Όταν η μεγάλη-μικρή Ρενέ δείχνει τον δρόμο:

"Κι αν το μεγάλο πρόβλημα της ζωής μου είσαι, τελικά, εσύ... τότε πρέπει να μάθω να ζω με το πρόβλημα".

   

Τελικά Ρενέ ή όχι Ρενέ, αλλά κάποιος άλλος;

Αναζητώντας διεξόδους...

...με προβληματισμούς.

   «Ανέκαθεν πίστευα στην απεραντοσύνη του Σύμπαντος. Μέχρι που συνάντησα εσένα. Και τότε κατάλαβα πόσο, τελικά, είναι. Τόσο μικρό που κατάφερε και χώρεσε στην αγκαλιά μου».

  Τελικά, είναι ή όχι της Ρενέ;

Αφορισμοί και συνέπειες.

   Ο Κεφαλλωνίτης λογοτέχνης Ανδρέας Λασκαράτος είναι γνωστός γιά το οξύ πνεύμα, το χιούμορ, την σάτυρα και την έντονη αντιπάθειά του γιά τους κληρικούς. Φυσικό επακόλουθο, να τον αφορίσει κάποτε κι ο Δεσπότης του νησιού του. Μόλις του γνωστοποιήθηκε ο αφορισμός, ο Λασκαράτος, κάνοντας τον χαζό, ρώτησε: 

   -Και τώρα, ρε παιδιά, τί θα γίνει με τον αφορισμό; 

   -Δεν θα λιώσεις ποτέ, του απάντησαν. 

   Οπότε ο πανέξυπνος Κεφαλλωνίτης μαζεύει σε ένα σακκί όλα τα παπούτσια των παιδιών του και τα στέλνει στον Δεσπότη, με την παράκληση να αφορίσει κι αυτά!

"Γυναίκα μοι έννεπε..."

Ποιήματα

   Με πολύ σκεπτικισμό -καθότι αρκετά έξω από τα γνωστά νερά μου- παρουσιάζω ένα νέο μου τόλμημα. Αυτή τη φορά με στοχασμούς σε... "διπλανό δωμάτιο", από το ήδη γνωστό. Εννοείται πως θα διατίθεται κι αυτό από τα ίδια κανάλια διανομής και με το ίδιο... κόστος!

Όταν η Ιστορία γίνεται φάρσα.

Υπομονή και προσμονή.

   Ως γνωστόν ο διπολισμός στην πολιτική ζωή της χώρας είναι σαν... την κολώνια. Κρατάει χρόνια. Από την μία η σοβαρότητα, η ικανότητα, η συνέπεια, το έργο. Από την άλλη η ανευθυνότητα, η ανικανότητα, ο τυχοδιωκτισμός, η απραξία, το "δήθεν", ο λαϊκισμός.

   Θα μπορούσα να σας πάω αρκετά πιό πίσω με τέτοια δίπολα, αλλά γιά να μην γίνω κουραστικός αρκούμαι σε ... 1,5 αιώνα πριν, μόνο. 

   Χαρίλαος Τρικούπης και Θεόδωρος Δηλιγιάννης. Συνετός, σοβαρός, εργατικός ο πρώτος, κουτοπόνηρος λαϊκιστής ο δεύτερος. Η εποχή αντίστοιχα δύσκολη όπως σήμερα, αφού... «σφαίρα είναι και γυρίζει». Στα 10 χρόνια ηγεσίας της χώρας από τον Τρικούπη, στο διάστημα που κυριάρχησε στην πολιτική σκηνή από 1875  έως 1895, αυτή μεταμορφώθηκε σε τεράστιο εργοτάξιο. Σιδηροδρομικό δίκτυο, χιλιόμετρα αμαξιτών δρόμων, διάνοιξη Διώρυγος της Κορίνθου, ήσαν μερικά από τα έργα του. Από την άλλη, ο κουτοπόνηρος  λαϊκιστής Δηλιγιάννης που λύσσαξε -ως κλασικός «σπουδαρχίδης»- να πάρει την εξουσία, (1895), χαϊδεύοντας αυτιά και τάζοντας όλα σε όλους,  γιά να οδηγήσει την Ελλάδα στον ατυχή πόλεμο με την Τουρκία, δύο χρόνια μετά, το 1897.

   Χαρακτηριστικό του πολιτικό γνώρισμα -κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει- ως αντιπολιτευτικό του πρόγραμμα, οσάκις ηρωτάτο  γι’ αυτό, από δημοσιογράφους της εποχής,  απαντούσε:  «Μα... το αντίθετο του Τρικούπη»! Μέχρι και την διάνοιξη του Ισθμού της Κορίνθου βρήκε, ο αθεόφοβος, να μεμφθεί, προκειμένου ν’ αντιπολιτευτεί  τον σοβαρό Χαρίλαο. 

   -«Κόψαμε άσπλαχνα την ωραία δαντέλλα που ένωνε την Πελοπόννησο με την Στερεά Ελλάδα»! Αυτό βρήκε ο άθλιος να πει γιά το σπουδαίο αυτό -και μνημειώδες για την εποχή του- έργο, που άλλαξε τη μορφή της χώρας και διευκόλυνε εξαιρετικά τις θαλάσσιες συγκοινωνίες. (Σημ. Για την Ιστορία αναφέρω πως για την διάνοιξη της Διώρυγος ενδιαφέρθηκε και ο πολύς Φερδινάνδος Λεσσέψ, αυτός πού κατασκεύασε την Διώρυγα του Σουέζ, χωρίς όμως να την αναλάβει, όπως κακώς πιστεύουν κάποιοι).

   Δυστυχώς γιά την προκοπή της χώρας, η πανδημία του κορωνοϊού έγινε αφορμή να αναδυθούν και αναζωπυρωθούν κάποια κακά -και μάλιστα αρκετά- χαρακτηριστικά γνωρίσματα και  διάφορα ένστικτα της φυλής, ιδίως ο παραλογισμός και η επιθετικότητα, κάτι που  καθημερινά διαπιστώνω από τις ελάχιστες επαφές που, δυστυχώς και  αναγκαστικά, έχω με τους γύρω μου, και τον περιβάλλοντα χώρο, και μόνο γιά τα απολύτως αναγκαία. Γεγονός που με οδηγεί ολοένα και βαθύτερα στην απόλυτη μοναξιά, την μελαγχολία,  την απογοήτευση, την "απόσυρση". 

   Όσο γιά την θέαση των κοινών και την πολιτική στάση της νυν αντιπολιτεύσεως, αυτή θα κινείται -στην καλύτερη περίπτωση- μεταξύ στείρας πεισματικής άρνησης -όχι σε όλα- και χυδαίας αλήτικης συμπεριφοράς. Με αιχμή του δόρατος τον «πολακισμό», αντάξιο διάδοχο και «σκυταλοδέκτη» του αλήστου μνήμης «αυριανισμού». Χωρίς να αποκλείονται χειρότερα.

   Όσοι μπορείτε... κουράγιο, και γιά όσο αντέξετε. Αλλοιώς... δεν έχετε θέση σ' αυτήν την κοινωνία, σ' αυτήν τη ζωή!

"ΜΙΖΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΘΟΡΑ"

Ανατρέχοντας στο παρελθόν, βλέπεις το παρόν και μαντεύεις το μέλλον.

   Μιά και πήρα φόρα, σκαλίζοντας τα παλιά, βρήκα άλλη μιά παλιά παρλάτα του ίδιου "φίλου"

σχετικά με την κατάσταση εκείνης της εποχής, που αντανακλά όμως και τα προαιώνια χαρακτηριστικά της φυλής. Εκεί σατιρίζονται αρκετά χαρακτηριστικά δείγματα της τότε - και αείποτε ανθούσης- διαφθοράς.

   Γιά όσους δεν γνωρίζουν, όντες νέοι τότε, υπήρξε μιά δικαστίνα που ακόμη φυγοδικεί στο εξωτερικό, η Τόνια Ηλία, που κατηγορείται πως... "τά 'πιανε" γιά δικαστικές "διευκολύνσεις". Ένας δικαστής  -εφέτης νομίζω, που ξέχασα το όνομά του- "πηδήκουλας" πρώτης, με γούστα γιά γυναίκες πάνω από 1.80 μ., των οποίων τακτοποιούσε τις υποθέσεις, αφού πρώτα "τακτοποιούσε" τις ίδιες! Μάλιστα, γιά να είναι σίγουρος!!!,  είχε βάλει σημάδι στην πόρτα του το επιθυμητό ύψος και πρώτα μετρούσε το μπόι τους και αν το περνούσαν, τις... "περνούσε" κι αυτός με τη σειρά του! 

   Αναφέρονται τα περί Κοσκωτά, Αντρέα, με τα... πάμπερς, ο Μαυράκης της ΔΕΗ, με τη μίζα των 500 χιλιάδων, που έκανε μέχρι και τ' "αφεντικό" ν' αγανακτήσει. Ένας εφοπλιστής -ψιλοκουφ@@@τσα- ονόματι Μανούσης, ο μακαρίτης Αγούδημος, μέγα μούτρο, με το πλοίο "Δημητρούλα", ο αγιορείτης ηγούμενος Εφραίμ, ο οποίος άδικα κατηγορήθηκε γιά σκάνδαλα με τη Βιστωνίδα, αλλά  προέκυψε μέγας μάνατζερ που αδικείται από το θρησκευτικό του πόστο, καθ' ότι μιά θέση στο Υπουργείο Οικονομικών θα ανεδείκνυε καλύτερα τα προσόντα του. Ο πολύς Τσουκάτος, "αριστερό" χέρι του Σημίτη με το... "ορφανό" εκατομμυριάκι της Siemens. Τέλος, όλοι εκείνοι οι αφανείς και ανώνυμοι ήρωες των Εφοριών, των Πολεοδομιών και των Νοσοκομείων, οι οποίοι εμνημονεύθησαν και ετιμήθησαν δεόντως στην παρλάτα.

   Την ξαναδιάβασα με θλίψη και μελαγχολία. Την έγραψε, όπως προείπα, ένας καλός "φίλος",  πολύ ιδιόρρυθμος τύπος, με χίλια πάθη και χιλιάδες λάθη. Όμως ποτέ δεν λάδωσε, δεν λαδώθηκε -πώς και γιατί άλλωστε, αφού δεν διέθετε ποτέ θεσμικό πόστο- δεν πήρε και δεν έδωσε μίζα, ούτε και ποτέ πήρε νόμιμο φιλοδώρημα. Αν και το τελευταίο και το μπορούσε και το εδικαιούτο σε κάποιες περιπτώσεις.

"Ταξιτζή μου, πάτα μίζα, θα μιλήσουμε γιά μίζα,

γιά κομπίνες φοβερές και κονομισιές τρελλές.

Όποιες δεν, χοντρά, τα σκάει, απ’ τη πείνα θα λυσσάει,

τη δουλειά γιά να τελειώσεις, πρέπει πρώτα να λαδώσεις,

δεν αρκεί το κατιτίς, κι όλα πρέπει μετρητοίς.

Στα πολύ μεγάλα «νάμπερς», χρησιμοποιούνται πάμπερς.

Όλο τάλαρα και γρόσα, όμως μέχρι πεντακόσα,

φτάνει να μη γίνει σάλος, όπως είπε κι ο «μεγάλος»,

στα κρυφά, στα μουλωχτά, να μαζεύεις τα λεφτά.

Αν μιλάς γιά Εφορία, λέμε, Τά! Χρυσωρυχεία!

Έσοδα και εσοδεία, η καθ’ ύλην αρμοδία.

Κάτι μούτρα μουλωχτά, σου τα παίρνουνε χοντρά,

δεν μπορείς να τους ξεφύγεις, φόρους γιά να αποφύγεις.

Κάποιοι εφοριακοί, μοιάζουν λαδοποντικοί!

Όσο για Πολεοδομία, ούτε σύγκριση καμία,

είναι το ανφαν γκατέ, μοσχαράκι φρικασέ.

Μίζα εθνικό τους σπόρ, πανελλήνιο ρεκόρ,

με τα τμήματα επιλέκτων, ειδικά των αυθαιρέτων,

γιά να ρίξεις το μπετόν, έφοδος καταδρομών.

Με σαγόνια δυνατά, σε αρμέγουν φοβερά,

γι’ άδειες και εκσκαφή, στα μασάν στο πι και φι.

Γιά να μπεις νοσοκομείο, με Ωνάση, μόνο, θείο,

Έξι μήνες στην ουρά, περιμένεις τη σειρά,

μόνο όποιος ασημώνει έχει «μπάρμπα στη Κορώνη»,

φακελάκι όποιος δεν δίνει, σ’ ένα ράντζο θ’ αργοσβήνει!

Κι αν δε «πέσεις», κούτσου-κούτσου, ούτε του αγίου π...ου,

γιά εγχείρηση νεφρών, αναστάς εκ των νεκρών!

Όσο για τα μπάι-πας, αν δεν πέσεις, πάει, πάς!

Αν δε δώσεις φακελάκι, σε προβλέπω «αγγελάκι»,

φεύγεις με εθελουσία και περνάς Αχερουσία.

ΙΚΑ, μίκα, σύκα, ΤΕΒΕ, σε ταράζουνε στο κλέβε.

Και στο κλάμα να πλαντάξεις, δεν προφταίνεις τις συντάξεις.

Τη σύνταξή σου, γεγονός, θα εισπράξει ο εγγονός,

ίσως και η κακομοίρα, η μελλοντική σου χήρα.

Του Αιγαίου τα νερά, άλλοτε ήσαν καθαρά,

μα απ’ τα λάδια τα πολλά, τώρα έγιναν θολά,

όχι τόσο απ’ τις σεντίνες, πιό πολύ απ’ τις κομπίνες.

Επειδ’ είναι της παρούσης, ο Μανούσης κι ο Μητρούσης,

Αντιστάσεως μη ούσης, όπως λέει κι ο Κοινούσης,

«τα παιδάκια, τα παιδιά, τα φιλαράκια τα καλά»,

βγαίνει άφθονος μπερντές, απ’ τις άγονες γραμμές.

Και στο Θίασο Σκιών, Χατζηαβάτης τραγουδών,

«Δημητρούλα» μου γειά σου, όλ’ η μίζα δικιά σου.

Όσο για Δικαιοσύνη, μόνο η «δίψα» της θα μείνει,

άκουσα για κάτι Εφέτες, «πιάνουν» χίλια με εκθέτες,

και γιά κάποιες δικαστίνες, πως την κοπανάνε μήνες,

με θρασύτητα περίσσεια, σε Λονδίνα και Παρίσια,

όταν έμαθ’ όλη η χώρα, πως οι μίζες βγήκαν φόρα

κι ένας άλλος δικαστής, αν μπορείς να φανταστείς,

που όσο πιό βαθιά θα χώσει, πιό πολύ θα σ’ αθωώσει,

φτάνει να ’χεις τα προσόντα, μπόι ένα και ογδόντα!

Μέσ’ αυτό το μαύρο χάλι, τσουπ!, τα μοναστήρια πάλι,

θα μας στρίψουνε τη βίδα, με τη λίμνη Βιστωνίδα.

Να κι ο πονηρός Εφραίμ. –Μία πίτσα, αλά κρεμ!

Που εξελίχτηκε διά μίας, γκραν επιχειρηματίας

Και γεμίζει μπεζαχτά, τι τα θέλει τα λεφτά;

Μήπως ράσα θα φοράν, απ’ τον οίκο Σαιν Λωράν;

Ράσα με μεγάλες τσέπες. – Βάλε μιά μερίδα κρέπες!

Κι έγινε το Άγιον Όρος, τοκιστής σουλατσαδόρος,

Ψωροκώσταινα, τσιμπλού, να και η Μονή Τοπλού,

που ξεπούλαγε το Βάι, συφορά μου, βάι, βάι!

Κι έγιναν real estate, ήγουν μοναστήρι-gate!

Δυστυχώς, αυτή η χώρα, ξέφρενη στη κατηφόρα,

έχει το λαδάκι εμπρός, σαν πολιορκητικός κριός,

που την πόρτα ξαμπαρώνει και συνείδηση ναρκώνει.

- Ακουμπήστε τα, φωνάζει, με προμήθειες τη βγάζει,

της προμήθειας αγωγός, γη ελαιοπαραγωγός,

όποια πόρτα κι αν χτυπήσεις, μιζαδόρο θ’ αντικρίσεις.

Για να ζήσεις στην πατρίδα, πρέπει να ’σαι η «Ελαϊδα»,

μάθαν και στην Κομισιόν, τις τρελές «κονομισιόν»,

πονηρές δοσοληψίες, ελληνογερμανικές φιλίες,

φέρνουν χρήμα με κασέλες και μασάν μ’ εφτά μασέλες,

πονηρό Ελλαδιστάν, πακτωλός Ζημενιστάν.

Γύρω-γύρω οι μάγκες όλοι, κάνει η Ζήμενς το Μανώλη,

γιά να παίρνει τις δουλειές, τους μοιράζει «κουταλιές»,

στο τραπέζι από κάτω, δίνει κι ένα στον Τσουκάτο!

Μέσα στης ζωής το ψέμα, μίζα είναι το πρώτο θέμα,

σαν λαός αναφωνούμε: «Ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε»!

ποντικού ουρά μη στάξει κι ό,τι ο κώ@@ς μας αρπάξει!

Κι από σεξ,…. βρε το ρημάδι. «Φάε λάδι κι έλα βράδυ»!"

  

      

"Oldies but Goodies"

    Αρκετά χρόνια πρίν γράφτηκε από έναν "φίλο" μου το πιό πάνω κείμενο-παρλάτα, σατυρίζοντας την τότε κατάσταση της νεολαίας.. Πού να φανταστεί κανείς πόσο επίκαιρο θα ήταν και σήμερα! Εφ' ω και αυτή η παρλάτα επανέρχεται χωρίς αλλαγή, ούτε κατά κεραίαν! Εννοείται πως η οιαδήποτε ομοιότης με τον νυν ημέτερον ΣΥΡΙΖΑ είναι και τυχαία και συμπτωματική.

            Ο ΜΕΝ                                 ΚΑΙ                               Ο ΔΕΝ

 -«Σερβιτόρε», η κομπανία,                                     στο τραπέζι στη γωνία

υποφέρει ο γέρος, άκου,                                           νουθεσίες μα του κάκου

Ο μικρός τον περιπαίζει,                                          στο γωνιακό τραπέζι.

- Παιδί μου μάθε γράμματα                                   - Δε θέλω τέτοια πράματα

- Άμε, γιέ μου στο σχολείο                                     - Ώρα γιά σκασιαρχείο

- Να αγαπάς τη μάθηση                                          - Η μάθηση είναι εξάρτηση

- Γράφε με κονδυλοφόρο                                       - Τοίχους με το μαρκαδόρο

- Μας το παίζετε ωραίοι                                         - Χρησιμοποιώ και σπρέι

- Το σχολείο είναι φως                                           - Της μαμάς σου ο .. ποπός

- Να πάρεις τα εφόδια                                            - Φτιάχνω πολεμοφόδια

- Όχι στις προκαταλήψεις                                       - Προχωρώ σε καταλήψεις

- Μην ακούς το Κολοζώφ                                       - Έτοιμες κι οι μολοτώφ

- Που μπλέκεις με τα φρόκαλα                               - Ορμάμε με τα ρόπαλα

- Τί σου φταιν τα μαγαζάκια                                   - Θα τα καίμε με γκαζάκια!

- Μη μου λες ανοησίες                                            - Ερυθρές Ταξιαρχίες!

- Άσε αυτές τις ιστορίες                                         - Προσεχώς και εκκλησίες

- Έλα κάνε μου τη χάρη                                         - Και ο Χάρος όποιον πάρει                                   

- Τέρμα η κουβέντα ετούτη                                     - Θα πετάμε και γιαούρτι

- Μην ακούς οδηγητές                                             - Μόνο στους καθηγητές!

- Παιδί μου, είσαι χούλιγκαν;                                 - Και χούλιγκαν και  σκούλιγκαν

- Άφησε τις παρλαπίπες                                           - Τώρα μάλιστα, το είπες!

- Στο σχολείο να προκόβεις                                     - Άσε γέρο, δε με κόβεις.

- Να ’σαι και μελετηρός                                          - Πάει, πέρασε ο καιρός.

- Για να μπεις Πολυτεχνείο                                      - Το ’καναν κωλοχανείο.

- Να φοιτάς μ’ επιτυχία                                            - Μόνο μπαρ και καφενεία

- Γιά να πάρεις το πτυχίο                                          - Μμμ, τη κάναμε λαχείο.

- Να γενείς διπλωματούχος                                       - Πιό καλά περιπτερούχος

- Δεν σ’ αρέσει επιστήμων;                                        - Στο μπιλιάρδο είμαι ειδήμων.

- Μη χαζολογάς στα πάρκα                                      - Ναι, τη κάτσαμε τη βάρκα

- Κάθεσαι ανενεργός.                                                - Όχι, είμαι απεργός!

- Όλοι οι φίλοι σου κουμπούρες.                                - Προτιμάμε τις μαστούρες

- Να σου βρω καμιά θεσούλα;                                    - Θα ταράξω τη ρεμούλα.

- Να τα έχεις τετρακόσια                                           - Πώς να ζήσω μ’ εφτακόσια;

- Πως θα ζεις, με επαιτείες;                                      - Με κλοπές και με ληστείες!

-Θα σε χώσουν φυλακή.                                            -  Σερβιτόρε,  μια  ρακή!

- Άφησε τις κουζουλάδες                                          - Πιάσε δυό μακαρονάδες!

- Θα πεθάνεις τη μαμά.                                                και τις δύο με κιμά!

- Σε κάναμε μουρόχαβλο.                                           - Για κοίτα ένα μπουρτζόβλαχο!

- Κάνεις τη καρδιά μου μαύρη.                                  - Έχω αρχίσει και τη «μαύρη»!

- Σήκω, άς το αραλίκι.                                                 - Γέρο, κάνω τσιγαρλίκι

- Γιε μου, βλάπτει η νικοτίνη.                                     - Φίνα, φέρε ηρωίνη

- Άκουσε τις παραινέσεις.                                           - Θα βαρέσω δυό ενέσεις!

- Θες να γίνεις γυψαδόρος;                                        - Παπατζής κι αβανταδόρος

- Θες  να πας ηλεκτρολόγος;                                      - Είμαι αγνός ιδεολόγος

- Αυτά δεν είναι εργασία.                                            - Ντάντυ είσαι αφασία.

- Βρε, πως θα ζείς χωρίς λεφτά                                   - Μπαμπάκα μου, να φας σκατά.

- Και ψωμάκι πως θα τρως;                                        - Παντεσπάνι και «μπο φροστ»!

- Γιόκα μου δεν έχεις τσίπα!                                        - Θα ψηφίζω μόνο Τσίπρα.

- Πρόσεξε μη γίνεις  « Ιμο »                                       - Όχι, Περλεπέ και Σίμο.

- Μπράβο, γιέ μου, να μου ζήσεις                              - Ήθελες να με γεννήσεις

- Θέε μου, που έφταιξα ο γέρος;        

                                                  

                                                                    ΘΕΟΣ :  - ΔΕΝ ΤΡΑΒΗΧΤΗΚΕΣ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ! !