Γιά γέλια και γιά κλάματα





Πολύ φοβάμαι, μάλλον είμαι σίγουρος, ότι το παρακάτω κείμενο είναι, δυστυχώς, μόνο γιά κλάματα.
Μιά ωραία περιοχή της Εύβοιας, αρκετά πράσινη και ήσυχη. Τοπείο γλυκό, με ελιές και πεύκα. Στο βάθος η θάλασσα ξεκουράζει μάτι και ψυχή.
Σε κάποιο πλάτωμα του δρόμου ο δήμος, σωστά και χρήσιμα, έχει τοποθετήσει 4-5 κάδους σκουπιδιών που τους αδειάζει κάθε μέρα.
Ε, λοιπόν, τουλάχιστον 300 μέτρα γύρω τους το απλωμένο σπουπιδαριό, διάχυτο και προκλητικό, τυπικός ελληνικός πολύχρωμος τάπητας, σε μελαγχολεί και σ' απογοητεύει. Τόσο δύσκολο είναι λοιπόν να μαζεύουμε και ρίχνουμε σωστά τα σκουπίδια μας. Τέτοια αδιαφορία, τόση ανεμελιά. Δίπλα στο σπίτι μας.
Έχω δει πολλά αυτοκίνητα να κουβαλάν σακκούλες σκουπιδιών στο καπώ τους, μπάς και τους λερώσουν το πεντακάθαρο σαλόνι η πορτ μπαγκάζ του.
Και το τρελλό της υπόθεσης είναι ότι, αν τους πέσει η σακκούλα στο δρόμο δεν σταματούν να την μαζέψουν, την αφήνουν εκεί που έπεσε ! Κισμέτ !
Μόνο, αν τολμήσεις να πεις σε μιά παρέα τη μεγάλη αλήθεια, τη πικρή αλήθεια ότι ο λαός μας είναι από τους πιό βρώμικους λαούς της Ευρώπης, και γιατί όχι και του κόσμου, θίγονται ! Κανείς κλέφτης δεν θέλει να τον πεις "κλέφτη". Προσβάλλεται. Όμως συνεχίζει να κλέβει !
Οι λεγόμενοι " τριτοκοσμικοί λαοί " έχουν πάρα πολλά δίκια να είναι βρώμικοι. Φτώχεια, ένδεια, έλλειψη νερού, έλλειψη πληροφόρησης, αμορφωσιά ,κλπ αποτελούν ισχυρότατα ελαφρυντικά τα οποία, δυστυχώς, δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε στους Έλληνες. Γιατί, απλούστατα, κανένα δεν υφίσταται πλήν της αμορφωσιάς. Κι αυτή μόνο με την έννοια της σχολικής εκπαίδευσης ( ο Θεός να την κάνει, κι αυτή, τέτοια, τέλος πάντων ). Όμως με την έννοια της πνευματικής και ψυχικής καλλιέργειας, της ευγένειας, της κοινωνικής ευαισθησίας, του σεβασμού στον συνάνθρωπο και το περιβάλλον που, στο κάτω κάτω, είναι κι αυτό σπίτι μας υπό κάποια ευρύτερη έννοια, είμαστε ίδιοι κι απαράλλαχτοι. Δυστυχώς εκπαίδευση, γιά όσους θέλουν, έχουμε, προσφέρουμε. Όμως, σαν επαγγελματικό εργαλείο και μόνο. Γιά να βγάζουμε το ψωμί μας. Και, μάλιστα, διαθέτουμε αρκετούς και καλούς επιστήμονες. Όμως καλλιέργεια, κουλτούρα, μόρφωση τίποτε. Περί το μηδέν. Γιατί η πραγματική μόρφωση είναι αυτό που μένει όταν ξεχαστούν οι ειδικές γνώσεις που λαμβάνονται σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, τα επαγγελματικά εφόδια. Είναι το λεπτό λούστρο που χαρακτηρίζει τον, πράγματι, φίνο και ευαίσθητο άνθρωπο. Τον άνθρωπο πού θα προτιμήσει να φάει ένα σκουπίδι παρά να το πετάξει κάτω, τον άνθρωπο που φεύγοντας από μιά παραλία θα την αφήσει καθαρότερη απ' όσο τη βρήκε. Τον άνθρωπο που δεν θα πει ποτέ την ποιό κλασσική ελληνική φράση. " Έλα, καυμένε, δε βαριέσαι ! " Τον άνθρωπο που θα "βαριέται" γιά τους πάντες και τα πάντα. Αυτόν που έψαχνε ο αρχαίος Διογένης με το φανάρι και δεν εύρισκε. Από τότε και που, αν ζούσε μέχρι σήμερα, ακόμα θα έψαχνε ανεπιτυχώς ! Άλλο ένα πιστοποιητικό γνησιότητος της φυλής ! ( Σ' αποστόμωσα, άθλιε Φαλμεράγιερ ! ).
Όποιος διαφωνεί η δυσπιστεί ας ανατρέξει στις " κοσμικές " στήλες των εφημερίδων γιά να δει τη ποιότητα των " ξεφαντωμάτων " των " επωνύμων " και " ανωνύμων " επάνω στα τραπέζια, στα διάφορα
" in " στέκια και, αν μπορεί, ας σκεφτεί, αναλογιστεί κι ας βγάλει τα συμπεράσματά του.
Ειλικρινά μπερδεύομαι και προβληματίζομαι γιά τον αν απεδόθη σωστά το νόημα της φράσης του μεγάλου Γ. Σεφέρη : " Όπου κι αν πάω η Ελλάδα με πληγώνει.. "
Τί, άραγε, εννοούσε, τι τον πλήγωνε περισσότερο μ' αυτά που έβλεπε έξω, η μνήμη του τόπου η των ανθρώπων του !

Θέσεις - Απόψεις

Θέμα : Οι " τάχα " ημιυπαίθριοι χώροι ( ΗΧ )

Η ιστορία κατήντησε μονομανία μου. Όσο βλέπω τον διάχυτο παραλογισμό,γύρω από την υπόθεση, τόσο κεντρίζομαι.
Όπως κάθε κακώς κείμενο και η ιστορία των ΗΧ, από πλευράς αντιμετώπισης, έχει δύο σκέλη, που πρέπει να αντιμετωπισθούν. Η θεραπεία των γεγεννημένων και η αποφυγή της συνέχισης του φαινομένου.
Το πρώτο, σαν γεγονός τετελεσμένο, μπορεί να περιμένει. Να μελετηθεί και να αντιμετωπισθεί ψύχραιμα, ορθολογιστικά και δίκαια.Το δεύτερο δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρονίζει. Απαιτεί άμεση, ταχεία και αποτελεσματική αντιμετώπιση. Και, κυρίως, ρεαλιστική. Χωρίς λεκτικές φιοριτούρες, βερμπαλισμούς και κουλτουριάρικες μεγαλοστομίες. Που εντυπωσιάζουν τους αδαείς, ικανοποιούν τους στοχεύοντες σε πολιτική εκμετάλλευση και κάνουν τους " πονηρούς " να τρίβουν τα χέρια τους καθ' όσον βλέπουν την επικερδή διαιώνιση της " παχουλής αγελάδας " και του ανενόχλητου αρμέγματός της.
Το ΤΕΕ ως, κατά νόμον, αρμόδιος τεχνικός σύμβουλος της εκάστοτε κυβέρνησης ξιφουλκεί μετά μανίας και πάθους υπέρ της διατήρησης των διατάξεων βάσει των οποίων θεσπίζεται η ύπαρξη και εξασφαλίζεται η κατασκευή των ΗΧ. Θεωρεί, δε, ότι τυχόν θεσμική τους κατάργηση εμπίπτει στη λογική της λαικής παροιμίας " πονάει μάτι, κόβει κεφάλι ". Κάποιοι άλλοι, μεταξύ των οποίων και η στήλη, έχουν άλλη, εντελώς αντίθετη άποψη.
Πιό κάτω θα παραθέσω τους δύο αντίθετους ισχυρισμούς επαφιόμενος στην λογική και την ελεύθερη κρίση του αναγνώστη. Η όλη ιστορία, πλην αυτού καθ' αυτού του αντικειμένου το οποίο κάθε άλλο παρά ασήμαντο είναι λόγω εμπλοκής εκατομμυρίων συμπολιτών μας σ' αυτήν, παρουσιάζει ακόμη μεγαλύτερον ενδιαφέρον καθ' όσον φανερώνει, ανάγλυφα, την άβυσσο του παραλογισμού μέσα στην οποία κολυμπάει η σύγχρονη ελληνική κοινωνία.
--- Το ΤΕΕ ισχυρίζεται : Οι ΗΧ αποτελούν αρχαιότατο αρχιτεκτονικό στοιχείο της περιοχής της Μεσογείου
( μινωικός πολιτισμός, Κνωσσός, Φαιστός, κλπ ) που εξασφαλίζει , πλήν της αισθητικής, και λειτουργικές συνθήκες της σύγχρονης κατοικίας.
--- Αντιφρονούντες : Oi HX, σαν αρχιτεκτονικό " φρούτο " ανακαλύφτηκε και θεσπίστηκε, μόλις, το 1985 με την τότε αλλαγή του Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού. ( ΓΟΚ ). Μέχρι τότε η έλλειψη τους, σίγουρα, δεν ήταν και ιδιαιτέρως αισθητή. Ζούσαμε και χτίζαμε , μιά χαρά, χωρίς τους ΗΧ. Και είχαμε κι ένα πειρασμό παρανομίας λιγώτερο.
--- Το ΤΕΕ ισχυρίζεται : Η διατήρησή τους, θεσμικά, είναι απαραίτητη.
--- Αντιφρονούντες : Μέχρι σήμερα οι , στην πράξη, καταργηθέντες ΗΧ και μετατραπέντες, παρανόμως, σε χώρους άλλης χρήσεως ανέρχονται σε 1.500.000 μονάδες. Δηλαδή αυτό σημαίνει ότι, εκδώσαμε οικοδομικές άδειες που στη μελέτη τους οι μελετητές προέβλεπαν 1.500.000 ημιυπαίθριους χώρους κατά την λογική της μελέτης,τη λειτουργικότητα και την αισθητική της οικοδομής και την συμβατότητα με τον συντελεστή δόμησης ( ΣΔ ) του οικοπέδου. Στη κατασκευή, όμως, δηλαδή στη πράξη, στείλαμε περίπατο όλα αυτά τα ωραία και βαρύγδουπα και σπεύσαμε να ακυρώσουμε τους ΗΧ, παραβιάζοντας την άδεια, τη νομιμότητα και το ΣΔ θεωρούντες, προφανώς,τους ΗΧ ως άχρηστους η, στη καλύτερη των περιπτώσεων, ήσσονος σημασίας και χρησιμότητος. Και αντί ΗΧ φτιάξαμε κάτι άλλο, κυρίως δωμάτια. Και το φαινόμενον αυτό, λόγω του τεραστίου πλήθους των παρανόμως μετατραπέντων ΗΧ, σχεδόν στον απόλυτον αριθμό των περιπτώσεων, καταδεικνύει αναμφίβολα ότι οι ΗΧ δεν υιοθετήθηκαν, θεσμικά, από το σύνολον της ελληνικής κοινωνίας. Ισα ίσα, απαξιώθηκαν και απορρίφθησαν τελείως. Αποτελούν δε, αποκλειστικά, πρόσχημα και εφαλτήριο παρανομίας. Υπάρχουν, όχι γιά να εφαρμόζονται αλλά γιά να μην εφαρμόζονται ! Παγκόσμια πρωτοτυπία ! Το λυπηρότερον, εν προκειμένω, είναι ότι σ' αυτή την πανελλήνια φάρσα συμμετείχε,ανενδοίαστα, σχεδόν όλη η Ελλάδα. Και σαν πλήθος, αφού 1.500.000 χώροι σημαίνει περίπου 5.000.000 ένοικοι συν τους πέριξ "γνωρίζοντας" και, σαν επαγγελματική ιδιότητα, πλήθος διαπλεκομένων επαγγελμάτων. Μηχανικοί, εργολάβοι, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, κλπ. Κανείς από τους εμπλεκόμενους δεν διαθέτει, ούτε καθ' υποψίαν, το τεκμήριο της αθωότητος. Κανείς. Όλοι ήσαν ενήμεροι της συμπαιγνίας και, άρα, όλοι είναι συνυπεύθυνοι. Πρώτοι απ' όλους οι μηχανικοί. Είτε σαν φυσικοί αυτουργοί είτε σαν ηθικοί. Αυτοί γνωρίζουν τον ΓΟΚ, αυτοί συντάσσουν τις μελέτες, δημιουργούντες τους ΗΧ και αυτοί,στην κατασκευή τους μετατρέπουν σε δωμάτια. Είτε με πρωτοβουλία τους, σφυρίζοντας στην αρχή το κόλπο στ' αυτί των κατασκευαστών, που άλλο που δεν θέλουν γιά ν' αρμέξουν περισσότερο το οικόπεδο γενόμενοι στη συνέχεια ξεφτέρια, οπότε απαιτούν τη συνέχιση της κομπίνας, είτε παθητικά, μη πατώντας πόδι αρνούμενοι τη
κραυγαλέα παρανομία. Και η δουλειά ανακυκλώνεται συνέχεια. Οι ιδιοκτήτες και αγοραστές μπαίνουν κι αυτοί ευχαρίστως στο κόλπο μιάς και αυτή η ιστορία τους εξασφαλίζει φοροδιαφυγή. Οι συμβολαιογράφοι και δικηγόροι προσχωρούν κι αυτοί δεδομένου ότι καλύπτονται όλα κάτω από ένα μανδύα νομιμοφάνειας και, τελικά, όλοι παίζουν τη " μπερλίνα " , επικερδώς συμμετέχοντες στο άθλιο παιχνίδι της, κατά νομιμοφανή τρόπο, υπέρβασης του ΣΔ των οικοπέδων. Δηλαδή στην υπερεκμετάλλευση. Στο άνομο κέρδος, γιά να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους. Και σ' αυτή τη καλοστημένη απάτη, με τον άνομο - νόμο της
" ομερτά ", δηλαδή της σιωπής, όλοι οι συμμετέχοντες είναι συνένοχοι. Όλοι, ανεξαιρέτως, ένοχοι. ΟΛΟΙ. Κανείς αθώος. Και όποιος, μηχανικός η ιδιώτης, παρέμενε στην νομιμότητα της τήρησης των κανονισμών θεωρείται η αφελής, η βλάκας η ... χέστης ! Βεβαίως, επιμένω ότι το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης πέφτει στους μηχανικούς. Γιατί αυτοί θα μπορούσαν να αποτρέψουν τη παρανομία. Διαθέτουν τη μόνη αποτρεπτική δύναμη. Την απόλυτη δύναμη της παραίτησης. Κανείς δεν το έκανε όμως. Κανείς, διαμαρτυρόμενος, δεν παραιτήθηκε .
Συμπέρασμα. Πως κάτι είναι χρήσιμο, και μάλιστα απαραίτητο, όταν δεν χρησιμοποιείται ποτέ και από κανένα. Αν αυτό λέγεται χρήσιμο τότε το άχρηστο ποιό είναι.
--- Το ΤΕΕ ισχυρίζεται : Η κατάργηση των ΗΧ θυμίζει το " πονάει μάτι, κόβει κεφάλι ".
--- Αντιφρονούντες : Όχι μόνο λάθος συλλογισμός, αλλά αντιστρόφου εφαρμογής. Με την παραπάνω παροιμία υποδηλώνεται το άδικο της υποταγής του μείζονος και σπουδαιότερου στο έλασσον και ασήμαντο. Όμως όταν μιλάμε γιά την αποτροπή μιάς παραβατικότητας στο σύνολον των περιπτώσεων, τότε ποιό είναι το μείζον και ποιό το έλασσον ! Όταν το δάσος αποτελεί την εκτροπή και το δέντρο την νομιμότητα μάλλον η διατήρηση των προυποθέσεων συνέχισης της αυθαιρεσίας εκφράζει το " κεφάλι " και η κατάργησή τους το
" μάτι " !
--- Το ΤΕΕ ισχυρίζεται : Οι υπηρεσίες είναι ανίκανες να επιβλέψουν την εφαρμογή του νόμου. Και, κατά συνέπειαν, το κράτος φταίει. Η γνωστή επωδός.
--- Αντιφρονούντες : Το πρόβλημα της αστυνόμευσης ( κακόηχη λέξη ) των κατασκευών είναι διαχρονικό και δυσεπίλυτο. Σηκώνει πολλές και μεγάλες συζητήσεις. Όμως, ειδικά,το κλείσιμο των ΗΧ, σαν παράβαση, είναι απλό, γρήγορο και εύκολο, τόσο που καθιστά την αποτροπή του ακόμη πιό δύσκολη.
--- Συμπέρασμα αντιφρονούντων : Ta επιχειρήματα του ΤΕΕ δεν αντέχουν στη βάσανο της απλής λογικής. Η μονοσήμαντη θέση του αλλά και η μετά πάθους υποστήρηξή της, χωρίς να έχει ακουστεί αντίθετη άποψη και χωρίς ζύμωση, γεννά ερωτηματικά και δημιουργεί υποψίες. Έκδηλα διαφαινόμενη πρόθεση η διαιώνιση του προβλήματος. Και, μαζί, των παρανόμων ωφελημάτων. Και ολίγον πολιτικό, αντιπολιτευτικό , " τζέρτζελο " δεν βλάπτει. Πασπαλισμένο με μπόλικη " φιλολαική " καπηλεία. Σε μιά κυβέρνηση δειλή και άτολμη αυτά πιάνουν εύκολα.
" Καταραμένο πολιτικό κόστος " !
Όποιος διαβάσει το κείμενο αυτό και διαθέτει τη πολυτέλεια της καλής μνήμης να θυμηθεί σε λίγα χρόνια. Όταν θα ψάχνουν, πάλι, γιά νέες φόρμουλες " νομιμοποιήσεων ".
Και αφού, στο μεταξύ, θα έχουν " κονομήσει " οι γνωστοί επιτήδειοι , το κακόμοιρο κράτος - επαίτης να περιμένει στην ουρά, γιά το " κάτι τις " του και η νομιμότης ρακένδυτη , κουρελιασμένη και βιασμένη και πάλι ( κατά φύσιν και παρά φύσει ) να παρακολουθεί απορημένη τα διάφορα φληναφήματα των, τότε, ταγών. Και να ξέρετε, από τώρα, τον μοναδικό ένοχο που κατονομάζεται πάντα με το ίδιο, μονότονο κι ανεύθυνο καταγγελτήριο τροπάριο.
Σας τον αποκαλύπτω από τώρα. Είναι το κράτος !
- Φταίει το κράτος. ! ! ! Πάντα. Κανείς άλλος. Ιδίως εμείς, ΠΟΤΕ ! !

Θέσεις - Απόψεις

Ο ι σ χ υ ρ ι σ μ ό ς είναι πρόταση που επιζητεί, εναγωνίως, αποδείξεις προς
επαλήθευση. Και αν το πετύχει γίνεται δεδομένο,πραγματικότητα, αλήθεια.
Και ο προτείνων τυγχάνει σεβασμού και αναγνώρισης. Αν όχι οδηγείται στη
χλεύη, την ανυποληψία, την απαξίωση.
Ζητούμενον η ορθή κρίση των κρινόντων.

Α Κ Ε Φ Ι Α


Δεν ξέρω τι φταίει.
Ίσως η ζέστη, η καλοκαιρινή ραστώνη, τα χρόνια που κυλούν,
το γενικό χάλι, η συντριβή των ονείρων, η οτιδήποτε άλλο.
Ίσως και όλα μαζί.
Δεν ξέρω, αλήθεια, τι φταίει.
Μιά γενική ατονία, μιά ακεφιά καλύπτει σαν βαρύ πέπλο την
ατμόσφαιρα γύρω μου. Και με περισφίγγει ασφυκτικά.
Και το ίδιο, παρατηρώ, είναι διάχυτο σε όσους έρχομαι σε επαφή.
Μπορεί να είναι η ιδέα μου. Μιά φαντασία, ένας εφιάλτης. Μακάρι.
Όμως και σαν τέτοιος αρκεί. Γιά να αδρανώ. Να βλέπω τους
δείκτες των ρολογιών να γυρνούν χωρίς ν' αλλάζει τίποτε γύρω
μου. Τίποτε μέσα μου.
Μιά σιωπή. Μιά απέραντη, εκκωφαντική σιωπή. Ποιός είπε ότι η
σιωπή δεν έχει ήχο; Λάθος τεράστιο. Σαν τον ήχο της που τρυπά
το νου και την ψυχή σου.
Αμήχανα κι ανόρεχτα βλέπω τις μέρες να περνούν και να μοιάζουν
σαν σβησμένα κεριά, πίσω μου. Καβαφικά κεριά που αχνοκαπνί-
ζουν. Τρομακτικά απομεινάρια, μελαγχολικά σημάδια ματαιότητος.
Ένας Φειδιππίδης, λίγο έξω από την Αθήνα. Ξέπνοος αλλά, φεύ,
χωρίς το χαρμόσυνο νικητήριο μαντάτο.

Θέσεις - Απόψεις


Απελπισία ! Καλοκαίρι '09. Ζέστη αφόρητη. Οικονομική κρίση. Ανασφάλεια.
Πυρκαιές. Διογκούμενα πρωτόγνωρα προβλήματα. Λαθρομετανάστες. Εγκλη-
ματικότητα. Ναρκωτικά. Εχθρικό εξωτερικό περιβάλλον. Τουρκία, Σκόπια.
Διάχυτη απογοήτευση, ακεφιά, απαισιοδοξία. Και ο μεγαλύτερος εφιάλτης να
πλανάται ζοφερός. Η πιθανότης το τόπο να τον κυβερνήσει ο .....Γιωργάκης.
Οποία κατάντια, οποίος ξεπεσμός ! Ο Γιωργάκης στο τιμόνι ! ! !
Με την Τιτανίδα της Οικονομίας Κα Κατσέλη, την αδάμαστη αιθέρια ύπαρξη
Κα Ξυνομηλογιαννακοπούλου, την τρομερής δυναμικότητος Κα Αποστολάκη
και την, όντως, χαριτωμένη αναπληρώτρια εκπρόσωπο Τύπου !
Αχ ! Θεέ μου, φτάνει. Μας έδωσες το Ευρωπαικό Κύπελλο ποδοσφαίρου! Μη
μας κάνεις άλλο πλάκες ! Τουλάχιστον, όχι αυτήν !! Πόσα ν ' αντέξουμε !
Αν αυτό το σενάριο επιστημονικής φαντασίας γίνει πραγματικότητα, δύο τινά
μπορεί να συμβαίνουν. Η υπάρχει, ακόμη, χώρος γιά περαιτέρω καταβύθιση
της χώρας η ο καλός Θεός κουράστηκε να προστατεύει αυτό τον άχρηστο τόπο
και τον εγκατέλειψε στη τύχη του !

Θέσεις - Απόψεις


Κρατήστε το, όπως σας το λέω, στο πίσω μέρος του μυαλού σας, και θυμη-
θείτε το όταν έλθει η ώρα. Κι αν διαψευστώ να μου τρυπήσετε τη μύτη.
Ο Γιωργάκης, με την εκλογή Προέδρου, θα προκαλέσει εκλογές. Χίλια στα
εκατό. Αν δεν τις αποφασίσει, νωρίτερα, γιά δικούς του λόγους ο Καραμαν-
λής. Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει αλλοιώς. Το θέμα δεν είναι πολιτικό.
Είναι, καθαρά, ψυχολογικό. Με παππού πρωθυπουργό, πατέρα πρωθυπουρ-
γό δεν μπορεί να κάνει αλλοιώς. Πρέπει να αποδείξει ότι είναι αντάξιος. Όσο
φελλός κι αν είναι ευρίσκεται παγιδευμένος στην οικογενειακή πολιτική πα-
ράδοση. Και μάλιστα με μιά μητέρα, αποδεδειγμένα φίλαρχη, να σπρώχνει
από πίσω. Σου λέει, λοιπόν, ο άνθρωπος. Με τέτοιο βαρύ πολιτικό παρελθόν
εγώ τόσο μάπας είμαι να μη γίνω , κι εγώ, πρωθυπουργός!
Θεωρώντας, λοιπόν, ότι οι παρούσες δύσκολες συνθήκες αναμπουμπούλας
που περνάει ο τόπος και η φυσιολογική δυσαρέσκεια και ανασφάλεια του λα-
ού του δίνει πρώτης τάξεως ευκαιρία εκμεταλλεύσεως ( πάντα στην αναμπου-
μπούλα ο λύκος χαίρεται ) κάτι που, ίσως, να μην υπάρχει αύριο. Kai σπεύδει να
την εκμεταλλευτεί. Βεβαίως ο τρόπος, ο λόγος, η μεθόδευση και το ήθος χα-
ρακτηρίζουν τον άνδρα και δίνουν το μέτρο της, περαιτέρω, πορείας του.
Και επειδή ο λέων αναγνωρίζεται από το νύχι. Είναι αρκετό δείγμα. Aνατρέξα-
τε, οι πλέον παρατηρητικοί εξ ημών, και εφ' όσον παρακολουθήσατε, βέβαια,
την τελετή των εγκαινίων του Νέου Μουσείου της Ακροπόλεως στη στάση του,
ως προς τις κάμερες και την προβολή του. Έτρεχε, ντριπλάριζε, προσπερνούσε
όλους, λοξοκοιτώντας τη κάμερα να δεί αν τον παίρνει. Γελοία και παιδαριώδη
πράγματα, δηλαδή. Όπου κάμερα, τσουπ και ο Γιωργάκης, ως απαραίτητος
μαιντανός. Όλα γιά το " φαίνεσθαι ", ποτέ γιά το " είσθαι ".
Με βάση όλα τα ανωτέρω που σκιαγραφούν τον άνδρα και τη ποιότητα του χα-
ρακτήρα του είναι δυνατόν ποτέ ν' αφήσει ανεκμετάλλευτη μιά ευκαιρία που,
μπορεί, να μην υπάρχει αύριο και να μη λειτουργήσει κατά το λαικό " τώρα σ'
ηύρα, τώρα στάκα ". Αποκλείεται. Τη μάνα του να πρότειναν γιά Πρόεδρο αυ-
τός θα έλεγε Όχι. Εκλογές ! Αρκεί να γίνει πρωθυπουργός. Έστω γιά μία μέρα,
μία ώρα ! Και γιά ότι άλλο, " γαία πυρί μειχθήτω "
Όλοι, τώρα, οι άλλοι, οι συμπαρομαρτούντες, ορεγόμενοι εξουσία, οικονομη-
σιές και - Κύριος οίδε - τι άλλους μύχιους πόθους και βλέψεις έχουν στο νου
τους, λένε. Άσ' τον αυτό το βλάκα να καθαρίσει και μετά, του χεριού μας είναι,
τον κουλαντρίζουμε κατά τη βολή μας. Ιδίως τα μεγάλα δημοσιογραφικά και
καναλικά συμφέροντα θεωρούν ότι τον έχουν, ήδη, στο τσεπάκι τους. Ποιό
μάππετ πρωθυπουργό, που θα ξαναβρούν.
Αλλά και μέσα στο κόμμα όλοι κάνουν τους λογαριασμούς τους και τακτοποι-
ούν τις φιλοδοξίες τους γιά την επόμενη μέρα, με δεδομένη την αδυναμία και
ανικανότητα του αρχηγού. Βουρ, λοιπόν κι ότι ήθελεν προκύψει.
Καλά και η χώρα, ο τόπος, ο λαός, το Σύνταγμα ;
- Μωρέ ποιός τα χ.... όλα ετούτα, τώρα. Αρκεί να πάρουμε τη κουτάλα της εξου-
σίας !
Τώρα, αν θα πετύχει το " κόλπο γκρόσσο " είναι μιά άλλη υπόθεση. Ο λαός κα-
λείται, γιά άλλη μιά φορά, να δείξει αν του απέμεινε ωριμότης η η φοβερή και
πρωτοφανής κρίση που σαρώνει τα πάντα σάρωσε κι αυτή. Ίδωμεν !

Σχολιασμοί


Ποιός είπε ότι ο Γιωργάκης δεν ελέγχει και δεν κατευθύνει το κόμμα του.
Τέτοια βλακώδη αντιπολιτευτική γραμμή ποιός άλλος θα μπορούσε να χα-
ράξει. Ποιός άλλος δεν θα καταλάβαινε ότι μιά τόσο στείρα, αντιδραστική
και μονότονη άρνηση στα πάντα και μάλιστα σ' αυτόν τον έξαλλο τόνο μό-
νο κλασσικά ηλίθιους μπορεί να πείσει. Και, εντάξει, υπάρχουν και τέτοιοι,
αρκετοί μάλιστα, στο τόπο. Όχι όμως και τόσοι που να του δώσουν πλειο-
ψηφία. Πολλώ δε μάλλον σε βαθμό αυτοδυναμίας.