μέντωρ» που κομπινάρισε την παραχώρηση των μετοχών της κατασκευαστικής του εταιρείας και καταδέχτηκε -ως διαθέτων αριστερό «ηθικό πλεονέκτημα»- να καταχραστεί νερό αξίας λίγων χιλιάδων ευρώ του Δήμου Αιγίνης, επιβαρύνοντας φτωχούς συνδημότες του! Συνεπής στο αξίωμα: «Άπαξ λιγούρης, πάντα λιγούρης»! Το ίδιο κι ο «ξεχασιάρης» κρεμανταλάς πολυεκατομμυριούχος μεγαλοκτηματίας με το χαζό χαμόγελο και το ταγάρι στην πλάτη.

   Όμως το μεγαλύτερο πλήγμα το δέχτηκα μόλις πρόσφατα. Απορώντας και αιτιώμενος την άγνοια κάποιας συγκεκριμένης υπόσχεσης του Δρ της καρπαζιάς και της πλάκας, που αν την ήξερα νωρίτερα θα μου στερούσε -ακαριαία- κάθε αντιπολιτευτική διάθεση, αφαιρώντας μου όλα τα επιχειρήματα. Με μόνη επιφύλαξη την άγνοια, όποιος έχει πληροφορηθεί αυτό που θ’ αναφέρω πιό κάτω και επιμένει να στηρίζει ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει αυτόματα να στερηθεί των πολιτικών του δικαιωμάτων, ως "αχρείος ιδιώτης", με την αρχαία έννοια του χαρακτηρισμού.

   Είπε ο άθλιος νεαρός παραμυθατζής, χωρίς να πέσουν όλα τα κεραμίδια της χώρας:
   -«Με τη διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο δεν θ’ αρνηθούν να μας δανείσουν, αλλά θα μας παρακαλάνε να τα... πάρουμε»! Το συνημμένο βίντεο πιστοποιεί του λόγου το αληθές. Δείτε το... κουτεντέδες και βάλτε μυαλό. Γιατί..."ουκ έστι μετάνοια εν Άδη".

   Δεν ξέρω τί θα κάνετε εσείς, εγώ εξουθενωμένος από την αφοπλιστική επιχειρηματολογία... παραδίνομαι!!! Το θράσος, η αναίδεια, η ασχετοσύνη, η αναισχυντία και η ανικανότητα, ξεπερνούν τις αντιστάσεις μου. Τώρα, ό,τι πει ο... Θεός!

Ένας Χατζηαβάτης που παίζει ποδόσφαιρο.

Λιονταρήδες και γατάκια.

Τυχόν ομοιότης με σύγχρονα πρόσωπα και καταστάσεις, εντελώς συμπτωματική.

   Οι τύποι ανθρώπων, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο,  μπορούν να ομαδοποιηθούν  σε διακριτά -βάσει γενικότερων χαρακτηριστικών- υποσύνολα, τα οποία, αν και αυτό φαίνεται  απίθανο, δεν είναι δα και τόσα πολλά, σε σύγκριση με τον πληθυσμό της Γης. Κι αυτό πιστοποιείται διά μέσου των αιώνων. Μένουν σταθερά, με μόνη ειδοποιό διαφορά την τεχνολογία της εκάστοτε εποχής. Γι’ αυτό και η άποψη: «οι καιροί αναπλάθουν αλλήλους» έχει διαχρονική αξία. Τόσο σε εμφανισιακά χαρακτηριστικά, όσο και ψυχοπνευματικά αντίστοιχα.

   Μιά κλασσική κατηγορία περιλαμβάνει ανθρωπάκια ασήμαντα αλλά με έπαρση, φιλοδοξίες και έντονη διάθεση αυτοπροβολής της ασημαντότητός τους. Θρασύτατοι ετερόφωτοι ενστερνιστές του... «ξέρεις ποιός είμαι εγώ;», οχυρώνονται πίσω από την κάλυψη κάποιου ισχυρότερου που τους καλύπτει και - όντας ποντικάκια- βρυχώνται, εκ του ασφαλούς, σαν λέοντες. Κουτσαβάκια νεώτερης κοπής που κορδακίζονται πώς, τάχα, κάτι είναι, γλύφοντας τον προστάτη τους κι εκτελώντας δουλικά τις προσταγές του. Και όταν σφίξουν τα... γάλατα, τρέχουν να καλυφθούν πίσω απ’ αυτόν, απεκδυόμενοι της ευθύνης τους. Κάτι, ας πούμε, σαν τον κλασσικό τσανακογλύφτη Χατζηαβάτη, τον γνωστό κουτοπόνηρο καρπαζοεισπάκτορα «Χατζατζάρη», του θιάσου σκιών.

Τυχόν ομοιότης με πρόσωπα του κλασσικού Θιάσου Σκιών, εντελώς συμπτωματική.

   Στο κέντρο των πιό πάνω προδιαγραφών ένας άγριος «λύκος» από το Τζάντε, αφού πήρε την έγκριση από τον Ακέλα του, βγήκε και άρχισε να... βρυχάται και να διακόπτει έναν ποδοσφαιρικό θεσμό, καθώς δεν μπορούσε να μανουβράρει την ασφαλή ολοκλήρωσή του. Έτσι, κατά το πονάει μάτι, βγάζει μάτι, αποφάσισε να διακόψει το ποδοσφαιρικό Κύπελλο Ελλάδος. Χωρίς να σκεφτεί το προφανές. Δηλαδή το... «δις εξαμαρτείν, ουκ ανδρός σοφού»! Και επανέλαβε την... κούφια του.

   Κατά την γνωστή σοφή παροιμία των αρχαίων Σουμέριων: «ο γελοίος τη γελοιότητα δεν την φοβάται», ο τύπος την... ξανάκανε τη βλακεία, έχοντας το ακαταλόγιστο και το «αδιάβροχο» έναντι των φτυσιμάτων. (Από το συμβολικό «πτου σου ξεφτίλα», μέχρι τη χοντρή καλοζυγισμένη ροχάλα , τσιφ στο μάτι).

   Δυστυχώς, παρ’ όλη την επίμονη αναζήτηση στους μπουκμαίηκερς του Λονδίνου, δεν κατέστη δυνατόν στη στήλη να ποντάρει στην αναμενόμενη κωλοτούμπα του νεώτερου... Ιωάννου Μελισσανίδη.

   - Σιγά το διακύβευμα! Ήταν η απάντηση των μπούκς. Γιά κορόιδα ψάχνεις φίλε;

   Έτσι, όσοι χειροκροτητές χαχόλοι θαύμασαν την... τόλμη και παλληκαριά του εκ Τζάντε ορμώμενου λεβέντη, μετά το τρίξιμο δοντιών των FIFA και UEFA, ο βρυχηθμός ακούστηκε κάπως σαν... «νιάου».

  Δεν γνωρίζω επακριβώς τον τόπο καταγωγής του Χατζηαβάτη Τσελεπή. Όσο κι αν έψαξα δεν βρήκα αξιόπιστα στοιχεία. Πάντως  δεν αποκλείεται να κρατά η σκούφια του από Τζάντε μεριά και να «ζυμώθηκε» ο χαρακτήρας του με τον άλλο Ζακυνθινό καρπαζοεισπράκτορα, τον σιόρ Διονύσιο, ή ακόμη και τσαμπουκαλίδικο alter ego του σιόρ, τον  βαρύμαγκα... Σταύρακα!

   Συνεπώς, καθόλου απίθανο, κάποιος αντάξιος απόγονος του Τσελεπή, με την κλασσική «μέθοδο γυμνοσάλιαγκα», να κατάφερε σήμερα ν’ αναρριχηθεί ψηλά. Όμως αν είσαι μαϊμού, σαν κι αυτή του Κωλέττη, όσο πιό ψηλά ανεβαίνεις στο δέντρο, τόσο πιό καθαρά φαίνεται ο... πισινός σου.