Από τον τυχοδιωκτισμό Μπαρουφάκη, στον σκοταδισμό μπαρμπα-Μυτούση.

"Άρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες"

Ο Βαρουφάκης της Ελληνικής Παιδείας.

   Αντιγράφω απόσπασμα από την τελευταία συνέντευξη του, αλλού γι' αλλού, υπουργού της -όπως την κατάντησαν- ελληνικής Α-παιδείας, στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Και μετά τα σχόλια.

 

   -Ποιό είναι το επόμενο βήμα σας στις αλλαγές που θέλετε να φέρετε στην παιδεία; 

    -Έχουμε δεσμευτεί για την αλλαγή στο Λύκειο και το σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Πρόθεση του υπουργείου Παιδείας είναι το απολύτως αντιπαιδαγωγικό σύστημα των εισαγωγικών να γίνει σύντομα παρελθόν. Θα θεσπιστεί ένα σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που θα στηρίζεται στο ισχυρό Εθνικό Απολυτήριο. Το σημερινό σύστημα των Πανελλαδικών Εξετάσεων, αν και αδιάβλητο, έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του και είναι ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια που υπονομεύει την εκπαιδευτική και παιδαγωγική λειτουργία του Λυκείου ως αυτόνομη βαθμίδα εκπαίδευσης. Γι' αυτό και είναι επιβεβλημένο να καταργηθεί, ώστε να αποκατασταθεί η παιδαγωγική αυτονομία του Λυκείου. Όλοι συμφωνούν ότι σήμερα δεν έχουμε Λύκειο. Δεν θέλουμε να έχουμε Λύκειο; Δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι θα είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα χωρίς Λύκειο. Η σοβαρή συζήτηση είναι ακριβώς αυτή και ήδη το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής έχει καταθέσει τις προτάσεις του, τις οποίες θα επεξεργαστεί το Υπουργείο και θα καταλήξει στις τελικές αποφάσεις. Οι μαθητές και οι μαθήτριες δεν πρόκειται να αιφνιδιαστούν. Πάντως θα είναι ένα σύστημα με κυρίαρχα τα παιδαγωγικά χαρακτηριστικά και, σίγουρα, πιο ανθρώπινο μιας και το ισχύον μόνο φιλικό για τους νέους ανθρώπους δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.

   Το θέμα έχει δύο όψεις. Μία ευτράπελη και μία σοβαρή. Αρχίζω από την πρώτη, αφού αυτή κυριαρχεί σε όλον τον δημόσιο λόγο και βίο, του κουτοπόνηρου κομμουνιστή... καθηγητή και υπουργού και της τραγελαφικής κυβέρνησής του, γενικώς.

   Φιλύποπτος ων, ξεκίνησα από το βιογραφικό που, προφανώς, ο ίδιος κατέθεσε. Είναι, λέει, ομότιμος καθηγητής Ιστορίας των Επιστημών και επίσης... "ερευνητής και διδάσκων" σε διάφορα Πανεπιστήμια. Αυτό το "ερευνητής και διδάσκων", εμένα κάπως σαν... "τρέχα γύρευε" μου ακούγεται, μαζί με το... "Ιστορία των Επιστημών". Δηλαδή μυρίζει αντίστοιχη σοβαρότητα με εκείνη που αποπνέει, οσάκις ανοίγει το στόμα του. Προσωπικά τον κατατάσσω στην χορεία εκείνη των έξοχων καθηγητών που περιέχει και τον καταξιωμένο καθηγητή-συγγραφέα- γελωτοποιό αξιότιμο κ. Μαδρά. Και δαύτος γιά καθηγητής πλασσάρεται και μάλιστα Οικονομικών -πιό σοβαρό αντικείμενο από την Ιστορία Επιστημών- στο ΑΠΘ, όπου το βεληνεκές του ρόλου, έτσι κι ανοίξει το φινετσάτο στόμα του, ξεπερνά σε γέλιο αυτό του αξέχαστου Ηλιόπουλου. Στην ίδια συνομοταξία "καθηγητών" και ο... έτερος Καππαδόκης, ο δυσκοίλιος  κ. Μπαλτάς, ο ανοίξας τον χορόν των αριστερών ολετήρων της δύσμοιρης Παιδείας των Ελλήνων, ο οποίος, όντας μηχανολόγος, βρέθηκε με γλείψιμο καθηγητής στο ΕΜΠ να διδάσκει... "Επιστήμες και Φιλοσοφία στον... 20ον αιώνα"! Δηλαδή, αργοσχολία, αργομισθία και διδακτικό αντικείμενο... τρίχες.

   Εν πάση περιπτώσει, ο μπαρμπα-Μυτούσης έκανε αισθητή την παρουσία του, ως υπουργός, όταν... κατήργησε τις εισαγωγικές εξετάσεις στα ΑΕΙ και ως ασόβαρος άνθρωπος όταν τις... επανέφερε! Στην συνέχεια, με τη δρομολόγηση της Παιδείας προς τον σκοταδισμό και την υποταγή στο κόμμα του, απεκάλυψε τον πραγματικό του ρόλο ως πολιορκητικός κριός και αιχμή δόρατος της διάλυσης, αλλά και αλεξικέραυνο ευθύνης, όταν -πρώτα ο Θεός- απαλλαγούμε από την κομμουνιστική μάστιγα που μας έπληξε. 
   Αρλουμπολογώντας  -ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα που θα... συνετίσει τους μπαχαλάκηδες- και κατεδαφίζοντας -επαναφορά ασύλου, φοιτητικής αιωνιότητος και συνδιοίκησης ΑΕΙ από φοιτητές- προσπαθεί να ολοκληρώσει το έργο του καταργώντας σύμβολα -παρελάσεις- ή ευτελίζοντας άλλα -σημαία, αριστεία. 'Ολα αυτά τα τερτίπια δεν είναι τίποτε άλλο παρά η υποταγή του αντικειμένου της μάθησης, και των φοιτητών, στα χέρια ενός -υπό κατασκευή-  μονολιθικού κομμουνιστικού κράτους. Με πλήρη αδιαφορία γιά την ποιότητα της μάθησης των νέων, της επιστημονικής τους ικανότητος και την αξία των χορηγουμένων πτυχίων. Πάνω από όλα το κόμμα, μετά το κράτος, (υποχείριο του κόμματος), και μετά... γαία πυρί μιχθήτω. Το... σκανδαλάκι περί εξαγοράς της θητείας του μικροπράγματα, υπαιτιότητος... Μητσοτάκη!

   Και τώρα τα σοβαρά. Καταργεί -σε χρόνο απροσδιόριστο- τις εισαγωγικές εξετάσεις, οι οποίες έχουν διττό σκοπό. Την ποσοτική επιλογή των εισαγομένων σε ΑΕΙ και ΕΕΙ, βάσει της αναγκαιότητος σε επαγγέλματα της χώρας και της χωρητικότητος των Ιδρυμάτων σε φοιτητές. Μιά ανεξέλεγκτη και αφειδής ετήσια εισαγωγή φοιτητών, μαζί με όσους θα τείνουν φοιτώντας  στην αιωνιότητα, θα θυμίζει εισροή λαθρομεταναστών στη Λέσβο. Παραβλέποντας τα υπόλοιπα, όπως πού θα χωρέσει όλος ο συρφετός που θα... μπουκάρει, π.χ. στη Νομική Αθηνών; Πού θα βρεθούν αίθουσες, πού έδρανα, πού καθηγητές, πού..., πού!

   Από την άλλη, η μεταφορά του ρόλου... "λαιμού μπουκάλας" στα Λύκεια -με οποιαδήποτε διαδικασία- αποτελεί άκρον άωτον φενάκης, ουτοπίας, κουτοπονηριάς, κομμουνιστικού φαβοριτισμού, αναξιοκρατίας και πλήρους λογικής αποσύνθεσης. Με 1300 δημόσια λύκεια και άλλα τόσα, περίπου, ιδιωτικά, άντε να βγάλεις άκρη με... ισχυρό Έθνικό Απολυτήριο, όπως διατείνεται ο σοφός ... "διδάσκων"! Μόνο στην παράμετρο της διαφθοράς να σταθούμε, με τους δεκάδες χιλιάδες καθηγητές, οι οποίοι -παερεμπιπτόντως- βγάζουν σπυράκια ακούγοντας τη λέξη: "αξιολόγηση", να βαθμολογούν όπως γουστάρουν, τα "άριστα" της απεχθούς... αριστείας θα είναι περισσότερα από μαθήματα και μαθητές. Δώσε και μένα μπάρμπα... Μυτούση, άριστα!
   Όσο γελοίος μας προέκυψε ο πολύς στον τυχοδιωκτισμό και λίγος στην ορθογραφία του ονόματος και τις φαεινές ιδέες του, Μπαρουφάκης, άλλο τόσο καραγκιόζης θα προκύψει ο κουτοπόνηρος αιθεροβάμων... καθηγητής της Ιστορίας των Επιστημών! Μόνο που ενώ ο άλλος -προκλητικός και αλαζόνας νάρκισσος- είχε πολλούς εχθρούς στο κόμμα και έφαγε γερό σουτ, ετούτος ο γεροξούρας έχει πολλούς ντενεκέδες υποστηρικτές, καθότι σύμπασα η συριζαρέικη κομπανία τυγχάνει αμόρφωτη και άξεστη. Π.χ. το αγλάισμα του προεδρείου της Βουλής, ο κ. Μπλατσαούρας, ο προκάτοχός του κούκλος κ. Φίλης, εκείνη η κοντοστούπα που κουρεύεται με ηλεκτροπληξία, (χώνει μιά φουρκέτα στην πρίζα γιά δέκα δευτερόλεπτα και... έτοιμη η κόμμωση!) και πλήθος άλλων... πατέρων και μητέρων του Έθνους, με επί κεφαλής τον ηγέτη τους, που πήρε πτυχίο όταν... έλαχε η συγκυρία ο Αλαβάνος να τηλεφωνήσει στον Τάσιο!    
 

«- Είχαμε την εντιμότητα, την ειλικρίνεια, την δημοκρατική ευθιξία....»!

Η φανφάρα της κουτοπονηριάς και η κουτοπονηριά της φανφάρας.

                                                       

   Πολλές φορές έχω ακούσει σε εκπομπές των Βουλαρίνου και Νικολάου, το εναρκτήριο ενθουσιώδες... «εμβατήριο», με τις τερατώδεις παρλαπίπες Τσίπρα. Διασκεδάζοντας χωρίς να δίνω πολλή σημασία, μέσα στις τόσες σαχλαμάρες που ακούμε συνεχώς από δαύτον, και  χωρίς διάθεση γιά περαιτέρω ανάλυση και ψάξιμο σ' αυτές.

   Σήμερα, ακούγοντας πάλι μιά εκπομπή τους σε επανάληψη, το μυαλό μου κόλλησε στο απόσπασμα που έβαλα τίτλο στην ανάρτηση και περιλαμβάνεται  στην απολαυστική μπουρδολογία που αποτυπώνεται στο συνημμένο βίντεο, το οποίο παρακαλώ να ακούσετε... ευφραινόμενοι. 
    Σκέφτηκα, λοιπόν, πως όταν κάποιος λογικός άνθρωπος αρχίζει το λογίδριό του με φράση που προβάλλει... «εντιμότητα, ειλικρίνεια και δημοκρατική ευθιξία», εκείνο που περιμένεις ν' ακούσεις στη συνέχεια είναι κάτι δυσάρεστο, που οι συνέπειές του "ελαφραίνουν" από τις προμνησθείσες αρετές εκεινού που σου ρίχνει τον... κεραυνό. Και όμως, ο αρχιφαύλος λαϊκιστής, μετά την παράθεση των... ηθικών προσόντων του, ανακοινώνει με στόμφο: «καμία μείωση κυρίων και επικουρικών συντάξεων»! Τί λέ, ρε μεγάλε! Ποιούς δουλεύεις πάλι; Μόνος σου το σκέφτηκες αυτό, ή στο σφύριξε ο... Καρανίκας; Λες και γιά να ανακοινώσει κάποιος ευχάριστα πράγματα απαιτούνται προηγούμενες φιοριτούρες που χρησιμοποιούνται μόνο όταν προετοιμάζεις το ακροατήριο γιά κάτι δυσάρεστο και προσπαθείς να του χρυσώσεις το χάπι.
   Τέτοια κουτοπόνηρη φαυλότητα, Θεέ μου, αλλά και τόση ηλιθιότητα σ' αυτούς που χάφτουν τα παραμύθια του.

Το αξεπέραστο μεγαλείο του κλασσικού αθλητισμού.

Όπου η αξία του νικημένου δίνει δόξα στον νικητή.

Οι μεγάλες στιγμές του στίβου και του αθλητισμού γενικότερα.

   Αρκετοί δεν θα το πρόσεξαν, όταν συνέβη. Όχι όμως οι αληθινοί φίλοι του πραγματικού αθλητισμού και της ευγενούς άμιλλας.

   Γιά πολλά χρόνια -κοντά δέκα- μεσουρανούσε στους στίβους το άστρο του Γιουσέιν  Μπολτ στο σπριντ. Δηλαδή τους αγώνες ταχύτητος μικρών αποστάσεων. Με καταπληκτική σωματοδομή, υπεράνθρωπες δυνάμεις και σκληρή προπόνηση, είχε σαρώσει τα πάντα. Κάθε μετάλλειο που συναντούσε στον δρόμο του, το κατακτούσε. Εννοείται το πρώτο, το χρυσό. Ολυμπιακά, παγκόσμια, μήτινγκς. Σκούπιζε τα πάντα.

   Όμως ο πανδαμάτωρ χρόνος λειτουργεί, μελαγχολικά και αμείλικτα, κατά πάντων. "Πλούσιος ή πένης", "βασιλεύς ή στρατιώτης", όλοι -αργά ή γρήγορα- περνούν από τον πάγκο του και πληρώνουν το τίμημα της πτώσης. Άλλοι... γλυκά και διακριτικά, άλλοι με πάταγο. Οπότε το μεσουράνημα γίνεται δύση και η πρότερη λάμψη, μελλοντική ανάμνηση.

   Ο μέγας Μπολτ το γνώριζε. Ήξερε πως και η δική του ώρα πλησίαζε και είχε προσαρμοστεί στην ιδέα του τέλους. Στο παρόν Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Λονδίνου, είχε αποφασίσει να τερματίσει την λαμπρή του σταδιοδρομία. Και περίμενε αυτό το τέλος να επέλθει νικηφόρα. Ήθελε χρυσή την σφραγίδα που θα σφράγιζε την μεγάλη του καριέρα και χρυσή την αυλαία που θα έπεφτε στην αθλητική του δραστηριότητα. Άλλωστε στη ζωή, εκτός του αθλητισμού, υπάρχουν και άλλες δραστηριότητες και έννοιες που περίμεναν τη σειρά τους. Όμως.... "άλλαι αι βουλαί ανθρώπων και άλλα Θεός κελεύει". Ο Μπολτ τερμάτισε τρίτος, όχι πρώτος όπως ονειρευόταν! Νικητής ο Αμερικανός Γκάτλιν, ένας ακόμη... "γερόλυκος" του στίβου, ο οποίος επί χρόνια στους αγώνες, έβλεπε πάντα τις πλάτες του μεγάλου Μπολτ και, στα σίγουρα, το μεγάλο δικό του όνειρο ήταν μιά μεγάλη νίκη επί του μεγάλου αντιπάλου του. Και όταν, επί τέλους, το όνειρο αυτό πραγματοποιήθηκε, πρώτη του μέριμνα δεν ήταν κάποιος ξέφρενος πανηγυρισμός, αλλά αυτό που φαίνεται στην εικόνα. Μιά ταπεινή βαθειά υπόκλιση γεμάτη σεβασμό και αναγνώριση γιά τον μεγάλο ηττημένο! Το απαράμιλλο μεγαλείο του κλασσικού αθλητισμού, αποτυπωμένο σε μιά απλή, αλλά απέραντα συγκινητική φωτογραφία. Ο νικητής, χωρίς έπαρση, προσκυνά την ανωτερότητα του ηττημένου!

   Η σκηνή πέρασε, μάλλον, απαρατήρητη από τους πολλούς. Κάποιοι -πολλοί θα ευχόμουν, λίγοι φοβάμαι- θα δάκρυσαν βλέποντας τη σκηνή. Μαζί τους κι....

  

Κοίτα ποιός μιλάει! "Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις"

Βρε, βρε το πουλάκι μου, που θέλει να μας κανοναρχήσει με τις κομμουνιστικές παπαρδέλες του!

   Τώρα εξηγούνται όλα. Τώρα που βγαίνουν στα φόρα η υποκρισία, η σαπίλα, η φαυλότης και όλα τα συσσωρευμένα απωθημένα της απίθανης -σε ευρηματικότητα ανασκάψεως θεσμών, συμβόλων  και παραδόσεων- κυβερνητικής κομπανίας. Και, μεταξύ των πρώτων, ο... ρωμαλέος "κουραμπιές" μπαρμπα-Μυτούσης, κλασσικός ρίψασπις και καλοπερασόπουλος, που εκμεταλλευόμενος χαριστικές προσφορές αποφυγής στρατεύσεως είπε... πρίτς! στην υπηρέτηση της Πατρίδος, έρχεται τώρα να μας καθοδηγήσει στο ποιοί και πώς θα κρατάμε τη σημαία, πώς θα παρελαύνουμε και πως θα αντιλαμβανόμαστε γενικώς τα εθνικά μας σύμβολα και τις παραδόσεις μας. Επιχειρηματολόγησε μάλιστα -θρασύτατα ο άκαπνος- πως στον πόλεμο δεν πάνε μόνο οι... άριστοι! Ποιός; Αυτός που εμπίπτει στο κέντρο του ορισμού: "ιδιώτης" με την αρχαία σημασία του όρου, αφού απέφυγε τη στράτευση. Αυτός που απέδειξε την "ιδιωτεία" του με τον τρόπο αντιμετώπισης του πανεπιστημιακού μπάχαλου που πρότεινε. Το... ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα!!!  Ο άθλιος διεθνιστής κομμουνιστής. Ό άπατρις ισοπεδωτής των ιερών και όσιων της φυλής μας. Ο συνοδοιπόρος του ηγέτη του ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδη, που είχε ταυτιστεί με τις απόψεις του Φαλμεράυερ σχετικά με την καθαρότητα της ελληνικότητος των... Ελλήνων, κάτι που τώρα έρχεται να προσυπογράψει και ο κλόουν μητραλοίας, ως κατεδαφιστής της ελληνικής παιδείας και του εθνικού φρονήματος μιάς αποπροσανατολισμένης νεολαίας που προσπαθεί το κόμμα του να δημιουργήσει γιά μικροκομματικό συμφέρον. Ο αηδής υποστηρικτής του Μαδούρου, ενεργώντας υπό την ηγεσία του ντόπιου... Ρημαδούρου, όπως και όλη η κυβέρνησή  τους, δείχνουν καθαρά τί σκέπτονται και πού το πάνε. Όμως εμείς, οι μωρές παρθένες, τί κάνουμε; Θα τους κοιτάμε απαθείς και αμέριμνοι; Αν ναι, τότε χαλάλι μας. Αυτοί μας αξίζουν κι ας μην κλαιγόμαστε μετά στα κανάλια πως... δεν αντέχουμε άλλο!

Νέα κυβέρνηση, νέες ιδέες, νέα σύμβολα, νέα πανηγύρια!

 "Αλέκσις, άλλαξέ τους όλα! Και τα φώτα μαζί"!!!

Χαμογελαστά πρόσωπα υποδεχόμενα με ενθουσιασμό την ελπίδα!

   Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες της στήλης -η στήλη πάντα πρωτοπόρα,- δημοσιεύονται σε πανελλήνια πρώτη τα νέα σύμβολα του νέου ελληνικού κράτους, με πρώτον τον νέο εθνικό μας ύμνο. Παρουσιάστηκε σε CD, το οποίο κυκλοφορεί στα περίπτερα με ένα πολύ ωραίο κόκκινο περιτύλιγμα από την μακρινή... Ανταρκτική, όπως δήλωσε ο Έλλην πρωθυπουργός Αλέκσις Ρημαδούρο, (εμφανής η βενεζουελάνικη επιρροή), επ' ευκαιρία της νίκης του Ολυμπιακού επί της Παρτιζάν! 

   Ο ύμνος με αυθεντικούς λαϊκούς στίχους, η πατρότης των οποίων αρχικώς απεδόθη στον αντιπρόεδρο της Βουλής, εξοχώτατο σύντροφο κ. Τάσο Κουράκη, αλλά τελικώς αυτό διαψεύτηκε λόγω παντελούς απουσίας... αιδοίου στον στίχο, σήμα κατατεθέν του ποιητικού ύφους του κ. αντιπροέδρου. Παρουσιάζεται σε πρώτη σύγχρονη εκτέλεση από τον σύντροφο κατσικοκλέφτη, αλλά με γαλατική κουλτούρα και λεβέντικο ορεσίβιο "αξάν" της Δίκτης, των Μαδάρων, του Ψηλορείτη και των άλλων περήφανων κρητικών βουνών, αξιότιμο υφυπουργό Υγείας,  μουσιού Πωλ ντε Πολακίς, (φρεσκοαξούρηγο).  

-Βροντάει ο Όλυμπος κι αστράφτει η Γκιόνα
μουγκρίζουν τ' Άγραφα σειέται η στεριά
στ' άρματα στ' άρματα εμπρός στον αγώνα
για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά (δις)

-Ξαναζωντάνεψε τ' αρματωλίκι
τα μπράτσα σίδερο φλόγα η ψυχή
λουφάζουν έντρομοι οι ξένοι λύκοι
στην εκδικήτρα μας αντρίκια ορμή (δις)

-Ο Γοργοπόταμος στην Αλαμάνα
στέλνει περήφανο χαιρετισμό
μιας ανάστασης νέας χτυπά η καμπάνα
μιλάν τα όπλα μας στο λυτρωμό (δις)

-Σπάμε την άτιμη την αλυσίδα
που μας εβάραινε θανατερά
θέλουμε λεύτερη εμείς πατρίδα
και πανανθρώπινη τη λευτεριά (εξάκις)

   Επιπροσθέτως, στην κατωτέρω εικόνα εμφανίζεται και η νέα σημαία του κράτους, την οποία υψώνει υπερήφανα ο... ρωμαλέος  υπουργός-κλόουν του Νεοσκοταδισμού και της  Α-παιδείας, ο γραφικός  μπαρμπα-Μυτούσης, κλωνοποιημένος κατάλληλα, προς αποφυγήν διενέξεων μεταξύ των μαθητών και μετά από πρόβα της νέας κληρωτίδος που πρόκειται να χρησιμοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ οσάκις τούτο θα κρίνεται απαραίτητο.

«Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά... Αλέκσις»; Μήπως επειδή: «Αιέν... κληρωτίδι τυχερεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων μηδέ γένος αριστερών πατέρων κονομησέμεν»!

(Και σε ελεύθερη μετάφραση:  «Πάντα να είσαι τυχερός και στην κληρωτίδα να ξεπερνάς τους άλλους, να τα κονομάς όπως κάνει το αριστερό πατρικό γένος που ανήκεις»).

 Η αριστερόστροφη φιλοσοφία λειτουργίας της κοινωνίας.

 

   Αν θελήσουμε, μονολεκτικά, να αποτυπώσουμε πού αποσκοπεί και τί επιδιώκει όλη  αυτή η εσπευσμένη... νομοφούρια, μέσα στην καρδιά της θερινής ραστώνης και  της αποχαύνωσης που προκαλούν οι σχετικοί καύσωνες, που μονοκούκι ψηφίζει ο πειθήνιος λόχος της αριστερής συμμορίας, η απάντηση είναι -σίγουρα- μία και μονοσήμαντη: Την... ισοπέδωση. Και, αρχής γενομένης από την Παιδεία, εννοείται πως προσιτή ισοπέδωση μπορεί να γίνει μόνο προς τα κάτω. Όχι περί τον πάτο, αλλά ακριβώς στον πάτο! Αφού ο κάθε τελευταίος γιά να φτάσει τον... προτελευταίο, απαιτείται... προσπάθεια! Βουρ, λοιπόν γιά τον... πυθμένα. Κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό, πολιτισμικό, επιστημονικό, σπουδαστικό, αθλητικό και ό,τι βάζει ο κάθε νους, που ο δικός μου τώρα... ξεχνάει.

   Έτσι, τα τζίνια της... «δίκαιης ανάπτυξης» -ο όρος μυρίζει αριστερή μπουρδολογία και μου είναι αδιανόητος- προχωρούν το καταστροφικό τους έργο, κολακεύοντας την πλέμπα και την πάσης φύσεως ανικανότητα και αναξιότητα, (και όχι μόνο). Διακηρύξεις όπως: «η αριστεία είναι ρετσινιά», «η καριέρα είναι χολέρα» και λοιπές συμπλεγματικές ηλιθιότητες, συνάδουν απόλυτα με την αριστερή ιδεολογία τους και με το σύνολο της πολιτικής που εφαρμόζουν και στοχεύουν στην αύξηση της «ιδιωτείας» -με την αρχαία έννοια- και της πνευματικής αδράνειας. Ένα γεγονός που γεμίζει, ασφαλώς, τις κομματικές τους δεξαμενές, ένεκα αλογίας και ακρισίας και οδηγεί στην σοβιετοποίηση του λωτοφάγου ελληνικού λαού και την εκπλήρωση της αρρωστημένης τους ουτοπίας.

   Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη πνευματική προσπάθεια γιά να γίνουν αντιληπτά το μίσος και η απέχθεια γιά μόρφωση τύπων, όπως ο τερατόμορφος Φίλης, ο κοιμισμένος Μπαλντάς, ο παντελώς άσχετος με το θρανίο και ουσιαστικά ανεπάγγελτος -δήθεν- πολιτικός μηχανικός με το gratis πτυχίο, ελέω Αλαβάνου και Τάσιου, ο οινόφλυξ Μέντωρ -άλλος αιώνιος φοιτητής κι αυτός- που, αν και πολυεκατομμυριούχος, καταδεχόταν να φορτώνει τις διαρροές των υδραυλικών του στους γείτονες, ο γελωτοποιός Μαδράς με τα ανέκδοτα των Σύρων επενδυτών -ο μόνος επιτυχημένος στον κωμικό του ρόλο- ο «παλαιολιθικός» κομμουνιστής μπαρμπα-Μυτούσης της Παιδείας και ένα μάτσο από μειονεκτικούς αποτυχημένους ντενεκέδες, που από την μετριότητα μακροχρόνιων σπουδών -στην καλύτερη περίπτωση- και την αδυναμία επαγγελματικής καριέρας στον ελεύθερο στίβο, βρήκαν καταφύγιο στο αριστερό κομματιλίκι και επέπλευσαν με νεφελώδεις και αμφιλεγόμενους τίτλους σε κρατικές θέσεις, κοροϊδεύοντας εαυτούς και αλλήλους, πως -δήθεν- επιτελούν... κοινωνικό έργο! Όλοι αυτοί βαυκαλίζονται ότι χτίζουν σωστή και... προοδευτική παιδεία γιά τις επόμενες γενιές. Τρομάρα τους και τρομάρα μας!

   Έτσι, λέξεις όπως: «αξιοκρατία», «προσπάθεια», «αξιολόγηση», «ανταγωνισμός», «συναγωνισμός», θα τιμωρούνται επί τη... εκφωνήσει! Ο λόγος πλέον ανήκει στην... τύχη και η λέξη «καλός» αντικαθίσταται με την λέξη: «τυχερός».

   Τώρα, όποιος σοβαρά πιστεύει πως με ηγέτες και ταγούς ανθρώπους άσχετους κι απαίδευτους,  πού δεν γνωρίζουν πού τους πάνε τα τέσσερα, πού πέφτει η Λέσβος και πού η Μυτιλήνη και πού θα βρεθούν αν περιστραφούν κατά 360^ο, πλήρως αποτυχημένους σε ό,τι καταπιάστηκαν, μπορεί να δει προκοπή, σε ατομικό και εθνικό επίπεδο, ας απευθυνθεί σε ψυχίατρο. Μετά από δυόμισι χρόνια αριστερής διακυβέρνησης, τους είναι, ασφαλώς, απαραίτητος.

"Καλώστονε κι ας άργησε!

-Καλά, πώς το κατάλαβε; Βουλωμένο γράμμα διαβάζει το... θηρίο!

 

   Όταν  ώριμοι άνθρωποι, διάσημοι, με πείρα, με κοινωνικές επαφές και δράσεις, συζητήσεις και παρασυζητήσεις, φθάνουν -επί τέλους- σ' αυτό το συμπέρασμα, τότε η στήλη του ταπεινού και μονήρους Ορφέα δικαιούται να υπερηφανεύεται. Αν μη τί άλλο, γιά διορατικότητα, συνέπεια, πολιτική προπορεία και οξυδέρκεια.

   Άντε παιδιά, μετά τον γίγαντα Μίκη, τον έντιμο Μανώλη (Γλέζο) και τώρα τον διάσημο Σταμάτη, αναμένονται και άλλοι ρομαντικοί αριστεροί να καταθέσουν -μετανοημένοι- τις ουτοπικές τους ταυτότητες. Ποτέ, εν ζωή, δεν είναι αργά. Πεθαίνοντας ο Γκαίτε ανεφώνησε: "Φως, περισσότερον φως"!