Το χάλι του ΕΜΠ. Το reqviem ενός πάλαι ποτέ πνευματικού ιδρύματος.

Η «δίκαιη» ανάπτυξη και το απόλυτο ελληνικό μπάχαλο.

Η αριστερή αισθητική και το "μαύρο" στη ζωή μας

     Τυχαία βρέθηκα στην είσοδο της Σχολής Πολιτικών μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου επί της οδού Στουρνάρη, στο κτίριο Γκίνη, όπου είχα την τιμή να σπουδάσω... προ αμνημονεύτων χρόνων. Ένας ανεξήγητος μαζοχισμός με έσπρωξε να επιχειρήσω έναν περίπατο στο κτίσμα που, γιά πέντε ολόκληρα χρόνια, αποτελούσε δεύτερο σπίτι μου. Ποτέ δεν πίστευα πως ο ιερός χώρος στον οποίον δίδαξε κάποτε ένας Βασιλείου, ένας Κρητικός, ένας Σαντορίνης, ένας Χατσόπουλος, Μπίρης, Πίππας, Λοΐζος, Κορωναίος, ένας... τί να πρωτοθυμηθώ, θα καταντούσε κάποτε μιά πολυόροφη φαβέλα. Ό πολύχρωμος ανθρώπινος αχταρμάς, με μόνο κοινό χαρακτηριστικό τις άναρχες μαλλούρες και γενειάδες, σε συνδυασμό με την αφόρητη μπόχα και την κουρελαρία που κυριαρχούν σε μια μορφή  σύγχρονης ελληνικής Βαβέλ, με έδιωξε προτροπάδην. Βγήκα έντρομος από το κεντρικό αμφιθέατρο και προσπαθώ να ξεχάσω τις τραυματικές εικόνες που είδα. Πιθανότατα όλο αυτό το μπάχαλο να εντάσσεται στα πλαίσια της... «δίκαιης ανάπτυξης» που δρομολογεί η συριζαρέικη κυβέρνησή μας.

   Προσπαθώντας να ερμηνεύσω τον ακατανόητο αυτόν ορισμό συμπεραίνω τα εξής:  Οι κλασσικών κομμουνιστικών προδιαγραφών λαϊκιστές μας δεν  δύνανται  να συμβιβαστούν με την καπιταλιστικών προδιαγραφών έννοια:  «ανάπτυξη» που στηρίζεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία, την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, την επιχειρηματικότητα και τον υγιή ανταγωνισμό. Έτσι,  συνεπείς προς τις απηρχαιωμένες ιδεοληψίες τους, ενώ με το ένα χέρι, εκόντες-άκοντες,  υποχρεούνται να δείξουν υπακοή στα τροϊκανά κελεύσματα και να σαλπίσουν... «ανάπτυξη», με το άλλο -δείχνοντας σαφώς την εχθρότητα και αντίθεσή τους προς κάθε τί που χαρακτηρίζεται... «ιδιωτικό»-  προσθέτουν την μικρή λεξούλα «ðίκαιη», που στην ουσία αναιρεί την... ανάπτυξη. Με ασαφή φληναφήματα γιά... «διάχυση» των ωφελημάτων των επενδύσεων σε ολόκληρη την κοινωνία, ουσιαστικά αποτρέπουν κάθε υποψήφιο επενδυτή να επενδύσει στην Ελλάδα! Είναι σαν να του λένε -σε συνδυασμό με το αφόρητο πλέγμα φόρων, εισφορών και γραφειοκρατίας: «Φέρε εσύ τα λεφτά σου εδώ κι εμείς ξέρουμε πώς θα στα...  φάμε»!

   Κοντολογίς, «όσοι κορόιδα, προσέλθετε»! Λέτε να σπεύσει κανείς;  Λέτε να υπάρχουν  πολλά κορόιδα πλούσια, που θα πετάξουν τα λεφτά τους στον Ρομά της ελληνικής ενέργειας; Μα αυτές οι έννοιες είναι κλασσικά αντιφατικές. Αν είσαι κορόιδο δεν πλουτίζεις κι αν είσαι πλούσιος δεν σε πιάνουν κορόιδο Μαδράδες, Σταθάκηδες και Τσιπραίοι. Ιδίως όταν κάθε τρεις ημέρες καίγεται κι από ένα λεωφορείο ή τρόλεϊ στο κέντρο της Αθήνας, χωρίς κανείς να νοιάζεται,  όταν τα Εξάρχεια αποτελούν το απόρθητο φρούριο της ελληνικής αναρχίας και του «μπάτε σκύλοι αλέστε» και όταν η πληρωμή εισιτηρίου στα μέσα μαζικής μεταφοράς εμπίπτει στο -πάλαι ποτέ- πολυχρησιμοποιημένο άρθρο 114 του  τότε Συντάγματος. Αυτού που λίαν προσεχώς θα βρεθεί στο χειρουργικό τραπέζι ενός Κατακούτελου κι ενός Χρυσόγονου.   

Οι αστικές κινητοποιήσεις και η κακή τους μοίρα.

"Ούπω καιρός".  (Θαλής ο Μιλήσιος)

Η δημοφιλής Ταϋγέτη στο ρόλο της Μαρίας Αντουανέτας

   Είναι αυτονόητη και αυταπόδεικτη η ανωτερότητα της αστικής τάξεως έναντι  της αριστερής πλέμπας. Τόσο σε θέματα σκέψης και συγκρότησης, όσο και εξωτερίκευσης και -εν γένει- συμπεριφοράς. Στα πρώτα κυριαρχεί η σύνεση και περίσκεψη και στα δεύτερα η εγκράτεια και κοσμιότητα. Και ας  λένε ό,τι θέλουν οι συστηματικώς ψευταρέοι  συριζάριοι,  που βρίσκονται σήμερα στον αφρό της πολιτικής ζωής -επαληθεύοντας τη λαϊκή παροιμία της μαϊμούς, που όσο ανεβαίνει, τόσο περισσότερο φαίνεται ο κ...ος της! Ελέω και κάποιων εγγενών παράπλευρων ιδιοτήτων των αστών. Της αφέλειας, της καλοπιστίας, της ευπιστίας  και της παντελούς απουσίας φανατισμού στην προάσπιση ιδεών, αξιών και αιτημάτων.

   Η σιωπηλή πλειοψηφία των νοικοκυραίων αστών -αυτή που λοιδορούν οι σκοτεινές μουτσούνες των αντικοινωνικών Τριαμιστών- δεν βγαίνει εύκολα από το σπίτι της γιά φασαρία, βαβούρα και διαδηλώσεις στους δρόμους. Βγαίνει μόνο, αφού κάνει πρώτα το σταυρό της,  γιά να κυνηγήσει το μεροκάματο και το «καρβέλι».  Αυτή δεν φωνασκεί, δεν βιαιοπραγεί, δεν τραμπουκίζει, δεν καταστρέφει. Και όταν αναγκαστεί να βγει να διαμαρτυρηθεί, το κάνει  κόσμια και πολιτισμένα. Με ευπρέπεια και σεβασμό προς το κοινωνικό σύνολο, την δημόσια και ιδιωτική ξένη περιουσία, το περιβάλλον  και -προ πάντων- προς τον εαυτό της.

   Προσωπικά, δεν περίμενα μεγάλα νούμερα συμμετοχής στην συγκέντρωση των... «Παραιτηθείτε», παρ’ όλη τη θορύβηση των ειδημόνων του είδους δημαγωγών συριζαρέων. Περισσότερο με θορύβησε η βιαστική αντίδραση εκλεκτών μελών του καθεστώτος, που έσπευσαν να τοποθετηθούν σχετικά, με τον γνωστό αλαζονικό έως προκλητικά αλήτικο ύφος τους, κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια.

   Όμως, επειδή η Ιστορία διαγράφει κύκλους κι επαναλαμβάνεται, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται το μέγα ιστορικό γεγονός της Γαλλικής Επαναστάσεως του 1789. Τότε η αστική τάξη, στριμωγμένη κι εξαθλιωμένη, παρέκαμψε τα αστικά της στερεότυπα και σάρωσε σαν λαίλαπα την καθεστηκυία διεφθαρμένη τάξη των αριστοκρατών, εγκαθιστώντας -μετά τους αναπόφευκτους κλυδωνισμούς και τις περιπέτειες των ναπολεόντειων πολέμων- μιά νέα τάξη πραγμάτων. Με βάση τον διαφωτισμό και τον αστικισμό. Κάτι που εξελίχτηκε στην σύγχρονη γαλλική αστική κοινωνία. Χωρίς μπολσεβικισμό, προλεταριάτα και τέτοια θνησιγενή και αντιανθρώπινα ιδεολογήματα που κατέληξαν στον κάλαθο της Ιστορίας και επιζούν μόνο στα σκουριασμένα μυαλά των ημετέρων συμπλεγματικών εχθρών της κοινωνίας. (Ιδέ τον τερατώδη αιώνιο πρωτοετή της Νομικής και τον αγέλαστο ουρακοτάγκο, αιώνιο αναπληρωματικό βουλευτή με το σκουλαρικάκι.

   Δεν υπάρχει αμφιβολία πως όταν η κατάσταση στη χώρα, με την εκ του ασφαλούς επερχόμενη οικονομική εξαθλίωση, πιάσει... πάτο και τα μπουρδολογήματα -τύπου: «δίκαιη ανάπτυξη»-  δεν θα εξαπατούν πλέον κανέναν, η ήρεμη δύναμη θα ξυπνήσει τους δικούς μας Βολταίρους, Μοντεσκιέ, κ.λπ. και θα βρει τους δικούς της Μαρά, Δαντόν και Ροβερσπιέρους που θα μιμηθούν τα γαλλικά πρότυπα. Μόνη διαφορά πως την ελληνική τάξη των... Ευγενών, θα την αποτελούν ο δανδής με τις pochettes,  ο παχύσαρκος Έλλην Λουδοβίκος της Α-παιδείας και το υπόλοιπο χαραμοφάικο σκυλολόι που έχει καρφωθεί στης ρώγες της κρατικής αγελάδας και την αρμέγει αδηφάγα.

   «Έστι δίκης οφθαλμός, ος τα πανθ’ ορά». Μόνο που δεν ήρθε ακόμα η ώρα της Νέμεσης.   

"Παραιτηθείτε"!

Λίγες σκέψεις, ένας φόβος ταραχών και μιά στημένη προβοκάτσια γιά την σημερινή συγκέντρωση.

Ακούστε τί έλεηε πριν ο... Πινόκιο και τί λέει τώρα.

   Το πλαδαρό ανθρωποειδές της ελληνικής αγραμματοσύνης και ο σκοτεινός και... πνευματώδης ουρακοτάγκος με το σκουλαρικάκι, συνεπικουρούμενοι από τους λοιπούς αριστερούλικους κυβερνητικούς ινστρούχτορες, ισχυρίζονται πως το κίνημα  των «Παραιτηθείτε» είναι... πολιτικό και μάλιστα κατευθυνόμενο από την... ΝΔ. Σώώώπα! Κι εγώ που νόμιζα πως ήταν... ποδοσφαιρικό και κατευθυνόταν από... τα νησιά Φερόες!

   Οι τελευταίοι που δικαιούνται... «διά να ομιλούν» σχετικώς είναι οι συριζαρέοι. Αυτοί που καπηλεύτηκαν και την πιό ασήμαντη λεπτομέρεια, προκειμένου να την εκμεταλλευτούν αντιπολιτευτικά, όπως τις ορεινές ποτίστρες κάποιας... Άνω Αγουλινίτσας. Αυτοί που ηγήθηκαν του κινήματος «δεν πληρώνω», σηκώνοντας τις μπάρες των διοδίων και αρνούμενοι πληρωμή ΕΝΦΙΑ, ΔΕΗ και φόρων. Αυτοί που ξεκάθαρα δίχασαν -και διχάζουν- τον λαό με παμπάλαια, παλαιά και νεότερα κομμουνιστικά συνθήματα, τύπου «μενουμευρωπαίοι». Αυτοί που προεκλογικά ωρύονταν, σε όλους τους τόνους, γιά να φύγουν οι προηγούμενοι... κακοί. Οι αριστοτέχνες των... «μαζώξεων», των καταλήψεων, των συλλαλητηρίων με ασήμαντον αφορμή. Οι καθοδηγητές των πάσης φύσεως κατεδαφιστών και μπαχαλάκηδων -αυτοί ακριβώς οι ίδιοι- διαμαρτύρονται τώρα που ο λαϊκός ξεσηκωμός έχει στόχο την ασυνάρτητη και καταστροφική πολιτική τους. Αυτοί που συστηματικά -τραμπουκίζοντας- προπηλάκιζαν, λοιδωρούσαν, βιαιοπραγούσαν και ξυλοκοπούσαν πολιτικούς αντιπάλους, υπό τις επιδοκιμασίες επιφανών στελεχών τους, (Τσίπρας, Κατακούτελος). Αυτοί παραβλέπουν τώρα τον κακό χαμό που προκαλείται οσάκις κάποιο κυβερνητικό μέλος τολμήσει να εμφανιστεί δημόσια και θεωρούν «ψιλοβρόχι» το αγανακτισμένο άγριο... «φτύσιμο» που τους γίνεται.

   Σήμερα θεωρούν το απογευματινό συλλαλητήριο ως κατευθυνόμενο από την ΝΔ. Ε΄, και λοιπόν...; Πού είναι το κακό, πού είναι το μεμπτό, πού είναι το αφύσικο, που είναι το... «φάουλ» στο πολιτικό παιχνίδι; Θέλει τόνους θρασύτητος γιά να διαμαρτύρεσαι τώρα που όσα χρησιμοποιούσες  συστηματικά και επί χρόνια, γυρίζουν -μπούμερανγκ- εις βάρος σου.  Και αυτήν την θρασύτητα την διαθέτουν σε απεριόριστες ποσότητες οι συριζάριοι.

   Τώρα που οι αριστεροί αλαζόνες διαπιστώνουν στην πράξη την... γλύκα της αποδοκιμασίας και του... «ξεφωνήματος» από έναν ολόκληρο, εξαθλιωμένο και πραγματικά αγανακτισμένο λαό, που επί χρόνια «φουμάριζαν» με μπούρδες, ψεύδη και εύκολες παροχολογίες απραγματοποίητων υποσχέσεων. Τώρα η αμείλικτη πραγματικότητα παίρνει την εκδίκησή της από τους κουτοπόνηρους και ανίκανους ιδεοληπτικούς εξουσιολάγνους.

   Παρακολουθώντας το παράλογο, αντιδημοκρατικό και θρασύτατο παραλήρημα των πανικόβλητων  νεοσταλινικών σκληροπυρηνικών αποβρασμάτων -μαζί με τις εξ ιδιοτελούς αφετηρίας εκκινούσες κουτοπόνηρες ζεϊμπεκλούδισες και λοιπούς βολεμένους οικονομισάριους- τα οποία θεωρούν αποκλειστικό τους μονοπώλιο τον κάθε κοινωνικό αναβρασμό, δεν θα εκπλαγώ καθόλου, αν πολύ σύντομα βρεθούμε δέσμιοι και υπήκοοι ενός αυταρχικού και απολυταρχικού καθεστώτος. Ήδη η κατασυκοφάντηση των πολιτικών αντιπάλων και ο στιγματισμός, ως δήθεν αντισυνταγματικής και παράνομης, κάθε οργανωμένης αντικυβερνητικής αντίδρασης, αλλά και οι μηχανισμοί γιά την εδραίωσή του, δουλεύουν στο φουλ. Τα... όργανα άρχισαν να παίζουν, προετοιμάζοντας αλλαγές εκλογικού νόμου και Συντάγματος, ενέργειες που κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Δυστυχώς, οι Έλληνες αστοί διέπραξαν το ίδιο λάθος που έκαναν, έναν αιώνα πριν, οι Ρώσοι αστοί. Έδωσαν μόνοι τους στους μπολσεβίκους το σκοινί που τους κρέμασαν. Οι αφελείς, οι κομπλεξικοί, οι αποτυχημένοι..., όλοι μαζί αντάμα. Και όταν θα τους αποκαλυφθεί το απαίσιο πρόσωπο της παγκόσμιας αριστεράς, τότε θα είναι αργά. Επί του παρόντος, απολαμβάνουμε ένα μοχθηρό και αλήτικο πρελούντιο.

   Προσωπικά, δεν αρέσκομαι στις πάσης φύσεως... μαζικές εκδηλώσεις -ζήτημα αν έλαβα μέρος σε δυό-τρεις συγκεντρώσεις, κι αυτές σε παλιές ρομαντικές και ειρηνικές εποχές- γι’ αυτό και συνιστώ μεγάλη προσοχή σε όσους θα μετάσχουν στην αποψινή διαδήλωση. Θεωρώ απολύτως βέβαιο πως ο καλοστημένος προβοκατορικός συριζαρέικος μηχανισμός θα έχει μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να «προπονηθεί» και ξεμουδιάσει. Στον περιβόητο... σύμβουλο στρατηγικής της «Κουμουντούρου» και του «Μινίμου» δίνεται μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να... «σερβίρει» τα δημοκρατικά του... «πιάτα».

   Φύλακες γρηγορείτε.

Με μιά τέτοια Αριστερά τί χρειάζεται η Δεξιά;

«Ντουλειά να ένεται», όπως έλεγε ο αείμνηστος Αγκόπ!

Ο αλήστου μνήμη Λαυρέντι Μπέρια, ο.. "Ν. Φίλης" του Στάλιν/ Έτσι ήταν κι ο δικός μας, πριν χοντρύνει καλομαθαίνοντας στον καπιταλισμό, τον καταναλωτισμό και τις μακαρονάδες!

   Τελικά, αυτή η αλλοπρόσαλλη κυβέρνησή μας θα μας τρελάνει όλους. Αν, προς στιγμήν, ξεχάσουμε κομματικές ταμπέλλες, πολιτικές ετικέτες, πομπώδεις αριστερούς βερμπαλισμούς, ψευτολεονταρισμούς γιά εσωτερική κατανάλωση και ατέλειωτη προεκλογική ψευδολογία, θα νόμιζε κανείς -βλέποντας τον ορυμαγδό οικονομικών, και όχι μόνον, «μέτρων»- πως την Ελλάδα την κυβερνά η πιό υπερσυντηρητική νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση που γίνεται. Αυτή εφαρμόζει άκρως σκληρή οικονομική πολιτική λιτότητος, προκειμένου να συμμαζέψει ελλείμματα από αμέτρητες σπατάλες προηγουμένων αριστερών κυβερνήσεων, ή δεξιών που υπερακόντιζαν σε ενδοτικότητα από τις πρώτες, προκειμένου να μην... υστερήσουν σε φιλολαϊκό χαρακτήρα από τις... αρχοντοαριστερές πασοκικές. Έτσι κατασπαταλήθηκαν οι τζάμπα κοινοτικές ενισχύσεις και οι μεταγενέστερες αναγκαστικές δανειοδοτήσεις, προκειμένου να μην διαταραχθεί η καταναλωτική μανία των νεόπλουτων Νεοελλήνων και η σταθερή πορεία της χώρας προς την χρεωκοπία. Με λαϊκίστικη ηγεσία κλεφταρέων «λεόντων» στο πόντιουμ, εκτελεστικά όργανα διανομής της σπατάλης έναν ενορχηστρωμένο διεφθαρμένο εσμό «τρωκτικών» συνδικαλισταρέων και αποδέκτης -όσοι περίσσεψαν- η αμέριμνη λαϊκή γαλαρία, που από την μία χειροκροτούσε, (ψηφίζοντας), και από την άλλη ολοένα... «ζητούσε, έπαιρνε και ξόδευε». Ο συνδυασμός που... σκοτώνει. Κυρίως την εθνική μας Οικονομία!

   Οι σημερινοί κυβερνήτες, με απόλυτο έλεγχο συνδικάτων, αναρχικών, μπαχαλάκηδων και των πάσης φύσεως περιθωριακών και εκτοπλασματικών στοιχείων, αλωνίζει ανενόχλητη σε όλο το μήκος και πλάτος του πολιτικού στίβου. Εκμεταλλεύεται την λαϊκή αφασία των νουνεχών νομοταγών πολιτών, τον χαχολισμό του σκληρού της πυρήνα, ο οποίος είναι διαποτισμένος από το «σύνδρομο της Σουηδίας», και την -μετά θαυμασμού- ανοχή των εταίρων μας, οι οποίοι βλέπουν κατάπληκτοι πως η... «δουλειά» γίνεται πολύ καλύτερα με τους αναξιόπιστους... «λελέδες» της Αριστεράς, παρά με τους... «νεοφιλελέδες» της Δεξιάς. 'Εστω και με την ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία της στη Βουλή!

   Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, είναι φοβερά άδικη η... εκ δεξιών κριτική στην κυβέρνηση, αφού μιά χαρά τα πάει στην κατεύθυνση της αιτουμένης, από τους εταίρους-δανειστές θεραπευτικής υακτικής της άγριας λιτότητος, και μάλιστα με υπερβάλλοντα ζήλο και θαυμαστή προθυμία στην αύξηση φόρων και περικοπή αποδοχών. Θα ήταν εντελώς αδύνατον να υπάρξει πιό πειθήνιο εκτελεστικό όργανο των κελευσμάτων της τρόικα, με τέτοιο... «αναίμακτο» τρόπο και σε συνδυασμό με, σχεδόν, μηδενική αντίδραση των πολιτών, από αυτήν  κυβέρνηση.

   Κορόιδα... «νεοφιλελέδες», αυτή είναι, βρε, κυβέρνηση, όχι οι δικές σας! Με τα σαχλομέιλ Χαρδούβελη, που έκανε «ψιλοκοκό» με πενταροδεκάρες, ο... «φτωχομπινές»! Εμείς, βρε ζώα, είμαστε... κιμπάρηδες, δεν παίζουμε. Έχουμε έναν κομμουνιστή Κατακούτελο από την Φιλοθέη στα ερηασιακά, έναν Ρομά -παιδί του λαού- από την Εκάλη στα ενεργειακά, έναν αυτιστικό λεφτά-αριστοκράτη, γέννημα-θρέμμα Λονδίνου στα οικονομικά και έναν ζάπλουτο κρεμανταλά-ξεχασιάρη στις επενδλυσεις. Τί άλλο θέλουμε; Διαθέτουμε και κάμποσους υπερευαίσθητους θιασώτες του... Άρη Βελουχιώτη, του κατά κόσμο Μπάμπη  Κλάρα, που όπως εκείνος υπέγραψε -κλαίγοντας-  δήλωση μετανοίας γιά να γλυτώσει τη Μακρόνησο, έτσι κι οι νεοδικοί μας  υπογράφουν -μετανοιωμένοι προκαταβολικά και κλαίγοντας- συμβάσεις παραχώρησης αεροδρομίων, λιμανιών, πάρκων και -άμα χρειαστεί- και της... Παναγίας τα μάτια! (Συχώρα με Παρθένα μου).

   Αυτή είναι, μωρέ, κυβέρνηση! Δεν βλέπετε τον λιπόσαρκο βλοσυρό νεοΜπέρια, αυτόν που θέλει τρεις γκαζοντενεκέδες μακαρόνια στην καθισιά του γιά να γλαρώσει σαν βόας, που -όπως πάει- σε λίγο θα μας γλυτώσει από ενοχλητικές πορείες και διαδηλώσεις, αφήνοντάς μας πλέον να κυκλοφορούμε ελεύθερα, απερίσπαστα και με άνεση στην Αθήνα. (Πλην, εννοείται, από το αθηναϊκό Μέγαρο Μινίμου, το οποίο θα λέγεται πλέον και "Ελληνικό Κρεμλίνο", όπως το κατάντησε ή άγρια φύλαξή του

«Νεοφιλελέδες», απλοί... «λελέδες» και σήμερα η "Gay parade"»

«Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα»!

Ό,τι και να κάνεις, το χούι, τελικά, δεν κρύβεται!

     Το πράγμα θα ήταν εξαιρετικά διασκεδαστικό, αν δεν είχε τραγικές επιπτώσεις σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Οι αριστεροί σαχλέουρες που μας κυβερνούν, κάτοχοι πολλών διδακτορικών στην παραπληροφόρηση, τη διαστρέβλωση και την προπαγάνδα -κατά τα φαινόμενα διαθέτουν και... «δικτατορικά» πτυχία- εφαρμόζουν άψογα το ποδοσφαιρικό σύστημα τακτικής: «καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση». Κατανοώντας πλήρως πως το μείζον τμήμα των χαχόλων οπαδών τους δεν σκαμπάζει γρι από φιλελευθερισμό και νεοφιλελευθερισμό, καθ’ όσον δεν διαθέτουν ούτε την στοιχειώδη μόρφωση και,  (όταν τους δώσεις τις λέξεις: «αγρός - κυνηγός - λαγός», αδυνατούν να σχηματίσουν μία φράση), κυκλοφορούν παραποιημένη τη λέξη, λοιδορώντας και ειρωνευόμενοι τους αντιπάλους τους. Και δοσ’ του χαρά οι χαχόλοι... μασώντας σανό και κουτόχορτο!

   Προσπαθώντας -μετά κόπου και βασάνων- να αντιμετωπίσω με σοβαρότητα το θέμα, διακρίνω δύο διαστάσεις του. Στη μία υπάρχει το σεξουαλικό υπονοούμενο, λόγω του συνθετικού «λελέ»  το οποίο -υποτίθεται- χαρακτηρίζει τους...δεξιούς και τους -κατά τη Θεανώ-  «πλούούούσιους». (Το «ού» μακρόσυρτο και χορταστικό!). Όμως, καλά θα κάνουν οι αφελείς σανοτραφείς  -προετοιμαζόμενοι για την σημερινή «gay parade»- να κοιτάξουν ποιοί νομιμοποίησαν -πρώτη μέριμνα και προτεραιότητα, πέραν της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές- τον γάμο των ομοφυλοφίλων. (Πληροφορίες στις κυρίες... Βαλλιανάτο και Ωγκύστ Κορτώ, του οποίου ο πατέρας -έμπλεος συγκίνησης και δακρυσμένος- έβλεπε την... «κορούλα» του... «νυφούλα» στο Δημαρχείο. Καθώς και σε κάποιες κρυφοαδελφές των υπουργικών εδράνων).

   Όσο γιά την ουσιαστική και πολιτική πλευρά του ζητήματος, ουδέποτε στη χώρα εφαρμόστηκαν μέτρα -προς την νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση-  που ούτε η Θάτσερ (η εμπνεύστρια του όρου), θα τολμούσε να διανοηθεί. Και μάλιστα χωρίς ν’ ανοίξει μύτη! Τα προεκλογικά βρυχώμενα... ποντίκια, «ρούφηξαν» μέχρι πάτο, ό,τι μέτρο τους ζήτησαν οι τροϊκανοί και, μάλιστα, σε ορισμένα... υπερακόντισαν ή πλειοδότησαν! Κλαίγοντας και θρηνούντες ορισμένοι -από το «τσούξιμο», προφανώς, του σοσιαλιστικού τους αφεδρώνος, αλλά η γλύκα της εξουσίας και ολίγη... βαζελίνη τους απάλυνε την... φλεγμονή. Έτσι, η αγέρωχη και περήφανη αριστερή μας κυβέρνηση των ξεπουπουλιασμένων πουλερικών -καταγλύφοντας εκεί όπου επί χρόνια έφτυνε-  απολαμβάνει σήμερα την εύνοια των «αλεπούδων» της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής, δεχόμενη -τραγική ειρωνεία- εύσημα ακόμη κι από τον... Σόιμπλε!!!

   Τελικά, η κυβέρνηση της φτωχολογιάς και των μη προνομιούχων, ρίχνει τις πιό... σβουριχτές σφαλιάρες της σ’ αυτούς που -υποτίθεται- στηρίζει, αφού, π.χ. το ΕΚΑΣ  που καταργεί δεν αφορά τους, κατά Θεανώ, πλούπλούούσιους! (Σημ. Προφέρεις έτσι τη λέξη και γεμίζει το στόμα σου... πλούτη!).

   Και μη νομίζετε πως με τα τωρινά οδυνηρά μέτρα... καθαρίσαμε. Από Σεπτέμβριο έρχεται η νέα περήφανη διαπραγμάτευση και η νέα αξιολόγηση με τα εργασιακά, τις ομαδικές απολύσεις και τους δώδεκα -μόνο- μισθούς. Χαχόλοι, ετοιμαστείτε γιά νέα... πανηγύρια και τρέξτε γιά... βαζελίνη. Οι όψιμοι... αριστεροί «νεοφιλελέδες» θα μας καταντήσουν όλους... «λελέδες», με τόσα -πολλά και μακριά- μέτρα που μας χώνουν και μας βλέπω όλους, σύσσωμους, με καλσόν, ψιλοτάκουνα και στρινγκάκια να παρελαύνουμε του χρόνου φωνάζοντας: «Viva Alexis»! Ίσως αυτή εννοούσε ως... «ελπίδα», όταν μας την έταζε, απλώς εμείς παρανοήσαμε.

   Στη Βενεζουέλα ο Μαδούρο, εδώ ο... Γαϊδούρο. Ο κάθε λαός με την κυβέρνηση που του αξίζει.