Εμείς και το Ισλάμ.

Το βρήκα πολύ έξυπνο, πολύ ενδιαφέρον και το αναρτώ.

Ίδού που μας έχουν γραμμένους!

   Συνήθως, οι αναρτήσεις της στήλης απηχούν προσωπικά δημιουργήματα και σκέψεις και όχι αντιγραφές. Όμως το σημερινό είναι κείμενο του Jiggs McDonald, NHL Hall of Fame broadcaster. Ο κύριος, πάντως, μου είναι εντελώς άγνωστος,
όμως βρήκα την πρόταση πολύ ενδιαφέρουσα και αξίζει να αναρτηθεί και να την... απολαύσετε. Πιστεύω πως δεν θα το μετανιώσετε! Εννοείται πως με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο, όπως φαντάζομαι κι εσάς.

   «Είμαι πραγματικά μπερδεμένος με το ότι τόσοι πολλοί από τους φίλους μου είναι ενάντια στο κτίσιμο ενός άλλου τζαμιού στο Τορόντο. Νομίζω πως στόχος του κάθε πολίτη θα πρέπει να είναι η ανεκτικότητα, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων. Έτσι, θα πρέπει να επιτραπεί το κτίσιμο ενός τζαμιού, προκειμένου να δείξουμε την ανεκτικότητα μας.

   Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προτείνω επίσης να ανοίξουν δύο νυχτερινά κέντρα διασκέδασης δίπλα στο τζαμί. Με αυτόν τον τρόπο, θα δοθεί η ευκαιρία στους μουσουλμάνους να δείξουν και αυτοί -μέσα από το τζαμί τους- την δική τους ανεκτικότητα. Το ένα κέντρο θα είναι για «αδελφές» και θα ονομάζεται «Το τουρμπάνι του κάου-μπόϋ» και το άλλο θα είναι για στριπτίζερς και θα ονομάζεται «You Μέκκα Me Hot».

   Στην δίπλα πόρτα θα ήταν δυνατόν να ανοίξει ένα κρεοπωλείο, που θα ειδικεύεται στο χοιρινό και δίπλα σ' αυτό ένα εστιατόριο με σπεσιαλιτέ «μπάρμπεκιου χοιρινό στη σούβλα», που θα ονομάζεται «Τα παϊδάκια του Ιράκ». Απέναντι να μπορούσε να υπάρξει ένα κατάστημα εσωρούχων, που θα ονομάζεται «Victoria secret» και στην βιτρίνα σέξι μανεκέν θα τα επιδείκνυαν. Δίπλα στο κατάστημα των εσωρούχων ας είναι ένα κατάστημα παιχνιδιών σεξ για ενήλικες το οποίον θα μπορεί να ονομάζεται, «Η γνώση του Κορανιού», όπου το όνομά του θα αναβοσβήνει με φώτα νέον. Και το κλού: ακριβώς δίπλα θα υπάρχει μία κάβα που θα ονομάζεται «Morehammered».

   Έτσι θα προωθήσουμε όλοι μας την ανεκτικότητα και εσείς, για να προωθήσετε την δική σας, θα πρέπει αφού το διαβάσετε, ν' αναδημοσιεύσετε αυτό το κείμενο.

   Ας κάνουμε όμως μία σύνοψη:

   Οι μουσουλμάνοι «κουβαλιούνται» απρόσκλητοι στις χώρες μας γιατί ΔΕΝ είναι:
   - ευχαριστημένοι στη Γάζα ...
   - ευχαριστημένοι στην Αίγυπτο ...
   - ευχαριστημένοι στη Λιβύη ...
   - ευχαριστημένοι στο Μαρόκο ...
   - ευχαριστημένοι με το Ιράν ...
   - ευχαριστημένοι στο Ιράκ ...
   - ευχαριστημένοι στην Υεμένη ...
   - ευχαριστημένοι στο Αφγανιστάν ...
   - ευχαριστημένοι με το Πακιστάν ...
   - ευχαριστημένοι στη Συρία ...
   - ευχαριστημένοι με τον Λίβανο ....

   Είναι όμως χαρούμενοι αλλού:
   - Είναι χαρούμενοι στην Αυστραλία ...
   - Είναι χαρούμενος στον Καναδά ...
   - Είναι χαρούμενος στην Αγγλία ...
   - Είναι χαρούμενοι στη Γαλλία ...
   - Είναι χαρούμενοι στην Ιταλία ...
   - Είναι χαρούμενοι στη Γερμανία ...
   - Είναι χαρούμενοι στη Σουηδία ...
   - Είναι χαρούμενοι στις ΗΠΑ ....
   - Είναι χαρούμενοι στη Νορβηγία ...
   - Είναι χαρούμενοι στην Ολλανδία ...
   - Είναι χαρούμενοι στη Δανία ...

   Βασικά, είναι χαρούμενοι σε κάθε χώρα που δεν είναι μουσουλμανική και δυστυχισμένοι σε κάθε χώρα που είναι!
   Και φυσικά γι' αυτό δεν κατηγορούν ούτε το Ισλάμ, ούτε την ηγεσία τους, ούτε τον εαυτό τους. Κατηγορούν τις χώρες στις οποίες είναι ευτυχισμένοι!!! Και θέλουν να τις αλλάξουν κάνοντάς τες σαν τις χώρες από τις οποίες μας κουβαλήθηκαν!!!
   Με συγχωρείτε, αλλά πόσο διεστραμμένος μπορεί να είναι κάποιος, ώστε να συμφωνεί με κάτι τέτοιο δεν μπορούσα να το φανταστώ..

   ΥΓ. (δικό μου):  Αφού παρατηρήσω την απουσία της Ελλάδος από τις «Χώρες της Ευδαιμονίας» του απανταχού μουσουλμαναριού» -που μακάρι Παναγιά μου να ’ναι έτσι- πιθανολογώ και εύχομαι, αν ακριβολογεί όντως ο Mr  Jiggs, να μας εγκαταλείψουν σύντομα, προωθούμενοι εκεί που εκείνος αναφέρει. Όμως πολύ φοβάμαι πως απλώς ο Mr Jiggs μας… πήδηξε, στις διαπιστώσεις του! Όπως ακριβώς κάνουν και οι μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες, αλλά κομμάτι αλλιώτικα!

- «Μετανάστες αδέλφια μας!!!». Γράφει ένας τοίχος στην Κοδριγκτώνος!

«Λουκάνικος» κι «Εξκάλιμπερ». Τροχιές αντίθετες, μοίρα κοινή.

Γι’ άλλους σημαντικά, γι’ άλλους ασήμαντα

   Τα αισθήματα της στήλης γιά τα ζώα έρχονται από παλιά και είναι γνωστά. Κατά συνέπειαν δεν μπορούσε ν' αφήσει ασχολίαστο τον, σχεδόν, ταυτόχρονο χαμό δύο "διάσημων" σκύλων, οι οποίοι αν και διέγραψαν εντελώς αντίθετες τροχιές, τελικά συναντήθηκαν στο μοιραίο σημείο "μηδέν". Αυτό της ανυπαρξίας.

Ο ηρωικός "Λουκάνικος"

   Ο "Λουκάνικος", αδέσποτος και ταλαιπωρημένος, έγινε σύμβολο των διαδηλωτών, των "αγανακτισμένων" και όλων των αναρχικών κουκουλοφόρων, που έδιναν τους αγώνες ή τις "παραστάσεις" τους στο Σύνταγμα, προτάσσοντας τα ατρόμητα στήθη του στα γκλομπς των αστυνομικών και εισπνέοντας τόνους δακρυγόνων. Αμοιβή του η συμπάθεια, η δημοσιότητα σε ελληνικό και ξένο τύπο, αλλά από ουσία σε υλική ανταμοιβή, κάποιο φιλοδώρημα μόνο, σε μορφή λουκάνικου. Κανείς, από τις χιλιάδες των... "φίλων" του δεν τον νοιάστηκε πραγματικά, κανείς δεν τον περιμάζεψε, κανείς δεν τον υιοθέτησε. Απόδειξη πως παρέμεινε αδέσποτος μέχρι τέλους. 

   Ένας που μπορεί να διαβάσει πίσω από τις γραμμές καταλαβαίνει πως η κομψή διατύπωση: "τα τελευταία χρόνια ήταν υπό την εποπτεία.....", σημαίνει απλά πως κάποιος του έδινε ένα πιάτο φαγητό, πιθανόν κατόπιν ρεφενέ κάποιων άλλων. Ούτε περίθαλψη, ούτε εμβόλια, ούτε περαιτέρω φροντίδα. Ακόμη και η αναφερθείσα ηλικία του είναι συζητήσιμη. Είπαν πώς "έφυγε" 10 ετών. Αυτό σημαίνει πώς μάλλον "αναπαύτηκε" μεγαλύτερος. Πάντως, ούτως ή άλλως, και με δεδομένο το σαφώς μικρότερο προσδόκιμο ηλικίας των αδεσπότων, έναντι των δεσποζομένων, μπορούμε να τον θεωρήσουμε ώς "αποφοιτήσαντα" με άριστα, από τον μάταιο τούτο κόσμο. Πλήρης ημερών και με διαγωγή κοσμιωτάτη. Άξιος της πατρίδος!

Ο άτυχος "Εξκάλιμπερ"

   Ο σπανιόλος "Εξκάλιμπερ" υπήρξε περίπτωση, εκ διαμέτρου αντίθετη. Χωρίς να μου είναι γνωστή η ηλικία στην οποία "απεδήμησε" -έκων, άκων- καταλαβαίνω πως ευτύχησε να ζήσει με αγάπη και στοργή, κάτι που προφανώς θα ανταπέδωσε -και με το παραπάνω- στους δικούς του. Όσο γιά περιποίηση, ιατρική φροντίδα, ζεστό σπίτι και μπόλικο φαγητό, δεν το συζητώ. Το αντιδιαμετρικό του "Λουκάνικου".

   Τώρα, τα δυό σκυλάκια, θα παίζουν αμέριμνα στη γωνιά εκείνη του Παραδείσου, που ο Δημιουργός έχει χτίσει γιά όλα τα αθώα και αγνά πλάσματα της δημιουργίας Του. Και τα τυχερά, όπως ο "Λουκάνικος" και τα άτυχα -μπορεί και να λέγονται "παράπλευρες απώλειες"- όπως ο "Εξκάλιμπερ".

   Θα κλείσω με μία τοποθέτηση που, πιθανόν, θα εκπλήξει τους φιλόζωους, (και όχι "ζωόφιλους", όπως κακώς λένε πολλοί. Αντίστοιχο το "φιλάνθρωποι" και όχι... "ανθρωπόφιλοι"!). Οδυνηρή μεν η απόφαση γιά ευθανασία του "Εξκάλιμπερ", αλλά και μόνο η πιθανότητα -έστω και μικρή-  ν' αποτελέσει φορέα επέκτασης του φοβερού ιού Έμπολα, η θυσία του άξιζε τον κόπο. Θα το κατανοούσα, θα το υποστήριζα και θα το ανεχόμουν, ακόμη και αν στη θέση του "Εξκάλιμπερ" ήταν άνθρωπος. Έστω εγώ, έστω η οικογένειά μου!

«Καλώς όρισες… Έμπολα»!

Χαράς Ευαγγέλια.

   Τα μάθατε; Κρούσμα Έμπολα στην Τουρκία!

   Ευκαιρίας δοθείσης, θυμήθηκα ένα παλιό τραγουδάκι, του ’66-’67 νομίζω, που τραγουδούσε η Άντζελα Ζήλια. Τίτλος του «Καλώς όρισες έρωτα». Η "ευκαιρία", όπως θα καταλάβατε, λέγεται: Εμφάνιση κρούσματος του τρισκατάρατου Έμπολα στην γειτονική και αρχιτροφοδότριά μας σε λαθρομετανάστες, φίλη Τουρκία!

   Μια μικρή παράφραση των στίχων μεταφέρει τα πράγματα στις σημερινή πραγματικότητα.

- Καλώς όρισες… Έμπολα,

Με τη νόσο στα χέρια,

Με το κλάμα την άνοιξη,

Να με στείλεις στ’... αστέρια.

- Καλώς όρισες… Έμπολα,

Και θα πάω «καλιά» μου,

Γιατί εσύ μου ζωντάνεψες,

Τα φριχτά φόβητρά μου.

- Καλώς όρισες… Έμπολα,

Μετανάστης που φτάνει,

Με μικρό σαπιοκάραβο

Πιάνει ο Χάρος λιμάνι.

   Κι άντε μετά εσύ, κακόμοιρε Λιμενικέ, να σώσεις τους λαθρομετανάστες που θαλασσοπνίγονται, όταν οι καλοθελητές κουβαλητάδες βουλιάζουν σκόπιμα τα σκάφη τους, προκειμένου να τους μετατρέψουν σε… ναυαγούς. Και πού ξέρεις, μπορεί να είσαι ο τυχερός που θα σε γράψει η ιστορία, ως το πρώτο ελληνικό θύμα του φοβερού ιού! Όπως έγραψε και τον αξέχαστο φίλο μου, τον Παντελή από τη Ν. Ερυθραία, ως το πρώτο θύμα της ασιατικής γρίπης, κάπου το 1957, νομίζω.

Τα «κόκκινα δάνεια» και τί ο μύθος δηλοί!

- Μωρέ κάτι μυρίζει; Τί να’ ναι άραγε, λες να 'ναι εκλογές;

- Φέσι, φέσι καλό, πάμε βάρκα γιαλόοοο!

 

   Ανακοινώθηκε κούρεμα, μέχρι 50%, στα κόκκινα δάνεια και χαράς ευαγγέλια στους βαριά οφειλέτες! Σε όσους η ανάποδη συγκυρία, η κακοδαιμονία, αλλά και η άφρων διαχείριση, έριξε το καράβι της επιχείρησής τους στα βράχια του υπερβολικού δανεισμού και τα άγρια νύχια των Τραπεζών. Όμως όχι μόνο γιά τους έντιμους επιχειρηματίες κι εμπορευόμενους που ατύχησαν, αλλά και γιά όλους τους συστηματικούς μπαταξήδες της χώρας. Αυτούς που στοχεύουν στην αρπαχτή και το… πέρα βρέχει!

  

   Η υπόθεση αυτή θυμίζει γενικώς την ανάλογη τακτική -όλων των κυβερνήσεων- στο θέμα των αυθαιρέτων. Με τις νομιμοποιήσεις, τακτοποιήσεις, εξαιρέσεις από την κατεδάφιση, διευθετήσεις, ή ό,τι άλλη ονομασία και διαδικασία σκαρφίζονται οι σοφές κεφαλές του Οικισμού, προκειμένου ν’ αποφύγουν την ακυρότητα του ΣτΕ στην καταφανή καταπάτηση της αρχής της ισότητος των πολιτών. Όπου όποιος πληρώνει αποκτά τελικά, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, μεγαλύτερο του επιτρεπομένου ακίνητο. («Εγώ με τον παρά μου…. γ… και την κυρά μου»! που λέει η σοφή παροιμία). Οπότε ενθαρρύνεται η αυθαίρετη δόμηση και, εν όψει κάποιας μελλοντικής και βεβαίας «νομιμοποίησης», (ή όπως αλλιώς βαφτίσουμε τη λοβιτούρα), η Ελλάδα γέμισε αυθαίρετα κτίσματα! Έτσι, με τέτοια ωραία κι... «ευεργετικά» μέτρα άντε μετά να πληρώσει κανείς δόση δανείου. Ακόμη κι ο πιό καλοπληρωτής, αφού θα μπορεί… «κοκκινιζόμενος» να γλυτώσει μέρος του χρέους, θα ήταν πολύ  μεγάλο κορόιδο αν φανεί συνεπής κι αν πληρώνει τα δάνειά του.

    

   Ειδικότερα σε μένα, η υπόθεση θυμίζει έναν σοφό γέρο επιστάτη, Κεφαλλονίτη, που είχα παλιά σε οικοδομή, ο οποίος μου έλεγε:

- Παιδί μου, αν θέλεις να προκόψεις, τα παλιά σου χρέη δεν θα τα πληρώνεις ποτέ!
- Αλήθεια, μπάρμπα-Σπύρο; Και τα καινούρια; Τι θα κάνω μ’ αυτά;
- Αυτά, παιδί μου, θα τ’ αφήνεις να παλιώνουν!

   Αχ’, μωρέ μπάρμπα-Σπύρο Λειβαδά. Αν σ’ άκουγα τότε, η ζωή μου τώρα θα ήταν, οπωσδήποτε, καλύτερη!

   Πάντως ο μπάρμπα-Σπύρος, εκεί πάνω που είναι, σίγουρα θα χασκογελάει με το πόσοι θ’ ακολουθήσουν σήμερα τη σοφή συμβουλή του.