Η Αυτού Υψηλότης... ο Κρετινισμός ! ! !

Επικαιρότης

Η στήλη δεν φημίζεται γιά τις φιλοβασιλικές της πεποιθήσεις. Από το βασιλικό προτιμάει τη…γλάστρα !
Η μόνη περίπτωση να αλλάξω άποψη και να μετατραπώ σε ένθερμο οπαδό της βασιλείας είναι μία. Να μου δοθεί το στέμμα και να στεφτώ Βασιλεύς των Ελλήνων.  Ορφέας ο Α’ !
Μέχρις ότου, όμως, επέλθει η ευτυχής γιά την χώρα (και γιά μένα, κυρίως), αυτή στιγμή διατηρώ τα αντιβασιλικά μου αισθήματα ακέραια.
Όμως οι πάγιες αυτές θέσεις μου ουδόλως με εμποδίζουν να αντιμετωπίζω την εκπεσούσα του θρόνου, τέως βασιλική οικογένεια, σαν μία οικογένεια όπως όλες τις οικογένειες του κόσμου. Ούτε κρύο μου κάνει, ούτε ζέστη.
Με βάση τα ανωτέρω θεωρώ ως ύψιστο δείγμα πολιτικής εμπάθειας και στενόκαρδης ανθρώπινης βλακείας, τη στάση της αρμόδιας κεφαλής της Νομαρχίας Πειραιώς, η οποία έσπευσε, εν ριπή οφθαλμού, (τι ευτυχία να δούλευε πάντα έτσι το Δημόσιο !) να επισημάνει και τιμωρήσει την πολεοδομική παράβαση του στησίματος πρόχειρου λυόμενου υποστέγου στο παλιό λιμάνι των Σπετσών, που προφανώς στήθηκε γιά την εξυπηρέτηση της υποδοχής κάποιων "σκαφάτων" σαχλοσελέμπριτις και το οποίον, επίσης προφανώς, θα αποξηλωθεί τάχιστα (αν δεν αποξηλώθηκε ήδη).
Μάλιστα ο επικεφαλής, αρχιβλάξ και αρχιεμπαθής, προστάτης των αγνών δημοκρατικών ιδεωδών, σε σημερινή πρωινή τηλεοπτική εκπομπή εξηγούσε και επαίρετο γιά την επιβολή τεραστίου προστίμου, ακαριαία προσδιορισθέντος και βεβαιωθέντος στην αρμόδια ΔΟΥ, κατά του ιδιοκτήτου του χώρου (πιθανότατα ταλαίπωρου) όπου στήθηκε η πρόχειρη κατασκευή !
Γιά την περαιτέρω αύξηση της προκαλούμενης λαϊκής δυσφορίας και αγανάκτησης, ο ακραιφνής δημοκράταρος γαρνίρισε το όλο θέμα με σασπένς και αγωνία, δηλώνοντας την ανακούφισή του γιατί, κατά την κατασκευή του αυθαιρέτου υποστέγου, «δεν θρηνήσαμε θύματα» !
( Και κλάάάμα να δείτε που θα έριχνε ο κ. Νομάρχης, αν, ο μη γένοιτο, έπεφτε κανένα μαδέρι στο κεφάλι κάποιου άτυχου εργάτη ! Λες κι έτσι και βγάλεις άδεια γιά υπόστεγο, τα μαδέρια φοβούνται την άδεια και δεν πέφτουν στα κεφάλια !).
Εν πάση περιπτώσει, επειδή σαράντα χρόνια κάνω αυτή τη δουλειά, ακούστε, μετά λόγου γνώσεως, τι γίνεται όταν σε πιάσουν να κατασκευάζεις παράνομα.
Α) Μετά την έκθεση αυτοψίας και την διαπίστωση αυθαιρέτου κτίσματος, η Πολεοδομία επιβάλλει και κοινοποιεί, νομίμως, το προβλεπόμενο πρόστιμο.
Β) Κατά της απόφασης ο ενδιαφερόμενος υποβάλλει ένσταση εντός προθεσμίας που ποικίλλει ανάλογα με τον τρόπο κοινοποίησης του προστίμου.
Γ) Η ένσταση υποβάλλεται είτε στην Πολεοδομία, είτε στην Αστυνομία, και προσδιορίζεται ημερομηνία εκδίκασής της.
Δ) Με την εκδίκαση της ένστασης τελειώνει η υπόθεση προστίμου σε επίπεδο Πολεοδομίας και κοινοποιείται το τελικό ύψος του στην αρμόδια ΔΟΥ, η οποία βεβαιώνει τον αντίστοιχο χρηματικό κατάλογο και ειδοποιεί τον παραβάτη για την οφειλή.
Ε) Εκείνος, ή το αποδέχεται και πληρώνει ή εντός προθεσμίας (νομίζω τριάντα ημερών) καταβάλλει το 20% του ποσού και προσφεύγει στο Διοικητικό Εφετείο.
Και πάει λέγοντας η υπόθεση στις ελληνικές καλένδες !

Δηλαδή όλες αυτές οι διαδικασίες για να τηρηθούν νομίμως απαιτούνται αν όχι χρόνια, τουλάχιστον πολλοί μήνες ! Πώς στην προκειμένη περίπτωση όλα τέλειωσαν σε 2 ημέρες !!!
Άρα όλα τα περιχαρώς ανακοινωθέντα αποτελούν λαϊκίστικες παπαρδέλες γιά να κολακέψουν το αντιβασιλικό αίσθημα του λαού και να ξεγελάσουν την πείνα του !
Κλασσική πασοκική τακτική εξαπάτησης, κοροϊδίας και αποπροσανατολισμού με εμπαθείς γελοιότητες. Το «φαίνεσθαι» αντί του «είσθαι» !

Διά ταύτα

Να μην τρέφετε αυταπάτες ακούγοντας αισιόδοξες μπούρδες από τα εξώνητα κανάλια, περί φωτός στην άκρη του τούνελ, περί απονομής ευσήμων από την τρόικα, περί ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας και άλλα τέτοια κουροφέξαλα.
Το ΠΑΣΟΚ έχει αναγάγει το "δούλεμα" σε καθημερινή κυβερνητική πρακτική. Σε όλα τα επίπεδα, σε κάθε τομέα, εκμεταλλευόμενο την ανυπαρξία αντιπάλων αλωνίζει μόνο του. 
Δυστυχώς η χώρα οδεύει από το κακό στο χειρότερο και όσο δεν θα την βλέπετε να μπάζει μέσα φρέσκο και ζεστό χρήμα από ελληνική παραγωγή και εξαγωγές, μην ελπίζετε. Σωτηρία δεν υπάρχει και η χρεοκοπία είναι, νομοτελειακά, επελαύνουσα. Η Κυβέρνηση, απλά, γιά τους δικούς της ιδιοτελείς λόγους αγοράζει χρόνο επιβίωσης.

"Ανθρωπιστικές οργανώσεις". Αιθεροβασία ή ... colpo grosso.

Θέσεις - Απόψεις

H στήλη δεν διαθέτει ούτε την ηλικία ούτε και τα σχετικά προσόντα γιά να πρωταγωνιστήσει ( ούτε σαν πιθανότητα ) σε μία, σαν την εξιστορούμενη κατωτέρω, υπόθεση.
Οπότε το ενδιαφέρον και η τοποθέτησή της έχει καθαρά θεωρητικό χαρακτήρα. Κουβέντα να γίνεται, που λένε.

Γράφτηκε, χθες, στις εφημερίδες η απελευθέρωση δύο Ισπανών, μελών ανθρωπιστικών οργανώσεων που κρατούσε ομήρους η Αλ Κάιντα, κάπου στη Μαυριτανία. Και αυτό έγινε με την καταβολή λύτρων από την ισπανική κυβέρνηση, παρά την επίσημη άρνησή της.
Η στήλη γνωρίζει, επίσης, πάμπολλες περιπτώσεις τέτοιων απαγωγών με τραγική κατάληξη γιά τα θύματα.
Επειδή η συμμετοχή σε τέτοιες οργανώσεις προϋποτίθεται απηλλαγμένη πολιτικής ή άλλης τινός σκοπιμότητος, κάτι που θα δικαιολογούσε την ανάληψη ρίσκου και έκθεση σε θανατηφόρο κίνδυνο και γίνεται μόνο από αλτρουισμό και φιλάνθρωπη διάθεση, η στήλη προβληματίζεται και αναρωτιέται.
Είναι δυνατόν φυσιολογικά άτομα με λογικά ένστικτα αυτοσυντήρησης και συναίσθησης του κινδύνου να παίζουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα από…. ανθρωπισμό και μόνον ! Σαν χλωμό μου μοιάζει. Κάτι άλλο κρύβεται, μάλλον, πίσω από τα αγνά φιλάνθρωπα αισθήματα.


Πάντως πρόχειρη σφυγμομέτρηση σε στενό φιλικό και οικογενειακό κύκλο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, εφ’ όσον τέτοιες ανυστερόβουλες (αν είναι) οργανώσεις προσφέρουν αφιλοκερδώς υπηρεσίες σε υποανάπτυκτες κοινωνίες, μέλη των οποίων δεν μπορούν να τις εκτιμήσουν, οι οργανώσεις αυτές αντιμετωπίζονται αχάριστα και εγκληματικά και όσοι πάνε να βοηθήσουν τους εντάσσουν στα πολιτικά και οικονομικά τοπικά παιχνίδια, τους φέρνονται με κτηνώδη βία και τους ξεκάνουν τελικά, τότε τέτοιες πρωτοβουλίες καλύτερα να λείπουν.


Οι φιλανθρωπία έχει τα όριά της. Και η αυτοσυντήρηση επίσης. Στο κάτω κάτω δεν μπορείς να σώσεις κάποιον που αρνείται να σωθεί ! Είναι, απλά, άξιος της μοίρας του !

Αφιέρωμα προς ακραιφνείς ελληνολάτρες σωβινιστές !

Γιά γέλια και γιά κλάματα

Εδώ και χρόνια διαβιώ σε μιά μικρή επαρχιακή πόλη. Σ’ ένα σημείο κεντρικού, αλλά και απόκεντρου, περιφερειακού δρόμου, ο Δήμος έχει τοποθετήσει 4 μεγάλους κάδους απορριμμάτων τους οποίους αδειάζει τακτικά και φιλότιμα.

Τη θερινή περίοδο, με την ηυξημένη κίνηση τα Σαββατοκύριακα, παρακολουθώ πληθώρα θηριωδών Jeeps, δείγμα κοινωνικής και, ιδίως, οικονομικής καταξίωσης, να κουβαλάν στα καπό τις σακούλες των σκουπιδιών τους, είτε ο/η συνοδηγός να τις κρατά έξω από το παράθυρο, με άκρα βδελυγμία και συχασιά. Εάν στη διαδρομή η σακούλα, ως μη διαθέτουσα ισορροπιστικές ικανότητες, τύχει και πέσει, τόσο το χειρότερο γι’ αυτήν (τη σακούλα), ας πρόσεχε (η σακούλα). Καλά να πάθει και να μείνει εκεί που διάλεξε να πάει ! Αν ισορροπώντας παραμείνει στο καπό, ο οδηγός προσεγγίζοντας τους κάδους, από απόσταση πάντα, - πιφ, μπόχα ! -, την αρπάζει κι επιχειρεί τρίποντο, ο/η δε συνοδηγός με τη δική του/της κάνει μακρινό λέι-απ !
Αν βρούν καλάθι (διάβαζε κάδο) έχει καλώς, αλλιώς φεύγουν βρίζοντας για την αστοχία τους προς μεγίστην ικανοποίηση των αδέσποτων γάτων και σκύλων της περιοχής που εξασφαλίζουν τον επιούσιο διασκορπώντας το περιεχόμενο των σάκων στο δρόμο. Ευνόητο το επικρατούν χάλι !
Σήμερα το πρωί περνώντας από το σημείο είδα ζεύγος ξένων, είτε φιλοξενουμένων τουριστών, είτε από εκείνους τους αλλοδαπούς που διατηρούν εξοχική κατοικία εδώ και έρχονται τα καλοκαίρια, να φορούν γάντια, να κρατούν μεγάλες μαύρες σακούλες απορριμμάτων και με μακριές λαβίδες να ξεβρομίζουν την περιοχή !
Σταμάτησα και, ταπεινά, τους ζήτησα συγγνώμην εξ ονόματος όλων εκείνων των επιφανών αρχαίων ομοεθνών μας που έδωσαν, άπλετα, τα φώτα του πολιτισμού στους εν τη σκοτία διαβιούντες κάφρους της Εσπερίας, με τόση μεγαλοψυχία και αλτρουισμό, που δεν φρόντισαν να κρατήσουν γιά τους απογόνους τους ούτε ….ένα κεράκι ! Και εξ ονόματος όλων ημών που καυχώμεθα ότι οι πρόγονοί μας έχτιζαν Παρθενώνες, όταν οι δικοί τους ζούσαν σε σπηλιές !  Τρομάρα μας ! ! !
Και κατακόκκινος από ντροπή έφυγα φροντίζοντας να επιστρέψω από άλλο δρόμο.


Τη σκηνή αυτή την αφιερώνω στους πάσης φύσεως περήφανους και υπερόπτες, περί του μεγαλείου της φυλής και άλλες παπαρδέλες, της πλάκας !

Σέχτα Επαναστατών ! ! ή τα παιδία παίζει ... επικίνδυνα παιχνίδια !

Επικαιρότης

Τελικά σ’ αυτή τη χώρα ούτε μιά τρομοκρατία της προκοπής δεν μπορούμε να φτιάξουμε. Θυμίζω το χοντρο-Χριστόδουλο τον Ξηρό με το μπουζούκι του (ίσως μπαγλαμά, δεν θυμάμαι καλά) και την απογοήτευση που δημιούργησε η απομυθοποίηση της αποκάλυψης της υπερτιμημένης «17 Νοέμβρη», που μετά την εξάρθρωσή της ο εκ των ηγετών της, διαπρεπής λαϊκός αγωνιστής και επαναστάτης, ο κ. Κουφοντίνας,  θυμήθηκε να επικαλεστεί γιά πάρτη του, από τη φυλακή, τα ανθρώπινα δικαιώματα ! Αυτά που ο ίδιος αρνήθηκε στα αθώα θύματά του. Οποία επαναστατική ξεφτίλα !

Τούτο το νέο φρούτο, η «Σέχτα Επαναστατών» που μας προέκυψε στη συνέχεια, με το τελευταίο της χτύπημα, την προκήρυξη και τη φωτογραφία που κοινοποίησε αποδεικνύει ότι πρόκειται γιά μιά χούφτα ημιαγράμματων συμπλεγματικών ανθρώπων του περιθωρίου, οι οποίοι διαθέτοντας κάποιον μισοπάλαβο, δήθεν πολιτικό καθοδηγητή, και διασυνδέσεις με κακοποιούς του κοινού ποινικού δικαίου, επιδεικνύουν θρασύτατα καμιά εικοσαριά όπλα (ούτε ένα τανκ, ούτε μιά τορπιλάκατο, κρίμα !) μεταξύ των οποίων και μιά σιδερένια γροθιά (!) και μ’ αυτό το τρομερό οπλοστάσιο απειλούν την κοινωνία ! Χωρίς ιδέες, χωρίς πολιτική πλατφόρμα, χωρίς κάποιο θετικό μήνυμα προβάλλοντας μόνο τυφλό και αδιάκριτο μίσος. Διαλέγουν τυχαία γιά θύματα ασφαλείς στόχους από την αφύλακτη αιφνιδιασμένη «μαρίδα», αποφεύγοντας τα μεγάλα και καλά φυλασσόμενα ψάρια (τα οποία, απλώς, απειλούν προς εκφοβισμό) και το παίζουν, εκ του ασφαλούς, ασυμβίβαστοι επαναστάτες, ενώ δεν είναι τίποτε άλλο παρά απλοί κακοποιοί και μάλιστα διεστραμμένοι που εκμεταλλεύονται την χαλαρή αντίδραση της πολιτείας και την μη αποφασιστική αντιμετώπιση του κλασσικά αντιδημοκρατικού φαινομένου της τρομοκρατίας, παρά μόνο με νόμιμα και θεμιτά μέσα, εν ονόματι…..της δημοκρατίας, της ευνομούμενης πολιτείας και της προσήλωσης στα ανθρώπινα δικαιώματα. Έννοιες τις οποίες οι τρομοκράτες αρνούνται και μάχονται ! Μια αμήχανη πολιτεία που τους αντιμετωπίζει προτάσσοντας διαδικασίες ελευθεριών και δικαιωμάτων σ’ αυτούς που τα λοιδορούν ! Εθελοτυφλούσα στο ότι δεν είναι δυνατόν να πολεμάς ορθόδοξα κάποιον που σε χτυπά ύπουλα και ανορθόδοξα.

Θυμάμαι τον οργίλο γενειοφόρο «αρχιδημοκράτη» δημοσιογράφο που διερρήγνυε τα ιμάτιά του αρνούμενος κάμερες ασφαλείας στην Αμερικανική Πρεσβεία επειδή, κατά το λεγόμενά του, ήθελε να περνάει μπροστά της με τη γκόμενά χωρίς να τον παίρνει μάτι η κάμερα ! Λες και όλη η έννοια των Αμερικανών ήταν ο κύριος αυτός, το «αίσθημά» του και το πώς θα σπεύσει η CIA να τον «καρφώσει» στη γυναίκα του !. Αλήθεια τώρα που στοχοποιείται το σινάφι του και μέσα στο γενικό παραλογισμό δεν αποκλείεται ν’ αρπάξει κι αυτός καμιά αδέσποτη ριπή με καλάσνικωφ, τι να σκέφτεται, άραγε. Θα έχει τις ίδιες απόψεις σε θέματα προληπτικής ασφάλειας ;

Όλη αυτή η ιστορία με την εγχώρια τρομοκρατία θα ήταν τελικά, από πλευράς λογικής και πολιτικής φιλοσοφίας, μιά αστεία υπόθεση αν δεν υπήρχαν στη μέση αθώα θύματα. Πολύ αίμα, πολύ δάκρυ αφόρητος πόνος και πολύ παράπονο γι’ αυτούς που μένουν πίσω να υποφέρουν, σημαδεμένοι, γιά όλη τους τη ζωή άδικα κι ανόητα.
Και ένα πελώριο γιατί να πλανάται αναπάντητο σε όλη αυτή την διαδρομή της τρομοκρατίας που λειτουργεί καταστρεπτικά, μηδενιστικά και πρόσκαιρα χωρίς να επιφέρει, μακροπρόθεσμα, καμιά επιρροή στον ρουν της ιστορίας. Την πορεία της κοινωνίας την καθορίζουν πολύ σοβαρότεροι παράγοντες και όχι οι ατελέσφορες και αλυσιτελείς μεμονωμένες εγκληματικές ενέργειες, στιγμιαία εκτονωτικές, της αρρωστημένης ψυχοσύνθεσης κάποιων λίγων διεστραμμένων, περιθωριακών αποβρασμάτων.

Υ.Γ. Αλήθεια «σέχτα» τι σημαίνει ; Μήπως προέρχεται από το λατινικό secta, που σημαίνει δρόμος ; Δυσκολεύομαι να το δεχθώ γιατί η δράση της μόνο δρόμο δεν δείχνει. Μάλλον γιά αδιέξοδο μου φέρνει.

Ο Καραγκιόζης. Μύθοι και πραγματικότητα και οι σύγχρονοι "καραγκιόζηδες" !

Σχολιασμοί

Στη τούρλα του Σαββάτου μας προέκυψε και το πρόβλημα της πατρότητας του …. Καραγκιόζη ! Όλα τα’ χει η Μαριορή ο φερετζές της έλειπε !
Όμως αφού άνοιξε το θέμα, μιά προσέγγιση της στήλης δεν βλάπτει.
Κατ’ αρχήν, άλλο ο Καραγκιόζης, σαν ήρωας και πρωταγωνιστής και άλλο το θέατρο σκιών, σαν είδος θεάματος.
Μετά λόγου γνώσεως δηλώνω ότι, ένεκα προσωπικής εμπειρίας, το θέατρο σκιών είναι πανάρχαιο ψυχαγωγικό και μορφωτικό θέαμα των λαών της Ινδονησίας. Αμάχητα και ξεκάθαρα. Από χιλιάδων ετών ο «νταλάνγκ», ο αντίστοιχος καραγκιοζοπαίχτης, απόλυτα αξιοσέβαστο πρόσωπο των απλοϊκών ινδονησιάνικων κοινωνιών, τις καθοδηγεί και τις τέρπει σε ολονύκτιες παραστάσεις με φιγούρες φτιαγμένες από δέρματα βοδιών και με ηθοπλαστικά θέματα των ινδουιστικών μυθοπλασιών.
Από εκεί με τις εμπορικές επικοινωνίες που αναπτύχθηκαν ανά τους αιώνες το θέατρο σκιών μετανάστευε συνεχώς προς τα δυτικά. Και σαφώς πρωτοπέρασε από την Τουρκία, πριν φτάσει στην Ελλάδα.
Κάθε λαός, κατά την κουλτούρα του και τους καημούς του διαμόρφωσε και τους ήρωες πρωταγωνιστές των λαϊκών θεμάτων που επεξεργάστηκε αυτό το είδος του θεάματος, που αγαπήθηκε από τις λαϊκές μάζες των απλοϊκών κοινωνιών.
Ο Καραγκιόζης είναι η ελληνική εκδοχή του παμπόνηρου ραγιά που κατορθώνει και επιβιώνει μέσα στη καταπίεση και την φτώχεια που του επιβάλλει η τουρκική κατοχή.
Δηλαδή ένας έλληνας πρωταγωνιστής μέσα σ’ ένα θεατρικό είδος φερμένο από την Τουρκία και ριζωμένο και στην Ελλάδα όπου, άλλωστε, ρίζωσε κι αγαπήθηκε όπως έγινε και σε όποιο μέρος κι αν πέρασε.
Στην σημερινή εποχή νομίζω ότι κακώς εστιάζεται το πρόβλημα πατρότητος στο πρόσωπο του Καραγκιόζη και παραγνωρίζεται η σπουδαιότερη και χαρακτηριστικότερη φιγούρα του καραγκιοζίστικου ρεπερτορίου. Μια φιγούρα, την ελληνικότητα της οποίας καμιά ΟΥΝΕΣΚΟ και καμιά ευρωπαϊκή επιτροπή θα τολμήσει ποτέ να αμφισβητήσει, αφού τα χαρακτηριστικά της ταιριάζουν γάντι, αείποτε, στην ελληνική κοινωνία. Κι αυτός είναι ο Χατζιαβάτης ο Τσελεπής ! Τσανακογλύφτης κόλακας, θρασύδειλος βολεψιάκας, κουτοπόνηρος καλοπερασόπουλος, καιροσκόπος του κερατά αλλά και μονίμως ριγμένος και καρπαζωμένος !
Είπατε τίποτα ;
Ας τολμήσει ο οποιοσδήποτε μπαγάσας σφετεριστής να μας αμφισβητήσει την παγκόσμια πρωτοτυπία στο είδος. Ανοίγουμε την τηλεόραση, τον πάμε και μιά βόλτα στην Βουλή και …. πείθεται ακαριαία ! !

Νίκος Κωνσταντόπουλος ή πως η κατσίκα με μιά κλωτσιά αδειάζει την καρδάρα που με υπομονή άφησε να γεμίσουν, αρμέγοντάς την ! !

Επικαιρότης

Η στήλη θυμάται με πολλή νοσταλγία από τα μαθητικά της χρόνια την ποδοσφαιρική ομάδα του Βαρβακείου, αρκετά ισχυρή για την εποχή της, αφού κοντράριζε στα ίσια, σε μαθητικά πρωταθλήματα, ομάδες όπως της Σεβαστοπουλείου Σχολής με τον Δομάζο στη σύνθεσή της, την Λεόντιο των Πατησίων, το Ε’ Γυμνάσιο και το Γυμνάσιο Περιστερίου ( στα δύο τελευταία ξέσπαγε γιά τις φυσιολογικές ήττες από τις δύο πρώτες οι οποίες ήσαν ανίκητες, ως διαθέτουσες παίκτες αναγνωρισμένων ομάδων (π.χ. ο Δομάζος, που τότε έπαιζε στην Άμυνα Αμπελοκήπων, λίγο πριν μεταγραφεί στον Παναθηναϊκό).
Στην μεγάλη εκείνη ομάδα σέντερ φορ ήταν ο υποφαινόμενος και σέντερ μπάκ ο Νίκος Κωνσταντόπουλος. Ναι, ο γνωστός σήμερα δοτός Πρόεδρος του Παναθηναϊκού.
Ο Νίκος υπήρξε ικανότατος και σκληροτράχηλος ποδοσφαιριστής. Εγγύηση στην άμυνα της ομάδας. Παρ’ όλη την ερασιτεχνική του εμφάνιση, αφού επέμενε ν’ αγωνίζεται με πολιτικά παπούτσια και μακρύ παντελόνι, του οποίου γύριζε δυό – τρεις βόλτες τα ρεβέρ, ήταν εξαίρετος αμυντικός ποδοσφαιριστής.
Ο Νίκος, από μικρός υπήρξε σοβαρός σαν μαθητής και πολλά υποσχόμενος σαν μελλοντικός επιστήμονας και πολιτικός και ήταν ένας από τους τρεις συμμαθητές μας που ακολούθησαν αυτό τον δρόμο (οι άλλοι δύο ήσαν ο Νίκος ο Καλτεζιώτης κι ο Βασίλης ο Κοντογιαννόπουλος).
Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος διέγραψε πολύ εντυπωσιακή πολιτική τροχιά και έφτασε, μάλιστα, να συζητηθεί και γιά Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πριν το όνομά του καεί από την άκαιρη και πρόωρη προβολή του. Γι’ αυτό και η σημερινή του «τοποθέτηση» στον προεδρικό θώκο μιάς ποδοσφαιρικής ομάδος προδίδει, οπωσδήποτε, κατάντια και εκφυλισμό. Μία άτυχη επιλογή, σπονδή στην προεδρολαγνεία του.
Η στήλη θεωρεί αδιανόητο τον συναγελασμόν ενός θεωρούμενου ως κατ’ εξοχήν σοβαρού (μήπως μόνο σοβαροφανούς ; ) και πνευματικού ανθρώπου με το καφρολόϊ του σημερινού ποδοσφαιρικού χουλιγκανισμού, προβλέπει, εκ του ασφαλούς, την πλήρη αποτυχία του στο πόστο που, αφρόνως, ανέλαβε και θεωρεί αδύνατη την μακροημέρευσή του σ’ αυτό.
Όσο για την αποδοχή της πρότασης να αναλάβει τον ρόλο ενός αχυράνθρωπου σε τέτοιους χώρους, ρισκάροντας την ιστορία και την υστεροφημία του για μια σαχλαμάρα, τι να πει κανείς. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου !
Αχ, που' σαι νιότη που μου 'λεγες πως θα γινόμουν άλλος ! !

η κρίση, το τούνελ, η φιλοσοφία κι.... ο κοινός νους !

Σκέψεις - Απόψεις

Διαβάζω πολλά περισπούδαστα άρθρα γύρω από την κατάσταση στη χώρα μας, γραμμένα από πολύ αξιόλογους ανθρώπους. Δημοσιογράφους, στοχαστές, κλπ.
Όλοι τοποθετούνται και φιλοσοφούν περί….διαγραμμάτου κλπ, θεωρητικά. Βλέπουν, προβλέπουν, σταθμίζουν, εισηγούνται!  Όλα στην θεωρία !
Η στήλη, ως διαθέτουσα τον κοινό νου εισάγει ένα απλό θεώρημα και αναζητεί μιάν απάντηση.
Πρακτική και εφαρμόσιμη.

" Έστω ένα κατάστημα με λίγους υπαλλήλους και άδεια ράφια. Το μαγαζί δεν πουλάει τίποτε, αφού δεν διαθέτει εμπόρευμα παρά μόνον άδεια ράφια. Πελάτης δεν πατάει, είσπραξη δεν γίνεται !
Ο οικογενειάρχης μαγαζάτορας προσπαθεί να κρατήσει το μαγαζί (νοίκια, φώτα, τηλέφωνα, γενικά έξοδα, κλπ), να πληρώνει τους υπαλλήλους και να συντηρεί και την οικογένειά του. Αφού δεν εισπράττει καταφεύγει στον δανεισμό. Δανείζεται συνεχώς γι' ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και αγωνίζεται, με νύχια και δόντια, να κρατήσει το μαγαζί ανοιχτό !
Κάποια στιγμή οι πιστωτές του, λογικά και μοιραία, του κόβουν την πίστωση. Λεφτά τέρμα !
Με αυτή την κατάσταση δεδομένη, τι θα μπορεί να συμβεί ; "

Ας λένε ότι θέλουν οι διαπρεπείς ατσίδες οικονομολόγοι. Ένα είναι βέβαιο ότι θα γίνει !
Το μαγαζί θα κλείσει, οι υπάλληλοι θ’ απολυθούν, η οικογένεια του μαγαζάτορα θα ψωμολυσσάξει της πείνας και…. ο σώζων εαυτόν σωθήτω ! Σκορποχώρι !

Και τώρα τι μπορεί και πρέπει να γίνει ; Ποιά λύση υπάρχει ; Τι λέει ο κοινός νους ;

Μόνη σωτηρία είναι να μπει εμπόρευμα στα ράφια, να αναστηθεί το μαγαζί, να βρει πελατεία, να πουλάει και να εισπράττει. Γιά να βγάζει το κόστος λειτουργίας και να ζει κι η οικογένεια του αφεντικού από κάποιο κέρδος. Απλά πράγματα και …γήινα !

Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε !
Τυχόν ομοιότης με χώρες και λαούς, απολύτως συμπτωματική !