DE PROFUNDIS

   Οι θερινοί καύσωνες με την παρελκόμενη σχετική αδράνεια και απραξία που φέρνουν, η απέραντη κυβερνητική ανικανότητα, περιβεβλημένη από τις κλασσικές πλέον... αρετές της, όπως η διαστρέβλωση, η παραπληροφόρηση και η φαυλότητα, σε απόλυτο συνταιριασμό με μιά πρωτοφανή ανεκτικότητα, παροιμιώδη απάθεια και λωτοφαγική αβελτηρία, που έχει καταλάβει το σύνολο, σχεδόν, του ελληνικού πληθυσμού και εξικνείται μέχρι τα όρια της πλήρους αποχαύνωσής του, υποχρεώνουν ένα μυαλό που επιμένει να μένει ζωντανό, αντί να «σαλτάρει» αδρανοποιημένο τελείως και αιχμάλωτο προς τα σκοτάδια του παραλογισμού, να αναζητήσει -προκειμένου να μείνει καθαρό ως «μηχάνημα» παραγωγής λογικής σκέψης- υγιείς και όμορφες νοητικές διαδρομές, πέραν, πάνω και απέναντι από την παγκόσμια ασχήμια και την διάχυτη ντόπια χυδαιότητα. Εργαλείο του η γλώσσα και προϊόν οι εικόνες που μπορεί να σχηματίσει η παράθεση όμορφων λέξεων, επιλεκτικά συγκεντρωμένων και μαστορικά τοποθετημένων στην κατάλληλη θέση εκάστη, δημιουργώντας εξαίσιους αρμονικούς συνειρμούς. Κι αυτό στην κορυφαία και πιό σπάνια λογοτεχνική έκφανσή τους.

   Όμως στο πιό πρόχειρο και πιό γρήγορο, αλλά και στο πιό εφικτό παιχνίδισμα που μπορεί να διατηρήσει φρέσκια και δραστήρια την πνευματική ενάργεια, να «ξεμουδιάσει» λίγο την καταταλαιπωρημένη -από τα διάφορα ανατριχιαστικά λαϊκουρίσματα, όπως: «μάζωξη», «κάλεσμα», «ως αναφορά», «πισωγύρισμα» και λοιπούς βαρβαρισμούς- αισθητική και να την βγάλει από τον βούρκο της αθλιότητος στον καθαρό αέρα της εκφραστικής ποιότητος είναι η καταφυγή στην πρακτική λογοτεχνία, την τέχνη του λόγου. Στο ανακάτεμα κοινών και τετριμμένων λέξεων που με κατάλληλη διάταξη μπορούν να μετατρέψουν μιά κοινοτοπία σε αριστουργηματικό συνειρμό. Κάτι ανάλογο με την γιαπωνέζικη ανθοδετική τέχνη, την «ικεμπάνα», όπου φαντασία και κατάλληλες ενέργειες μετατρέπουν πέντε ξερόκλαδα σε έργο τέχνης. 

   Ένας λογοπλαστικός συνδυασμός και μιά κατάλληλη διάταξη απλών καθημερινών λέξεων, μπορεί να δημιουργήσει  υψηλής συγκινησιακής φόρτισης φράσεις. Αφού στην τέχνη του λόγου μεγαλύτερη αξία από το τί λες έχει το πώς το λες! Και από το τίποτα μπορείς να βγάλεις... συναίσθημα. Ανακουφιστικό φάρμακο και βάλσαμο στις πληγές της ρουτίνας και της εν αποσυνθέσει καθημερινότητος.

   Ως κορυφαίο δείγμα μιάς τέτοιας διαδικασίας, όπου το «τραπουλίστικο» ανακάτεμα λέξεων -πέραν της ορθολογιστικά αναμενόμενης αλληλουχίας- αναβλύζει ερωτικό συναίσθημα, σαν πυροσβεστικός κρουνός, είναι ο τελευταίος στίχος ενός ποιήματος της Πολυδούρη: «μόνο γιατί μ’ αγάπησες, γεννήθηκα»! Μιά απλή φρασούλα, τόνοι ρομαντισμού κι ερωτισμού, που αν η τελευταία λέξη γίνει πρώτη, ξεφουσκώνει σαν τρύπιο μπαλόνι.

   Αυτά και συγγνώμην γιά τη φλυαρία μου....  

Υπόθεση Σπύρου Γιαννιώτη. Το ασημένιο μετάλλιο και η σολομώντεια λύση.

Το «ηθικόν» και το «νόμιμον»

Ο τερματισμός

     Απορώ γιατί, ενώ όλοι είδαμε τί ακριβώς συνέβη στον τερματισμό των 10000 μέτρων κολύμβησης σε ανοιχτή θάλασσα, κανείς δεν το παρατήρησε και δεν το έγραψε πουθενά.

   Όπως φαίνεται στο σχετικό βίντεο, στη νοητή γραμμή του τερματισμού ο Έλληνας σαφώς έφτασε πρώτος, όπως -το ίδιο σαφώς- ο Ολλανδός που ακολούθησε χτύπησε πρώτος με το χέρι του τη μεταλλική πλάκα που σηματοδοτούσε τον χρόνο αφίξεως κάθε αθλητού και μετά την χτύπησε ο δικός μας. Συνεπώς, σαν πρώτη παρατήρηση, είναι αδιανόητο να δίνεται ίδιος χρόνος τερματισμού και στους δύο, την στιγμή που υπάρχει ακρίβεια εκατοστού του δευτερολέπτου στην ηλεκτρονική καταγραφή του χρόνου και διά γυμνού οφθαλμού υπάρχει καταφανής διαφορά!

   Αναντίρρητα, κατά τον κανονισμό, η σειρά τερματισμού καθορίζεται από τα χτυπήματα στην πλάκα και όχι από τη σειρά αφίξεως στη γραμμή. Άρα -και με τον νόμο- πρώτος λογίζεται ο Ολλανδός. Όμως, βάσει του άγραφου ηθικού νόμου, ο οποίος συναισθηματικά λειτουργεί - και πρέπει να λειτουργεί- πέρα και πάνω από τον τύπο, δεν ήταν δυνατόν να παραγνωριστεί η τιτάνια προσπάθεια ενός ήρωα, ο οποίος στας δυσμάς της καριέρας του τερματίζει -ουσιαστικά- πρώτος σε έναν τόσο επίπονο αγώνα και από στιγμιαίο black out καθυστερεί κάποια κλάσματα δευτερολέπτου, να το...  «αποδείξει» και τυπικά!

   Η Επιτροπή Αγώνων καθυστέρησε -περίπου 15 λεπτά- μέχρι να δώσει στην δημοσιότητα την επίσημη κατάταξη, πιστεύω προβληματισμένη πάνω στο δίλημμα μεταξύ «ηθικού» και «νομίμου», και θεωρώ πως έβγαλε σολομώντεια απόφαση.

   Ανακήρυξε πρώτον τον Ολλανδό, αφού ο Νόμος έτσι ορίζει και δεν μπορεί να καταστρατηγηθεί, όμως έδωσε και στον Γιαννιώτη τον ίδιο χρόνο, (αυτόν του πρώτου), αναγνωρίζοντάς του ηθικά, το ό,τι δεν... ηττήθηκε απ’ αυτόν. Έκανε, δηλαδή, στραβά μάτια στον τύπο, αγνοώντας το «χτύπημα» στην πλάκα, προκειμένου να τιμήσει την προσπάθεια του, ουσιαστικά  πρωτεύσαντος στον αγώνα, Έλληνα πρωταθλητού. Όσο γιά τα μετάλλια, ακολούθησαν, μοιραία, την επίσημη ανακήρυξη.    

Μήπως φτιάχνεται κλίμα;

 Μόνο αυτό μας έλειπε τώρα!

"Ο ψωριάρης με τα λόγια, δίνει πάσες στα λαμόγια"  

   Οι μέρες αυτές, καλοκαιρινές και εορταστικές, δεν ενδείκνυνται για πολιτική. Μεριά τα... «μπάνια του λαού», μεριά οι Ολυμπιακοί αγώνες, μεριά ο ΕΝΦΙΑ που αναμένεται σαν δρεπανηφόρο άρμα, και ο κοσμάκης «περί άλλα τυρβάζει». Έτσι η αφύπνιση και εορτασμός παμπάλαιων θλιβερών γεγονότων με το «ξύσιμο» οδυνηρών πληγών των ναζιστικών θηριωδιών, μαζί με την ξαφνική ανακίνηση του θέματος των γερμανικών... αποζημιώσεων και των κατοχικών δανείων, κάτι μου μυρίζει. Ιδίως όταν έρχεται καπάκι στην συμφωνία γιά γερμανικό πεσκέσι 3000 λαθρομεταναστών στην Κρήτη, η ξαφνική και ολομέτωπη επίθεση κατά των Γερμανών δεν θεωρείται από τη στήλη σαν κάτι τυχαίο. Πιστεύω πως... κάτι «ψήνεται».

   Παρ’ όλον ότι πολλοί κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου και δεν αντιλαμβάνονται τις μεταβολές που έχουν συντελεστεί, το αριστερό καθεστώς έχει ήδη εγκαθιδρυθεί στη χώρα και προϊόντος του χρόνου συνεχώς ισχυροποιείται. Το φθινόπωρο που έρχεται φέρνει τις δυσκολότερες αποφάσεις, στα πλαίσια συμπεφωνημένων μεταρρυθμίσεων και με τον κόφτη πάνω από τα κεφάλια μας, σαν «δαμόκλειο σπάθη», ώστε ένα ηρωικό «grexit» από ευρώ και Ε.Ε. δεν φαντάζει καθόλου απίθανο. Μιά ματιά στις φάτσες, αλλά και τις δηλώσεις, των σκληρών αναρχοκομμουνισταράδων. Π.χ. Ουτακοτάγκος με σκουλαρικάκι, υπναλέος Μπαρμπαδεινόσαυρος, Ροφός του πολιτισμού, κ.α., αλλά και των λοιπών «ντιντελάντηδων» γιαλαντζή αριστερών, όπως ο βελουχιοτόφιλος Σπρίτζης, ο Ρομά της Εκάλης, ο Αγριάνθρωπος των σφακιανών σπηλαίων, κ.λπ., αρκεί γιά να καταλάβει κανείς πως το μαχαίρι έφτασε στο κόκκαλο.

   Ένα ανάθεμα κατά της Γερμανίας και λοιπών καπιταλιστάδων -εχθρών του λαού-, μπορεί ν' αποτελεί πρελούντιο γιά μιά ηρωική έξοδος από την αγκαλιά των... «τοκογλύφων» που μας «ρουφάν το αίμα με το μπουρί της σόμπας», και θα διατυμπανιστεί σαν «απολυτρωτική κίνηση του περήφανου λαού μας», από την αριστοτεχνική προπαγάνδα της «Κουμουντούρου». Η ελπίδα που -επί τέλους- κατέφθασε και τα... «δεσμά του λαού που έσπασαν από την περήφανη αριστερή του κυβέρνηση».

   Μπορεί τα πράγματα να μην γίνουν, στις λεπτομέρειες, ακριβώς έτσι και οι τυμπανοκρουσίες να ακουστούν κάπως αλλιώς, όμως η ουσία θα είναι αυτή. Μεθοδεύεται έξοδος από Ε.Ε. Μακάρι να πέσω έξω. Όμως η απίθανη -και δεδομένη- κουτοπονηριά και υποκρισία των κρατούντων και οι ήδη γνωστές αριστερές μεθοδεύσεις τους, σε τέτοιες σκέψεις οδηγούν. ‘Ιδωμεν.

Χαράς ευαγγέλια! Πεσκέσι από Γερμανία.

Οι αλληλέγγυοι και ο Ουρακοτάγκος με το σκουλαρικάκι, (υποθέτω), πανηγυρίζουν!

-Χαρώ τα, χαρώ τα κοπέλια. Κοπιάστε. Μαζί με τα γεμιστά, σας φκιάσαμε και... σκύφοι με ντάκους!

 

   Αντιγράφω -αυτολεξεί- από τις ειδήσεις στο Google, ευχόμενος η είδηση ν' αποτελεί όψιμη πρωταπριλιάτικη φάρσα:

Κρίθηκαν ως υπεράριθμοι από το Βερολίνο - Θα αρχίσουν να φτάνουν αεροπορικώς, αρχικά στο Ηράκλειο και τα Χανιά, τον προσεχή Δεκέμβριο

   Στην Κρήτη αναμένεται να μεταφερθούν το επόμενο διάστημα περισσότεροι από 3.000 μετανάστες. Στο πλαίσιο του κανονισμού Δουβλίνο 3, κάθε κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει το δικαίωμα να στείλει σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσους πρόσφυγες κρίνει ως υπεράριθμους στο έδαφός του.
    Η Γερμανία, κάνοντας χρήση του κανονισμού αυτού, σύμφωνα με ρεπορτάζ του «www.ekriti.gr», αποφάσισε να στείλει στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Κρήτη πάνω από 3.000 πρόσφυγες (σε πρώτη φάση), που κρίνει ως υπεράριθμους στο έδαφός της.
    Την απόφαση αυτή της Γερμανίας υιοθέτησε η ελληνική κυβέρνηση και ξεκίνησε η εφαρμογή του σχεδίου με επικεφαλής τον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, κ. Γιάννη Μουζάλα, ο οποίος προήδρευσε της περιβόητης σύσκεψης στο Ηράκλειο και προανήγγειλε τη μεταφορά χιλιάδων προσφύγων στην Κρήτη.
    Οι πρόσφυγες θα αρχίσουν να φτάνουν αεροπορικώς στην Κρήτη, αρχικά στο Ηράκλειο και τα Χανιά, τον προσεχή Δεκέμβριο.
    Τα παραπάνω επιβεβαίωσε σε συνέντευξή του στο Ράδιο Κρήτη ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής κ. Νότης Μαριάς.
    Στο μεταξύ, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, το πραγματικό κόστος που έχει επιβαρυνθεί η χώρα μας από την έναρξη της εισροής προσφύγων, ξεπερνά τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ.
    Η Ευρωπαϊκή Ένωση, διέθεσε μέχρι τώρα για τους πρόσφυγες στην Ελλάδα 330 εκατομμύρια ευρώ, όχι όμως στην ελληνική κυβέρνηση, αλλά σε Μ.Κ.Ο., εκ των οποίων τα περισσότερα σε Μ.Κ.Ο. του εξωτερικού.

   Αγνοώντας τον Κανονισμό Δουβλίνο 3, και πώς αυτός λειτουργεί, καταπλήσσομαι! Δηλαδή δεν μας φτάνουν τ’ ασκέρια που καταπλέουν συνεχώς με βάρκες από Τουρκία μεριά, ιδίως τώρα που η κυβέρνηση το περνάει στα κρυφά και τα μουλωχτά -εκμεταλλευόμενη την «καλή αντιπολιτευτική διαγωγή» των καναλιών, ένεκα επικείμενων τηλεαδειών,  αλλά σύντομα θα μας προκύψουν και καραβάνια από Γερμανία και -εν συνεχεία- από όσες χώρες πάρουν μυρουδιά αυτόν τον περίφημο  Κανονισμό κι αρχίσουν να «ξεσκαρτάρουν» μπούργκες και γενειάδες, φορτώνοντάς τες στην ελληνική... "χωματερή ψυχών"!

   Η στήλη -γιά να μην χαρακτηριστεί ρατσίστρια- σπεύδει να τους καλωσορίσει και χαίρεται ιδιαίτερα που αυτό το «πακέτο» θ’ αριβάρει -σούμπιτο- στην Κρήτη, την λεβεντογέννα φωλιά του... δημοκρατικού ΣΥΡΙΖΑ και του ευγενούς και φιλόξενου κ. Πολάκη. Έτσι γιά να μάθουν, επί τέλους, κι οι σύντεκνοι τί εστί ισλαμικό βερύκοκο και πως χορεύεται πραγματικά ο... πεντοζάλης, καθώς με τις σφαλιάρες που θα τρώνε καθημερινά από τους πολιτισμένους επισκέπτες τους, σίγουρα σε λίγο καιρό θα προκύπτουν κι αυτοί... πεντοζαλισμένοι.

   Κατά τα λοιπά, η εφαρμογή του σχεδίου προχωρεί γοργά. Στην στρατιά των δημιουργούμενων «νεόφτωχων» Ελλήνων, έρχονται να προστεθούν τα μιλιούνια των έτοιμων λιγούρηδων, (επενδυτές κατά τον ατσίδα Μαδρά), οι οποίοι -ελληνοποιούμενοι προσεχώς- θα δημιουργήσουν -μαζί με τα σχολιαρόπεδα- τη νέα συμπαγή μάζα ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Και μπράβο μας! «Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων, μηδέ γένος Συριζαρέων αισχυνέμεν», όπως θα έγραφε στην "Αυγή" και ο Όμηρος, αν ζούσε σήμερα. (Σημ. Γιά όσους, τυχόν, αγνοούν τον σχετικό στίχο της Ιλιάδος, μεταφράζω: «Πάντα να αριστεύεις, να υπερέχεις των άλλων και να μην ντροπιάζεις το γένος των Συριζαρέων όπου ανήκεις».       

Η αριστερά και η ευφυία. Δυό ασύμβατες έννοιες.

Μιά ιδεολογία στον αστερισμό του δήθεν και της προπαγάνδας.

Μεταμοντέρνο αριστουργηματικό μνημείο εκπάγλου καλλονής και υψίστης σπουδαιότητος.

   Αναμφισβήτητα, η χώρα ζει μοναδικές στιγμές στη νεότερη Ιστορία της. Κατάπληκτο και σιωπηλό το πανελλήνιο παρακολουθεί όσα διαδραματίζονται τώρα, βοηθούσης και της θερινής ζέστης που αναλιγώνει το μυαλό και κάνει τις σκέψεις ίσα να ρολάρουν από μέσα του. Όπως τσουλάει ένα αμάξι που έμεινε από βενζίνη, σε ελαφριά κατηφόρα. Τα μπάνια του λαού, βλέπεις!!! Μόνο που αυτός ο λαός περισσότερο κολυμπάει στο βούρκο της κομμουνιστικής φενάκης και τα λασπόνερα των διαφόρων αναρχοπαράλογων θεωριών που εξεμούν διάφοροι στυγνοί παρανοϊκοί τύποι.... σαν τον αγροίκο Πολάκη, ή τον λούμπεν αναρχοαυτόνομο Ουρακοτάγκο με το σκουλαρικάκι, παρά στα γαλάζια νερά που βρέχουν τη χώρα του.

   Προϊόντος του χρόνου, αυτός ο απίθανος αριστερός εσμός νοιώθει όλο και πιο ασφαλής στις καρέκλες που τον εγκατέστησε η αβελτηρία κάποιων, η αδιαφορία ορισμένων άλλων και η αγανάκτηση των πολλών. Το γνωστό πακέτο των αφελών «μωρών παρθένων» του αστικού χώρου, που συνέπλευσαν ανοήτως με το επίσης γνωστό αντικοινωνικό συνονθύλευμα των κουφιοκεφαλάκηδων πολιτικών ανεμόμυλων και των συμπλεγματικών  κομμουνιστών της ανατροπής και ξεχαρβαλώματος των πάντων. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε και τα ζούμε.

   Έτσι, και μέσα στα πολλά τρελά που θέλουν, σχεδιάζουν, εξαγγέλλουν και πράττουν, με απόλυτη αδιαφορία γιά τον βάναυσο βιασμό της λογικής, της αισθητικής και της νοημοσύνης μας, είναι και η συνολική αντιμετώπιση της αξιοποίησης του Ελληνικού. Διακατεχόμενοι από αβυσσαλέο μίσος γιά κάθε τί ιδιωτικό που φέρνει χρήμα, ανάπτυξη και πραγματική πρόοδο στον τόπο, μάχονται λυσσαλέα -σε μιά απέλπιδα μάχη οπισθοφυλακών- προκειμένου να αποτρέψουν την ιδιωτική επένδυση. Και σ’ αυτή την υστάτη προσπάθεια αδιαφορούν τί μέσα και ποιά επιχειρήματα θα χρησιμοποιήσουν στρεψοδικώντας, αλλά και το πόσο θα εκθέσουν την ευφυΐα τους σ’ αυτή την προσπάθεια. Και αποδεικνύουν, γιά άλλη μία φορά, πως η αριστερά, όντας παντελώς αναξιόπιστη, καθώς δεν σέβεται ούτε την υπογραφή της, δεν χρειάζεται την ευφυΐα, της αρκεί η κουτοπονηριά. Μ’ αυτήν βολεύεται μιά χαρά. 

   Κάθε φορά που θέλει να πετύχει ένα στόχο, βγάζει μιά παπαρδέλα, εν είδει επιχειρήματος, (συνηθέστατα αόριστο, άσχετο, ανόητο  ή σιβυλλικό),  και... τελειώσαμε! Λέει, ξελέει, κάνει, ξεκάνει!  Ό, τι της γουστάρει! Οι χαχόλοι θα το χάψουν μιά χαρά και θα πανηγυρίσουν... ενθουσιασμένοι. Γιά τους άλλους... «δεν θα μπορέσουμε»!

   Αφού εξήντλησαν κάθε λογική δυνατότητα σαμποταρίσματος και κωλυσιεργίας του έργου, σκαρφίστηκαν το... αρχαιολογικό ενδιαφέρον της περιοχής αλλά και την... δασική προστασία κάποιων ψωραλέων ευκαλύπτων που φυτεύτηκαν στα πλαίσια καλλωπισμού του χώρου ένεκα των ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας!  Συνεπώς, οι αεροδιάδρομοι, κάτι ετοιμόρροπα κτίρια που ήδη αποσαραβαλιάζουν οι στεγαζόμενοι φίλοι τους λαθρομετανάστες και η... εικονιζόμενη υδατοδεξαμενή -το αρχιτεκτονικό στολίδι της περιοχής- θα πρέπει να διαφυλαχθούν ως κόρη οφθαλμού! Και άντε μετά εσύ να φτιάξεις κατάσταση με αυτές τις σαχλαμάρες μεσ' στη μέση. 

   Όσο γιά τους 10000 άνεργους που θα βρούν δουλειά όταν τελειώσει το έργο, συν όλοι όσοι θα ωφεληθούν από την ανάπλαση της περιοχής, αυτούς ποιός τους χ...  Η ιδεολογία μας να ’ναι καλά και η εξουσία μας η ακλόνητη.