Οι σεισμοί της Τουρκίας.

Τελικά, η καταστροφή είναι «βιβλική» ;

Ας εκτιμήσουμε -με πρόχειρους- υπολογισμούς την κατάσταση, στη βάση των πραγματικών δεδομένων. Πιό συγκεκριμμένα στην Τουρκία και κατ΄ εκτίμηση στην «μπουρδουκλωμένη» λόγω εμφυλίου Συρία.

Ο πληθυσμός στην πληγείσα περιοχή είναι 15.000.000 εκατομμύρια και τα ισοπεδωμένα κτίρια περίπου 12.000.

Και τώρα έχουμε και λέμε, με χονδρικούς υπολογισμούς: Έστω πως τα πολύ μεγάλα είναι τα… μισά. Δηλαδή 6.000. Παρατηρώντας τα εναπομείναντα όρθια, εκτιμώ πως κάθε μεγάλη πολυκατοικία θα πρέπει να είχε 40 διαμερίσματα. Βάλτε τα… μισά. Δηλαδή 20. Σε κάθε διαμέρισμα ας υπολογίσουμε πως την ώρα της καταστροφής υπήρχαν 4 ένοικοι. Βάλτε τα μισά. Δηλαδή 2. Άρα οι εγκλωβισμένοι στα ερείπια είναι: 6.000 Χ 20 Χ 2 = 240.000 ψυχές!

Ας βάλουμε -άλλη μία φορά- το μισό, το νούμερο είναι –κατ΄ελάχιστον- 120.000. Δηλαδή τρομερό! Απ΄ αυτό, αφαιρέσατε καμμιά… πενηνταριά που βγήκαν ζωντανοί και θα καταλάβετε το μέγεθος της καταστροφής!

Είμαι βέβαιος πως όταν πρωτοχρησιμοποιήθηκε ο όρος «βιβλική», η καταστροφή στην οποία αφορούσε θα ήταν, οπωσδήποτε, σημαντικά μικρότερη.

Μακάρι τα νούμερα να σταματήσουν στο ύψος των προχείρως υπολογισμένων. Φοβούμαι πως θα το υπερβούν. Όσο γιά την αποκατάσταση των υλικών ζημιών -και με δεδομένο το οικονομικό δυναμικό της μόνιμα προβληματικής Τουρκίας- αποκλείεται να την δούν τα δισέγγονά μας.

Εκείνο, όμως, που με τρομάζει ιδιαίτερα είναι το γεγονός πως σε μικρή απόσταση από την σεισμόπληκτη περιοχή -κοντά 250 χλμ- οι Τούρκοι κατασκευάζουν πυρηνικό εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας. "Ουκ εά με καθεύδειν το του Τσέρνομπιλ ατύχημα". 

Υπόθεση Καρατζαφέρης.

"Η επιστροφή της γηραιάς κυρίας (αλώπεκος)"

Ο Γ. Καρατζαφέρης, όταν ήταν στο πολιτικό παιχνίδι, ποτέ δεν βγήκε από τα όρια, μέσα στα οποία ο ίδιος -ευθαρσώς- διατυμπάνιζε πως ήθελε κινείται. Είτε ευχαριστούσε, είτε δυσαρεστούσε το ακροατήριο. Και παρ΄ όλες τις κάποιες υπερβολικές και ολίγον θεατρικές κινήσεις του, υπήρξε έντιμος και ακέραιος στους ρόλους του και στον ευρύτερο χώρο της ιδεολογίας του, μέχρι της απόσυρσής του από την πολιτική σκηνή. Γι΄ αυτό και η τωρινή διατύπωση κάποιων απόψεων προκαλεί τριγμούς στην… «αριστερή πολυκατοικία», (ο οικοδομικός όρος δικός του!).

Προσωπικά πιστεύω -και παρακαλώ κρατήστε το, η «γριά αλεπού» δεν τα παρατάει από την πολιτική και κατά το λαϊκό και άσεμνο ρητό -«η γριά «που… α» δεν κόβει το «γα…ι»- στοχεύοντας στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας αρχίζει να οργανώνεται από τώρα, χτίζοντας, αργά αλλά σταθερά, προφίλ… «υπεράνω» και δημιουργώντας funs.

«Ντιμπέι ρε΄... Ντιμπέι…!»

Γειά σου ρε Αλέφαντε, είσαι παλληκάρι!!!

Παρακολουθώντας την χθεσινή συνεδρίαση της Βουλής, εντελώς αυθόρμητα, το μυαλό μου «πέταξε» στον αείμνηστο, γραφικό… «Μπαλίτσα», τον λεβέντη Αλέφαντο!

Και σκέφτηκα πόσο σπουδαιότερος και ουσιαστικότερος θα ήταν από τον… Broεδρο. Γιατί ο μεν Αλέφαντος στη Βουλή (και σαν πρωθυπουργός), σίγουρα δεν θα ήταν χειρότερος -ιδίως στην γλώσσα, την επιχειρηματολογία και την μαγκιά- από τον «Bro», ενώ ο Τσίπρας στο γήπεδο θα ήταν ασύγκριτα χειρότερος του "Μπαλίτσα" Αλέφαντου!

-Γιούργα, ρε! Γιούργια... γιούργια, στον ταμπλά με τα κουλούρια. Και μετά... «σου», ρε΄. «Σού»…!

-Έμπαινε Broεδρε, έλα με φόρα!! Έμπαινε... Με το καλό, ή με το άγριο!

(Συγγνώμην γιά το ύφος της ανάρτησης, δεν είναι αντάξια του χαρακτήρος μου. Όμως... "κατά το μάγουλο κι ο μπάτσος").

ΥΓ. Όσο γιά την ψηφοφορία σχετικά με την τύχη του κόμματος Κασιδιάρη, αν υπερψηφίσουν τα αριστερά -ΟΛΑ- κόμματα, να μου τρυπήσετε τη μύτη.

Σοβαρότητα ή Τσίπρας.

 (Με το καλό ή με το άγριο!)

"Με φόρα... Broεδρε!"

Το ηλίθιο κρετσέντο του εθνοκτόνου διχασμού, του ανεύθυνου λαϊκισμού, της λαχαναγορίτικης ρητορικής και της γνωστής ανευθυνότητος συνεχίστηκε… περιοδεύον και το περασμένο Σαββατοκύριακο. Ο «Broεδρος» έδωσε ρέστα!! Σε βαθμό που αδυνατώ να φανταστώ πως είναι δυνατόν να καταρρίψει προσεχώς το ρεκόρ του.

Σαν πολύ παλιά καραβάνα -πολύ δυστυχώς- ξέθαψα από τα τρίσβαθα της μνήμης, εκεί γύρω το 1947 με 48, την εικόνα του πατέρα να ακούει έναν αδύνατο ραδιοφωνικό σταθμό του βουνού, προσπαθώντας να μάθει κάτι γιά τον ελασίτη -στρατιωτικός διοικητής του ΕΛΑΣ στον Ανατολικό Όλυμπο- αδελφό του.

-Εδώ ραδιοφωνικός σταθμός της Ελεύθερης Ελλάδας. Εδώ η φωνή του ΕΑΜ, έλεγε η εκφωνήτρια κ. Βουνοτρυπίδου! (το όνομα μου είναι αξέχαστο λόγω ιδιοτροπίας και κάποιου ανάρμοστου συνειρμού που έκανε ειρωνικά η… αντιδραστική μητέρα!).

Όσοι παίρνουν αψήφιστα: -«Έλα μωρέ, και τί θα μας κάνει ο Τσίπρας»- καλόν θα είναι να πάρουν στα σοβαρά τις απροκάλυπτες «υποσχέσεις» των διαφόρων «συντρόφων» του επιτελείου. Π.χ. των Πολάκηδων, Σπρίτζηδων, Αναξιογλαίων κ.λπ.

Γιατί όταν έλθει… με φόρα ο «Broεδρος» θα είναι αργά, αν δεν μεριμνήσουν γιά: α) Να είναι καλά πλυμένοι στα οπίσθια, β) Να είναι τουρλωμένοι και αντιστηριγμένοι στέρεα και γ) Να διαθέτουν επαρκείς ποσότητες βαζελίνης -ή κάποιου άλλου ισχυρού λιπαντικού, από το καλάθι του νοικοκυριού- πριν εξαντληθούν τα αποθέματα.

Εκτός και αν είναι funs του «Βroέδρου», ή γουστάρουν απολαυστικά «τοιούτην» εξυπηρέτηση, οπότε θα την… ευχαριστιούνται κι όλας!

Οι αφελείς, οι αμνήμονες, οι ανιστόρητοι, οι νεότεροι και οι «σύντροφοι» που πιστεύουν πως τη νύφη θα πληρώσουμε εμείς οι… απέναντι, παραπέμπονται στην τακτική του Στάλιν, ο οποίος στις εκκαθαρίσεις του 1936 ξέκανε, κυρίως, τους δικούς του. Καθώς και στον αιμοσταγή Καμποτζιανό Πολ Πότ, ο οποίος μόλις επέβαλε το αριστερό καθεστώς του, ξεκλήρισε -αδιακρίτως- το ένα τρίτο του πληθυσμού της χώρας του.

Αυτό το… «με το καλό ή το άγριο» θέλει πολλή προσοχή, γιατί τα ποτάμια δεν μπορούν να «πισωγυρίσουν». Μόνο οι αφελείς φίλαθλοι του… «Broέδρου» το μπορούν. Όταν εκείνος έρθει με… φόρα!

«To be or not to be»!

Το τραγικό ανερώτημα του σαιξπηρικού Άμλετ ξανάρχεται στην επιφάνεια τις τελευταίες ημέρες.

Δύο νεαρά παιδιά, τολμηροί αεροπόροι, έφυγαν. Έπεσαν ηρωικά, «Υπέρ πατρίδος». Διευκρινίζω πως το «ηρωικά» δεν αφορά στο χρόνο, τις περιστάσεις και τις συνθήκες που ο Μαύρος Καβαλλάρης τους πήρε στα δικά του φτερά, αλλά στην ειλημμένη και σταθερή τους απόφαση να βάλλουν την υπεράσπιση της πατρίδας υπεράνω της ζωής τους, προτάσσοντας τη θυσία. Με κάποια κακή στιγμή -ίσως και ένα μοιραίο λάθος- να τους κόβει το νήμα της, δεν αλλάζει τίποτα.

Μιά σκέψη με βασανίζει τώρα. Δυό νέα κι όμορφα παλληκάρια έφυγαν στην ακμή της νιότης, με τους χυμούς της να σφύζουν μέσα τους , οργώνοντας τους ουρανούς. Κι εγώ να έρπω στην ενάτη δεκαετία μου μέσα στη θλίψη της ανημποριάς, μπλεγμένος σε πέπλα της μνήμης, της νοσταλγίας και της μοναξιάς. Αυτοί κοίταζαν βλέποντας φως μπροστά κι εγώ αδυνατώ να διακρίνω σκιές μέσα στο διάχυτο μισοσκόταδο που με περιβάλλει.

Και τί δεν θα ΄δινα να άλλαζα ζωή και μοίρα μαζί τους. Γιατί, «ουκ εν τω πολλώ το ευ»!

Κι αυτού του «ευ», μόνο αν φτάσεις στο… «πολλώ», μπορείς να εκτιμήσεις την αξία του. Και αν τυρβάζεις γιά την υστεροφημία σου, να θέλεις να το ανταλλάξεις με το «ευ»! Δυστυχώς, μόνο θεωρητικά, καθ΄όσον… «μηκέτι καιρός». Φευ…

Ανηφορίζοντας στο άγριο κατσάβραχο...

...και κολυμπώντας στο βαθύ πέλαγος.

Μέσα στην απέραντη, ποιοτικά, τηλεοπτική έρημο που κυκλώνει την χώρα, υπάρχει και μία μικρή όασις. Αυτή λέγεται Κανάλι της Βουλής.

Όσοι εξ υμών νιώθετε αηδία από τον αντιαισθητικό και ψυχοφθόρο ορυμαγδό των πάσης φύσεως «πρωινάδικων», «μεσημεριανάδικων» και «απογευματάδικων», με τις νεαρές ξανθές ανεγκέφαλες σεισοπυγείς «ενζενύ» και τα «ντιστενγκέ» λικνιζόμενα «παλληκαράκια» με τα μούσια και τις ψιλές, γυναικείες φωνούλες, ας το ανακαλύψουν.

Ξεπερνώντας τις ανιαρές μεταδόσεις των διαφόρων συνεδριάσεων των κοινοβουλευτικών οργάνων, ας αναζητήσουν, μέσα από το εκπεμπόμενο πηχτό τηλεσκοτάδι, το μορφωτικό φως που εκπέμπει αυτό το κανάλι. Αναζητήσατε την εξαίσια εκπομπή «Μικρά μαθήματα για έναν μεγάλο Κόσμο», της κ. Μαρίας Ευθυμίου, καθηγήτριας Ιστορίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μιά συμπαθέστατη γλαφυρή ομιλήτρια, που με χιούμορ και ζωντάνια μεταλαμπαδεύει στον ακροατή, εύληπτα και εύπεπτα, γενικές γνώσεις που αγκαλιάζουν τον Τόπο και τον Χρόνο. Αυτό που λέμε… «μόρφωση»!

Την κ. Ευθυμίου την βρήκα και στο You Tube, όπου μπορείτε να παρακολουθήσετε με άνεση, το σύνολο των ομιλιών της.

Επίσης, στο ίδιο κανάλι, αναζητήσατε και την εκπομπή: «Σε προσκυνώ γλώσσα». Την παρουσιάζει η Κυρία Βίκυ Φλέσσα, μία από τις δύο -κατ΄εμέ- γλυκύτερες γυναικείες τηλεπερσόνες, (η άλλη είναι η Λίνα Κλείτου, παρουσιάστρια του Bluesky), με μόνιμο καλεσμένο τον κορυφαίο γλωσσολόγο μας, τον κ. Γεώργιο Μπαμπινιώτη. Θα «χορτάσετε» γνώση και μόρφωση σχετικά με τον γραπτό και προφορικό λόγο. Μέσα σε μιά ατμόσφαιρα ποιότητος, σεμνότητος και ήθους, που αναβλύζουν από την αγγελική, συνολικά, παρουσία της… παρουσιάστριας.

Οι πιο πάνω εκπομπές μεταδίδονται περί τα τέλη της εβδομάδος, (Παρασκευή, Σάββατο), κατά τις απογευματινές ώρες. Παρακολουθήστε τις και σας διαβεβαιώ -προϊόντος του χρόνου και χωρίς να το καταλάβετε- θα γίνεται καλύτεροι, γιατί η επίδρασή τους γίνεται σιγά-σιγά, εύπεπτα και υποδόρια.

Καλύτεροι στο νού, στην ψυχή, στη σκέψη, στις επιλογές και τις αποφάσεις.

Γιά τους αμνήμονες και τους αγέννητους.

Αλλά και όλους, όσοι εξεπλάγησαν με τα τελευταία καμώματα του ανώριμου συριζάριου αρχηγού. Του γνωστού -μπρρρ!!!- … «Bro-έδρου».

Ο θαυμαζόμενος από κάποιους αμετανόητους ως «ο πολιτικός της 100/ετίας». Ο αγράμματος, αμόρφωτος και αμετροεπής αλαζόνας, διαθέτει μία μηδενική ευφυΐα και μιά τεράστια κουτοπονηριά. Και τούτο τεκμαίρεται ασφαλώς από πλείστα δείγματα, κυριότερο των οποίων η άποψη που έχει γιά το σύνολο του λαού. Τον θεωρεί αμνήμονα, αμόρφωτο και ανόητο σαν τα μούτρα του, και θέλει να τον μανιπουλάρει κατά το δοκούν και να τον δουλεύει ασύστολα. Βέβαια, αυτό δεν είναι καταφανές από τον κάθε φανατικό ανεγκέφαλο που τον πιστεύει. Όμως το ότι μαγεύτηκε από έναν κοκορόμυαλο νάρκισσο, που τον φλόμωσε στην μπούρδα και αυτός τον διόρισε αμέσως υπουργό Οικονομικών, αποτελεί μέγα δείγμα! Ο νάρκισσος αλμπάνης, που ερχόμενος στην εξουσία έκλεισε τις Τράπεζες και μας έστηνε καθημερινώς στην ουρά των ΑΤΜ, γιά 40 ευρώ, είναι μιά δεδομένη απόδειξη αφυούς ακαταλληλότητος και του «Bro».

Συνεχίζω, οι παλαιότεροι θα θυμηθούν και οι νεότεροι θα μάθουν από τα πιο κάτω, που προσωπικά τα έζησα.

Ο πρώτος διδάξας λαϊκισμό και δημαγωγία, ο Γεώργιος Παπανδρέου -γνωστός και ως «ανεμόμυλος»- χάνοντας τις εκλογές του Οκτωβρίου 1961, (14/11/61), σάλπισε… «ανένδοτο αγώνα» κατά του Κ. Καραμανλή, με την ίδια ακριβώς μεθόδευση: «Θα προσερχόμαστε στη Βουλή, αλλά δεν θα μετέχουμε στις ψηφοφορίες»!

Μετά από 27 μήνες πολιτικής ακαταστασίας και δυό εκλογές, εν τέλει, στις 16-2-1964, Παπανδρέου πέτυχε εντυπωσιακή πλειοψηφία στη Βουλή με 171 έδρες. Όμως η ουσιαστική του ανικανότητα να ελέγξει το κομματικό του σύμφυρμα έκανε Βουλή και Χώρα… μαλλιά, κουβάρια! Αποτέλεσμα… η χούντα του Παπαδόπουλου, (21 Απριλίου 1967)!

Είναι εντυπωσιακή η συμπεριφορά των συμβούλων και λογογράφων του. Καμία πρωτοτυπία, καμιά τροποποίηση στην τακτική, καμία φαντασία, καμία ιστορική γνώση, κανένα δίδαγμα. Αντιγράφει γιά εντυπωσιασμό, βερμπαλισμό και… ότι ήθελε προκύψει!

Σήμερα η δύναμη των κομμάτων είναι: ΝΔ 156, Σύριζα 88, ΠΑΣΟΚ 22, ΚΚΕ 145, Ελληνική Λύση 10, Μέρα 25 6 και Ανεξάρτητοι 3 και βασική αρχή της Δημοκρατίας είναι η επικράτηση της γνώμης της πλειοψηφίας και όχι της μειοψηφίας, η οποία -έστω «βρίζοντας»- οφείλει να συμμορφώνεται στην άποψη των «151+» βουλευτών, («Αρχή της δεδηλωμένης»)! Ο Σύριζα όμως θέλει να περάσει η γνώμη των… 88!, ή σε ακραία περίπτωση των «144»! Δηλαδή της μειοψηφίας! Κι αυτό μόνο «Δημοκρατία», «Συνταγματική νομιμότητα» και σεβασμό στους Θεσμούς δεν εκφράζει και προδικάζει -εκ του ασφαλούς- την άρνηση του προσεχούς εκλογικού αποτελέσματος. (Όπως το γράφω και το διαβάζετε)!

Για την κατανόηση της συνολικής τακτικής της Αριστεράς -θεωρία και πράξη- αρκεί η φράση της φερέλπιδος αντικαταστάτριας του Τσίπρα, όταν αυτός κουραστεί και κουράσει- από τις αλλεπάλληλες εκλογικές… «φάπες», της ωραίας Αξιόγλου: «Η κανονικότητα ποτέ δεν αποτελούσε ευκαιρία για την αριστερά»! Δηλαδή, ακόμη και αν τα πράγματα βαίνουν ομαλά, ρίχνουμε μιά «μπόμπα», τα κάνουμε όλα… Κούγκι και ότι ήθελε προκύψει! Γνωστή τακτική "Σαμψών"!

Οι νουνεχείς ας ανοίξουν τα μάτια τους, οι άλλοι… έχουν καιρό γι΄ αυτό!

Σημ. Η συμμετοχή μόνο στην ψηφοφορία για την «Χρυσή Αυγή», θα είναι θετική γι΄ αυτήν. Η πρόφαση… θα βρεθεί! Στοιχηματίζω…